Ik ben 55 en ben 10 jaar aan het tobben, ik vloeide veel maar dat is gelukkig dmv ingreep over. Ook had ik opvliegers, was na 1 behandeling acupunctuur er bijna direct vanaf. Na een half jaar beginnen de opvliegers weer en krijg ik weer een paar behandelingen. Verder heb ik altijd pijn in mijn spieren, gewrichten. Het gaat als een storm door mijn lichaam. Nooit ben ik een dag zonder pijn, een nacht doorslapen lukt nadat ik bijna instort van moeheid. Ik voel me zelden niet moe. Mijn nek breekt me af en toe op, pijn, pijn pijn. Opstaan van een stoel of uit mijn bed is moeizaam. Soms zak ik door mijn benen, even zitten betekend meteen stijfheid in mijn knieen. Ik moet regelmatig huilen zonder reden. Sporten kan ik al lang niet meer maar wandelingen van 2 uur gaat goed, totdat ik daarna op de bank ga liggen dan kom ik niet meer overeind. Verder groei ik dicht terwijl ik minder eet dan vroeger. Al met al vind ik de overgang een ramp.

Hallo allemaal. Ik ben 43 en ik denk dat ik aan het begin van de overgang zit maar weet het niet zeker. Slecht slapen, opvliegers, pijnlijke borsten heb ik vrij regelmatig maar mijn menstruatie is nog steeds op tijd en niet meer of minder. Ook de zweetpartijen heb ik (nog) niet. Jaren heb ik ondergewicht gehad en nu kom ik ineens aan. Heb nog nooit zo zwaar gewogen. Een buik en een kont is nieuw voor mij. Heeft dit toch allemaal met de overgang te maken of moet ik mezelf zorgen maken dat het iets anders is. gr

Ik ervaar de overgang als een hel en dat al jaren lang. Hoofdpijnen door heel mijn hoofd, nekpijnen, nek is ook gaan kraken, spier en gewrichtspijnen, duizelingen, regelmatig "eng" in mijn hoofd. Kreeg klachten toen ik de pil nog slikte en ben toen met de pil gestopt. Daarna braak de hel los in lichaam en geest. Nu 9 jaar geleden. Ben moe van alle pijnen die dagelijks aanwezig zijn. Inmiddels 60 jaar. Nooit verwacht of gedacht dat je je hier zo slecht door kon voelen.

Ik ben nu 62 jaar ik heb niets van de overgang gemerkt, ja alleen dat je menstruatie weg blijft. Ik voel me heerlijk en zeker naarmate ik ouder word. Mijn huid is nog mooi en vrijen is nog steeds lekker. Omdat ik alles lekker vind ben ik iets aangekomen maar daar heb ik verder geen last van. Ik voel me fitter, krachtiger dan ooit, doe weer cursussen; twee tegelijk. Als ik zo om me heen kijk hebben mijn vriendinnen er ook geen last van. Oja, ik heb een pup genomen dat vond ik minder alsof je een baby erbij hebt. Nu hij een half jaar is ben ik erg blij met hem en wandelen we veel en genieten we van elkaar...

Ik zit al jaren in de overgang. Vorig jaar tegen een burnout aangezeten. Was erg depressief en zwaarmoedig. Veel stemmingswisselingen. Heb van alles al geprobeerd, niets hielp. Gebruik nu sinds een maand een middel met isoflavonen ('plantaardig oestrogenen'). Het is echt een wondermiddel. Voel me stukken beter en heb haast geen opvliegers meer. Het leven heeft voor mij weer meer kleur gekregen.

Wist niet dat de overgang zo zou verlopen: futloos, mij letterlijk voortslepen, soms spierpijnen. Opvliegers min of meer onder controle nu.  Momenteel heb ik ook last van misselijkkheid en maagpijn. Herkent iemand zich daarin? Gelukkig heb ik ook mijn goede dagen en het is daaraan dat ik mij telkens weer optrek. en verder probeer ik mij al eens extra te verwennen. Sterkte allemaal Mieke

Het niet kunnen slapen is het ergste. Alle andere klachten, pijn in spieren en gewrichten, depressie, stemmingswisselingen etc. zijn hier m.i. een gevolg van. Ik doe aan meditatie, ontspanningsoefeningen, val makkelijk in slaap, maar word talloze keren per nacht wakker, en vanaf 3 a 4 uur 's nachts is er geen slapen meer bij, op hoeveel warme stranden/idyllische plekken ik me ook voorstel te liggen, of hoeveel schapen ik ook tel. Tragisch dat dit niet serieus genomen word door de medische wereld. Ik ben 42 en in de premenopauze - word steeds onregelmatiger ongesteld. Hoe lang gaat deze ellende zich nog in de toekomst uitstrekken, vraag ik me dan af. Zie het leven nu al niet meer zitten. Maar volgens de artsen zit het allemaal 'tussen de oren'.  Ben begonnen me serieus te verdiepen in het gebruik van medische cannabis - alleen op recept verkrijgbaar, en ik krijg niet eens een slaappil mee van de dokter, dus zal ik aan de joint moeten. Ik die nooit gerookt heb, of alcohol gedronken etc :( De pil is voor mij geen optie trouwens 'om de scherpe randjes eraf te halen' want daar krijg ik migraine van.

Ook ik had heel veel last van de overgang. Depri, overal pijn, moe, slecht slapen, opvliegers, huilen, slecht naar de wc, kort lontje etc ..... ben sinds een maand begonnen met tarwegraspoeder en salieblad.. ALLES is totaal anders, ik ben helemaal opgeknapt. Pijnen zijn verdwenen, veel meer energie, slaap beter .....en geen opvliegers meer......Tarwegraspoeder 1 maatlepel in een glas verse jusderange en 2 maal daags 2 tabetten salieblad.....dus wie weet helpt het anderen ook.

Ik ben 58, mijn laatste menstrutie had ik op mijn 56 ste. Daarvoor al opvliegers en wisselende stemmingen, zo heel vrolijk en de hele wereld aan kunnen en dan niet te genieten voor mijn omgeving, kon echt dan van niemand iets hebben. Niet slapen, hoofdpijn, hele droge, jeukerige huid, veel vocht vasthouden en nu de laatste tijd heel veel gewrichtspijnen vooral bij het opstaan in de ochtend. Was 45 kilo voor de overgang afgevallen en daar zitten er al weer 15 van bij, geen 1 dieet geeft goed resultaat. Ook ben ik van een C cup BH naar een dubbel D soms E gegaan. Ik probeer zoveel mogelijk leuke dingen doen, lekker met de honden wandelen, sporten, weg met met mijn kleinzoontje. Probeer het zoveel mogelijk van mij af te schudden en niet bij de pakken neer te gaan zitten. Dus bij mij valt de overgang de ene keer tegen en dan geef ik mijzelf een schop onder de kont de andere keer kan je de hele wereld aan.

Een tip die mij erg heeft geholpen bij zware bloedingen: gedurende de eerste drie dagen van de menstruatie ibupofen slikken. omdat het een korte periode is zijn de bijwerkingen minimaal behalve voor mensen met maagklachten! Het verminderde bij mij de bloedingen en stolsels. Verder ben ook ik nog zoekende naar iets om te slapen. Ben maar veel gaan sporten en dan ....al die haaruitval....
Als ik dit lees ga ik eerst maar eens vitamine AD proberen.

Ik ben 42 en al zon 3 jaar met de overgang aan het worstelen. Lusteloos zwaar geiriteerd, depressief, enorme bloedingen tijdens menstruatie, helse hoofdpijnen gehad, hoewel die nu wel aan het afnemen zijn. Wat het meest frustrerend was, was dat niemand scheen te weten wat er aan de hand was. Ik denk omdat ik nog relatief jong ben. Nu ik weet wat er loos is kan ik het wel een plekje geven maar de klachten nemen daardoor niet af. Ik hoor mezelf nog klagen over mijn normale menstruaties. Maar Man!!!Wat mis ik dat!!! Gelukkig heb ik een hele goeie begripvolle man ( die ook blij is dat ik niet gewoon van de pot gerukt ben maar in de overgang hihi) Ik hou mezelf voor dat het allemaal over gaat maar ik ben bang dat ik mijn lijf niet meer terug krijg! Er zit verdorie geen model meer in....
Dan maar relativeren..... mijn zus is twee jaar geleden aan kanker overleden. Ik denk dat ze er veel voor over had om de overgang mee te mogen maken. Ze is maar 41 jaar geworden. Ja de overgang is zwaar klote, maar verder ben ik gezond en het gaat voorbij. Alle 'sisters' heel veel sucses en sterkte toegewenst. Bedenk dat er ook heel veel mooie dingen in het leven zijn en geniet van de dagen dat het wel goed gaat. What doesnt kill you makes you stronger!

Ik ben 54 jaar en sinds kort pas echt in de overgang en nu begin ik het te voelen, het valt tegen heb sombere gevoelens begrijp niets van mezelf dat ik het vaak helemaal niet meer zie zitten. Dus komt door de overgang begrijp ik nu. Aantal maanden geleden, ik zat tegen de overgang aan te hikken bloedde nog wel af en toe een klein beetje, was ik al begonnen met tarwekiemcapsules, las is goed tegen stemmingswisselingen, had ik af en toe last van. Daarnaast neem ik ook al lang St Janskruidcapsules in. Maar nu merk ik dat al die capsules niet meer helpen, voel me somber dat ik het leven gewoon soms niet meer zie zitten, schrik ervan dat ik me zo voel. Opvliegers heb ik nog geen last van gehad, wel spierspijn en dat je lichaam verandert, je maag wordt dikker. Nee ik vind dit echt geen pretje allemaal.

Verander je eetpatroon, dat scheelt enorm. Een goed dieet hiervoor is b. het hormoonbalansdieet. Ik heb bijna geen overgansverschijnselen meer maar ben ook van andere, niet-overganggerelateerde kwaaltjes af. Als je geen hebt je daar te veel in te verdiepen, stop dan eens een aantal weken met het consumeren van suiker en suikerhoudende voedingsmiddelen. Dat scheelt al enorm.
Gebruik geen synthetische hormonen!

Ik ben al jaren in de overgang en heb alles mee 'mogen' maken. Gigantische bloedingen, groeien, opvliegers en vooral depressief zijn. Vooral dat laatste maakte ook dat ik mezelf helemaal niet meer herkende. Er waren dagen dat ik wel dood wou en daar schrok ik heel erg van. Een vervangende huisarts (niet een al te begripvolle man) adviseerde mij oxazepam. Dit wou ik absoluut niet. Ik ben gaan googelen op depressie en overgang en kwam op een website van een homeopaat. Hij is ervan overtuigd dat depressies in de overgang puur hormonaal zijn en je die niet moet bestrijden met anti depressiva. Dit heeft volgens hem een negatief effect en voelen vrouwen zich nog minder. Volgens hem moet je de hormonen in balans zien te krijgen. Ik heb bij hem meno thee besteld en dit doet het voor mij heel goed. Ik heb nog wel last van opvliegers enz maar mijn depressieve gevoelens zijn aanzienlijk minder. Maar de overgang: vreselijk, en ik kijk er naar uit vanaf te zijn!

Sinds kort valt het me heel erg tegen. Ik ben 57 jaar en de menstruatie stopte bij mij bijna twee jaar geleden. Meteen kwamen de opvliegers, maar daar heb ik mij zo weinig mogelijk van aan getrokken. Heb wat kruidenmiddeltjes geprobeerd, maar dat hielp weinig. De laatste twee maanden ben ik gaan tobben met slapen. Soms lig ik de hele nacht wakker en dat maakt me echt wanhopig. De huisarts heeft mij melatonine voorgeschreven, maar ook dat werkt niet altijd. Het wisselt heel erg. De ene dag voel ik mij prettig en de andere dag gejaagd en gespannen. Heeft iemand een tip om die gespannenheid tegen te gaan?

Het valt niet mee..ben net 40 en sinds vorig jaar in de overgang voel me hopeloos alleen en onbegrepen herken mezelf niet meer ben een totaal ander mens en dat is even wennen. (voorzichtig uitgedrukt) Ben blij voor de mensen op dit forum die schrijven dat het allemaal wel meevalt want, ik moeder van een dochter van 9 en getrouwd met de meest begripvolle man op deze wereld, maar vind het geen pretje. Nachtelijk zweten,hartkloppingen,spierpijn,mega ongesteld iedere 2 weken, pijnlijke borsten, humeurig, een heeeeel erg kort lontje, geen zin in seks, enz,enz,enz. Maar goed alles gaat door en mijn winkel moet draaien. Mijn dochter moet naar school en mijn man verdient aandacht. Kortom ik zet me er zoveel mogelijk overheen en laat zo min mogelijk merken. Maar als ik dan alleen ben zoals nu en ga zoeken en lezen wordt het me wel even allemaal te veel... Huilend om niks typ ik dit bericht, in de hoop dat het mensen sterkt en ze het gevoel geeft dat ze niet de enige zijn. Ze zeggen dat het leven begint bij veertig. Dat had ik me toch heel anders voorgesteld! Sterkte allemaal.

Nou voor mij is het heel duidelijk: de overgang is voor mij persoonlijk een hel. Depressieve buien en malen, malen en nog eens malen. Dacht vroeger altijd dat de overgang een kwestie was van opvliegers en wat stemmingswisselingen maar geestelijk is het heel zwaar voor mij. Slik antidepressiva en probeer het gewoon over me heen te laten komen, maar regelmatig heb ik hevige angst- en paniekaanvallen. Vrouwen die hier zomaar schrijven dat het een natuurlijk proces is en dat je positief moet denken, zou ik willen vertellen dat zij echt geen idee hebben wat ze schrijven, want hormonen kunnen gekke dingen met jouw geest doen en het is heel gemakkelijk dit te schrijven als je zelf nergens geen last van hebt. Ik ben een heel positief ingestelde vrouw en heb een geweldig gezin, maar door de overgang staat mijn leven nu al 3 jaar op zijn kop.

ik ben 47, ik heb wel zin in vrijen, maar duurt lang voordat ik klaarkomt.Mijn partner denkt dat ik met iemand anders ben, wat moet ik doen.
R.C.P.

ik ben nog niet boven de 50 maar wel in de overgang , overgang wordt zwaar onderschat en veel te weinig over gesproken.

ik had nooit kunnen weten dat het zo heel heel erg is om in de overgang te zijn
met lood in je schoenen ergens aan beginnen

de ongelofelijke depressieve gevoelens die met geen pen te beschrijven zijn ( de enige reden dat ik er nog ben zou zijn dat ik het mijn omgeving niet aan wil doen

de hartkloppingen waardoor je niets meer kan

het lijkt of je hart een stuiterbal is en constant tegen de muur slaat en weer terug in je lichaam bonkt

het niet kunnen eten van de misselijheid

of niets proeven



afspraken niet kunnen maken want je weet niet hoe je je straks of morgen voelt



in de spiegel kijken en jezelf wel zien maar je in niets meer herkent behalve die spiegel



ergens op visite zijn en barstende hoofdpijn krijgen

of zo erg gapen dat de tranen over je wangen rollen

plus dan nog het feit dat je je in 1 klap heel oud voelt

door de symptomen

je leven is voorbij

het leven dat nog voor je is wil je niet

en geen dokter die het snapt

Vreselijk !! Afschuwelijke depressieve gevoelens, lusteloos, moe, nergens zin in en je schuldig voelen naar je thuiswonende kinderen omdat je niet zo vrolijk bent en te weinig energie hebt. Ik heb al vele middelen geprobeerd, maar tot nu toe helpt het allemaal niet zo veel. Slik paroxetine, helpt iets, maar echt niet afdoende. Groei ook, terwijl ik wel oplet met eten.

Al lezende over de overgang val ik van de ene verbazing in de andere. Had ik dit allemaal maar 2 jaar eerder geweten. De afgelopen 2 jaar is het helemaal fout gegaan. Ik ging steeds slechter slapen waardoor ik met moeite goed kon functioneren op mijn werk. Ik wilde eindelijk eens iets doen wat ik altijd graag had willen doen en dat was mensen helpen. Dus naar school op mijn 50e. Het ging allemaal steeds moeilijker. De ene depressieve periode volgde de andere op.

En ze kwamen steeds sneller. Ik kon nergens geen voldoening meer in vinden terwijl ik toch met iets bezig was wat ik al zolang wilde. Ik snapte er niks meer van.

