Ik denk dat ik in de overgang zit. Ben verveeld met mijn werk en contacten, heb sinds een half jaar last van hartoverslag (extrasystole), ben begonnen met portretschilderen (ik reed al jaren motor :). Wil eigenlijk verandering, nieuwe dingen, maar zit een beetje in een gouden kooi (eigen baas, goed inkomen).

is er een middel om het te verhelpen

Mannen in de overgang: onzin? nee echt niet, helaas voor mannen en hun partners als ze die hebben is 50% ervan gedoemd om dit te ondergaan. alle vrouwen krijgen dit en mannen 50%, ik ken vrienden veel ouder dan ik nu die een gezonde sex/liefdes relatie hebben, ik ben sinds een paar maanden 45 en het is voor mij ondenkbaar dit te hebben. mannen die andropauze/ of mooier gezegd O.E.D krijgen, O.E.D wil zeggen ouderdom gerelateerde erectie dis functie, hebben een stop van een bepaalde en een bepalende stof in hun hersens ik ben even kwijt hoe die heet.
De andropauze wordt veroorzaakt op twee plaatsen. De eerste is de hypofyse in de hersenen. Dit hersenaanhangsel speelt een belangrijke rol bij de regulering van de hormonen in je lichaam, dus ook testosteron. De hypofyse geeft minder signaal door om testosteron aan te maken, en de teelballen luisteren naar deze boodschap. De oorzaak kan ook in de teelballen zelf zijn te vinden. Mannen met overgewicht hebben te veel vet rond hun dijen, waardoor de teelballen als het ware worden opgewarmd. Dat veroorzaakt een slechte werking ervan, met een verminderde testosteronproductie tot gevolg.
Deze stof is dus heel belangrijk voor mannen want niet alleen reguleert dus deze de testosteron productie, het regelt ook het \"man gevoel\" “seks lust” en algemeen wel bevinden, dus kort door de bocht is dit niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk en daar zit hem de kneep!!!
veel vrouwen snappen niet nadat ze zelfs maandelijks hun menstruatie problemen hebben gehad dat nu hun man na jaren ook ineens volschiet bij van alles, rust wil hebben, denkt dat hij doodgaat, het verleden ziet als een gemiste kans. Hoe rot ook dit is iets waar hij echt mee zit !!
zeggen het gaat wel over en de kom op hou op met die onzin zal je hem alleen maar wegduwen tot een punt waar hij helemaal vast zit en niet meer verder kan en wil.
Ikzelf heb dit ook, na een problematische relatie van bijna 5 jaar besloten mijn ex en ik om te stoppen ermee, ik was 35 en in mijn bloei van mijn leven! Maar geestelijk ging het helemaal niet goed met me, was depressief en suïcidaal. Na 10 jaar ben ik daarvan verlost gelukkig... tot ik ineens in de andro pauze gleed, de ene week was ik me van niks bewust en de andere week had mijn lichaam er ineens genoeg van leek het.
De andropauze en bijbehorende daling van het testosterongehalte kan vooral gevolgen hebben op lange termijn, zoals osteoporose (botontkalking), hart- en vaatziekte, zenuwaandoeningen en een verminderde spiermassa. Door die problemen kunnen mannen gemakkelijker vallen en iets breken, maar elk jaar sterven ook nog steeds mensen aan de gevolgen van osteoporose. Mannen verliezen ook voor een stuk hun \'man-zijn\' door de erectieproblemen die met een andropauze gepaard gaan. Bij sommige heren kan viagra een uitkomt bieden maar let op werken die pillen echter niet meteen? Dan zou het kunnen zijn dat hun testosteronspiegel is zo laag, dat zij eerst een testosteron behandeling moeten krijgen, hierin zijn de artsen niet zo happig op omdat daaraan nogal wat bijwerkingen kleven zoals borst groei als meest in het oog springende bijwerking. Naast het blauwe pilletje kunnen ook planten helpen daar heb ik geen ervaring mee helaas maar ik kan me voorstellen dat dit bij reform winkels te halen is.
Mannen kunnen tot hoge leeftijd sperma produceren, daalt tijdens de andropauze toch hun vruchtbaarheid. De hormoon wijziging tast namelijk de kwaliteit van het sperma aan. Maar deze daling is eigenlijk niks om zich zorgen over te maken je geestelijke gezondheid is prio nummer 1!
Voor de partners is begrip de juiste insteek. Maar dan moet je wel weten hoe een man reageert op een situatie zoals deze, de man is een jager/vechter/dominant persoon in de jaren dat wij door de industrie en kennis verder zijn gekomen wil niet zeggen dat de oermens uit ons is, sterker nog die is nooit weggeweest!! de man ziet zich als beschermer van de familie als een loser eerste klas hij zal zich volledig terug trekken en de zaak zelf oplossen, hoe hij dat doet is man eigen, de een doet dit door de bekende rode sport auto, de ander overweegt zelfmoord, weer een ander zoek het in een jongere vrouw, en de laatste wil rust en alleen zijn! En daarop zijn er 10000 andere variaties te vinden. Je moet goed begrijpen dat het een hele ommezwaai is die er niet om liegt, de reactie kijk eens wat je bereikt hebt of kijk je dochter ze gaat morgen trouwen of in mijn geval kijk eens naar die mooie carrière, zijn voor je man helemaal niks van waarde want hij kan niet meer wat hij wil en kan niet meer wat voor kort hij nog deed. Heb seks als hij dat wil vergeet je hoofdpijn maar eens, praat met hem en laat hem zonder tegendruk zijn verhaal doen hoe absurd hij ook conclusies trekt, hij weet ook wel dat hij niet volgende week dood gaat echt dames dat weet hij heus wel, maar dat er iets in hem sterft dat meer is dan alleen een erectie als hij dat wil is echt zo, steun en een luisterend oor helpt in het accepteren, als dat stadium gewonnen is probeer dan een behandeling te vinden die past bij hem.

Na een lat-relatie van 3 jaar is mijn vriend van de ene op de andere dag vertrokken. Hij is 51 jaar en dreigt zijn baan te verliezen, hij heeft 24 jaar daar gewerkt. Ik ben radeloos achtergebleven, hij reageert nergens op, zegt rust te willen omdat hij het moeilijk heeft..waarmee??? Ik houd zielsveel van hem, we hebben in die drie jaar nooit ruzie gehad alleen maar veel plezier samen. En nu ineens out of the blue dit!
Ik ben al kilo\'s kwijt, kan hem niet meer bereiken, ja per mail, maar daar wordt ook niet op gereageerd. Af en toe had hij zweetbuien gepaard gaande met een rood hoofd. Ikzelf ben 51 jaar en heb nergens last van, ja van verdriet. Hoe moet ik hier nou mee aan?

al deze verhalen waren heel herkenbaar. ik ik voel echt mee met al deze vrouwen en mannen.mijn man waar ik nog zielsveel van hou weigert elke vorm van affectie naar mij toe.Zelfs op een moment dat de wereld rondom mijn dreigde ineen te zakken en ik een zenuwinzinking had, zei laat me met rust ik wil slapen (oké ik ben 48 en heb zelfs wat last van mijn overgang, ben dus zelf best erg emotioneel) net als de vele lotgenoten vind hij zijn leven saai en wil iets anders. nu mijn vraag Als de penopauze iets is wat een man overkomt. net als de menopauze voor de vrouw. Wat kan ik dan doen om mijn man te helpen? ik voel me echt wel beter in m\'n vel met een beetje begrip, een knuffel, of zoiets als : Schat, het is iets tijdelijk kom we slaan ons er wel door! maar mannen hier wat kunnen wij vrouwen doen om jullie te helpen? afstand nemen en wachten tot het over gaat? extra aandacht? geef ons aub enkele tips. wat willen jullie graag dat we doen?

nee dat is geen onzin, ze zijn lastig hebben altijd aan of opmerkingen willen altijd het laatste woord en willen vooral de heletijd aan het woord en hun eigen mening opdringen pff.