Ik raakte steeds meer vermoeid en kreeg last van het verleden. Mijn lichaam liet het totaal afweten. 's morgens kon ik met moeite uit bed komen. Ik was helemaal stijf. De trap aflopen moest voetje voor voetje. Ik kreeg allerlei kwaaltjes en werd steeds depressiever en was niet meer leuk voor mijn omgeving. Ik betrok alles op mezelf, voelde me waardeloos en nutteloos. In januari van dit jaar belandde ik zelfs in de kliniek van de GGZ voor intensieve zorg. Ik had geen zin meer in dit leven. Waar lag het toch allemaal aan. Fibromyalgie kwam om de hoek kijken. Alles wat daarin beschreven werd kon ik wel beamen. Maar een burn-out leek ook van toepassing op mij. Kortom ik wist het niet meer. De relatie werd steeds slechter. Mijn partner begreep er niks meer van. NOg meer problemen.

En nu ben ik bij een overgangsconsulente geweest in het ziekenhuis. Zij zegt dat alle klachten best eens van de overgang kunnen komen. Ik krijg een pil mee naar huis. Een overgangspil. Ik begin te lezen op het internet wat er eigenlijk allemaal met je gebeurt in de overgang. En ja ik val dus van de ene verbazing in de andere. Ik lees stukken waarin ik mijn eigen beeld helemaal herken. Wat ben ik blij dat ik niet gek aan het worden ben. Ik ben 'gewoon' heel heftig in de overgang. Ga binnenkort nog wel in therapie om mijn zelfbeeld op te krikken want dat is echt wel nodig inmiddels. Ik wens alle vrouwen veel kracht en wijsheid toe tijdens deze rumoerige periode in ons leven.

Ben al een paar jaar niet mee ongesteld en heb wel last van opvliegers, verder valt he allemaal wel mee, maar laatste tijd merk ik dat ik tijdens lopen en hardlopen lijk te sloffen met een voet. . ben daardoor ook een keer flink gevallen .

zijn er mensen die dat herkennen?

De overgang valt mij heel erg tegen. Heb eerst hormoonpleisters gebruikt. Deze hielpen echt goed. Moest ermee stoppen, omdat ik er een hoge bloeddruk van kreeg. En toen kwamen de zweetbuien weer. Drijf 's nachts mijn bed uit. Resultaat slecht slapen. Ook overdag heb ik enorme opvliegers. Gebruik nu sinds 1,5 week Livial. Merk er nog niets van, maar dat kan nog komen.

valt echt niet goed mee , vandaag gestart met pijn in schouder en arm , linker kant been en linker zitvlak amai de hele dag pijn aan botten, maar 's avonds heel goed ik kijk steeds naar uit daar dit heilig is ja soms weet ik het niet meer voorlopig gestart met clomid 1/2 van de 5 de dag begin tellen van de eerste menstruatie. ja ik heb dit al gedaan 3 syclussen en ben dan gestopt voldoende mij zo opgeblazen en vocht ophouden.Nu weer 14 dagen ver ik ga dit weer moeten zien hoe het verloopt maar ja ik geloofd niet echt in medicatie , daar je dikwijls niet echt verschil merkt.

pijnen in spieren is draaglijk en ben ik kalm maar tijdens de dag vindt ik dat het soms niet meer kan , ook mijn man en dochter moeten zij veel kunnen verdragen van me , en is het ook niet leuk voor hen

het valt tegen. door de somberheid of angst die optreed en hartstoornissen die af en toe optreden.

Wat allemaal herkenbaar. Menstrueer al 3 jaar niet meer en sinds een paar mnd last van mijn ogen en piepende oren en een onrustig gevoel in mijn lichaam, en slecht slapen. Regelmatig bloed laten prikken en inderdaad in de overgang en verder alles oke. Ook erg moe en spierpijnen. Werk op een kinderdagverblijf en dat is dan erg vermoeiend. Nu ventafaxine gekregen van de dokter en daar slaap ik wel wat beter van en ik merk nog niets aan een verandere stemming. Dus het is allemaal erg herkenbaar. Ook altijd last van mijn ogen en ook al naar de oogarst geweest en ze vroeg alleen of ik rookte en zei dat ik moest stoppen. Ja, dat wist ik ook wel...

Wel fijn om te lezen al deze verhalen en je bent dan niet alleen.

Anneke

EVEN EEN REACTIE OP CECILIA EN NOG ZOVELEN,

ik denk dat er niet veel aan te doen is maar ik herken mezelf in uw verhalen, ik was een echte "zotte doos" en nu kan ik moeilijk nog ergens plezier in hebben, ook voor mijn man is dit niet leuk!!Bij mij is er ook nog eens die misselijkheid met zeurende onderbuikpijn, pfft hormonen!!!Ik moet wel toegeven dat ik geen enkel hormoonsuplement inneem.

Reactie mag op fa346736@skynet.be, misschien helpt erover praten wel en weten dat je niet alleen bent!!

Gtjs

hallo iedereen

Ik ben 55 en reeds vijf jaar in de postmenopauze. Soms gaat het goed maar af en toe heb ik wel last van misselijkheid gepaard gaande met een zeurende pijn in de onderbuik, net of ik zou terug gaan menstrueren. Kan dit na zoveel jaar nog met de hormonen te maken hebben?Na enkele dagen tot weken gaat dit wel over maar het is wel vervelend.Heeft iemand van jullie hier ook last van ?? Opvliegers , stemmingswisselingen enz .. zijn mij ook niet vreemd .Ik hoop dat dit geen vijf jaar meer duurt maar, wie weet ??

Bedankt voor reactie , dit zal mij misschien wat geruststellen wat mijn humeur dan toch ten goede zal komen.

Mvg , nin

Mij valt het tegen ! Ben 39 en zit al 5 jaar in de overgang doordat mijn l.eierstok is verwijderd en de r.eierstok niet de hoeveelheid hormonen aanmaakt wat het zou moeten doen.Is niet echt een leeftijd om al te overgang te belanden,wel ?! Heb allerlei homeopathische middeltjes geprobeerd en op gegeven moment hielp niks meer.Slik nu sinds een paar maanden Livial en voel me herboren..Alleen me gewicht is toe genomen maar die neem ik dan maar op de koop toe...Zolang ik maar op me eetgewoonte let en 2x in de week erbij sport mag ik niet klagen...

Tja...aan de ene kant valt het mee aan de andere kant tegen. Fijn is het om niet meer ongesteld te zijn, geen ellendige migraine meer de week ervoor, geen weeën tijdens de bloedingen,maar het valt toch tegen hoe je went of keert om in de overgang te zijn. Zit er midden in, nooit last gehad van stemmingswisselingen, angstaanvallen,misselijkheid, diaree na een zweetaanval, giga transpireren, moeheid.

Wat mij erg goed helpt is Overgang Totaal van Dr.Vogel en een Vit.Bcomplex van Solgar. En lekker sporten !! Heb (gebruik het nu al 5 maanden) geen opvliegers meer, wel nog wat nachtzweten. Geen stemmingswisselingen meer. Als ik al de mailtjes zo eens lees, heeft iedereen wel andere klachten maar komt ook weer overeen met elkaar.

Tis geen pretje, maar elke vrouw heeft hier of krijgt hier helaas mee te maken en bij de een is het erger dan bij de ander en het is maar net hoe je er zelf instaat. Sterke allemaal!

Kom op meiden!

laat je niet zo intimideren door "de overgang", probeer zo goed mogelijk te functioneren en jezelf niet te beinvloeden met negatieve gedachten.

Een positieve instelling maakt dat je heel veel klachten aan kunt, en wees lief voor jezelf!

Ikzelf gebruik al enige tijd het middel phytofemme wat mij prima helpt tijdens mijn klachten. Hoewel sommige van jullie misschien niet van de pillen zijn kan ik deze toch echt aanraden hoor.

Nu reageer ik toch nog even.

Zoals ik eerder aangaf, was ik meest op zoek naar een middeltje tegen de opvliegers maar dat kon ik niet vinden.

Zo had ik me er al n beetje mee verzoend dat ik er mee moest leven, tot ik steeds blaren in mijn mond kreeg. Mondwater hielp niet afdoende, zodat ik bij de drogist om raad vroeg. Hij raadde me gebruik van vitamine D aan en ik ben het beginnen te gebruiken. Helpt ook om het haar gezond te houden, stond in de bijsluiter, wat goed uitkomt want ik vind dat ik van mijn prachtige lange haar nog maar n zielig bosje over heb.


Nu ik het een poosje gebruik, is me opgevallen dat ik vanaf het begin van gebruiken ook geen opvliegers meer heb. Misschien is het toeval, maar volgens mij hebben deze vitamines er wat mee te maken en ergens hoop ik dat ook, dan kan het een ander wellicht ook helpen.

Het gaat om vitamine AD capsules van Halitran.


Veel sterkte allemaal, goede feestdagen en n tevreden en liefdevol 2011

Ik heb al 2 jaar lang last van opvliegers, gewrichts- en spierpijnen, vooral vreselijk warme handen, stemmingswisselingen, geen zin in vrijen, hoofdpijn.
Ik ben naar mijn huisarts geweest en heb een verwijsbrief gekregen om mijn bloed/ cholesterol/suikerziekte/enz te laten onderzoeken resultaat was positief.

Toch heb ik heel veel last van gewrichtspijnen in mijn handen en knieen.

Wie weet een goede medicijn tegen deze klachten?

Die valt zeer tegen. Dit zijn de ondragelijkste jaren van mijn leven. Alles is begonnen 5 jaar geleden en sindsdien ben ik 15 kilo's bijgekomen, slaap ik slecht, ben ik angstig, geen zin in vrijen en moet ik nu allerlei medicatie innemen.

Ik heb mij zelf laten opnemen in een psy. instelling door een depressie die ik vroeger niet had. Nu probeer ik nogmaals te stoppen met de pil omdat ik 2 maten meer heb. Maar dan komen die wisselende stemmingen en vapeurs weer naar boven. Ik word dan ook zo angstig dat het mijn leven beheerst en invloed heeft op mijn werk. Kortom het is een hel voor mij. Hopelijk nog 5 jaartjes. Veel moed aan iedereen die het ook moeilijk heeft.

Heb al eerder op dit forum verteld over Livial. Nu gebruik ik het ruim een jaar en zou heel graag willen afbouwen. Echter als ik alleen maar een pilletje een dag vergeet, slaan de opvliegers de volgende dag alweer ongenadig toe.

Wie heeft een oplossing? Ik wil op zich best medicijnen gebruiken, maar weet niet goed wat ik verder nog zou kunnen proberen. Clonidine is een gepasseerd station. En ik wil eigenlijk geen hormonen meer innemen.

Ik gebruik Saliecapsules van de Tuinen en die helpen wel iets ! Heb in ieder geval minder vaak opvliegers !! Bovendien helpt bewegen ook.

ik zocht een huis- of homeopatisch middel tegen de opvliegers, maar als ik ditr allemaal lees, word ik er bijna vrolijk van.
toen ik 43 was, zei een collega in een spiritueel beroep tegen mij;\'straks begin je aan de overgang. het is een lange en mooie reis die je daar zal brengen waar je uiteindelijk zijn moet in dit leven\'.
ik denk vaak aan haar woorden terug en vind een aantal dingen ook erg prettig aan deze periode; ik heb het gevoel lang niet meer zoveel te hoeven, steeds beter te kunnen voelen en aangeven wat voor mij belangrijk is en daar ook gehoor aan kunnen geven.ik kan zelf mijn werktijden bealen, dat scheelt denk ik wel. het enige wat ik als echt lastig ervaar zijn de opvliegers, de hitte, en verder probeer ik lief te zijn voor mezelf en me toe te staan dat ik me af en toe wat minder prettig voel. dan verwen ik me met extra tijd voor mn hobby\'s, n heerlijke wandeling met of zonder hond of n heerlijk dinertje dat ik zelf kook.
en ik zou tegen iedereen hier willen zeggen; accepteer dat wat er gaande is, doe niet alsof het niet bestaat. anderen kunnen het pas begrijpen als jij het zelf accepteert. verwacht van jezelf geen overdadige aktiviteiten en als je het ineens wel kan, mooi meegenomen. wees lief voor jezelf en vol begrip. van de verlokkende bloem die je eens was, ben je geworden tot een prachtige rijpe vrucht.
als je depressief bent, zoek en vindt een goede therapeut, iemand die tijd en aandacht voor je heeft.
ontlopen doen we het toch niet, dus laten we er het beste van maken.

valt tegen .ik lees nergens over brandend
maagzuur.ik kan haast niets meer verdragen.de heele dag opgeblaazen.

Haha ik zie hierboven staan 50+, dus denk ach ik hoor hier niet tussen. Nou ik ben dus 42 en sinds een jaar weet ik dat ik inde overgang ben. Ik word er gestoord van, niet altijd, heb gelukkig ook goeie dagen. Ik heb nog kleine kinderen en het ergste vind ik dat ik niet meer de leuke mama ben die ik was. Ik kan niks hebben, snel geirriteerd en zoo moe, doodmoe! Mensen in mijn omgeving, snappen me niet. Vriendinnen beginnen net aan kinderen ik heb zelfs een vriendin van 38 die is zwanger. Dus ik voel me ook nog eens erg alleen staan in \"mijn overgang\". Vandaag is zo\'n \"slechte\" dag. Ik heb net gewerkt en ben mijn bed ingedoken, dat kon nog net voor ik over een half uur de kindjes weer uit school ga halen. Nee valt het mee, absoluut niet! Ik zal blij zijn als ik hier door heen ben.

Na een aantal jaren de pil geslikt te hebben (zonder pilvrije week) ben ik op aanraden van mijn homeopaat gestopt. Tot mijn verbazing werd ik niet ongesteld. Vrijwel meteen kwamen de opvliegers, begonnen mijn handen te tintelen, kreeg ik last van duizelingen, stijve gewrichten en krachtverlies. Ik was zomaar in de overgang terechtgekomen. Ik vind het prachtig! Ok, het is lastig als je weer zo\'n zweetbui voelt aankomen, maar een waaiertje doet wonderen of even een luchtje scheppen. Vanmorgen ben ik opgestaan met tintelende, pijnlijke handen en stijve gewrichten in mijn vingers. Gewoon aan de slag gegaan en het werd vanzelf minder. Ik heb een uurtje de reacties op dit forum zitten lezen en wat mij opvalt is dat de overgang door veel vrouwen als een ziekte en als een rottig iets wordt bestempeld. Mijn tip is: verzet je er niet tegen, laat het gaan zoals het gaat en ga vooral geen pillen slikken. Hoe meer weerstand je hebt tegen overgangsverschijnselen, hoe meer je jezelf last bezorgt. Bovendien heb je een goede reden om jezelf extra te verwennen. Gooi tijdens iedere opvlieger een euro in een potje en koop aan het eind van de week 5 bossen bloemen voor jezelf! Natuurlijk zijn er vrouwen op deze site die er zoveel last van hebben dat ze in hun werk/functioneren belemmerd worden. Dat is erg en ik wil dit ook niet bagatelliseren. Maar ben je gezond en reageert je lichaam op een natuurlijk proces, accepteer dat dan gewoon. Het gaat een keer over (ook al kan het ff duren). Sterkte dames en tot ziens in de bloemenzaak

Jeetje als ik deze verhalen lees zie ik mezelf terug. Ik ben 44 en al ruim 3 jaar in de overgang, ben 3 jaar geleden bij de genecoloog geweest vanwege heftige bloedingen en overgangsklachten. De arts dacht van dat kan niet veel te jong, maar naar test wees het duidelijk uit dat ik in de overgang was. Ik ben chronisch pijnpatient die veel op bed ligt, dus nog meer zweten. Ik ben op advies weer aan de pil gegaan en de menstruatie is wel beter maar verder de klachten blijven. Verder kalk tegen de botontkalking. Mijn lichaam is veranderd naar een uitgezakt lijf en zweet me kapot. Nu lees ik van jeanet roosendaal dat zij veel misselijk is, dit heb ik ook al ruim anderhalf jaar, ik dacht dat het aan de medicijnen lag maar ligt toch aan de overgang? Soms denk je ik ben zwanger pfff.
Ik vindt dit een heel heftige tijd, en maal ook de hele dag maar door en vooral dat moe zijn....en vele zweten. Is daar nou niet wat aan te doen dan? De artsen zeggen ja mevrouw dit hoort er allemaal bij hoe vervelend dit ook is. Ik had in begin van nou we gaan er gewoon voor maar nu heb ik zo iets van alsjeblieft laat me weer de oude zijn....
Hoe lang duurd dit nog...????????

Lieve vrouwen, ga aan de wandel! Mijn ervaring is dan wandelen de enige echte remedie is tegen overgangsklachten.

Tegen. Ik heb eerst soja genomen, daarna schreef de gyneacologe \'Angeliq\' voor. Het zijn hormonen en die neem ik reeds drie jaar in. De gyneacologe moedigt me aan te stoppen met hormonen als ik het kan. Ik heb nog voorschriften liggen maar ben gestopt en schakel terug over naar soja. Nu na veertien dagen komt alles terug. Ik zoek een goed merk waar je niet te dik van wordt.
Phyto soya...

De overgang valt me eigenlijk erg mee,

Wel figuur verandering en opvliegers ,die nu gelukkig minder worden.

Geen stemmings wisselingen of depri

wie heeft een hele goede tip voor mij ,ik ben in mijn hele leven nog nooit zo depry geweest als nu ik in de overgang zit , HELP . sonja

De overgang: Ik heb nooit geweten dat het zoveel impact kan hebben op je hele leven. ik werk als HR adviseur in de zorg en had vroeger gesprekken met vrouwen die door de overgang niet meer goed konden functioneren in hun werk. Nou ik weet er inmiddels alles van. Niet alleen dat je lichamelijk veranderd maar de stemmingswisselingen vind ik vreselijk. Ik ben mijzelf kwijt. Van een positieve vrouw ben ik veranderd in een depressieve vrouw. Ik ben 52 jaar en dit heb ik nu al 3 jaar. Ik sport veel en daar haal ik veel voldoening uit door fysiek bezig te blijven is het even stil in mijn hoofd. Ik maal, ik pieker, heb weinig zin in mensen ontmoeten en ik voel me zo depressief. Sinds 6 weken slik ik Activelle, had gehoopt dat dit de enorme stemmingswisselingen zou verminderen. Het enige wat ik merk is dat de nachtelijke zweet aanvallen weg zijn en dat is zeker prettig. Wat mij opvalt is dat veel vrouwen depressieve gevoelens ervaren tijdens de overgang en door hun omweging niet worden begrepen. Ik overweeg om anti depresiva te gaan slikken. Ik voel me te jong om zo depressief door het leven te moeten gaan want het kan nog wel 10 jaar duren. En dames van dit forum. Ook ik was een zeer positief ingestelde vrouw en ik kan af en toe wel janken dat ik zo vaak denk, \"is dit het nou, geef mij portie maar aan......\". Ik wens jullie allemaal sterkte met de overgang.

Zit vandaag net in een dip. Heerlijk om verhalen van lotgenoten te lezen. Ik had me altijd voorgenomen om me niets van de overgang aan te trekken en de lichamelijke klachten zijn tot nu toe nog mee gevallen. Maar die buien......

ook ik herken veel klachten die jullie beschrijven ben zelf 52 en al 2 jaar niet meer ongesteld .voelde mij erg slecht had moeite om de dag door te komen depressief een ware worsteling heb nu care for women mood en deze klachten gingen na een paar maanden helemaal over ,de opvliegers heb ik nog wel en mijn slapeloosheid maar geestelijk voel ik mij een stuk beter wat ook helpt bij nachtelijke rusteloosheid is valdeserpt de sterkere soort slaap je rustiger ,veel sterkte allemaal .groetjes Hieke

Tja al anderhalf jaar niet ongesteld dus lekker fijn. Maar de overgangsklachten komen eigenlijk nu pas in alle hevigheid. Had altijd al wel buien maar ach stelde niets voor. Nu misselijk, opvliegers volgens mij de hele dag en nacht. Moe moe moe. Nu mag ik niet klagen op het vlak van werken want ik ben invalide en zit grotendeels in een rolstoel. Oh ja hoor zou wel willen ruilen maar is niet anders. Maar ik kan dus overal de tijd voor nemen. Die misselijkheid die zit me nog het meeste dwars want dat lees ik niet vaak. Zijn er nog meer die erg misseljk zijn en niet zwanger;)

Wat een vervelend mens ben ik geworden zeg, van een energieke optimistische vrouw ben ik plotseling veranderd in een chagrijnige slechtslapende persoon. Ik kan mezelf niet uitstaan. Het ergste is nog dat het gevoel van nergens zin in hebben als een grauwsluier over mijn ziel hangt en ik krijg hem niet weg ondanks mijn gezond verstand. Bah...

VERSCHRIKKELIJK: nog nooit zo\'n depressieve periode meegmaakt in mn leven. Was altijd zeer positief en vrolijk. Ben sinds mn 38 in de overgang en heb daar meer dan 10 jaar hormonen voor geslikt, omdat de opvliegers en zwten niet leefbaar waren. Nu is mijn hormoon (Climene) niet meer in de handel, en probeer ik op advies van mijn huisarts zonder hormonen door te gaan. Ik ben depressief, altijd ontzettend moe, heb nergens zin in, ontzettend zweten, dag en nacht... enz. Soms denk ik: was ik maar door, voor mij hoeft het niet meer. Geen enkel gevoel van geluk of blijheid. Dat niemand zegt: het valt wel mee, want is echt een grote ramp. Ik weet niet hoelnag ik dit nog kan verdragen........

Ik ben 63 jaar en heb nog steeds veel opvliegers, ik heb 10 jaar hormonen gebruikt en volgens mij is het gewoon uitstel van excecutie maar ik word hier wel gek van!!

ben zoooooo prikkelbaar en met deze warmte EN opvliegers een ware hormonenheks!Ben wel blij dat ik van de ongesteldheid af ben!Was daar zo ziek van!

Helaas ook voor mij een grote tegenvaller, de overgang. Niet alleen de lichamelijke klachten, maar ook mijn uiterlijk is in de 4 overgangsjaren strek veranderd.
De bekende zwemband heb ik inmiddels (niets in gewicht aangekomen, wel ruim een maat groter nodig). gaten opzij bij mijn billen, dunnere beentjes, haaruitval, snorretje, dunnere uitgezakte huid,couperose, kortom, ik voel me niet alleen oud, ik zie er nu ook oud uit.
De zin in sex is helaas over en totaal geen begrip van mijn echtgenoot, die kent dit verschijnsel niet.
Na vier jaar ben ik nog steeds niet van de klachten af, nog steeds opvliegers, zo stijf als een plank, vooral s\'morgens weinig energie en geen kracht meer. Was altijd een actieve hardwerkende vrouw geweest, maar krijg nu nog maar amper een pot jam open. Ik werk in een babyspeciaalzaak en hoor de zwangere klanten veel klagen over hun kwaaltjes, dan denk ik; geniet ervan, je krijgt er iets prachtigs voor terug, wat krijg ik voor al mijn klachten??

Het viel heel erg tegen, maar door consulten bij mijn Care for Womenconsultente ben ik een stuk wijzer en heel erg geholpen

tegen omdat bij mij het na een tumor in de schoot geworpen is. je lichaam zwelt op en dat stoort mij het meest;andere klachten zoals warmte alleen bij nacht, ook slapeloosheid,kan ermee door.Je voelt een ander lichaam in je lichaam.

Ik ben aanstaande juli drie jaar in de overgang.

Het begon met hevige opvliegers (alleen overdag en als ik smorgens uit bed ging)

Die opvlieger waren zo hevig dat ik wel 15 keer per dag kletsnat wasop mn rug ook.

dat heeft een jaar geduurd en toen waren de opvliegers helemaal weg. Nergens meer last van.

Toen een hal jaar na dat jaar werd ik ineende weer ongesteld met een enorme bloeding. Ik dacht echt ik loop leeg.

Ik moest na het ziekenhuis de boel na laten kijken, omdat het niet normaal is als je al een jaar niet meer ongesteld bent geweest. Maar er was niets aan de hand. Een laatste opleving zullen we maar zeggen.

Tegelijkertijd begonnen de opvliegers ook weer, maar iets minder heftig. Nog wel een aantal keren per dag ongeveer 8 maar niet meer zo dat ik kletsnat werd.

Toen ik twee jaar in de overgang was werden de opvliegers zo veel minder da tik er nauwelijks last van had. Maar daar kwam weer wat anders voor in de plaats.

Moeheid en Pijn in mn onderrug.

Ik doe veel aan beweging, amar toch heb ik een stijve onderrug.

Vooral sochtends kan ik nauwelijks mn sokken aankrijgen. Later in de dag gaat het veel beter.

En nu is er ook nog bijgekomen dat uik snel rode vlekjes in mn gezicht heb,die heel lang blijven. Soms maandenlang.

Ook onderhuids bulten, die langzaam weer wegtrekken.

Mijn huid zag er altijd heel fris uit met blozende wangen.

Nu zie ik een andere huid. Geen rimpels,maar wel een vlekkerige huid met af en toe een puist ook nog.

Verder zie ik pikzwarte haren rondom mn mondhoeken en hier en daar op mn kin.

Nou daar ga ik echt niet mee lopen. Ik wil ze weg laten laseren.

Want stel dat je in een verzorgingshuis terecht komt en je kan het zself niet meer weghalen met een pincet.

En je ziet mensen hun blik afwenden, want echt fris ziet het er niet uit.

Ik heb pthotofemme gebruikt toen ik nog opvleigers had. Hielp helemaal niets.

Na een maand moeten ze helpen, maar de opvliegers bleven. Ik stopte dus na een maand en een week later had ik ineende veel miinder opvliegers.

Dus die pillen doen niks En als er mensen wel baat bij hebben kun je toch niet weten of dat van die pillen komt. Want als je ermee stopt en je hebt dan ook geen opvliegers dan weet je ook dat die pillen dus niks deden.

IK huil heel snel. AZls ik zielige dieren op tv zie helemaal.

En ik vind de mensen hardstike egocentrisch. Iets wat ik eerder niet zo in de gaten had.

Ook valt me op dat veel mensen met hun vingertje wijzen na wat anderen in hun ogen fout doen, maar kritisch naar zichzelf kijken dat is er niet bij.

Kinderen worden bijna niet meer gecorrigeerd of opgevoed.

Mensen in het verkeer lijken een kort lontje te hebben. (ik trouwens ook wel, want als iemand links gaat rijden en mij bijna ondersteboven rijd dan kan ik ze ook wel wurgen)

Of mensen die niet achter de haaietanden blijven en net doen of ze door willen rijden. Wat een boerenkaffers vind ik ze.

Je schrikt je ieder keer het lamlazerus.

Rare wereld waar ik in leef vind ik.


gr Tonnie

Op mijn 40ste is een eileider weggehaald ivm een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Ik heb altijd vrij veel PMS klachten gehad. Ik menstrueer nu (onder invloed van de pil Trinordiol) toch beetje onregelmatig. Om de 4 weken, dat wel, maar 2 dagen wel, dan 3 dagen niet, dan 1 wel, weer een paar dagen niet, 2 weer wel, ik word er gestoord van.
Ik vermoed dat het de overgang is. De laatste 3 maanden voel ik me ook zo moe, geen zin om iets te ondernemen, hoofdpijn, moedeloos, neerslachtig. Niet echt meer geinteresseerd in vrijen, wel knuffelen, maar de rest... mwoh... hoeft niet zo nodig. Ik overweeg een middeltje te gaan proberen (promensil of ymea ofzo). Ik hoop dat het beter word. Tegelijkertijd heb ik ook baat bij psychotherapie. Website van die vrouw: www.paulinebrey.tk wie weet hebben er meer mensen iets aan. Doet vooral veel met mijn gemoedstoestand, en dat werkt lichamelijk wel door. Alleen bloedingen enzo daar kan ze niets mee.

Ik ben een vrouw van 54 jaar ,door de menopauze kamp ik reeds 4 jaar met slaapproblemen .Alle andere ongemakken
zijn voor mij bijzaak .
Ik hoop dat het overgaat , want nu heb ik
slaapmedicatie nodig en daar wil ik vanaf.
Als iemand mij kan helpen zou ik enorm
dankbaar zijn .
Heb reeds een slaapcursus gevolgd(Leuven)

Vraag aan Corine: waar kan ik Heidak nr. 543 krijgen? Kan het nergens vinden en Heidak.nl lijkt een link-verzamelsite.
Groet en alvast bedankt!
Ellis.

De overgang valt mij vreselijk tegen.
Buiten de opvliegers om heb ook vreselijk veel last van extreem sombere buien. Ik heb al van alles geprobeerd,ik ben zelfs 4 maanden opgenomen geweest op een psychiatrische afdeling . Ik slik nu een antidepresiva maar heb het idee dat dit niet zorgt voor een wat stabieler humeur.
Soms ben ik zo ten einde raad, dat ik zeer serieus aan zelfdoding denk. Ik heb dat ook met mijn Psychiater besproken, maar daar wordt wat lacherig op gereageerd. Ik twijfel zo vaak aan mezelf dat ik denk stapelgek te worden. Was ik maar zo als 10 jaar geleden. Ik kon blij worden van het eerste bloempje dat uit kwam in onze tuin. Zijn er vrouwen met dezelfde ervaringen???? We zouden ons dan moeten bundelen en eisen dat we een goede behandeling krijgen. Ik vind dat we daar recht op hebben. Het is heus niet altijd leuk om als vrouw geboren te zijn.

het is een regelrechte ramp 4 x per nacht wakker door zweet aanvallen.Die van overdag niet megerekend. \'s ochtends de wekker 6 uur week in week uit ik ben een wrak ga nog steeds naar mijn werk 40 uur.
Nog erger is het onbegrip. Wegwuiven lachen overgang he? Al duizenden jaren zo net als bevallen dus normaal....????
Misschien moeten die mensen maar weer gewoon op jacht met een lende doekje om en
hopen dat ze wat vangen vandaag...net als al die duizende jaren.

Ik zoek oplossing!
Mag ook niet korter gaan werken van baas,
lekker loyaal na 20 jaar.

Als je de verhalen leest over de overgang word je wel een beetje bang. Opvliegers e.d. Ik ben nu 55 en heb nergens last van gehad. De menstruatie bleef gewoon weg en dat was alles. Gelukkig maar!

Ik zit er midden in en ik vindt het erg zwaar,aale pijntjes overal en ook omdat ik toch vrij jong ben 46 jaar,ik heb er moeite mee om het te acepteren,het is zwaar omdat ik me partner niet kan geven wat hij graag wilt en ik voel me ontzettend schuldig heb helemaal geen zin in sex,het doet ook erg pijn ofdat het dicht zit van onderen.
Zal ooit misschien wel weer beter worden.

Na 17 jaar hevige menstruatie klachten en pijnen.Zit ik nu al 9 jaar in de overgang vanaf mijn 38 ste jaar door een operatie.
Ben zwaar depressief geworden slecht slapen, moe en nogmaals MOE,migrane, nu ook vreselijk pijnen aan gewrichten,duizelig, wazigzien.osteoporose allerlei andere klachten.Word er moe van om ze allemaal te noemen.Ben een half jaar na mijn operatie hormonen gaan gebruiken eerst kliogest sinds 2004 livial.Ben nu een week mee gestopt en ja hoor de huil buien zijn er al.Ik ben ook wagen ziek,alle nare geurtjes irriteren vreselijk.Ik hou mijn hard vast.Enigste klacht dat wegbleef met Livial waren de opvliegers.Ik wacht voor de rest af hoe of wat het is al erg genoeg zo.De huisarts heeft geadviseerd om aan yoga te doen.Slik intussen weer anti depressiva.En pijnstillers vanwege de vreselijke pijnen aan mijn heupen.

Het valt zeker tegen. In februari wordt het 3 jaar geleden dat ik de laatste keer ongesteld werd. Rond en na die tijd voor een paar maanden had ik te maken met opvliegers. Het was een raar gevoel. Van mijn huisarts heb ik Femina of wat gekregen. Dat heb ik maar 3 weken gebruikt,niet langer omdat ik ineens bijzonder depressief van geworden. Weer naar de huisarts die toen mij een medicijn tegen depressiviteit en angstaanvallen voorgeschreven, ben de naam kwijt (overgangsverschijnselen zeker) en dat medicijn hielp. Na een paar weken voelde ik me weer zoals ik altijd was, geen gewrichtpijn en stijfheid, geen depressiviteit, geen domheid, geen nachttranspiraties en opvliegers. Na een maand was de medicatie op en ik gebruikte niks meer. Vanaf die tijd gebruik ik Metanonin om beter te kunnen slapen, slik elke dag de volgende dingen van De Tuinen: glucosamin, soya isoflavolen, omega 3-6 en selenium. De opvliegers en nachttranspiraties duurden een half jaar, ik heb ze al 2 jaar niet meer. Wel merk ik dat ik de laatste jaar meer haar kwijt heb, ze werden dunner en ik krijg steeds meer gewrichtsproblemen zoals kalkgroei in de pees en artrose in mijn nekwervel. De vergeetachtigheid is er ook. Ik voel mijn hoofd als het half vol met zand gevuld zou zijn. Verder heb ik helemaal geen interesse meer voor sex. Het geeft mij dit ook een raar gevoel, alsof ik een neutrale scheepsel geworden ben.
Ik probeer me toch fit te houden door het gynastiek te doen thuis tijdens de reklames (er zijn er zoveel!!), en zoveel lopen als het kan. Ik rook nog, ook drink ik graag koffie maar voor alkohol word ik niet gauw warm. Mijn gemoedstoestand is ook neutraal en raar geworden: geen dalen en pikken.
De overgang vind ik net zo erg als de puberteit. Het valt tegen maar iederen probeert toch om op haar eigen manier tot de einde door te vechten. Ik ben blij dat ik niet in andere tijdperken leefde want de gemiddelde leeftijd toen was geen 75. Daarom konden toen vrouwen geen of weinig last van de overgang hebben.
Aan iedere \"overgangmaatje\" wens ik veel strekte!