51 lat van opvliegers(schaam me hiervoor) idee dat collega,s op het werk denken.....!

Vreselijk wat een wereld van verschil
Moe chagerijnig in zichzelf gekeert het lijkt wel of hij opgegeven heeft.
Wij denderen hard op een scheiding af als dit zo door gaat. De onverschilligheid en grofheid en vooral onbegrip voor de situatie van zijn gezinsleden .midlife of niet, ook ik zit in de overgang maar kom op zeg jarenlang de ellende van de menstruatie gehad en nu meneer een keer last van zijn hormonen heeft gaat hij helemaal flippen. Doe effe normaal. Marr

ik ben 43 en voel me sinds een jaar niet meer zoals ik altijd was,altijd vrolijk altijd positief.nu loop ik al heel lang met een heel gespannen gevoel rond alsof ik het belangrijkste examen moet doen in mijn leven,soms kan ik ook lichtelijk in paniek raken als ik eraan denk wat ik bijvoorbeeld in het weekend moet gaan doen,daarbij komt ook dat ik geestelijk veel actiever ben en er van alles door mijn hoofd gaat zonder dat ik echt kan plaatsen waar het over gaat.ontspannen is voor mij ook heel moeilijk.ik ben verslaafd aan wielrennen op mijn racefiets maar ik moet me soms echt dwingen om te gaan fietsen.ik weet het ff niet meer,wie kan het me vertellen?

Wauw... allemaal gelezen en wat herkenbaar. Ik ben nu bijna 51 en heb de laatste 2 jaar me juist waanzinnig gelukkig gevoeld. Ik genoot van alles wat ik om me zag en het was net of mijn ogen open gingen. Nu is daar de reactie opgekomen en heb ik vreselijke moeite om niet in depressieve buien te vallen. Ik ga er gebukt onder dat ik kansen heb gemist, dat de relatie met mijn vrouw leeg lijkt, ik heb de neiging om verliefd te worden, te janken bij een film etc etc. Wat me wel sterkt is dat ik zie dat er meerdere mannen zijn die hiermee worstelen. Wat mij betreft, trek ik nu de conclusie dat ik me hierdoor heen moet bijten ondanks alle depressies en verleidingen. Het zit dus tussen mijn oren.... en het heet dus midlife crisis...

veel mannen denken dat ze een lekker jong ding mislopen,en een spannend \"nieuw\"leven,als ze trouw bij hun (oude)partner blijven.rond de 50 dringt het tot ze door dat het leven niet eeuwig duurt,kunnen super-egoistisch alleen aan hun eigen behoeftes denken...mijn ex!!!is ook opeens door het lint gegaan,heeft zich 3 jaar uitgeleefd,en smeekt nu om terug te komen,naar ons gezin,wat ie met zo\'n gemak weg deed,toen het hem uitkwam,ik vergeef het hem nooit! overgang was voor mij ook geen reden manlief tijdelijk zo\'n verdriet aan te doen...zijn die mannen nou echt allemaal zo,ik ken alleen maar mannen die vreemdgaan,ik hou mijn mond dicht,anders zijn r zo nog tientallen huwelijken naar de knoppen,en nog meer vrouwenleed...gekke wereld

last van op vliegers

ik begrijp het niet ik ben een man van 55j en zeer gzelukkig getrouwd,maar sedert enkele maanden heb ik pracktisch geen zin in sex alhoewel ik steeds enorm verliefd ben op mijn vrouw zij heeft zo een mooi lichaam;ik heb al geprobeerd naar sex of porno te kijken het helpt niet om naar om hoog te komen ik weet niet wat er gaande is ben ik in een soort overgang?

Volgens mijn is dit geen onzin en hebben mannen ook opvliegers

Mijn man is op dit moment een ramp.Hij zeurt over alles ,alles wat fout gaat is mijn schuld,hij mist het leven dat hij 20jr.geleden had ,noemd zichzelf opa,en het erge is dat hij liegt over onzinnige dingen.Bijv,afspraken die voor allebei belangrijk zijn ivb.met onze op te starten zaak,ook vergeet hij wat ik hem vertel en zegtlater dat ik het niet gezegt heb .Ik wordt daar doodmoe van.

hallo
ik zou graag willen weten hoe het nu werkelijk zit met de overgang bij mannen
heb zelf het idee dat het met m,n testosteron te maken heeft
wie kan me verder helpen?

Nu 62 jaar, sinds 5/6 jaar last van nachtelijke zweetaanvallen, ong. zelfde tijd steeds minder \"lust\" naar sex, althans hij blijft niet hard, heb viagra en levitra geprobeerd, wel rode & warme oren, maar echt helpen, nee dus. Huisarts had eigenlijk destijds nauwelijks van \"overgang bij mannen\" gehoord. Ik had wel een boek gevonden over de \"andropauze\", zo heet \'t officiëel bij mannen. Ook kan ik overdag of i.d. vooravond zo maar wegdutten, klinkt allemaal erg \"ouwelullerig\" terwijl ik dat helemaal niet ben. Gelukkig heeft mijn vrouw ook niet zo\'n behoefte meer aan sex en lijdt ons huwelijk er niet onder, hoewel ik er toch wel moeite mee heb. Is er een medicijn of aanvullend middel bekend ????