De overgang valt niet mee, opvliegers, spierpijn.
Maar vooral de vele stemmings wisselingen,
ik heb de indruk dat ik in de herfst/wintermaanden veel meer last van stemmings wisselingen heb dan in het voorjaar/zomer.Dat is misschien inbeelding van mij.Ben sinds 1 week het middel Overgang Balans van A.Vogel aan het gebruiken,voel helaas nog geen verbetering.We gaan gewoon door.

Het valt niet mee! Wie beweert dat het allemaal wel door te komen is die liegt. Typisch iets van die voorlichting. Ik ben er echt ziek van inderdaad. 20 dagen per maand. het is meer dan opvliegers en slecht slapen: misselijk, beroerd voelen, moe zijn, depressief. Die vermoeidheid ook de hele tijd. het voelt ook als een mega-sloop alsof je het niet meer overleeft.

Ik ben een vrouw van 60 jaar en menstrueer niet meer sinds mijn 55. Nu vijf jaar later kreeg ik weer een menstruatie. Is dit normaal?

Nu na een paar maanden Livial gebruik kan ik met recht zeggen dat ik weer leef! Wat een zware opgave is dat die afgrijzelijke opvliegers. Ach eentje of een paar op een dag of nacht valt nog best mee te leven, maar ik had ze iedere 20 tot 45 minuten. Ook s nachts: al in geen jaren een goede nachtrust gehad. Dodelijk vermoeiend!
Maar nu ik 3 maanden Livial inneem, kan ik achter me kijken en zien hoe zwaar die laatste jaren waren.

Ik kwam in de overgang op 18 mei 2004. Vreemd he? Ik werd wakker uit de narcose van mijn herniaoperatie en was in de overgang. Nog een paar jaar wel gemenstrueerd, maar dat is ook al 2 jaar achter de rug.

Ik ben een vrouw van bijna 55 jaar en heb alle ongemakken wat de overgang betreft,vooral de spier en gewrichtspijnen vindt ik vreselijk iedere dag weer.Dagelijks heb ik ook last van die opvliegers en tot overmaat van ramp menstrueer ik nog steeds iedere maand,wat vervelend.Het enige waarvan ik toch nog kan genieten is seks,heb ik zin in en heel veel ook.Dat is wat ik met jullie wil delen.

Valt tegen die overgang, ben zeer aan buien onderhevig en die opvliegers vind ik nog geen probleem, alleen die depressies en geen zin meer in leuke dingen van het leven, het er niet zo goed meer bijvoelen. Ook last gekregen (kort geleden) van een piepgeluid rechts van mijn oor, ik weet niet of dit te maken heeft met de overgang, maar als je dan die buien hebt dan is het haast niet te dragen die pieptonen. Gelukkig heb ik als ik slaap nog niet zo veel last van die zweetaanvallen, maar volgens mij ben ik zeker 4 jaar geleden begonnen met de overgang, eerst flinke (soms) bloedingen, zo erg dat ik flauw viel ervan, toen wist ik nog niet dat ik in de overgang zou zijn, maar achteraf alles bekeken die zenuwinzinking van drie jaar terug die bloedingen, geen lust in dingen en nu die piep, ja hoe kom ik erachter hoelang ik in de overgang ben, want vanaf nu 10 jaar, getver, liever die aftrek nog van 4 jaar, dus nog 6 jaar over om te gaan. Ik ga beginnen met acupunctuur en ga naar de fysio om mijn nek,kaak en rug te manipuleren, ademhalingstechniek toe te passen (ik hyperventileer erg veel) om die angsten en depressies onder de duim te krijgen, mocht dit niet lukken, dan aan de hormomen. Want ik laat mijn jonge jaren (ik ben 53) niet verpesten, later zit je lang genoeg in een leunstoel of zoiets. Ik laat wel weten of iets helpt. Zelfs holistische therapie ga ik aanvragen, ik trek alles uit de kast om dat rot gevoel weg te krijgen, ook de piep moet weg.Wat doet eigenlijk de wetenschap aan de overgang voor de dames? Zijn wij dan afgeschreven ofzo? Een goede verdienste zit hier wel aan vast, want de vergrijzing is in volle gang. Margreet Verwer

Het valt zeer tegen. Ook ik heb er bijzonder veel last van : bij de minste onderneming hevig transpireren, opvliegers, regelmatig hongergevoel, lusteloos, geprikkeld, depressief, ik vind het ook helemaal niets. Ik slik speciale (dure!) homeopatische pillen van Dr. Vogel, die mij enigszins voor de hevigste symptomen behoeden. Andere middelen helpen bij mij niet echt, maar bij Dr. Vogel ben ik nog het meest gebaat.

Ik ben 47 ben om de 9 a 10 weken nog ongesteld en daar lijkt steeds langer tussen te zitten.

Sinds een paar jaar voel ik me al niet zo lekker. Ik begon last te krijgen van allerlei kwaaltjes zoals: slecht slapen, opvliegers, stemmingswisselingen, koude rillingen, depressieve buien,veel hoofdpijn, gewrichten, futloos, geen eetlust, gewichtafname, hartkloppingen hyperventilatie,kramp in mijn benen,haaruitval/dunner haar,duizelig zijn.
Zo erg duizelig dan durf af en toe niet eens te gaan douchen als ik zo een bui heb, bang dat ik flauwval.
Ik vermoed dat ik al een paar jaar in de overgang ben en heb mijn dokter daar ook over gesproken. Maar net op het moment dat ik dat wilde laten onderzoeken werd ik weer ongesteld dus stelde ik dat maar weer uit.
De kwaaltjes worden steeds erger en het worden er meer dus eigenlijk hoef ik het niet eens te testen ik
weet zelf dat ik in de overgang ben. Ik ga binnenkort naar de dokter om te vragen welke medicijnen ik het best kan gebruiken,dit moet wel want het beïnvloed mijn sociale leven ik durf haast niet eens meer een afspraak te maken bang dat ik me zo slecht voel dat ik die weer moet afzeggen. Ik woon op een 3de etage en moet elke dag heel veel trappen op en af dan ben ik afgepeigerd. Ook ben ik moeder van een puber dochter van 17 die enorm dwars en absoluut geen begrip toont als ik me zo ziek voel, dat is eigenlijk iets wat ik er niet bij kan gebruiken. Ik voel me schuldig als ik mijn vriend moet vragen de boodschappen te doen, of dat ik weer eens niet mee kan naar een leuk uitje, terwijl ik me er eerder op verheugde. Zelfs de kapper word al een groot obstakel. Ik heb ook al gemerkt dat ik niet teveel gekruid eten moet eten en niet teveel koffie moet drinken dingen waar ik nooit last van heb gehad, als ik dat wel doe krijg ik buikpijn en zit de hele nacht op de wc met diarree.

Dus op naar de dokter eens kijken of hij wat kan betekenen

Jacqueline

Ik vind dat de periode van de overgang tegenvalt... ik voel me lichamelijk en emotioneel een ander mens... daar komt bij dat er veel onbegrip is op mijn werk en er verwijten worden gemaakt over mijn gedrag... ik word zelfs als een storende factor gezien... is niet leuk om te horen en geeft een onmachtig gevoel... ik voel het als een eenzame strijd en dat is wat ik dagelijks doe als ik aan het werk moet...het liefst trek ik mezelf terug van elk contact.....

Ik vind het vreselijk, ben nu 2 jaar niet meer ongesteld en had tot voor kort nergens last van. Ben in juni erg ziek geweest, darmparasiet en een ischias aanval, en sinds die tijd is het helemaal mis. Opvliegers overdag en \'s nachts. Niet kunnen slapen terwijl ik een drukke baan heb en 4 dagen per week werk. Verleden week naar de huisarts geweest en heb Femoston gekregen. Begin nu het idee te krijgen dat het gaat werken. Hoop het wel want ik ben het spuugzat.

Ik ben 55 en sinds 8 jaar zit ik in de overgang. Zo intens en hevig met depressies, mood-swings, hitteaanvallen, slapeloosheid en ik kwam 27 kilo aan. Toen dacht ik dat ik niet meer lang te leven had, zo ziek voelde ik me. Ik ben gestopt met roken en ben gaan fitnissen,yoga, bodybalance en gaan rennen en zwemmen. Gelukkig heb ik een te gekke man die het begrijpt en mij niet opgeeft. Langzaam begint mijn lichaam en mind weer een beetje normaal te worden maar nu heb ik ineens een te hoge bloeddruk. Als ik hardloop is mijn hartslag ook veel te hoog. Ik ben nu in behandeling van een cardioloog die alles gaat bijhouden en hopelijk dat alles ook weer normaal gaat worden. Het houd maar niet op. Ze zeggen 10 jaar is het gemiddelde, dan hoop ik dat dat waar is want het valt wel erg tegen.
Wat te depressies betreft gaat dat gelukkig ook voorbij. Effen volhouden. Wat ik zo jammer vind is dat men nauwelijks hierover wordt geinformeerd. Het lijkt wel een taboe en toch hebben wij vrouwen bijna allemaal last van de overgang.

ik zit sinds vorige jaar januarie in de overgang en het valt me niks mee heel erg tegen ik ben in de overgang terrecht gekomen door een schildklierafwijking en 1 eierstok is niet volgroeid.
ik weet niet zo goed hier mee om te gaan wordt er helemaal gek van

Remedie tegen opvliegers: aspartaam laten staan!
Ik had het afgelopen jaar, tòt 5 juni 2009, erge last van opvliegers, ieder uur had ik er minstens een en \'s nachts sliep ik slecht door het nachtzweten.
Maar... vanaf 5 juni is het totaal over en het is nu 19 juli!
Hoe dat zo kwam:
Ik nam altijd zoetjes in thee en koffie tot iemand me vertelde hoe slecht aspartaam is dat in veel zoetjes en frisdrank zit. Ik googelde de woorden aspartaam en bijwerkingen, schrok van wat ik las en besloot daarop met aspartaam te stoppen. N.b. er werd bij de bijwerkingen geen melding gemaakt van opvliegers. Wat schetste mijn verbazing toen ik vanaf die bewuste dag NIET ÉÉN opvlieger meer heb gehad, nu al anderhalve maand lang! Hier lijkt een verband tussen het hebben van opvliegers en het gebruik van aspartaam voor de hand te liggen. Het lijkt me goed als andere zoetjesgebruikers / light-frisdrankdrinkers met opvliegers dit ook eens uitproberen! Mijn slotsom: de overgang gaat nu weer zonder problemen aan mij voorbij.

De overgang valt heel erg tegen. Het beheerst al 2 jaar mijn leven. Ik heb inmiddels alles ondernomen wat je maar kunt bedenken om het te verzachten. Helaas heeft nog niks mij geholpen. Ik wil alle overgangsklachten wel, alleen kan ik het depressieve gevoel niet accepteren. Dit gevoel past helemaal niet bij mij. Ik was altijd een vrolijke levenslustige en bruisende vrouw en moeder.
Nu staat al meer dan 2 jaar mijn leven op zijn kop. Het is gewoon niet te begrijpen dat je stemming zo vreselijk wisselend is. Het is soms moeilijk om afspraken te maken, omdat je nooit kan zeggen hoe je stemming is. Die vastigheid die je qua stemming altijd had is compleet weg. En dat beheerst mijn leven enorm. Soms kan ik een week ontzettend van alle kleine dingen genieten. En ik kan dan de hele wereld aan. Vaak ook wisselt het als een blad aan de boom. Dan zie ik alles door een donkere bril en kan nergens ook maar een beetje van genieten. Er zal eens een einde komen aan de overgang. Voor mij lijkt het soms mijn ondergang!

Op mijn 46e werden de mestruaties zo verschrikkelijk hevig dat ik naar de huisarts ben gestapt. Hij raadde mij aan om met de pil te stoppen om te kijken of ik misschien in de overgang was. Nu, daarna heb ik geen menstruatie meer gehad, Dat is allemaal 2 jaar geleden. Kreeg toen wel gelijk last van opvliegers en ben ondertussen 10 kilo aangekomen. Altijd was ik te mager maar nu zie ik er opeens helemaal super uit en dat dankzij de overgang! Dus het heeft soms ook positieve effecten. De eerste tijd veel last van opvliegers en nachtzweten gehad. Dat wordt nu minder maar ik heb nog wel gewrichtsklachten zoals moeilijk mijn bed uit komen omdat \'s ochtends alles stijf aanvoelt. Ook ben ik soms behoorlijk misselijk. Hebben anderen hier ook last van? Ben erg benieuwd! Misselijkheid begint \'s ochtends bij het tanden poetsen en duurt verder de hele dag bijna. Ik was altijd al een gezonde eter maar let er nu nog meer op en wandel elke dag zo\'n 3 kwartier met mijn hond. Gebruik geen middelen tegen de overgang want ik kan het goed aan en heb ook geen last van depressieve buien.

Ben 51 jaar . menstrueer al 2 jaar totaal niet meer , dát was wel prettig. Zomaar van bijna de ene op de andere dag . Restverschijnselen had en heb ik echter wel . Ben erg jankerig , snel boos of van slag , zweet met een hoedje in de nacht . Zit na 28 jaar relatie ook midden in een droevige scheiding . Het is dan ook moeilijk te bepalen , denk ik , of het een met het ander te maken heeft . Ik merk nu wel ...dat ik me krachtiger ga voelen zo langzaam aan , stabieler leer omgaan met het verdrietige . Ook de moods blijven stabieler . Nu dát nachtzweten nog ....eigenlijk ...gaat het niet eens zo slecht met me :-)

ik ben di en 57 jaar,al 4 jaar zit ik in de menopauze,in het begin schreef de dokter me livial voor omdat ik veel last had van allerlei lichamelijke klachten,zoals hevige opvliegers,onrust,verlaagde libido,depresieve gevoelens enz.ik voelde me op korte tijd veel beter,de dokter adviseerde me om recent de dosis te halveren,en ik voel de symptomen terug komen,het maakt me angstig en wordt onzeker,is dit herkenbaar voor iemand?

Hallo, ik ben Lia en 51 jaar, en vanaf mijn 46 ste jaar in de overgang. Ik heb vanaf december 2008 last van sterke depressieve gevoelens. De huisarts heeft antie depressieva voorgeschreven, maar die ga ik niet gebruiken, wel heb ik morgen een gesprek met een psycholoog. Ik zoek vrouwen die ervaring hebben met een psycholoog. En is er een veilige behandeling met medicijnen/hormonen die de depressie doet verminderen.

Lia

Ik ben 44 jaar en zit al zeker 1 1/2 jaar tegen de overgang aan/of erin. Menstruatie is sinds die tijd erg onregelmatig. Soms maanden niet, dan een hele korte periode een beetje. Zalig..Zo weinig menstrueren. Heb een aantal weken geleden een periode gehad van opvliegers/zweetaanvallen. Ze kwamen ongeveer om het kwartier zo\'n beetje, en waren niet heel heftig (klam voorhoofd/natte neus), maar ik voelde ze wel natuurlijk. Mijn collega\'s moesten er wel om lachen. Ben ook nog redelijk jong natuurlijk en zie er nog jonger ;-)) uit.

Zweetaanvallen zijn weer weg. Als dit het is (het begin waarschijnlijk) is het prima. Ik weet niet hoe lang dit gaat duren, maar laat maar komen. Heb altijd vreselijk veel last gehad van mijn menstruatie (veel bloedverlies, enorme buikpijn), en nu dit weg is..voel ik me al veel lekkerder. Somber ben ik niet meer dan normaal. Iedereen heeft wel eens zo zijn ups en downs. Ik denk ook dat je je niet moet verzetten tegen deze levensfase. Kom maar op.

Iki ben 55 jaar en weet niet precies hoe lang het proces al aan de gang is. Ik menstrueer sinds 3 mmaanden niet meer. Tegelijkertijd zijn de opvliegers en het nachtzweten begonnen. Ik vind het verschrikkelijk, heb er overdag wel 15 x last van.
Ik gebruik nu Famosan Salvia van Vogel.
Na 3 weken werden de opvliegers minder hevig en nu, na 6 weken zijn ze praktisch verdwenen. Wellischt juich ik te vroeg en kunnen ze weer terugkomen.
Wat ik nog steeds wel heb zijn de stemmingswisselingen en het gevoel voortdurend vermoeid te zijn. Het valt me op dat er zo weinig over gesproken wordt, ook in mijn vriendenkring, het mag toch n iet zo zijn dat er anno 2009 een taboe op rust? Niemand kan me vertellen hoe lang het gaat duren, ik was hier totaal niet op voorbereid. Oudere familieleden heb ik hier nooit over gehoord.
De overgang beinvloedt mijn sociale leven en ook mijn werkzaamheden.
Ik denk dat ik ook naar een overgangstherapeute ga, lijkt me een goed advies. Iedereen veel sterkte (en begrip) gewenst.

mijn vriendin zit in de menopauze al twee jaar zij is 46 en ik 31 dus nog in volle bloei ik wil respect tonen aan haar maar soms is dat moeilijk omdat ik haar wil knuffelen enz... ik doe het dan met mezelf maar mis haar bij mij .soms denk ik om stimulerende speeltjes te kopen om haar wat te stimuleren .maar ben bang nekeer als dat lukt dat ze mij niet meer nodig zal hebben .of dat ze klaar zal komen en mij niet meer zal knuffelen .is alles dan echt doods vanbinnen en is het liefdesgevoel dan weg?of beleven jullie dat op andere manieren ?heb zoveel vragen en pieker zo .

Als ik zo terug kijk op de afgelopen met name twee en half jaar lijkt het alsof ik steeds meer accepteer mbt klachten over de overgang. Moet zelfs af en toe grinniken over het feit dat ik twee jaar geleden uitriep nooit opvliegers te hebben.
Dat is de goden verzoeken natuurlijk!
Ze komen en gaan bij mij, wel merk ik dat ik er aanmerkelijk meer last van heb als ik erg gestresst ben en emotioneel.
De stemmingswisselingen waren voor mij aanvankelijk niet erg herkenbaar, tot ik ca twee jaar geleden aan een nieuwe relatie begon. Niet de beste periode van je leven als vrouw om met iets nieuws te beginnen.
Je zit als vrouw niet direct heel stabiel in je lijf en psyche. Gaf en geeft soms een hoop gedoe en zo\'n man krijgt er ook wat van als je dan aankomt met ik ben in de overgang! Zou ik me ook niet achter willen verschuilen....wat een mooi kadootje was is dat de sex ondanks de oevrgangsperikelen ongekend goed was.
Waar ik zelf veel meer mee worstel is het lichaamsgewicht, In een recordtijd rond mijn laatste menstruatie, kwam ik aan en ging ik van maatje 36 naar maat 40 en daar baal ik tot op heden van!
Onder invloed van de hormoonschommelingen (ik ben postovergang maar merk de hormoons nog vaak genoeg door het lijf vliegen)lijkt afvallen ook niet echt te werken. Ik sport, eet gezond en ben redelijk actief. Vooral rond mijn buik en heupen willen de broeken niet echt meer passen zullen we maar zeggen en ik ben nog steeds geneigd om me daar hevig tegen te verzetten! Was altijd trots op mijn lange slanke gestalte en al zegt iedereen dat het reuze meevalt; ik heb er wel last van!
Toch lijkt me bij alles vooral acceptatie de sleutel tot je beter voelen (hoor wie het zegt...grinnik) en roep ik wel eens als ik dan toch over moet gaan dan graag met een gemiddeld eindcijfer van een 8!

Als ik zo lees wat er hier voor problemen zijn en bij mezelf na ga hoe moeilijk ik het heb om te doen wat ik altijd deed, vind ik de overgang een ontzettend probleem voor sommigen. Het zijn natuurlijk, net als ik , vrouwen die altijd al veel last van hormonen hadden. PMS enzo. Veel mensen zien dit toch als gezeur en zeker veel artsen, ook vrouwen die er zelf nooit last van hebben gehad. Ik werk zelf in de Geestelijke gezondheidszorg en kan je vertellen dat er zowel voor patienten als voor vrouwelijke collega\'s met dit soort problemen nauwelijks aandacht, laat staan interesse is!! De plek waar het wel zou moeten toch?Ik kan ongeveer 40 % van wat ik normaal kon, maar er moet toch geld op de plank komen, en als ik van mijn werk kom heb ik echt geen puf meer. De arbo arts weet ook niets meer te mompelen van ga maar weer opbouwen naar 36 uur. Dus mijn jongste kind heeft een heel andere moeder dan mijn oudste. Ik vind dat er ontzettend weinig rekening gehouden wordt met vrouwen die in de overgang zitten. Ik wil wel maar het lukt niet. Zit nu middenin de overgang. Al een poosje veel meer hoofdpijn/migraine, minder zin in sex, vergeetachtig, soms ontzettende agressie zonder reden, voel me dan net een te strak gespannen veer en kan niets met die energie, totaal ongericht. Menstruatie cyclus werd steeds korter en nu al een jaar zeer onregelmatig. Nachtzweten en opvliegers begonnen een jaar geleden, gingen ook zo maar weer weg , toen ook poosje Mirenaspiraal gebruikt. Dat was een goede zet wat betreft mijn humeur en opvliegers, maar ik kreeg er pijnlijke onderhuidse puisten van, heb altijd al snel last van acne, dus daar mee gestopt. Sindsdien weer opvliegers!!!!Slecht slapen. Fyto-oestrogen( soja, zilverkaars, rode klaver) helpen steeds minder, gebruik wel vaginale zetpil( oestron kan je via huisarts krijgen) tegen droge vagina en dat helpt fantastisch , maar ben een beetje bang om Livial te gaan gebruiken tegen de gewrichtsklachten die bij mij opeens beginnen, want reageer vaak met depressie op oestrogenen. Vind ook het boek van Northrop een echte aanrader, veel tips over voeding, leefregels en hormoonsuppletie.

Tja, ik vind het tot nu toe nog meevallen.
Nu moet ik wel vertellen dat ik sinds bijna 2 jaar een lieve vriend heb die 15 jaar jonger is....een aanrader, moet ik zeggen, hahahahahahahahaha.
Ik gebruikte de PIL, maar nu mijn eisprong gestopt is, is dat niet verstandig om te blijven slikken. Je vergroot er de kans op borst- en baarmoederkanker mee.
Ik gebruik een middel tegen opvliegers wat ik bij de Natuurwinkel haal: PHYTO SOYA 17.5 mg capsules. Ik vind dat het goed helpt. Er zijn nog een paar andere natuurlijke middelen, zoals Phytofemme en Klimaktolantabletten van VSM. Dat lijkt me gezonder als middelen met hormonen slikken.
Ik ben niet depri en heb geen stemmingswisselingen, maar ik moet zeggen dat ik wel voor andere dingen in therapie ben bij een regressietherapeute en dat helpt ook tegen het soort van depri-gedachten dat je krijgt van de overgang, als ik zo lees wat anderen denken en voelen...............
Last van vaginale droogheid heb ik niet, ik geniet juist super van sex met mijn vriend.
Ik lees dat er vele manieren zijn hoe vrouwen op de overgang reageren. Logisch natuurlijk, niemand is hetzelfde...........

wat kun je doen tegen opvliegers

geen idee. Ben ik in de overgang, denk van wel, nachtelijk zweten, nergen tegen kunnen, huil buien, heb sinds een jaar een spiraaltje en dat help iets. Maar dat helpt niet tegen het idee dat mijn man op mij is uit gekeken. ohw ik weet best wel dat dat niet helemaal klopt, maar vaak voel ik het wel zo. ben pas 46 en heb gewoon geen tijd voor dit overgang gedoe.

hallo, even een reactie op de vraag, het valt mij vreselijk tegen.
ik heb last van heftige en langdurige bloedingen, nu al 6 weken, er is spraken van een algeheel malaise-gevoel, duizelig slap depri
ik weet dat het er allemaal bij hoort maar het is moeilijk om niet de moed te laten zakken.
doe mijn best om door te gaan maar het lukt niet altijd, momenteel ziektewet door laag hb. thuis stapelt de rommel zich op.
ik probeer om naar buiten te gaan om normale leven door te laten gaan maar is me nu onmogelijk, terwijl ik toch een behoorlijk doorzettingsvermogen heb

ik ben een vrouw van 47 jaar , ik heb onregelmatige menstruatie ( 21dagen) en ik heb spierpijn , darm en maagstoornis , slaaploosheid , gewicht afname, zweten , tintelen. zou ik in de menopauze zijn ??
graag je reactie
amalia uit curacao

Ik ben 44 jaar, ik ben een tijdje geleden gestopt met de pil omdat ik het er even helemaal mee gehad had. En ja hoor een maand nadien begon de ellende om het half uur had ik wel een opvlieger (ik voelde \'m dan ook echt aankomen)en het zweet liep me hoofd af, slecht slapen en slecht in slaap komen. M\'n menstruatie heb ik al een tijdje helemaal niet meer.
Ik ben sinds 3 weken weer de pil gaan slikken en ben meteen van m\'n opvliegers af. Maar ik ben me nu wel bewust van het feit dat ik in de overgang zit, alleen met het slikken van de pil onderdruk ik wel de klachten maar ik vind het voorlopig even prima zo!

Heb eigenlijk nergens last van. Wat onregelmatige menstruatie gehad, daarna bleef het weg. Heb wel een hoge bloeddruk gekregen en mijn cholesterol zit aan de bovengrens. Medicijnen tegen de hoge bloeddruk helpen niet. Weet iemand hier een oplossing voor?

Nou ik vind het verschrikkelijk,vooral het zweten breekt me op,overdags en \'snachts steeds maar weer.Overdags wel zeker 10x en \'snachts zeker 4x ik wordt er doodmoe en depressief van. Hormonen mag ik niet omdat er borstkanker in de familie zit,neem al een paar maanden ymea zonder enig succes! Wie weet raad!

sinds juni vorig jaar heb ik last van opvliegers,heb al van alles geprobeerd ymea en salieblad van de tuinen,van de dokter femoston gehad maar de bijwerkingen ben ik zo bang geworden dat ik ze niet durf te nemen,ik heb zeker elk half uur een opvlieger ik slaap ook heel slecht omdat ik er snachts heel veel last van heb,begin ook last van mijn knieen te krijgen,ook vaak hoofdpijn en snachts tintelende handen word er gek van ik ga deze week naar de menopauzekliniek hoop dat ze me daar verder kunnen helpen,was altijd fanatiek aan het sporten maar door slaapgebrek heb ik daar de kracht niet meer voor.

Ik heb de reacties nog even verder gelezen en Lucrece's verhaal had de mijne kunnen zijn. Trouwens, ik heb het boek direct besteld! Bedankt jullie allemaal en heel veel sterkte voor de lijders onder ons.

Ik ben 49 en leid al 15 jaar hieronder.Ik ben 20 dagen van de maand ziek. Tien dagen met geestelijke klachten en tien dagen aan het vloeien. Ik kan nergens meer naar toe. Afspraken maken is een ramp, want de menstruatie is vrij onregelmatig. Ik herken me in Graciosa. Het is voor mij een ware nachtmerrie. Ik wou dat er een eind aan kwam. Help!

hoi ik ben ina en 47 jaar.
ik denk ook dat ik in de overgang zit.
omdat ik al een halfjaar een maand oversla (steeds)en nu sinds 3 weken steeds heel warm hebt .en duizelig ,vooral met omdraaien in bed.
en daar ben ik het meest bang voor(duizeligheid).omdat ik net 1 jaar mijn evenwichts stoornis op peil hebt.en nu voel ik het weer aankomen.ben heel ziek geweest ,heb al 10 jaar de ziekte van meniere nou dan ben je weken achter elkaar heel ziek.heel erg in de war .ik heb een heel gevoelig evenwichts orgaan ,vandaar dat ik nu wel heel bang bent ,of dit nog erger gaat worden nu ik in de overgang bent gekomen.zijn er vrouwen die dit ook hebben,en mij een tip hierover kunnen geven.(graag).groetjes ina.

Een waardevolle periode? Dat kan ik me niet voorstellen. Nachtzweet, hoofdpijn, spierpijn. Ik kan me toch echt iets anderes voorstellen wat ik leuker vind. Vooral vind ik iedere nacht wakker worden heel erg. Als het voorbij zou ik het niet missen.

Het valt echt tegen,ik loop er al een jaar of 6 mee en ben nu 45.Het word steeds erger angsten,misselijkheid,overal pijn en zo moe dat je de hele dag wel kunt slapen en dat je na een rondje stofzuigen het idee hebt de marathon te hebben gelopen.
Ik zou zeggen dames en heren onderzoekers een gat in markt.

ik zal het niet eens weten of ik in de overgang zit, zal wel. in april gestopt met de pil en vanaf die tijd geen menstruatie meer gehad. maar ik heb zoveel gewrichtsklachten in mijn lichaam, zoveel pijn.
vorig jaar al bloedonderzoek van reuma,maar dat was het niet. zal het door de overgang kunnen komen. zoja kan ik er wat aan doen of innemen?
met vriendelijke groeten van kitty

hallo
de overgang valt behoorlijk tegen hoor had niet gedacht dat je er zo ziek van kan gaan voelen geestelijk en lichamelijk uit balans .waarom zijn er voor zoveel klachten iets te doen maar wij vrouwen in de overgang moeten het maar zien te klaren

ik ben nu 2 weken aan het vloeien, kan dit de overgang zijn???

hallo
ben 44 jaar heb al 3 weken last van menstruatie
die ook niet lekker fris ruikt
mijn vriendin heeft hetzelfde
wat kan dat zijn

Eerst jaren last gehad van PMS premenstrueel syndroom en nu de overgang, met rare buikpijn vreemde menstruatie en vooral missllelijk, duizelig en het gevoel jezelf niet te zijn. wie herkent dit?

Ik ben een vrouw van 52 ik hoor iedereen over opvliegers.
Heb zelf last van af en toe een vlaag van misselijkheid moet dan overgeven en dan is het over.
Hoort dat ook bij de overgang
Graag hoor ik een reactie van iemand

Hallo ik ben 52 jaar en zit al 3 jaar in de overgang sedert een 3tal maanden gebruik Maca Forte over het algemeeb voel ik me goed Maar ik heb heel veel last van opvliegers zowel Snachts als overdag .wie kan me helpen dit probleem op te lossen

Mijn naam is Louise en ik zit nu ongeveer 3 a 4 jaar in de overgang.
Inmiddels ben ik van de opvliegers af en ik menstrueer sinds ruim een jaar niet meer.
Wel heb ik ernstige last van mijn gewrichten zoals polsen schouders en handen.
Vooral s\'morgens ben ik zo stijf als een plank en doet alles pijn.
Ik voel me beperkt in mijn bewegingen, heb moeite met mijn kleinzoon oppakken bijv.
Ik hoop dat deze klachten ook zullen verdwijnen, ik slik nu af en toe Ibuprofen voor de pijn.
Verder slik ik Q10, vit C met gereguleerde afgifte en een plastabletje omdat ik vocht vasthou.
Als er iemand nog een goede tip heeft hoor ik hem graag.
Alle vrouwen veel sterkte en groeten, Louise.

de overgang valt tegen maar ik had nog een vraag sinds ik in de overgang ben is mijn cholestorol zo omhoog ge gaan heeft dat ook te maken met de overgang gr gina muller

ik ben 47 jaar en gebuirl de pil op doktersadvies ivm pms klachten. Ondanks deze pilgebruik ervaar ik óvergangsklachten, als opvliegers, angstgevoelens, emotionele buien. Volgens de gynaecoloog kunnenen dit geen overgangsklacht zijn vanwege pilgebruik. Heeft iemand hier ervaringen mee??

Nu een jaar niet meer ongesteld geweest, wel wat last van opvliegers enzv.
Maar gelukkig ik weet dat dit met de overgang te maken heeft, en hoef ik me geen zorgen te maken over nare ziektes wat wel eens anders geweest is.
Veel sporten weinig alcohol en koffie veel gezellige uitjes en je komt er wel doorheen .