De vraag of er bij mannen ook een overgang bestaat is voor mij niet meer van belang. Wel hoop ik op meer onderzoek op dit gebied, want als het je overkomt, dan is het een regelrechte hel. Wij zijn 38 jaar getrouwd en naar mijn idee hadden wij een goed huwelijk. Ook wel downs zo nu en dan, maar niets verontrustends. Tot ongeveer een half jaar geleden.Mijn man kreeg lichamelijke klachten, moe, niet lekker in zn vel zittend. Nergens geen zin meer in hebben door moeheid.Ook dat warm en koud gevoel vooral snachts Na onderzoeken bleken er geen afwijkingen. Hij werd steeds meer ontevreden en mijn vragen uit zorg werden verkeerd door hem uitgelegd. Hij noemde dat vitten.Het werd er tussen ons bepaald niet gezelliger op en sfeer was veelal gespannen. Totdat hij 4 maanden geleden tegen mij zei dat hij zo boos op mij was en dat die boosheid er voor gezorgd had, dat zijn gevoel voor mij weg was. We hebben gepraat en gepraat, ik heb hem zelfs op een eventuele overgang gewezen of een misschien een midlivecrisis. Hij werd daar alleen maar bozer om en verzette zich hevig tegen deze \"etiketjes\". Dit was absoluut niet van toepassing op hem.Zijn gedrag werkte vernietigend op onze relatie en hoe ik ook probeerde hem te bereiken het trof geen doel. Het leek een aanhalen-afstotenspel en ik werd met de dag wanhopiger, omdat ik voelde dat ik tegen iets vocht, waartegen niet te vechten viel. Dit wat speelde bij mijn man was sterker, dan zijn liefde voor mij voor onze meiden, kleinkind en twee kleinkinderen op komst. 19 mei kwam de mokerslag: hij wilde scheiden, hij koos voor zichzelf. Hij is weggegaan en tot op de dag van vandaag weten wij allemaal nog steeds niet waar hij zich bevindt, is hij alleen of met een andere vrouw. Met mij heeft hij sinds hij weg is geen contact meer, met de meisjes wel maar alleen het hoognodige wordt gezegd. Hij is er niet meer met zn hart bij. Wanneer de gesprekken de emotionele kant opgaan haakt hij af, hij wil er niet over praten. Wij zitten met zoveel vragen, het waarom? Wat is er met hem gebeurd, dat hij dit zo kan doen, alles en iedereen achterlatend, zoek het maar uit. Het enige wat hij wil is, dat het huis verkocht wordt en de overwaarde gedeeld wordt zodat hij verder kan met zn leven. De rest denkt hij niet aan, interesseert hem ook niet meer. Mijn vraag is: wat is dit, hoe kan een mens in een half jaar tijd zo veranderen, zodanig dat alles wat hem lief was zomaar niet meer bestaat? Hij zet mij nu neer als een vrouw, die zn hele leven heeft bepaald en hij daarom nu kiest voor de vrijheid. We deden altijd alles in overleg, maar hij vond altijd alles goed, doe maar vind het best zei hij dan. En dat zou hem nu ineens opbreken? Dat maakt mij nu tot een helleveeg van een vrouw? Dat kan toch niet waar zijn. Advokaten zijn nu ingeschakeld, ik beleef dit als een nachtmerrie dag in dag uit en kan mn gedachten niet meer stoppen. Waarom moest dit gebeuren, wat is er toch aan de hand? Kan iemand mij hier een verklaring voor geven? Ik heb geen hoop meer op een goede afloop, ik probeer iedere dag weer mezelf staande te houden, dat valt niet mee. Mijn fundament is weg, mijn toekomst op 58jarige leeftijd onzeker en soms heb ik het gevoel dat ik gek word. Maar ik wil niet gek worden, ik wil er zijn voor mijn meisjes en de kleinkindjes. Dat wordt mijn doel, dan leef ik nog niet voor niets. Aub doe onderzoek naar deze verandering bij mannen. Wie weet helpen medicijnen. Voor ons huwelijk is het te laat, maar misschien op tijd voor echtparen die straks in dezelfde situatie komen.

Geen lichamelijke of geestelijke veranderingen altands bij mij niets van te merken,en toch bijna 58 jaar oud.

Sinds enige meer dan een half jaar heb ik ook allerlei vreemde en vage \"problemen\". Buiten dat ik het \'s nachts vaak erg warm heb, zelfs tijdens de afgelopen vorstperiode moest ik mijn benen boven de dekens leggen om af te koelen, heb ik ook dat ik bij het minst of geringste dat ik doe sterk bezig te transpireren. Anders dan vroeger en ik vind dat ik dat niet naar zweet maar naar water ruik.
Emotioneel voel ik mij als op een achtbaan. Als ik gewoon in de auto rij of over straat loop en ik voel mij neutraal, kan het voorkomen dat ik plotseling een gevoel krijg of er iets heel spannends gaat gebeuren. Dat gevoel houdt enige tijd aan en verdwijnt weer even plotseling als het gekomen is. Verder is het zo dat mijn gevoelens veel sterker zijn, alsof ze door een vergrootglas worden geprojecteerd: ik bedoel daarmee dat ik soms zin heb om bij emotionele scènes in films het liefst een potje zou willen gaan zitten janken; of bij zogeheten zielige films bijna kan gaan meehuilen.
Wat de seks betreft gaat dit een eigen leven lijden. Ik ben erg opgewonden en als ik de met de honden wandel kunnen vluchtige gedachten al tot een stevige erectie voeren. Nu in de overjasperiode niet zo erg, maar ik vrees voor de zomer als ik dan over straat loop en me dit overkomt. Het meest vreemde dat me de afgelopen maanden is overkomen is dat ik als vijftigplusser al een tweetal maal een natte droom heb gehad, iets dat ik sinds de puberteit toch nooit meer heb ervaren. Soms heb ik de meest waanzinnige erotische gedachten. Ondanks dat ik de laatste paar jaar al slecht slaap, hetgeen de afgelopen periode veel sterker is geworden, zijn die korte dromen die ik me kan herinneren voor het merendeel van erotische aard.
Als ik samen met mijn vrouw het computerspel “De Sims” speel is dit voor mij vaak opwindender dan een pornofilm. Scènes in Tv-films die maar enigszins een erotische uitstraling kunnen hebben, werken op mij als olie op het vuur. Ik zou het liefst van alles wat we nog nooit gedaan hebben met mijn vrouw willen uitproberen.
Het ergste vind ik dat je als man hier niet makkelijk over kunt of mag praten, de leeftijdsgenoten waarmee ik geregeld praat zijn ofwel net opa of hebben andere gezondheidsproblemen. Gelukkig kan ik met mijn vrouw over dit onderwerp praten, alhoewel de Hollandse opvoeding een enorme rem is op het uiten van mijn emoties en gevoelens met betrekking tot dit soort onderwerpen.
Als ik zo de verhalen en ervaringen lees op het internet over vrouwen in de overgang, dan ben ik er van overtuigd dat wij mannen ook een verandering ondergaan waarover wij geleerd hebben te zwijgen, of liever gezegd waarover men niet praat.

Sinds enige meer dan een half jaar heb ik ook allerlei vreemde en vage \"problemen\". Buiten dat ik het \'s nachts vaak erg warm heb, zelfs tijdens de afgelopen vorstperiode moest ik mijn benen boven de dekens leggen om af te koelen, heb ik ook dat ik bij het minst of geringste dat ik doe sterk bezig te transpireren. Anders dan vroeger en ik vind dat ik dat niet naar zweet maar naar water ruik.
Emotioneel voel ik mij als op een achtbaan. Als ik gewoon in de auto rij of over straat loop en ik voel mij neutraal, kan het voorkomen dat ik plotseling een gevoel krijg of er iets heel spannends gaat gebeuren. Dat gevoel houdt enige tijd aan en verdwijnt weer even plotseling als het gekomen is. Verder is het zo dat mijn gevoelens veel sterker zijn, alsof ze door een vergrootglas worden geprojecteerd: ik bedoel daarmee dat ik eigenlijk soms zin heb om bij emotionele scènes in films het liefst een potje zou willen gaan zitten janken; of bij zogeheten zielige films bijna kan gaan meehuilen.
Wat de seks betreft gaat dit een eigen leven lijden. Ik ben erg opgewonden en als ik de met de honden wandel kunnen vluchtige gedachten al tot een stevige erectie voeren. Nu in de overjasperiode niet zo erg, maar ik vrees voor de zomer als ik dan over straat loop en me dit overkomt. Het meest vreemde dat me de afgelopen maanden is overkomen is dat ik als vijftigplusser al een tweetal maal een natte droom heb gehad, iets dat ik sinds de puberteit toch nooit meer heb ervaren. Soms heb ik de meest waanzinnige erotische gedachten. Ondanks dat ik de laatste paar jaar al slecht slaap, hetgeen de afgelopen periode veel sterker is geworden, zijn die korte dromen die ik me kan herinneren voor het merendeel van erotische aard. Als ik samen met mijn vrouw het relatiespel “De Sims” speel is dit voor mij vaak opwindender dan een (overigens wel erg onerotische) pornofilm. Ik zou het liefst van alles wat we nog nooit gedaan hebben met mijn vrouw willen uitproberen.
Het ergste vind ik dat je als man hier niet makkelijk over kunt praten, de leeftijdsgenoten waarmee ik geregeld praat zijn ofwel net opa of hebben andere gezondheidsproblemen. Gelukkig kan ik met mijn vrouw over dit onderwerp praten, alhoewel de Hollandse opvoeding een enorme rem is op het uiten van mijn emoties en gevoelens met betrekking tot dit soort onderwerpen.
Als ik zo de verhalen en ervaringen lees op het internet over vrouwen in de overgang, dan ben ik er van overtuigd dat wij mannen ook een verandering ondergaan waarover wij geleerd hebben te zwijgen, of liever gezegd waarover men niet praat.

Ik ben ten einde raad... mijn man (zo zal ik hem maar noemen alhoewel we niet getrouwd waren en niet samenwonen maar LAT en nu sinds anderhalve week ex) heeft dus anderhalve week geleden na een relatie van bijna 19 jaar de relatie verbroken, zomaar uit het niets... het ging eindelijk na tijden goed en we hadden echt toekomstplannen... hij wilde meer rust, wilde meer met mij genieten van dingen, seks was ok, nou voor mij eigelijk niets aan de hand. En dan out of the blue vertelde hij me dat het gevoel weg was en dat de sleur hem opbrak... snap er niets van want we waren alleen de weekenden samen en deden dan van alles, weekendjes weg, samen naar de kroeg etc... Hij vertelde dat hij altijd al een twijfel had gehad (19 jaar lang?) en dat dit hij zich niet kan binden... hij vertelde er meteen even bij op mijn vraag of hij wel eens vreemd was geweest dat dit wel eens was voorgekomen.( Ik heb altijd een vermoeden gehad en hij heeft dit jaren ontkend en zei dat ik jaloers was en dat ik hem moest vertrouwen) en dat dit wel weer eens zou voorkomen de komende tijd... Als ik terugdenk aan het laatste half jaar dan begon de ellende met een total bodycheck omdat hij dacht dat hij niet gezond was. Toen die check goed uitpakte ging hij eigenlijk meer drinken dan hij al deed want de drank had uiteindelijk geen schade aangericht en kon hij op de oude voet verder. Kort daarna kocht hij een grote amerikaanse dodge pickuptruck en voelde zich een kleine jongen in een pretpark met die auto. Hij begon zich meer te interesseren voor zijn uiterlijk en schrok zich rot als hij het idee had dat zijn haar dunner werd. Verder nogal onder de indruk van aandacht van het vrouwelijk geslacht al probeerde hij dat te verbergen voor mij. Wat is erg bizar vond is dat hij mij op een gegeven moment (toen hij zich flink moed had ingedronken)vertelde dat hij opeens geobsedeerd was door sex... hij kon bij wijze van spreken elke leuke vrouw wel het bed intrekken maar vertelde dat hij zich wel kon beheersen maar dat het wel zijn leven in beslag nam... hij dacht er aan tijdens zijn werk en zette zelfs pornofilm op als achtergrond muziek terwijl hij thuis zat... dit is niet de man die ik ken van de laatste 19 jaar... het is gewoon shocking! Hij was nooit zo op sex gericht, gewoon normaal maar dit liep de spuigaten uit... uiterlijk leek dit na een aantal weken te verdwijnen maar ik ben bang dat hij ook ten prooi is gevallen aan de midlife crisis en ik ben bang dat ik hem voor altijd kwijt ben want hij heeft sinds hij de relatie heeft verbroken geen contact meer opgenomen... Ik voel me als een stuk oud vuil weggegooid en ben kapot van verdriet juist omdat de kinderen groot zijn en we tijd voor elkaar konden hebben. Mijn wereld is ingestort!!! Hoe kom ik hier uit en wat kan ik er in godsnaam aan doen? Hij is trouwens 51 en denkt inderdaad dat hij het nog helemaal maakt bij de jonge vrouwen...

Mijn partner heeft gisteren een punt achter onze relatie gezet na bijna 19 jaar. Hij is 51 en heeft het moeilijk met ouder worden. Hij lijkt ongedurig te zijn in diverse dingen in zijn leven. We hebben altijd een moeizame relatie gehad maar juist nu leek het goed en stabiel. Hij is meer bezig met zijn uiterlijk terwijl het normaal een man was die daar niets om gaf. Hij is ook meer gericht op het andere geslacht en de vraag of ie nog in de markt ligt. Hij heeft wel aangegeven nu dat hij niets meer voor me voelt maar dat hij niet uitsluit dat dit voor altijd is. Hij heeft ook aangegeven dat hij ooit tijdens de 18 jaar relatie is vreemdgegaan toen het een periode uit was tussen ons. Ik snap er niks van en ben in shock want ik heb niets zien aankomen. Wat is dit=

Overgang? Geen idee, maar ik heb de laatste tijd wel last van zweetaanvallen. En dat is nieuw voor mij. Vreselijk.

Wel ik denk dat een man meer last heeft van de overgang dan een vrouw.
Dat ondervind ik bij mijn man. Die is soms zo onuitstaanbaar. Die barst dan in woede uit en altijd schuift hij de schuld in mijn schoenen want hij doet nooit iets mis. Hij discussieert over echt onbenullige dingen waar ik nooit iets over gezegd heb. Ik heb daar wel een beetje schrik van, want volgend jaar gaat hij met pensioen en dan zit ik er een ganse dag mee thuis. Ik moet wel zeggen zijn vader was ook een heel erg agressieve man, en ik ben bang dat hij dat ook gaat worden, hij slaat wel niet maar hij doet het wel met woorden en die komen soms heel hard aan.Dat kwetst soms harder dan slaan hoor.

Ikzelf heb fibromyalgie en dat wil hij niet aannemen, want dat kan allemaal niet ik heb het soms wel heel moeilijk.

Als ik tegen hem iets zeg over de overgang bij mannen dan kan dat ook allemaal niet. Hij heeft toch ook hormonen nietwaar.