Ik maak een scriptie over de overgang
met betrekking tot het hebben over alternative therapie zoals regressie e.d.
Ik ben van mening dat de overgang een enorme groeiperiode kan zijn. Bij de overgang liggen de emoties zeer aan de oppervlakte en kun je er niet meer omheen bij wijze van spreken.
Als je allerlei vervelende dingen ervaart tijdens de overgang zal je met jezelf aan de slag moeten.
De overgang is geen ziekte en als je gezond eet genoeg lichaamsbeweging neemt en oude en nieuwe issues oplost in je leven zou hij heel rustig kunnen verlopen.
Ik raad iedereen aan om het boek van
Christina Northrup eens te lezen namelijk
De overgang als bron van kracht.
Prachtig boek dat veel verklaard

Ik ben 52 en al enige jaren (achteraf) in de overgang ik ben heel erg depressief zit vaak niet goed in mijn vel. Heftige hitte aanvallen zweten een innerijk naar gevoel hebben (moeilijk om te verwoorden) slecht slapen geen puf hebben kilo\'s aankomen terwijl ik heel veel sport zoals hardlopen spinnen. Als ik al deze reakties zie schrik ik best wel een beetje en zie ook wel dat ik niet de enige ben. Ik vind ook dat huisartsen dit hele probleem onderschatten je word snel met een kluitje in het riet gestuurd. Ik ben echt altijd een doorzetter geweest maar ik krijg veel paniek aanvallen. Is dit leven nog wel leuk hoelang gaat dit duren pfff na jarenlang last hebben gehad van de menstruatie krijg je dit nog even als toetje toe. Ik kan nog wel uren doorschrijven maar ja ik kap nu maar even.

ik vraag me af hoe ik van deze fase van mijn leven moet genieten.Ik zwem zowat mijn bed uit,slaap slecht,de overgang is voor mij niet bevordelijk voor mijn humeur,en ik zit toch al zeven jaar met deze ellende,dus wat mij betreft geniet ik hier absoluut niet van

Ik ben johanna, en ik ben 63 jaar. Een hele tijd ging het goed, dacht dat ik af was van die vreselijke overgang die eigenlijk op mijn 55 ste begon. Ik ben konstant depressief geweest, heb verschillende medicatie geslikt, toen gestopt met alles, niks hielp. Nu 4 weken geleden, gewoon weer in de diepte gevallen, van de een op de andere dag, huilgevoelens, verdrietig,eenzaamheid gevoelens,radeloosheid, vreselijk gewoon, goede God, wie kan mij hieruit helpen, als je erover met mensen praat, begrijpen ze je niet, want ze hebben niks, het leven heeft geen zin hoor, ik ga weinig naar buiten, ben in de VUT, moest wel,want de baas had de laatste jaren niks aan mij, en de collegas ook. Ach wie helpt mij???

de overgang het valt af en toe niet mee. Ik vind de stemmingswisselingen nog het vervelends ik probeer positief te blijven door te denken dat gaat ook wel weer over maar af en toe heb ik er goed de balen van vind van mezelf dat ik veel eerder heftig reargeer waar ik vroeger rustig onder bleef.Probeer zonder medicijnen dit door te komen ik ben nu ongeveer 5 jaar in de overgang en menstruweer ook al zolang niet meer wat zalig is, dus heeft het ook zijn voordeel. De opvliegers dat gaat op en af dan een tijd minder en dan weer een tijdje flink zweten en puffen.

Hallo>Ik ben Lia de Vries.mijn leeftijd is (bijna) 52. Ik ben volgende maand al 19,5 jaar in de overgang.Omdat mijn Baarmoeder op 31 jarige leeftijd is verwijderd.Heb 4 soorten mediceinen geprobeerd(hormonen)maar niks helpt. werd er alleen maar zwaarder van.Wie kan mij helpen.ik heb het volgens de arts EXTREEM
Het valt mij vies TEGEN.

Voor mij valt het echt tegen.
Al 20 jaar,ja u leest het goed,20 jaar last van nachtzweten en opvliegers. Ben in de menopauze terecht gekomen toen ik 43 was en nu ben ik in de 60,wanneer houdt dit op?

groetjes,Jeanne

vanavond nog, hij zei dat ik eigenwijs was en ik zei dat hij heel saai was.
Vooral met de vakantie. Mijn man kan country dansen ook al heeft hij een dag hard gewerk maar op vakantie heeft hij het excuus, ja maar ik heb hier naar toe gereden en ik ben het zat. Op onze vakantie verleden jaar waren wij 32 jaar getrouwd en er werd een liedje voor ons gezongen maar dansen, ho maar. Andere mensen dansten wel. In april hadden wij vakantie en een mini cruise naar Engeland. De eerste avond was er veel te doen en ook een band waar je lekker op kon dansen maar weer het tegenwoord van ik ben het zat ik wil naar bed en ik had zin om te dansen. Nee, morgenavond dan gaan we dansen maar er waren veel dronken mensen, Engelsen, die de boel wisten te verzieken. Dus een saaie boel.Dat heb ik hem ook gezegd dat hij maar saai was. Dat had ik niet mogen zeggen, hij is boos naar bed gegaan.

De overgang valt zeker niet mee. Het accepteren van het slapper worden van de huid en de nachtelijke opvliegers is nog te doen. Maar iedere morgen wakker worden en al je gewrichten doen pijn van de stijfheid is toch wel erg vervelend. Mijn huisarts adviseerde mij om glucosamine te slikken dus daar ben ik net mee gestart. Het duurt een tijdje voordat het moet gaan helpen dus ik moet nog even geduld hebben. Mocht iemand nog een ander advies hebben hoor ik dit graag.

Groetjes Thea.

hallo,,
Ik ben 52 jaar en ik ben blij dat ik dit forum gevonden heb. ik ben namelijk zelf momenteel ontzettend chaggerijnig. Ik denk steeds dat het aan mijn man ligt, maar nu ik dit forum lees kom ik er achter dat het hele probleem misschien toch bij mij ligt. ik slaap ook behoorlijk slecht ben meestel wel een keer per nacht wakker en ,lig dan steeds ongeveer anderhalf uur wakker. Ik heb ook nog meer dan anders last van hoofdpijn en de kilo'tjes willen er ook niet echt af. Ik sport wel twee keer per week wat op zich een prettige afleiding is. Het zijn vrouwen van ongeveer de zelfde leeftijd of soms ouder en dan geven we elkaar wat steun. Wat me het meest dwars zit is dat ik niet de energie heb om iets aan te pakken. Niet dat ik thuis de boel laat verslonsen, maar om de sleur te doorbreken....dan komt gelijk die verhipte hoofdpijn weer opzetten. Mijn kinderen zijn superlief, dus daar zit het probleem niet. Ok mijn man weet denk ik niet dat ik waarschijnlijk last van de overgang heb, maar hij doet op zijn manier wel zijn best om het mij naar de zin te maken. Ik slik nopg steeds de pil, omdat ik , als ik de pil niet slik waarschijnlijk nog meer last van hoofdpijn zou hebben. Nu kan ik tenminste de hoofdpijn die gerelateerd is aan de menstruatie nog enigszins regelen met o.a. feestjes, vakantie e.d. Wie herkent dit warrige verhaal?

Hallo, ik ben nu 5 jaar in de overgang.Ik had baarmoederhalskanker. Maar wat ik het ergste vind is dat ik geen liefde voel voor mijn man. Hij haalde mij na 8 dagen ziekenhuis opname op en mijn jongste dochter was al thuis om de hond uit te laten. Ik werd aan de eettafel gezet met een kopje koffie en mijn man stond te zwaaien bij de achterdeur en ik zei wat ga je doen en toen zei hij" werken. Niet eens van hoe voel je je of lekker om weer thuis te zijn. Hij ging gewoon weg. En dan nog 6 weken dat je niks mag doen. Na drie dagen stond ik te koken.Hij moest zonodig werken. Het is een hel. Niet alleen je gevoelens maar wat je man er van maakt. Zoals aandacht voor andere vrouwen en geen aandacht voor jou. Ik heb hier nog steeds last van. Vloeken, schelden, bidden, smeken of wat ook het blijft zo negatief te werken. Andere vrouwen zijn leuker. Hij heeft ook gezegd dat hij veel te vroeg geboren is en er loopt zoveel lekkers rond. Of hij zegt
wie kan er nog van je houden. Ik vind het zo erg dat ik mijn man zo leer kennen.Ik voel ook dat ik niet aardig kan zijn tegen mijn man. Alles is zo veranderd.
Marjanne

Gelukkig had ik niet zoveel problemen tijdens de overgang. Waarschijnlijk stond ik niet stil bij het feit dat de overgang al was begonnen. De slaapproblemen, somberheid en 's nachts veel moeten plassen, dit alles deed zelfs geen lampje bij mij branden. Nu denk ik, dat waren dus de eerste verschijnselen! Sinds jaren geen menstruatie meer en ik zit vooral geestelijk veel beter in mijn vel. Alleen lichamelijk zou het ook beter moeten, maar ja, dat gaat niet gelijk op!
Ik wens de vrouwen die erg veel last van de overgang hebben, veel sterkte.

Hallo .
even mijn reactie hierop .

Heb op zich niet echt veel last v-d overgang ,alleen dat ik wel behoorlijk ben aangekomen .

Verder voel ik me bijna nog net zo vitaal ,als daarvoor ,behalve dat ik minder slaap ,en vaak moet plassen ,en natuurlijk beginnen de botten wat brozer te worden ,maar daar slik ik medicijnen voor .

Hallo, Ik ben 45 jaar en heb sinds kort een hartritmestoornis, en ben (bijna) altijd duizelig, heb nu ook een test voor de overgang gekocht en die geeft dus aan dat ik in de overgang ben.
Door die hartritmestoornis voel ik mij dus heel onzeker, wie heeft hier ervaring of een oplossing voor?

Ik ben al 5 jaar in de overgang maar ik heb zo`n vreemde aandoening dat ik het nergens kan plaatsen ook de arts weet niet waar hij het moet zoeken ik krijg soms in een keer een verstopping lijkt het wel en dan gaat het plassen ook anders dan anders dan krijg ik een opgezette buik en dan gaat mijn onderlijf helemaal scheef boven mijn bovenlijf staan kan dan ook bijna niet meer lopen iedereen ziet dan ook dat ik scheef ben en dat doet ook heel erg pijn het lijkt wel of mijn rugwervel breekt. Als ik dan goed naar de toilet ben geweest is het vaak over maar deze keer hou ik er maar steeds last van wie heeft ook wel eens deze rare klachten gehad of gehoord ik ben na 15 jaar ten einde raad.

Op een zondag in januari 2006 werd ik (ben in mijn hele leven drie dagen ziek geweest) midden op de dag ontzettend beroerd, twee uur lang aan het overgeven geweest en daarna weer kiplekker. Achteraf weet ik dat dit het begin en tevens het einde van de overgang was. Nooit ergens last van, barst van de energie, helemaal geweldig. Alleen werd ik vorige week weer ongesteld, weet dus niet of het nu weer iedere maand terugkomt maar dat zie ik dan wel. Ik wens in ieder geval iedereen die er meer dan last van heeft heel veel sterkte. Als ik de verhalen lees, prijs ik mezelf een zeer gelukkig mens.

De overgang is voor mij een hel, begon op 38 jarige leeftijd denk ik, toen ben ik er zo bij neer gevallen en kon niets meer, heb dan ook een half jaar op bed gelegen, wist niet wat ik had, allerlei onderzoeken gehad en therapieen gevolgd zonder resultaat, heel veel afgevallen in die tijd, de huisarts heeft me toen de pil voorgeschreven, daar kon ik niet tegen en ben weer gestopt, toen ben ik bij maatkracht beland vanwege hyperventilatie angstaanvallen etc, daardoor ging het iets beter en ben ook aan de ad gegaan, wat ik niet wou maar ja je wilt toch weer eens wat beter worden, ben nu net 47 en wel iets beter, maar het ergste wat mij in al die jaren en nu nog wel eens overkomt is die duizeligheid, en het zweven op de benen, onvast lopen, heel eng, heb toenderijd nooit bij stilgestaan dat het de overgang kon zijn totdat ik ging zoeken op internet, maar dat die duizeligheid etc er ook bij hoorde heb ik nooit kunnen vermoeden, voor mij is dat het ergste, word dan zo bang, ben nu iets van 9 jaar in de overgang en echt veel beter word het nog niet, voel me ook vaak heel erg moe en kan zo hele dagen slapen. Nou dit was een klein stukje nog maar van mijn ervaring. gr hilda

ik heb al eerder geschreven op deze site, maar ik wil iedereen aanraden die depressief door de overgang zijn naar de dokter te gaan, die kan je verder helpen, want heb alle natuurlijke middelen geprobeerd maar ze hielpen bij mij niet, lees op deze site maar eens bij depressie, ben nu 2 weken bezig met de pillen en kan al verschil merken, allen veel sterkte

ga aan poweryoga doen, doet wonderen!!! na een half jaar actief 2x per week lessen te nemen voel ik mij sterker en fitter dann ooit te voren. geen gewrichts klachten meer, geen hoofdpijn meer, geen opvliegers of nachtelijk zweten meer, weinig vermoeidheid of depressieve klachten. houd je slank etc. bodybalance is ook een alternatief voor de poweryoga. ik wens jullie succes. groeten lotgenoot

De overgang, op een dag sta je voor de spiegel en denkt, is dit nu mijn lijf, heel snel is mijn lijf veranderd. Zowel uiterlijk als innerlijk. De stemmingswisselingen heb ik al achter de rug en ook de opvliegers, ik dacht, nou dat was het dan, maar mijn gewrichten met name mjn knieen en mijn heup is alles behalve wat het moet zijn, van stijfheid tot behoorlijke pijn. Ik had nooit gedacht dat dit bij de overgang hoorde, maar toch. Maar wij blijven toch positief, want ik werk nog 32 uur en dit gaat toch nog goed en je zet je gedachten op een ander spoor. Ik hoop dat ik mijn overgangs(klachten) hiermee een beetje goed heb verwoord.

BIJ MIJ VIEL HET ZWAAR TEGEN IK BEGON TOEN IK 38 WAS EN HET HEEFT IN TOTAAL RUIM 8 JAAR GEDUURT MET ALLE KLACHTEN ZOALS OPVLIEGERS (LATER DAG EN NACHT )WAARVAN S"NACHTS WEL 10 KEER, AGRESSIEF GEDRAG, VERGEETACHTIGHEID, DUIZELINGEN VERLAAGD LIBIDO EN VEEL GEWICHTSTOENAME. BEN BEGONNEN MET WEER DE PIL TE SLIKKEN MAAR BEN DAAR ZELF MEE GESTOPT WAARNA IK EERST NOG EEN Z.G.N. MENSTRUATIE KREEG EN NA EEN WEEK EEN ECHTE BLOEDING KREEG DAT WAS EEN TEKEN DAT DE PIL UITGEWERKT WAS EN DAARNA HEB IK NOOIT GEEN CYCLUS MEER GEHAD. BEN DAARNA EEN HOMOPAYISCH MIDDEL GAAN GEBRUIKEN (FAMOSAN.V.DR.VOGEL)WAT LANGE TIJD HEEFT GEHOLPEN TEGEN KLACHTEN. IN AL DIE JAREN BEN IK 20 KILO AAN GEKOMEN EN DIE ZIJN ER NOG NIET AF OP MIJN 57"JAAR. HEB OOK MEEGEDAAN AAN EEN MEDICIJN ONDERZOEK IN UTRECHT MAAR DAT MOCHT NIET BATEN. WENS ALLE VROUWEN VEEL STERKTE. KRIJGEN MIDDEL GAAN GEBRUIKEN WAT LANGE TIJD GOED HEEFT GEHOLPEN(FAMOSAN VAN DR.VOGEL

ik ben nu 55 en heb deze maand weer menstruatie gehad nadat het 5 maanden weg was gebleven, maar volgens de test ben ik door de overgang heen het waren 10 zware jaren, met allerlei kwaaltjes waar de dokter ook niet zo goed raad mee wist. pijntjes hier en daar zoals gewrichtsklachten, overspannen, depressief, moe zijn heel erg moe zijn zowat niet je bed uit kunnen komen, slecht slapen en het gekke is, ik heb bijna geen opvliegers gehad, angsten en fobien tja de lijst is wel erg lang. het enige waar ik geen last van heb is een droge vagina. wat mij erg geholpen heeft is dat mijn man me altijd stuunde, niets was hem teveel om mij te helpen met eten koken of andere huishoudelijke klusjes want hij zag wel dat ik het vaak erg moeilijk had. ik had ook de behoefte om over mijn leven na denken en dingen te willen veranderen en daar heb ik ook aan toe gegeven. ik moet zeggen dat ik periodes niet zon leuke partner was, maar mijn man heeft me ale ruimte gegeven. nu na al die vreselijke jaren is mijn leven eindelijk in balans. ik heb ook de moed gehad om alles op een rij te zetten en keuzes gemaakt die bij anderen niet zo goed vielen en dat is het voordeel geworden, ik kom voor mezelf op en als een ander dat niet bevalt, nou pech voor hen. ik heb geen last meer van depressies, maar heb wel hoge bloeddruk gekregen en verder voel me een gelukkig mens

Ik ben wel benieuwd naar het verhaal van Gerjanne. Ben je anders gaan leven, andere voeding, iets gaan slikken? Je hoort het wel vaker, zo'n verhaal en ben ook wel benieuwd hoe het kan.