Ik hoop dat hij tegen volgend jaar niet alleen aan zichzelf denkt maar aan ons beiden want dan moeten alle dagen samen leven thuis.

Met vriendelijke groeten
Rita

Helemaal mee eens. Ook tijdens de 55 jarige leeftijd gescheiden....daarna ge dotter...maar heb enorme zweetbuien...slaat de hitte mijn lijf uit...

Ik denk, dat ik in de overgang zit. ben ontzettend moe, geirriteerd, depressief, zie het leven niet zitten.Mijn leeftijd is 60 jaar. En als ik terug kijk hoe mijn leven is verlopen, dan wordt ik daar ook niet vrolijk van.
Waar ik nog wel van geniet, als ik samen met mijn ex en kinderen op vakantie gaan en als we bij elkaar zijn.
maar mijn vermoeidheid gaat daardoor niet over. Mijn werk (schoonmaker) doe ik met veel tegenzin en het gaat zeer moeizaam.

RE: erwin
Mijn man is 40 jaar en heeft een midlifecrisis. Het is om zot van te worden. Is het normaal dat hij van mij gaat lopen . Het ene moment lief het andere niet om aan te spreken en 's avonds gaat hij in zijn eentje minstens voor 2 uur weg. Hij kan me ook heel hard kwetsen door dingen te zeggen die werkelijk pijn doen vanbinnen. Hij is ook vergeetachtig. Is dat allemaal normaal? Als dat lang gaat duren weet ik niet of ik dat aankan. Ik hou nog zielsveel van hem maar heb toch moeite om het allemaal te verwerken. Ben zelfs al 6kilo afgevallen.

ik ken dit probleem precies hetzelfde en sex? 1x in de maand terwijl hij op zijn 37ste iedere dag wilde maar dat is langzaam afgeggaan nu hij 40 is komt het wel vaker voor dat het 1x in de 3 maand is
savonds alleen weggaan? ben ff weg en komt 3 uur later terug.... beledigende opmerkingen, snel opgereegd en ge-iriteerd vergeetachtig en daarvan andere de schuld geven, afwijzend, en noem maar op is dit dan echt de overgang?

ik ben 62 jaar en heb veel last van opvliegers, bestaat er een middel zoals bij vrouwen om dat tegen te gaan of te voorkomen ?

Nee dat is geen onzin.
Symtomen bij mij zijn. Concentratie problemen,hoofdpijn, angst, stress, slapeloosheid, momenten van zweet aanvallen, opvliegers?

Crisis , ik denk dat ook een man in een soort overgang kan zijn. Ik ben nog maar 40 jaar maar ben een beetje de weg kwijt. Ik ben soms overdreven geirriteerd om onrecht en foute beslissingen van met name overheid ed. Heb momenten dat ik heftig transpireer ineens. Een jaar terug mn vaste baan verloren nu na een jaarcontract welke niet word verlengt moet ik weer wat anders zoeken en word er helemaal gestoord van. Ik weet niet wat ik wil het ene moment avontuur en spanning het andere moment wil ik nog liever helemaal niks meer en veilig thuis zitten. Ik wil verandering en tegelijkertijd ben ik altijd maar die verandering helemaal beu. Heb een overdreven verlangen naar sex en als ik het mag meemaken dan kom ik niet aan een hoogtepunt. Dit lukt alleen wanneer ik mezelf help. En ik ben ook heel erg vergeetachtig .Hoop dat dit toch overgaat en er weer een leukere tijd komt.

Ik ben 37 jaar en al een jaar bezig om samrn met mijn vrouw zwanger te raken,maar elke keer als wij denken dat ze zwanger is krijgen wij weer een teleurstelling te verwerkrn

ik zie dat de meeste vrouwen reageren maar ik ben een man van 43 jaar. ik heb zelf sterk het vermoeden in een overgang te zitten .ik ben depresief ben ook gaan scheiden terwijl mijn vrouw dit niet wilde.had het gevoel dat ik een jongere aantrekkelijkere vrouw wilde of was het vreemde aandacht wan ik had een mooie vrouw.hen inmiddels verschillende jongere vrouwen gehad maar ik blijf depresief en verlangen nar mijn eigen vrouw . ik praat met haar en telkens neemt ze my terug en dat maakt me op dat moment bly ,maar zo snel als ik terug ben zo snel val ik ook terug in mijn depressie en gedrag . ik word hier echt moedeloos van .ik wil rust in mijn leven en van mijn vrouw genieten .echter mijn lust naar sex neemt niet af maar eerder toe .zijn en medicijnen om van deze vervelende overgang verlost te worden

Mijn man was 52 toen hij last kreeg van de overgang of midlivecrisis. Hij wilde toen ook scheiden. De scheiding is niet door gegaan maar vanaf die tijd 3 jaar geleden hebben we al geen gemeenschap meer niet dat hij niet kan maar hij heeft er geen behoefte aan.
Zou u dit bericht niet willen plaatsen maar het antwoord naar mijn e-mail willen sturen. Bedankt.

Van dit hele gebeuren \"mannen in de overgang
hebben mijn vrouw en ik eigenlijk niets gemerkt Misschien dat dit je aangepraat wordt, maar wij zijn hier probleemloos door heen geraakt

mijn man is maar 30 en heeft ook nooit geen zin meer, enkel als hij alleen is behelpt hij zichzelf, ik denk dat iedere man af en toe fasen heeft waarbij sex niet zo belangrijk meer is

ja volgens mij hebben mannen ook een overgang alleen niet zo vervelend als wij vrouwen, ze hebben meer zin in sex en willen zich graag bewijzen dat ze het nog steeds kunnen op hoge leeftijd, ik merk dat op deze leeftijd ook de meeste scheidingen zijn of vreemdgaan (even een jong blaadje proberen) en uiteindelijk worden ze toch weer wakker , Is dat waar?

lieve mensen
Zijn er nou helemaal geen mannen die zelf kunnen reageren, waarom gaan de vrouwen over hun man praten , mannen hebben zowieso moeite om over hun lichaam of gevoelens te praten , maar laan de vrouwen dit nou niet over gaan nemen , de vraag over evt: penopauze is bedoeld voor de mannen om hier op te reageren alstublieft

Ik heb een vraag/ opmerking
mijn man/ex zit volgens mij ook zwaar in de overgang.... alleen is hij net 32 !!!!

kan dat? hoe lang kan dat duren?
en is er iets wat hij of wie dan ook er aan kan doen?

hij heeft vogens mij niet veel last van de lichamelijke klachten maar zit het bij hem vooral in zijn hoofd!

mijn man bezoekt alleen sex sites als ik weg ben sex met mij wil hij niet hij heeft er geen zin aan is moe ik voel me hier door erg slecht mijn man is 55

Nou ik ben 61 jaar en heb er knap last van. moet al voor komen voor bedreiging. Heb nog nooit een vlieg kwaad gedaan.

tjeetje wat herkenbaar mijnman 46 zegt ook dathij niet meer van me houd en wil na 25 jaar huwelijk scheiden hij wil rust het ligt aan hem zegt hij ik ben wanhoopig hou zo van hem, hij smst en bezoek veel een vrouwelijke collega, want daar praat ie o zo fijn mee zegt ie, ik voel me klote als hij daaris

hallo ik heb een vriend van 51 jaar ik maak nu een rot periode mee m,n moeder net overleden krijg geen steun, warmte we zijn net 4 jaar bij elkaar en dit was mijn grote liefde dacht ik maar wil graag praten met hem en vraag om wat warmte word alleen maar uit gescholden voor alles, dat doet zo pijn ik zeg dan tegen hem dat het pijn doet word alleen maar kwader er is geen communicatie meer hij kan met iedereen praten alleen niet met mij ik vraag me af is hij in de overgang.

Volgens mij is de overgang bij mannen zowel psychisch, als lichamelijk! zweten enz. Mijn man is 61 en sinds 2 jaar echt de weg kwijt, moest naar de sportschool, nam testosteron, voelde zich toen een hele bink, ging dus vreemd met iemand die de helft van mijn leeftijd is (ik ben 58) en eigenlijk niet goed was in de sex! je vraagt je dan af waarom hij het dan deed??? Ons eigen sexleven was altijd prima. Ik ben 2 x bij hem weggegaan, maar het blijkt dat we eigenlijk niet zonder elkaar kunnen. Nu zit hij in een depressie, slikt seroxat, gesprekken bij de dokter en is eindelijk wakker dat hij van zijn leven geen puinhoop wil maken en mij, zn huis, zn zaak, zn kinderen en kleinkinderen niet kwijt wil! Ik wil hem graag geloven, want mijn eis in het geheel is dat ik NIET wil dat hij nog contact heeft met die "vriendin"!! Hij zegt nu dat dat een incident was, weliswaar een incident van ongeveer 1 jaar! Mijn man wilde ook zn haar verven, heb ik hem gelukkig vanaf kunnen houden, wil slank blijven, doet aan dieeten en denkt dat hij niets heeft bereikt in het leven en ook te weinig heeft meegemaakt voordat hij eventueel nu doodgaat. Hij heeft ook last van paniekaanvallen af en toe. Is dit een midlifecrisis of niet ?? denk het wel!!

Nee, geen onzin. De psychische klachten herken ik niet, maar ik heb wel lichamelijke klachten: slapende handen als ik wakker wordt, koude voeten in bed, opvliegers (van 2-15 minuten), nachtelijk zweten, jeuk. Beetje vergeetachtig, en dat terwijl ik pas 47 ben. Mijn huisarts neemt me serieus en stuurt me naar een internist, maar op internet vind je vrijwel niets.

Mannen in de overgang?. Natuurlijk!. Waarom zouden wij vrouwen er alleen maar last van hebben?. Ik heb er al zoveel over gelezen en gehoord van vriendinnen, sex is niet meer vanzelf sprekend!.Toen de kinderen klein waren, moest het stilletjes, stel dat ze wakker zouden worden. Nu zijn ze de deur uit en de sex idem dito. Man heeft een acute bacteriële prostatitis gehad en op 1 januari 2005 een hartstilstand. Nu is hij 49 en ik 50. We hebben beiden last van opvliegers, transpireren, onzekerheid, jawel, ook na 25 jaar huwelijk!. Zie ik er nog wel goed uit, ruik ik niet, ben ik niet te dik, nooit gedacht dat ons beider leven zo op de kop zou staan. Het leven begint bij 40 en op je vijftigste wordt het alleen maar leuker, dacht het ff niet!. Wij zijn soul-mates, maar daar houdt het ook op. Geen enkele fysieke aantrekkingskracht meer, zucht!. Hij noemt me de mooiste van de wereld, ik vind hem nog steeds een stuk, maar er ontbreekt iets. Twink.

Ik wil graag even reageren op het verhaal van Gerda. Ik heb dit ook meegemaakt met mijn man. Die wilde ook scheiden want hij hield van mij als van zijn zus dus hij wilde scheiden. Alles lag bij ons ook al bij de rechter en wij hoefden alleen nog alles te sturen naar de gemeente waar we getrouwd zijn en dan waren we gescheiden, maar gelukkig werd mijn man nog op tijd wakker zeg maar. Ik was ook al ingeschreven voor een woning en alles. Maar als hij weg wilde met de kinderen en mij dan zei ik ga maar met de kinderen alleen maar dat vond hij dan weer niet gezellig. Ik moest wel altijd mee dus dat snapte ik af en toe niet. De huisarts zei toen dat hij in een midlife crisis zat. Hij is er gelukkig weer van wakker geworden dus we zijn niet gescheiden en daar ben ik wel blij mee, maar toch was het weer heel erg wennen dat je elkaar weer moet vertrouwen. Op sexueel gebied is het nog steeds niets, want hij zegt dat hij daar geen behoefte aan heeft. Ik heb toen gelezen bij de overgang van mannen en daar stond dus dat dat met de overgang te maken heeft. Nou Gerda ik hoop dat jou man dus ook nog wakker wordt voordat jullie echt gescheiden zijn. Gr. Lenie

Onzin

Mannen in de overgang? Lees het boek Sex on the Rocks maar eens, hier wordt uitgebreid door mensen zelf verteld over seks na 49+ en het staat boordevol tips, adviezen etc. Wij hebben er ontzettend veel aan gehad en ook met heel veel plezier in gelezen. Echt een aanrader. Anneke

Ik word in september 52 jaar, sta nog steeds met 2 benen op de grond en doe het met m´n ega nog net zo graag als vroeger, als ze maar wil. Zij heeft echter wél een probleem met de overgang, maar probeert van alles om dit te onderdrukken. De enigste last van overgang is: de last van overgang van m´n vrouw. En gelukkig valt dit voor mij wel mee.

Ja hoor,die bestaat voor de man. Voor al de hormonen veranderen. Kreeg last van mijn bloeddruk, last van de prostaat en last van erectie stoornissen. Maar na een aantal jaren was dat een stuk beter. Voor die erctie stoornissen heb ik viagra, is even een uurtje wachten, maar dan is het feest.

Hier mijn verhaal over mijn man. Wij zijn bijna 30 jaar getrouwd. Mijn man zegt veel van mij te houden, maar seksueel wil het niet lukken bij hem. Dat vind ik heel erg voor hem. Hij heeft ook last van opvliegers. Samen zitten wij dan met rode hoofden boven ons ontbijt. Het leven zonder sex is voor mij heel moeilijk. Toen ik nog zwanger kon worden durfde ik nooit goed door de angst om zwanger te worden. Nu heb ik het gevoel dat het te laat is. Volgens mijn man komt het doordat wij 2 honden in huis hebben en die laten je niet met rust als je bij elkaar gaat zitten / liggen. Opsluiten heeft geen zin. Dan janken ze de hele buurt bij elkaar. Ik merk dat ik steeds meer naar andere mannen ga kijken. Vreemdgaan is voor mij geen optie. Hoe kom ik door deze tijd heen?