Sinds 1 jaar ben ik in de overgang; ik heb veel last van opvliegrs, vooral s'nachts. Soms wel 4 keer. Hierdoor heb ik overdag meer last van moeheid. (ik werk als verpleegkundige 36 uur per week) Waar ik ook erg veel last van heb is dat ik minder zin heb in vrijen. Ik heb daar niet zoveel last van, maar mijn man des te meer. Hij kan nauwelijks begrijpen dat de sexuele gevoelens zo erg kunnen kelderen. Weet iemand hier een oplossing voor? De moeheid van het slecht slapen en de wisselende stemmingen maakt me extra gevoelig wat weer huilbuien teweeg brengt waar mijn man weer moeite mee heeft.

Ik slik 15 mg amitriptyline. Ik heb overal zenuwprikkels in handen, voeten en nek en heb het vlug koud. Heeft iemand hier ervaring mee. Wat vindt je van het middel Livial, zou dit kunnen helpen?

Hallo, allereerst wil ik even melden dat ik een andere Lucienne ben, die op dit onderwerp al gereageerd heeft. Ik wil wel reageren op de vraag van Sita of er iemand is die ervaring heeft met Livial. Ik gebruik sinds 1978 hormoontabletten en\r\nheb jarenlang Livial geslikt (Ik denk van 1982 tot 1997). Tien jaar geleden ben ik tijdelijk gestopt hiermee en daarna kreeg ik Activelle voorgeschreven. Ik heb me hier altijd prima bij gevoeld. (zowel Livial als Activelle). Wat de overgang betreft: ondanks het jarenlange slikken van hormonen heb ik sinds de zomer last van slecht slapen, nachtelijk zweten, last van spieren en gewrichten. Mijn gynaecoloog zegt dat het mogelijk is dat de medicijnen niet meer voldoende werken. Ik ben nu 55 jaar, maar heb al sinds 1978 geen eierstokken meer. Dan ga je toch denken dat er meer in je lichaam gebeurt dan alleen verstoring van je hormoonbalans. Wat er met mijn lichaam gebeurt als ik die medicijnen niet meer zou slikken, ik heb geen idee.

Ben een vrouw van 50. Had al twee en een half jaar geen menstruatie meer, na ongeveer 3 jaar de symptomen van de overgang gehad te hebben (opvliegers, down, zwetend in bed, noem maar op). Nu ineens ben ik weer ongesteld, is dat normaal?

Dit is mijn ervaring, ooit heb ik ergens gelezen dat er verschillende overgangsvormen zijn. 1) Jonge vrouwen waarvan hun eierstokken vroegtijdig zijn verwijderd. 2) Vrouwen die vroeg in de overgang zijn beland en 3) Vrouwen van "50" die de normale overgangscyclus ondergaan. Medicijnen voor overgang moet je heel goed lezen omdat bij sommige medicijnen je ze maar 5 jaar mag slikken. Mijn ervaring is om in een koele kamer te slapen en let op je nek. Vrouwen die geen zin in sex meer krijgen zouden het juist moeten stimuleren en er zin in proberen te houden anders raak je het kwijt en heb je er helemaal geen behoefte meer aan.. en dan ga je iets sneller in de overgang. Wat ook belangrijk is om af en toe een kinderasperientje te slikken dat houdt het bloed/vaten ondercontrole. Homeopathie daar heb ik veel baat bij, Gratahama extra forte van bloem. Ik voel mij wel ff niet lekker als ik ze slik, maar bij mij helpt het goed. Ook belangrijk is het om te proberen niet te stressen, en jezelf lui te maken. Coache jezelf positieve energie dan komen wij overgangsvrouwen er heus wel met gemak doorheen. Heel veel liefs en sterkte Rosita

De overgang, ja, dat is voor iedere vrouw verschillend. Ik heb er niet zo veel last van gehad. Ik was 51 toen ik 's nachts wel eens zweetaanvallen, kreeg. Dat was zo af en toe, dat heeft zo ongeveer 3 jaar geduurd. Nu ben ik 59, ben overal vanaf.

Ja, de overgang. Eigenlijk viel het best mee. Nu ben ik 61 en kwam op 42-jarige leeftijd in de overgang. Veel bloedverlies bij de menstruatie en mijn toenmalige huisarts adviseerde mij om de baarmoeder te laten wegnemen!!! Dat ik wel eens in de overgang kon zitten kwam niet bij hem op. Ook niet terwijl ik op 35-jarige leeftijd gesteriliseerd was. Nou zeg, mijn baarmoeder heb ik nog steeds en heb er ook helemaal geen last van. Ben toen onmiddelijk naar een andere huisarts overgestapt die wel herkende dat ik in de overgang zat. Het enige waar ik last van heb gehad waren die opvliegers, ong. 1 jr. lang, vooral 's nachts en overdag viel het wel mee. Wat ik er wel aan over heb gehouden is dat ik 's nachts zo'n 2x naar het toilet moet en krijg het dan vlak van tevoren heel warm waardoor ik wakker wordt. O ja, en ben na de overgang wat kilootjes bij gekomen. Was 52 van tevoren en nu 62 kg. bij een lengte van 1.62 mtr. Dus dat valt mee. Verder is mij opgevallen dat ik sindsdien geen synthetische kleding meer kan verdragen. Krijgen het daar altijd ontzettend warm van. Katoen en/of wol dus gekocht en is dat gevoel van warmte ook weg. De overgang heb ik ervaren als iets wat erbij hoort en niet veel aandacht aan besteed. Het viel wel mee.

Acupunctuur heeft bij mij heel goed geholpen tegen de opvliegers, heb er bijna geen last meer van!!!

Voor mij is het meegevallen. Ik heb zelfs een pluspunt. Vroeger had ik het steeds koud, zeker aan handen en voeten, en dat is nu voorbij.

Annelies, Zit in de overgang. Wat mij zoverbaast, dat onze grootouders er nooit zo over klaagden. En dat ik van de apotheek hoorde dat er geen kruit tegen gewassen is, het proces gaat zoals het gaat. Veel medicijnen meer als zoetmakertje en je doen geloven dat het daar mee over gaat, terwijl het proces gewoon z'n tijd neemt. Wel kun je aan je leefwijze een hoop doen. Dan valt het wel mee.

Ik zit ook in de overgang. Ik slik de pil hier tegen, maar heb hem in de vakantie laten staan en nu is de nachtmerrie weer in volle gang. Wat ik nog het ergste vind is dat je zo depressief ervan van wordt. Ben deze week bij de arts geweest en die zegt dat ik de pil niet zo lang meer door kan slikken. Heb nog voor een half jaar en dan moet ik wat anders. Heeft een van jullie ervaring met livial? Dat hoor ik dan graag want ik moet er niet aan denken om nog jaren met deze klachten te zitten, het valt niet mee. Ik lees ook over care for women, waar vind ik dit? Graag reactie

Ik mag/wil ook geen hormonen slikken tegen de vervelende bijverschijnselen van de overgang. Zelf gebruik ik druppels van Heidak nr. 543. Ik ga hier speels mee om. Met regelmaat een shotje en ik voel me er een stuk beter door. Bij plotselinge stemmingswisselingen neem ik Rhodiola van Solgar. Werkt snel, vaak binnen een uur. Tegen opvliegers en nachtelijk zweten helpt ook 500 IE vitamine E. Kortom er is genoeg op de markt, om ook zonder hormomen, weer lekkerder in je vel te komen.

Ik vind de overgang erg vervelend. Daar ik al heel lang last heb kreeg ik hormonen. Maar door die hormonen heb ik nu tumoren in mijn lever en moest direct stoppen met het gebruik van hormonen. Gevolg: opvliegers, geen zin in vrijen en een droge vagina, pijn in spieren, tintelende handen en voeten, hoofdpijn, aankomen, hoog cholesterol, depri, zeurpiet, al 13 jaar geen menstruatie meer, hoge bloeddruk enzo. Ik sport wel erg veel en probeer al een jaar af te vallen. Ik ben er nu pas 10 kwijt en moet nog 30 kilo kwijt. Nee het is geen pretje. Ik heb wel een enorme lieve man. Iedereen succes.

Hallo allemaal, ik ben Thea, net 50 jaar en al 3 jaar volop in de overgang. Ik was al een klein beetje in de overgang voor ik met de gemokuur begon. Ik kreeg medicijnen toegevoegd om geen hormonen aan te maken waar de kanker zich mee kon voeden. Het valt niet mee. Ik vind het erg zwaar. Ik ben ook naar de overgangstherapeut geweest en heb de car for women energie gekregen. Ze helpen me goed, echt een aanrader. Met vriendelijke groet , Thea

Ik ben een vrouw van 40 en weet niet of ik in de overgang zit, maar als ik jullie verhalen lees herken ik er veel in. Ik heb geen last van opvliegers, maar de rest klopt wel. Ik heb het gevoel of ik in een verschrikkelijke midlife crisis zit . Ik ben depressief en kan de hele dag door wel janken.Dit ken ik van mijzelf helemaal niet, want ik ben een geboren optimist. Daarbij komt nog een enorm minderwaardigheidscomplex om de hoek kijken.Dit heb ik altijd wel een beetje gehad, maar is nu wel erg. En waar ik ook ontzettend van baal is dat ik weinig steun en begrip krijg van mijn man. Ik sta altijd voor hem klaar en jaren geleden was hij zwaar overspannen. Toen was ik er ook altijd voor hem. En nu heb ik eens wat, kan ik het nog alleen doen. Voor mijn kinderen kan ik het wel aardig verbergen, maar ja, die merken ook wel dat ik niet lekker in mijn vel zit.

Ik heb ongeveer 20 jaar de prikpil gehad als medicijn en ben sinds die tijd nooit meer ongesteld geworden. Een jaar of anderhalf geleden ben ik ermee gestopt en wist niet dat ik al in de overgang zat. Mijn bloeddruk ging omhoog ,mijn cholesterol was 5.1, mijn ldl was te hoog. Gelukkig heb ik geen overgewicht en rook ik niet. Ik let op wat ik eet en beweeg heel veel en toch voel ik mezelf alsof ik wordt opgejaagd. Heel veel last van duizelingen. Hoop dat dit ook bij de overgang hoort. Het is soms net alsof de grond onder me weg zakt en moet mezelf ineens vast grijpen aan iets.Hebben daar meer vrouwen last van? Mijn lijf doet zeer. Ik werk op een kantoor waar ik voor 16 uren poets. Best leuk dankzij mijn leuke collega's. Hoop dit toch nog een tijdje vol te houden. Hebben er vrouwen baat bij ymea, of kan ik beter naar een ostheopaat gaan voor mijn gewrichten die aan het verslijten zijn?

Hierbij mijn ervaring van de overgang, het was in een woord vreselijk, 47 jr was ik en pas verhuisd dus dacht ik dat de opvliegers wat spanning van de verhuizing waren. Nu mooi niet. Ik heb het echt heel erg gehad, zo'n vier vreselijke opvliegers per uur, dus schone kleren mee als ik ergens naar toe moest. Ook was ik misselijk, waarbij ik echt even moest gaan liggen. Dan 's nachts ook nog. Dus zeker een rottijd te noemen. Ik heb wel wat medicijnen geslikt, maar hoofdzakelijk in de vakantie periode. Want in een warm land zijn de opvliegers nog erger. Ik ben nu 65jr en soms heb ik er nog last van, vooral 's nachts nog regelmatig opvliegers. Maar ik ben zeker geen oud wijf met hangtieten geworden zoals Karin denkt. Je uiterlijk en karakter hebben hier niets mee te maken. Blijf de leuke dingen van het leven zien, en geniet van elke dag! Alle vrouwen in de overgang wens ik sterkte in deze tijd. Thea

Het valt eigelijk wel mee vind ik, heb 3 jaar hormonen gehad van de dokter en nog een jaar dacht Ymea van het kruitvat. Wat ik wel als probleem had, was dat mijn cholesterol te hoog werd toen ik in de overgang zat en ook nu nog iedere keer gebreken en kwalen.Ik weet niet of dit nog met de overgang te maken heeft.

Sinds een paar jaar voel ik me al niet zo lekker. Ik begon last te krijgen van allerlei kwaaltjes zoals: slecht slapen, opvliegers, stemmingswisselingen, koude rillingen, depressieve buien,veel hoofdpijn, gewrichten, urine verlies enz. Ook ben ik elke dag misselijk. Is dit normaal? Maar ja, iedereen zegt: "je bent veel te jong om in de overgang te zijn, dat kan niet". Ik durf ook niet naar de huisarts. Alles zit volgens hem tussen mijn oren en hij neemt me niet serieus. Ik ben blij dat ik niet de enige ben en dat andere vrouwen er ook mee worstelen. Ik ben ook blij voor vrouwen die er niet zoveel last van hebben, maar ook een beetje jaloers! Ik hoop dat de goeie tijd voor mij ook komt, want zoals het nu voor staat ga ik door een hel. Iedereen sterkte!

ik ben nog maar kort in de overgang en ik wist eerst niet wat ik had.ik voelde me al een tijd niet lekker,niet in slaap kunnen komen,kribbig,onrust,hoofdpijn, vergeetachtigheid enz. Gelukkig bestaat er een huisarts,dus daar maar eens heen gegaan. Ik heb gezegd dat ik in de overgang kan zijn, maar nee in mijn bloed is niks te zien. Ik heb een zelftest gedaan en ja hoor in de overgang. Ik heb nu wat homopatische dingen gekocht, kijken of het helpt. Maar ik ben veranderd en daar heb ik moeite mee. Moet het nog accepteren, ik ben pas 40.
De dingen die ik eerst leuk vondt, is nu niks meer aan. Alles kost erg veel moeite. Ik moet ook vaak huilen, ben soms een lastig persoon. Ik hoop dat ik toch na een poosje mezelf weer ben,en dat ik het toch een plaatsje kan geven.

Ongeveer 6 weken geleden heb ik mijn reactie geplaatst. Sinds die tijd gebruik ik supplementen van Care for Women en het werkt! Deze supplementen zijn op basis van fytotherapie (kruiden en planten) en hebben een goede invloed op allerlei soorten overgangsklachten. Ik gebruik nu Mental Health (tegen depressieve klachten en Menopause tegen opvliegers en nachtzweten). Ik slaap weer goed dus raak weer een beetje uitgerust en heb zodoende de cirkel doorbroken. Ik ben ook weer gaan sporten. Het is een echte aanrader. Je kunt in eerste instantie je verhaal kwijt en je krijgt deskundig advies. Op de website kun je er alles over lezen en een consulente vinden in de buurt waar je woont. Veel succes!

Het valt me zwaar tegen. Vier jaar geleden is de menstruatie van de een op de andere dag opgehouden. Vanaf dat moment openbaarde zich een scala aan lichamelijke klachten. Ik ben geen voorstander van hormoonpreparaten. Na diverse alternatieve middelen probeer ik i.o.m. een overgangsconsulente van Care for Women een blijvende oplossing te vinden.

Het valt mij ook vies tegen! Ken mijzelf niet meer terug. Heb last van opvliegers, zweten, slapeloosheid en vind nog steeds geen manier om het te accepteren zoals het is. Merk aan mijzelf dat hoe meer ik mij verzet hoe heviger de reacties zijn. Heeft een van jullie ervaring met Women's Menopauze? Op Ymea reageer ik nl niet denderend! Mijn hondje maakt in ieder geval dat ik regelmatig de deur uit kom en flink veel lichaamsbeweging heb. Daarnaast sport ik sinds korte periode op de home trainer en de Rotex. Door een slecht werkende schildklier ben ik ook nl een flink stuk aangekomen en dat is ook niet echt bevordelijk voor mijn zelfbeeld. Zou me heel graag weer als vanouds willen voelen en hoop dat dit forum hieraan een flinke bijdrage zou kunnen gaan leveren.....Dank jullie wel voor het luisteren!

Ik ben nu 41 jaar, en ik ben al 4 jaar in de overgang. Ik moet zeggen dat ik er verschrikkelijk last van heb! Ik heb wel baat bij vitamine b forte. En ik wil tegen Petra zeggen dat ik precies dezefde gevoelens heb, maar praat erover met je man!

Het valt mij erg tegen. Ik heb ontzettend veel last van opvliegers en wisselende stemmingen, dat vind ik nog het ergste. Ook op seksueel gebied gaat het minder, het lijkt wel of ik een ander persoon ben. Dus ik hoop dat het snel verandert.