Inderdaad opvallend veel dames die vragen hebben aangaande dit onderwerp. Dat beloofd nog wat gezien het grote aantal echtscheidingen jaalijks !!! Ben zelf 56, en sinds een week voldoe ik helaas optimaal aan het lijstje met klachten betreffende overgangs problemen. Alleen heb ik geen broeierige oren, zoals van een ander vernam, maar broeierige voeten en ogen + ect. ect. Vraag mijzelf nu af of het verstandig is om d.m.v. het simpel slikken van een testosteron pilletje weer de oude te worden. Ken een man van 68 jaar die 2x per jaar een testosteron injektie krijgt, hij is daar erg kontent mee volgens zijn verklaring. Maar wat is wijsheid hierin ???

Mijn man is 43 en heeft steeds hele broeierige oren en heel weinig zin in sex. Van die oren klinkt misschien heel raar, maar zo alles bij elkaar denk ik toch dat mannen ook veel last kunnen hebben van overgangsproblemen. Ook hun lichaam verandert toch ook qua hormoonhuishouding.

We hebben de afgelopen jaren heel wat ellende gehad. Twee jaar geleden hebben wij een hypotheek afgesloten om het huis te laten verbouwen door een aannemer. Alles liep mis, lekkage, scheuren in de vloer, eigenlijk alles wat fout kon gaan ging fout. Er is een kort geding geweest en wij hebben de zaak gewonnen. Dan overlijdt mijn schoonmoeder plotseling en nog geen 4 maanden later mijn zwager van 46. Mijn man is van al deze toestanden volgens mij overspannen geraakt maar geeft dat niet toe. Een periode van ellende dus. Wel of niet scheiden was voor ons de grote vraag. Hij kwam weer in contact met de ex vriendin van zijn overleden broer waar wij al jaren geen contact meer mee hebben. Zij heeft namelijk een relatie gehad met mijn man zijn jongste broer terwijl ze nog bij mijn overleden zwager was. Hij is daar nooit overheen gekomen. Opeens ging mijn man na het overlijden van zijn broer regelmatig naar haar. Ze sms-ten elkaar en de laatste sms-jes gingen over een scheiding van ons terwijl ik noch mijn kinderen hier wat van afwisten. Hij zegt dat hij niets met haar heeft en dat vertrouwen heb ik nog wel in hem maar ik vertrouw haar niet. Ik heb op internet de overgang van mannen opgezocht en kwam tot de conclusie: of hij is echt overspannen, of hij zit in de overgang. Hulp zoeken wil hij niet en mijn vraag is: hoe moet ik met mannen die in de overgang en/of overspannen zijn omgaan. Nadat hij 3 weken is weggeweest, gedeeltelijk in een sta caravan gedeeltelijk bij haar thuis, is hij nu weer terug. We staan er allebei voor open om onze relatie goed te maken maar we weten niet hoe. Hij wil geen hulp en een prater is het helemaal niet. Wie heeft ervaring en wat goede adviezen?

Dat is altijd wat de man zegt en het wordt bevestigd door de sites, probreer maar eens een site te zoeken over de man, en zijn problemen over zijn sexuele leven, na zijn vijftigste. Je zal geen site vinden, waar men daar op in gaat.

In mijn omgeving is het niet anders op dit moment. Het lijkt wel of geen man meer in mijn omgeving weet wat hij wil. Mijn indruk is ook dat niet de gehele waarheid op tafel komt naar de vrouwen toe. Een knap boek is niet te vinden over de midlife crisis van mannen. Althans geen persoonlijke ervaringen. Wie wil zijn ervaringen met mij delen? Anoniem is ook prima. Wellicht dat ik de verhalen kan bundelen en uit kan geven zodat mannen zich kunnen gaan herkennen en beter met een midlife crisis om kunnen gaan. eenwegnaardetop@hotmail.com

Het is wel erg jammer dat vrouwen reageren voor de mannen. Misschien is het beter dat die vrouwen er eerst met hun man over spreken en dan iets op deze website zetten. Emancipatie

Bas 52 jaar. Sinds een jaar is mijn gewicht toegenomen. De laatste weken transpireer ik plotseling nogal veel. Ik transpireerde eigenlijk nooit.

Hallo, wil hier ook wel mijn verhaal kwijt. Mijn man (46) wil scheiden en geeft als oorzaak zijn gevoel (liefdes gevoel ) is weg .Dit kan volgens mij niet zomaar en hij heeft nergens een antwoord op .Wel heeft hij 4 jr terug een whiplash auto ongeluk gehad .We zijn nu 19 jr getr hebben twee dochters van 18 en 15 .Ik kan dit niet accepteren .We zijn nog niet gescheiden maar alles ligt wel al bij de advocaat .Of het een midlife crisis is weet ik niet maar mijn omgeving vind het raar dat hij weg wil .Hij wil zelfs goede vrienden blijven en wil me als vriend niet kwijt raken .Ik snap hier niets van want mijn omgeving zegt ook als hij weg wil is je huwelijk ook niet goed .Maar mijn man zegt een prima huwelijk te hebben gehad en snap ook niet waarom zijn gevoel naar mij weg is .Dit moet toch een reden hebben en hij zegt de oorzaak ligt bij hem en niet in onze relatie maar dan zeg ik als het niet in onze relatie ligt waarom wil je dan weg bij mij ???Een verwarrend iets .Hij zegt wel ik ben aan het overleven en wil op zich zelf om zich zelf terug te vinden maar moet je daarom gaan scheiden ???Ik wilde nog mee in therapie maar daar liep ik tegen de zelfde muur .Kan gevoel ook weg gaan als je in de peno pauze zit???? Wat kan het allemaal moeilijk in elkaar zitten en ik begrijp hier niets van. Groetjes Gerda, lees graag ook verhalen van lotgenoten

Hallo, wil hier ook wel mijn verhaal kwijt . Mijn man (46) wil scheiden en geeft als oorzaak zijn gevoel (liefdes gevoel) is weg. Dit kan volgens mij niet zomaar en hij heeft nergens een antwoord op. Wel heeft hij 4 jr terug een whiplash auto ongeluk gehad. We zijn nu 19 jr getrouwd, hebben twee dochters van 18 en 15. Ik kan dit niet accepteren. We zijn nog niet gescheiden maar alles ligt wel al bij de advocaat. Of het een midlife crisis is weet ik niet maar mijn omgeving vind het raar dat hij weg wil. Hij wil zelfs goede vrienden blijven en wil me als vriend niet kwijt raken. Ik snap hier niets van want mijn omgeving zegt ook als hij weg wil is je huwelijk ook niet goed. Maar mijn man zegt een prima huwelijk te hebben gehad en snap ook niet waarom zijn gevoel naar mij weg is. Dit moet toch een reden hebben en hij zegt de oorzaak ligt bij hem en niet in onze relatie maar dan zeg ik als het niet in onze relatie ligt waarom wil je dan weg bij mij ??? Een verwarrend iets. Hij zegt wel ik ben aan het overleven en wil op zichzelf om zic zelf terug te vinden maar moet je daarom gaan scheiden ??? Ik wilde nog mee in therapie maar daar liep ik tegen dezelfde muur. Kan gevoel ook weg gaan als je in de peno pauze zit???? Wat kan het allemaal moeilijk in elkaar zitten en ik begrijp hier niets van. Groetjes Gerda, lees graag ook verhalen van lotgenoten

Ik denk dat overgang al vroeger kan gebeuren bij mannen. Mijn man is nu juist 30 jaar en heeft er veel last van. Wij hebben 3 kinderen en zijn al 12 jaar samen. Maar toch sinds kort is hij al kaal aan het worden en sinds dat wordt hij om de 2 minuten verliefd tot over zijn oren op jongere meisjes. Maar hij houdt zielsveel van mij. En hij weet echt niet meer wat te doen. Spreekt dan over scheiden en dan toch maar niet. Om zot van te worden, ik weet niet hoelang ik dit nog volhoud. Bij de mannen zit het probleem meer tussen hun oren en benen.

Sinds november zijn we officieel gescheiden. Op een dag kwam mijn ex man thuis, hij zag het niet meer zitten. Wist niet wat hij wilde met zijn werk en of hij nog met mij getrouwt wilde blijven na 30 jaar huwelijk. Er was eindelijk rust gekomen in ons huis, onze kinderen het huis uit en nu eindelijk wij weer samen dacht ik. Alles veranderde, mijn ex ging steeds meer werken, heeft erg veel verantwoordelijksgevoel en nam zijn werk altijd mee naar huis, waar ik wat van kreeg. Ik praatte er veel over met hem maar ik zag alles verkeerd in zijn ogen. Niets mocht meer baten, hij is gegaan. Nu is hij samen met een vrouw van 27jaar en hij is 51. Hij zegt dat hij nu gelukkig is, maar ik vraag me af wie houdt wie voor de gek. Hij is niet meer de man waarmee ik getrouwd ben geweest, hij lijkt wel een heel ander persoon. Wat vroeger wit was is nu zwart. Hij weet dat ik nog steeds van hem hou. Het enigste argument dat hij gaf toen hij wilde scheiden is dat hij niet meer van hem hield. Maar wel warme gevoelens voor mij heeft en dat alles maar zo gewoon was. Zelf hoop ik dat hij in gaat zien waar hij mee bezig is en dat hij weer terug komt bij mij. Als ik hem die dingen vraag, weet hij het niet. Eigelijk op alles wat ik hem vraag krijg ik als antwoord, dat weet ik niet. We hadden alles goed voor elkaar en nu is alles weg. Ons hele gezin is uit elkaar gerukt. Over dingen die ik lees weet ik zeker dat het een midlifecrises is.

Ik ben een vrouw van veertig en al bijna 15 jaar getrouwd. We hebben een dochter van 6. Een paar maanden terug is bij haar een hartafwijking geconstateerd die vele gevolgen kan hebben. In het ergste geval wordt ze niet oud. Deze onderzoeken lopen nu en geven veel onzekerheid en verdriet bij mij. Mijn man reageert er heel anders op, bijna op het onverschillige af en is sinds deze tijd heel erg opvliegerig en zoekt ruzie om niks. Er valt niet mee te praten en nu heeft hij afgelopen week tegen mij gezegd dat hij niet meer van me houdt en dat ik hem irriteer. Met hemzelf is niks aan de hand, zegt hij. Nu wil hij weg, een nieuw leven beginnen zonder zijn dochter en mij, hij wil een nieuwe vriendin waar hij verliefd op kan worden en waar hij leuke dingen mee wil gaan doen. Dit heeft hij letterlijk zo gezegd. Hij heeft een gevaarlijk beroep waarvoor hij veel en lange tijd achtereen van huis is. Al die jaren heb ik op hem gewacht, de dingen voor ons geregeld, het leven aanvaard zoals het was, en nu wil hij weg, moet het huis waar we net 1 jaar in wonen verkocht en moet ik op zoek naar iets anders. Ik stik soms van verdriet....
Ik hou nog zo veel van hem, ondanks dat hij al die dingen heeft gezegd en gedaan, maar hij wil niet meer. Wat moet ik toch doen?

Mijn man wordt 44 en was al een opvliegend ventje, voor een prul kan hij zich opwinden . Maar de laatste weken is het nog erger, dan gooit hij de meest lelijke woorden naar m'n hoofd, later is het wel altijd van : "sorry van gisteren schatje", maar ik vind het niet leuk meer. Ik denk ook dat hij in de overgang zit

Ik heb gelezen dat het testosterongehalte bij ouder wordende mannen minder wordt. Zou het daaraan liggen dat oudere mannen minder zin in sex hebben? Ik heb ook gelezen dat het tegenwoordig in is dat ook jonge mensen extra testosteron nemen, zowel mannen als vrouwen. Ze worden dan veel assertiever en hebben veel meer zin in sex. Er schijnen testosteronpleisters te bestaan die je op je huid kunt plakken. Dus het is toch niet helemaal psychisch dat mannen in de overgang allerlei problemen krijgen.

Hallo ik heb een vriend die is 48 en heeft de laaste tijd ook geen zin meer in sex , en zo. Ik denk dat het toch zo is dat mannen er ook last van hebben ook de prikkel is dan weg. Is niet leuk , voor hun mannelijkheid is dan toch even aangetast .

Ik denk dat het bij mannen eerder een psychisch probleem is, dan net als bij vrouwen hoofdzakelijk lichamelijk. Daarom lijkt mij de term midlifecrises ook beter passen. Mijn ex had het dus ook!!!!!!! Zomaar plotseling wilde hij scheiden, vond mij te dik (terwijl ik daar al jaren wat aan probeerde te doen, maar omdat het door medicijngebruik kwam, lukte dat niet echt) Vroeg zich af: is dit nu alles??? Liet mij en de kinderen in de steek, maar vroeg later wel 4x of hij terug mocht komen, want schijnbaar was het alleen zijn ook niet alles! Hij woonde nog maar net alleen en was alweer verliefd, maar dat werd niet beantwoord. Weer een paar maanden later woonde hij weer met een andere vrouw samen. We weten nu eigenlijk niet hoe het met hem gaat, want zelfs de kinderen vond hij niet meer belangrijk.

Mijn vriend zit psychisch in de knoop en weet eigenlijk niet goed waarom. Hij is 51 jaar. Hij weet ook niet goed wat hij in zijn verdere leven wil. Wij zijn pas 1 jaar bij elkaar en hij was stapelverliefd op mij. Nu weet hij zelfs niet meer of hij wel met mij wil verdergaan. Hij is moe en wil rust; kan niet goed slapen. Hij zegt dat hij wel van me houdt maar ik snap het allemaal niet. Zou het kunnen dat hij in de midlife-crisis zit??

Ineke

Mijn man is 40 jaar en heeft een midlifecrisis. Het is om zot van te worden. Is het normaal dat hij van mij gaat lopen . Het ene moment lief het andere niet om aan te spreken en 's avonds gaat hij in zijn eentje minstens voor 2 uur weg. Hij kan me ook heel hard kwetsen door dingen te zeggen die werkelijk pijn doen vanbinnen. Hij is ook vergeetachtig. Is dat allemaal normaal? Als dat lang gaat duren weet ik niet of ik dat aankan. Ik hou nog zielsveel van hem maar heb toch moeite om het allemaal te verwerken. Ben zelfs al 6kilo afgevallen.

Kan het dat mijn man ook last heeft van opvliegers, hij begint dan te zweten