Ook ik herken mezelf helemaal in het verhaal van Lucrece.
Van de immer vrolijke tante die ik altijd was is niks meer over. Ik kan nergens meer van genieten. Hopelijk verandert dit op korte termijn want zo hoeft het voor mij niet meer.

Ik ben 53 jaar getrouwd en ik gebruik estradiol 50. Ik wil wel weten of de gevoelens van seks vermindert. Ik heb geen zin meer in seks. Zijn er onder ons ook die dat hebben, dan wil ik dat graag weten

Deze maand geen menstruatie.
Wel al de klachten koude rillingen, moe zijn, honger, maar de menstruatie bleef weg. Al jaren roep ik dat ik met de menopauze bezig ben, maar de huisarts dacht er anders over. Op de vragen van hem of ik opvliegers heb en alles wat er bij hoort moest ik ja zeggen en toch wil hij er niet aan. Op mijn aandringen een test gedaan. Daar kwam natuurlijk niets uit zo gaat het altijd. Maar zulke testen moet je gewoon een aantal keren doen. Voor mij hoeven geen testen meer ik weet het gewoon! De opvliegers heb ik jaren en jaren gehad. Nu sinds een maand of 2 heb ik er minder last van. Heb het wel veel warmer dan anders, hoef geen dikke trui, geen dikke jas en zeker geen dikke dekens. Het is deken er op deken er af. Ik slaap minder goed ben soms een nacht wakker of kan gewoon niet in slaap komen.
Ben ook wel vergeetachtiger en soms stemmingwisselingen, dan kan ik echt iets zeggen wat ik niet wil of zo bedoel. Ik voel mezelf dan ook vaak een heks. En ik kan mijzelf op dat moment niet uitstaan, maar het gebeurt gewoon en je kunt je er niet tegen verzetten alsof je een duwtje krijgt en je zegt gewoon iets snauwerigs. En dan heb je er spijt van, maar je hebt het al gezegd. Ik ervaar het geheel als iets wat bij het leven hoort al is het sons uiterst irritant, maar ik ben en blijf mezelf met een beetje menopauze. Ik ben 46 jaar oud, maar ondanks de klachten voel ik me nog geweldig en zeker niet oud!!

Overgang pfff.
Ik ben nu een jaar in de premenopauze.
Nachtzweten, angst en paniekaanvallen, misselijk, doemgedachten, gewrichtspijnen, hartkloppingen, hoge bloeddruk, stemmingswisselingen enz.... en heel veel verdriet. Omdat ik nooit meer zal zijn wie ik ooit ben geweest, een vrolijke en geduldige vrouw. Ik heb geen zin in niets meer!!! Wat ik nu al allemaal heb meegemaakt zal ik voor de rest van mijn leven meedragen. En het is weer eens de vrouw die dat krijgt! Alsof we nog niet genoeg lasten hebben meegedragen.
Ik lees wel dat de meeste onder jullie het nog dragelijk vinden (gelukkig maar). Voor mij is het een hel en voor het hele gezin ook. En dan te denken dat het tien jaar of meer kan duren... Als iemand bedreigd wordt met een wapen, staat heel de wereld op zijn kop. Ik heb dezelfde doodsangsten en dan zeggen ze 'het is maar de overgang'. Moet ik nu blij zij???? Neen dat kan ik niet.

Goed boek is van Marjan hopman MIJN VRIJHEID. Een goed forum is:
www.vrouwenovergang.nl
Veel liefs en sterkte.

Overgang pfff.
Ik ben nu een jaar in de premenopauze. Nachtzweten, angst en paniekaanvallen, misselijk, doemgedachten, gewrichtspijnen
hartkloppingen, hogebloeddruk, stemmingswisselingen enz....
en heel veel verdriet. Omdat ik nooit meer zal zijn wie ik ooit ben geweest, een vrolijke en geduldige vrouw. Ik heb geen zin in niets meer!!! Wat ik nu al allemaal heb meegemaakt zal ik voor de rest van mijn leven meedragen en weer eens de vrouw die dat krijg! Alsof we nog niet genoeg lasten hebben meegedragen.
Ik lees wel dat de meeste onder jullie het nog dragelijk vinden. (gelukkig maar) Voor mij is het een hel en voor het hele gezin ook. En dan te denken dat het tien jaar of meer kan duren.... Als iemand bedreigd wordt met een wapen, staat heel de wereld op zijn kop. Ik heb dezelfde doodangsten, en dan zeggen ze het is maar de overgang. Moet ik nu blij zij???? Neen dat kan ik niet. Goed boek is van Marjan hopman MIJN VRIJHEID. Een goed forum is www.vrouwenovergang.nl
Veel liefs en sterkte.

Overgang pfff. Ik ben nu een jaar in de premenopauze. Nachtzweten, angst en paniekaanvallen. Misselijk, doemgedachten, gewrichtspijnen
hartkloppingen, hoge bloeddruk, stemmingswisselingen enz....
en heel veel verdriet. Omdat ik nooit meer zal zijn wie ik ooit ben geweest, een vrolijke en geduldige vrouw. Ik heb geen zin, in niets meer!!! Wat ik nu al allemaal heb meegemaakt zal ik voor de rest van mijn leven meedragen. En weer eens de vrouw die dat krijgt! Alsof we nog niet genoeg lasten hebben meegedragen. Ik lees wel dat de meeste onder jullie het nog dragelijk vinden.(gelukkig maar) Voor mij is het een hel en voor het hele gezin ook. En dan te denken dat het tien jaar of meer kan duren.... Als iemand bedreigd wordt met een wapen, staat heel de wereld op zijn kop. Ik heb dezelfde doodsangsten en dan zeggen ze het is maar de overgang. Moet ik nu blij zij???? Neen dat kan ik niet. Goed boek is van Marjan hopman MIJN VRIJHEID
Een goed forum is: www.vrouwenovergang.nl
Veel liefs en sterkte.

Ik herken mezelf helemaal in het verhaal van LUCRECE. Ik ben 49 en zit in de premenopauze. Eerst had ik last van nachtzweten, dan kreeg ik last van hartritmestoornissen, emotionele schommelingen, stramme spieren enz...De laatste weken komt daar nog dagelijkse misselijkheid bij. Ik hoop dat dit GEEN jaren zal duren, want dat zie ik echt niet zitten. Toch veel moed aan al de vrouwen in de overgang!!

Het was zo zwaar, ik kon niet eens meer naar buiten. Ik dacht dat ik er echt geweest was, hevige bloedingen. Echt het stroomde eruit!
gr Yvette

Overgang pfff.
Ik ben nu een jaar in de pre menopauze. Nachtzweten, angst en paniekaanvallen. Misselijk, doemgedachten, gewrichtspijnen
hartkloppingen, hoge bloeddruk, stemmingswisselingen enz....
en heel veel verdriet. Omdat ik nooit meer zal zijn wie ik ooit ben geweest, een vrolijke en geduldige vrouw. Ik heb geen zin in niets meer!!! Wat ik nu al allemaal heb meegemaakt zal ik voor de rest van mijn leven meedragen en weer eens de vrouw die dat krijgt! Alsof we nog niet genoeg lasten hebben meegedragen.
Ik lees wel dat de meeste onder jullie het nog dragelijk vinden. (gelukkig maar) Voor mij is het een hel..en voor het hele gezin ook. En dan te denken dat het tien jaar of meer kan duren.... Als iemand bedreigd wordt met een wapen, staat heel de wereld op zijn kop. Ik heb dezelfde doodangsten en dan zeggen ze het is maar de overgang. Moet ik nu blij zijn???? Neen dat kan ik niet. Goed boek is van Marjan hopman MIJN VRIJHEID
Een goed forum is.
www.vrouwenovergang.nl
Veel liefs en sterkte.

Toen ik op mijn 42e met klachten over onregelmatige menstruatie naar de huisarts ging was ik helemaal verrast toen hij vroeg of ik al wel eens aan de overgang had gedacht. Nee dus.
Ben toen een jaartje aan de pil geweest vanwege de anticonceptie en de regelmaat die toch wel handig is. Daar werd ik niet vrolijk van, humeurig en veel eetlust, opgeblazen gevoel en veel aankomen.
Snel gestopt en maar zien wat er komt. Was extra kilo's al weer snel kwijt en voelde me goed.
Mijn menstruaties werden steeds minder en minder regelmatig. Verder geen klachten. Nu op mijn 48e, een jaar na de laatste keer (1 dag spotting), heb ik last van vaginale droogheid, jeuk en kloofjes, soms een opvlieger (warm beetje zweten,) vooral 's nachts als er de avond tevoren te veel wijn doorheen is gegaan. Ik eet gezond, ben goed op gewicht (65 kg bij 1.73) beweeg zo veel mogelijk (fietsen, lopen) en sport 2 - 4 keer in de week (tennis, aerobics, powerwalking, golf) tegen de osteoporose, maar vooral ook omdat ik het leuk vind.

Toch voel ik me een soort verraden door m'n lijf. Ik was pas op de helft (levensverwachting toch zo'n 88 jaar?)en het schrikbeeld dat het allemaal minder gaat worden staat me levendig voor ogen.
HRT of niet HRT, smeren of slikken? Gebruik nu vaginale creme met estradiol, maar merk niet veel verbetering in de jeuk en droogheid. Ik ben bang dat het zo nog wel een paar jaar doorsukkelt en dat ik rond m'n 60e echt een oud wijf ben met hangtieten, rimpels en gewrichtsklachten. Vergeetachtig, bijziend en humeurig. Bah!
Toch maar slikken dan om dat nog ff uit te stellen? Nog een jaartje of tien??

Nou hier kan ik kort over zijn, het valt me vies tegen. Opvliegers zijn er natuurlijk ook maar het meest valt me tegen, dat je mentaal zo verandert en stemmingswisselingen hebt. Ik heb het omschreven als een soort van aardverschuiving en alles moet weer op zijn plek vallen. De vrolijke enthousiaste meid die ik altijd was, is echt ver te zoeken en ik hoop dan ook dat ze gauw weer terugkomt.

Ik wil reageren op Petra haar verhaal. Ik snap goed dat je in de war bent, maar praat met je man hierover als je nog wat van je huwelijk wilt maken. Een goed medicijn om van je klachten af te komen is monnikspeper van vitelle. Ik heb geen opvliegers meer en mijn cyclus is weer normaal en ik voel me veel sterker.

Ik moet eerlijk bekennen dat het mij nog steeds erg meevalt. Misschien komt het doordat ik een anti depresiva slikt.
Maar ook een zeer begrijpende echtgenoot heb en dat wij veel praten, want de overgang is ook een geestelijke overgang en dat vergeten er een helleboel. Je gaat een periode van je leven afsluiten en start een nieuwe op. En zoals zoveel dingen bij de ene heb je wat en de ander laat je wat.

Bedankt Margrit voor je verhaal!
Ik las dat ook jij last hebt gehad van veel bloedverlies met stolsels. Ik maakte mezelf al zorgen. Waar komt dit allemaal toch vandaan, dacht ik. Was al eerder bij de huisarts geweest toen ik alleen last had van langdurige ongesteldheid. Zij adviseerde mij om medicijnen te slikken wanneer ik van de klachten af wilde komen. Nou medicijnen slikken vond ik niet zo'n goed idee. Ik ga ervan uit dat de overgang bij ons vrouwen hoort. Van opvliegers en transpireren heb ik gelukkig geen last.
De firma "Always" heeft een goede klant aan mij. Staalgebrek? Véél appelstroop eten. Alle dames sterkte toegewenst met het vrouw zijn.

Ik ben een vrouw van 40 jaar en zit nu een jaar in de overgang. Vorig jaar begon het met hevige bloedingen die niet wilden stoppen. Na een onderzoek van de gynecoloog kwam ze erachter dat ik in de overgang was en dat ik maar aan de pil moest gaan zodat de bloedingen zouden stoppen. Dit helpt inderdaad, maar verder voel ik me vaak heel vreselijk. Ik heb het idee dat ik in een ander lichaam zit. Voel me onbegrepen en heb zelfs het idee dat ik niet meer weet wat mijn gevoelens voor mijn man zijn. Ik ben zelfs gaan chatten, en heb nu een chatvriend waar ik ook nog eens af en toe mee bel. Mijn man weet dit niet. Vind mijn huwelijk een sleur en heb het idee dat ik niet meer weet wat ik wil en wie ik ben. Ik ben eigenlijk compleet in de war. Wie wil hier met mij over praten, weet namelijk niet meer wat ik moet doen.

Ben nu van mijn klachten af met hulp van de Overgangsconsulente van Care for Women. Mijn verzekering vergoedde de consulent voor 75 %, mooi meegenomen.

Ik ben nu ongeveer anderhalf jaar bezig met de overgang. Tot nu toe valt het mee, mijn menstruatie is nu voor het eerst een aaneengesloten periode van vier maanden weggebleven. Dat is prima maar waar ik heel veel last van heb zijn de opvliegers. Soms wel om het kwartier en ik voel het dan ook aankomen. Vooral op mijn werk vind ik het moeilijk. Ik denk dat ik de eerstkomende vergadering op mijn werk de boel opengooi en vertel waarom ik af en toe een kop als een boei heb, ik zal me veel minder opgelaten voelen denk ik. Andere lichamelijke klachten heb ik (nog) niet dus tot nu toe kan ik er goed mee leven.

Het valt mij ontzettend tegen, ik kan absoluut niet zeggen een waardevolle periode, met name de opvliegers en transpiratie vind ik heel erg naar.
Mijn huisarts adviseerde mij om geen medicijnen te gaan gebruiken, ivm de mogelijke bijwerkingen en gevaar voor borstkanker.

Hoe het mee of tegen valt hangt af van hoe je met de verschijnselen omgaat. Na 31 dagen van hevige bloedingen met veel stolsels en existentiële en algemene angstaanvallen (ook door te snel bloedverlies waar geen ijzertabletten meer tegenop konden), heb ik eerst met een 10-daagse Progestinkuur de bloedingen gestopt, waarna het duidelijk beter ging (vooral wat angstaanvallen betreft). Na het vervroegde jaarlijkse onderzoek, inclusief biopsie, was het duidelijk dat er sprake was van perimeno. Een hormoontest is lang niet altijd doorslaggevend. Vooral niet gedurende de perimenopause omdat de hormoonhuishouding zeer instabiel is. Om mijn menstruatie cycli te regelen heb ik de Gyn gevraagd of het mogelijk was om een natuurlijke Progesteron voor te schrijven om mijn cyclus te regelen. Zijn ervaring was dat Duphaston (een progestin) beter werkte, en dat van dag 15 tot en met dag 24 van de cyclus, dus 10 dagen per maand. Het was een openbaring: het afgelopen jaar heb ik me nog nooit zo goed gevoeld. Geen PMS meer, geen angstaanvallen, nauwelijks migraine meer voor met ongesteldheid. Had ik het maar eerder gedaan (ben nooit aan de Pil geweest). Ik neem Duphaston niet iedere maand, om te zien wat het eigenlijk met mijn lichaam doet. Heb ik Duphaston een cyclus niet genomen, dan ben ik soms eerder, soms later, of soms niet ongesteld, maar ik voel me minder goed. Meer last van hoofdpijn, PMS en als ik ongesteld wordt, dan zeurt het door tot de 15de dag, de dag dat ik normaal Duphaston neem. Het heeft mijn cyclus dus geregeld, voor zover deze nog aanwezig is, maar vooral heeft het dus invloed op mijn geestelijke veerkracht en op het algemene gevoel van lekker in mijn vel te zitten. Nu heb ik afentoe opvliegers en dat is de ene maand erger dan de andere. Met veel opvliegers weet ik nu dat ik niet ongesteld word die maand. Ik heb het nooit meer koud, en ik zie de opvliegers vooral als krachtbron. Ook al dacht ik eerst dat collega's het merkten wanneer ik een opvlieger had, is dat dus niet het geval. Het rood worden en de momenten dat het zweet uitbreekt, is dat meestal niet echt voor anderen zichtbaar. Mensen letten toch niet echt op! Het is voornamelijk de manier waarmee je met de overgangssymptomen omgaat, die deze fase doet tegenvallen of meevallen. Ik zie het niet als een proces van ouderworden. Leeftijd zit tussen je oren. Als ik me goed voel dan ziet niemand mijn drogere huid, de rimpeltjes, het gebrek aan huidspanning. Wees vooral lief voor jezelf! Ga de dingen doen die je altijd al had willen doen. Neem iedere dag een korte time out. En zie de overgang niet als ziekte! Ik voel me fitter, krachtiger en helderder dan ooit tevoren!