Jouw verhaal komt mij heel bekend voor en ik zou zo die vrouw kunnen zijn waar jij het over hebt! Je moet jezelf gewoon 2 vragen stellen...1. Ben je gelukkig zoals je nu leeft met je gezin...Zoniet, heb dan t lef om ermee te stoppen..tuurlijk heeft dit consequenties, maar als je zo doorgaat terwijl je ongelukkig bent, ga je alsnog weer een keer de fout in...immers als je relatie goed is, gebeurt dat niet! 2. Als je nu al jaloezie voelt voor je minnares...dan weet je het antwoord al! Succes met je besluit, volg je hart en gevoel!

ik heb al een paar jaar een relatie met een vrouwelijke collega die al jaren samenwoont. Ik ben zelf ook al meer dan 30 jaar getrouwd. Zij heeft een man die problemen heeft en eigenlijk altijd pijn heeft en daardoor niet meer aan sex doet. Ik heb samen met mijn vrouw ook al jaren geen sex meer. Voor mijn collega en ik is dit toch wel belangrijk dus hebben we dit samen. Maar ook samen een fijne relatie en als het kan doen we samen ook andere dingen. Maar ik zou gewoon liever met mijn eigen vrouw zijn omdat ze in mijn ogen nog erg mooi is en het de relatie ook ten goede zou komen. Het stiekume van de relatie met mijn collega staat me soms wel tegen. Ik zou liever eerlijk zijn. Ik denk dat een one night stand dan toch makkelijker is. Ik stop er mee want ik denk dat ik er wel een boek over kan schrijven.

Ik heb al bijna 6 jaar een relatie met mijn lieve vriend/minaar.Hij is ruim 32 jaar getrouwd met zijn vrouw en ik 15 jaar samen met mijn man.We zijn stapel gek op elkaar, mijn minnaar en ik.Steeds praten we erover om voor elkaar te kiezen.En onze partners te verlaten.En toch kunnen we dat ook niet opbrengen om hen te kwetsen.En zo blijven we maar aan tobben.We sterven van verdriet als het vakantie is als het kerst is als het pasen is alle vakanties alle weekeinden hebben we pijn in ons hart.Zijn leven thuis gaat door ,en mijn leven ook in het plannen van normale activiteiten.En toch met pijnlijke gevoelens ga je maar door.Tot we elkaar weer kunnen horen en zien.Dan vergeten we weer de hele wereld om ons heen en genieten we van elkaar.We houden ziels veel van elkaar.We kunnen geen knoop doorhakken.We hebben zat keren afscheid genomen van elkaar ,en we kunnen niet zonder elkaar.

Ja ik heb ook een relatie met een getrouwde turkse man gehad,maar ja liefde is moeilijk als je van mekaar houdt.
We waren 1 jr samen,maar ik ben er meegestopt want ik wou hem niet delen met een andere vrouw.
Zijn er misschien nog meer nederlandse vrouwen die ook een relatie hebben gehad met een getrouwde turkse man,lijkt me leuke om te weten hoe hun dat ervaren hebben,alle reacties zijn welkom
gr maureen

En het onvermijdelijke is hier ook gebeurd. Gisterenavond hebben we gezoend. Nou ja hij begon mij te zoenen en ik zoende terug... Ik had het eigenlijk willen voorkomen door er stiekem zonder gedag te zggen tegen mensen tussen uit te knijpen. Het ging niet want hij kwam me zoeken en ik was net mijn jas aan het aantrekken. Op dat moment pakte hij me beet en zoende me. Zijn reactie op de vraag waar we in godsnaam mee bezig waren vond ik laag en ben ik boos over. Gewoon spelen. Spelen met mijn gevoelens? Mooi niet! En hij houdt zichzelf vreselijk voor de gek. Ik heb hem uit de doeken gedaan dat dit nooit maar dan ook nooit meer ging gebeuren en dat ik eraan kapot ga. Ik voel me nog beroerder dan voorheen.

Ook ik ben stapelverliefd op een man die getrouwd is, 2 volwassen kinderen heeft en 18 jaar ouder is dan mezelf. Ik heb vorige week aan hem verteld dat ik meer voel dan vriendschap, maar hij vertelde me dat het niet wederzijds is. Ken hem vanop een sociaal netwerk en heb hem al enkele keren ontmoet. Toch twijfel ik dat hij echt niks voor me voelt dan vriendschap. Zijn reacties en commentaren op het sociaal netwerk, waren dikwijls heel dubbelzinnig en wekte echt het gevoel op dat het wel wederzijds zou zijn. Nu heb ik het gevoel dat hij me een beetje mijdt, maar toch zijn de posts die hij plaatst precies,hetgeen ik in de mail aan hem vertelde, verwoorden en waardoor die twijfels of hij wel eerlijk is over zijn gevoelens tegenover mij nog groter zijn. Binnenkort zie ik hem normaliter terug en ben benieuwd hoe hij gaat reageren...als zijn reactie kattig is, dan verbreek ikzelf de vriendschap en wil ik hem nooit meer horen of zien, reageert hij zoals tevoren (dus vriendelijk en als gewone vriend), dan ga ik voluit voor onze vriendschap en zie ik wel wat er gebeurt of niet gebeurt...

Ook hier zo'n dom wicht. Beiden getrouwd. Beiden kinderen. Er is 'nog' niets gebeurd. Maar dat gaat het zeker, want het loopt langzaam steeds verder uit de hand. Ik ben gesteld op zijn vrouw zijn gezin en vice versa kan hij het goed met mijn man en gezin vinden. We zitten in een spagaat. We hebben het nog nooit echt met elkaar besproken. Maar helaas spreken blikken en omhelsingen opmerkingen die zo teder en lief zijn boekdelen. Ik ga eraan kapot. Mijn huwelijk is een prachtig vervallen droomhuis en heeft dus altijd veel werk nodig. Mijn object van affectie is van nature aan mij gebonden. Altijd is de bewondering voor elkaar geweest. Al voor de gevoelens om de hoek kwamen kijken. Het hele verhaal speelt nu al meer dan twee jaar. De wederzijdse herkenning van verliefd is pas sinds een paar maanden. En het is als een dijk die verzadigd is en gaat doorbreken. Het is afwachten wanneer het gebeurt. Ik vecht er tegen maar de zandzakken zijn bijna niet meer aan te slepen. En ik zou willen dat ik hem niet meer hoefde te zien. Maar dat kan niet want we wonen nagenoeg als buren en hebben samen een school opgericht. Als ik alles zo lees word ik alleen maar verdrietiger want het is een gebed zonder end. En er gaan zoveel mensen worden gekwetst zodra er wat gebeurt. En dat is het me allemaal niet waard, daarvoor is mijn respect voor hem en zijn gezin te groot evenals mijn respekt en liefde voor mijn man en gezin. Maar het vlees is soms gewoon zo zwak.

Mijn ervaring is dat ik dus al jaren verliefd ben op een man die inmiddels al getrouwd is. Voordat hij ging trouwen, had k al gevoelens voor hem, en dat was wederzijds ook zo. Ik had ondertussen wel een vriend, maar het gevoel wat ik voor en bij hem had was gewoon onbegrijpelijk. Uiteindelijk is hij getrouwd met zijn toenmalige vriendin. Ik had zat zelf ook in een relatie. Na een aantal jaren,zijn we elkaar weer tegengekomen en zijn we weer superhecht gereaakt. Maar het bleek zo te zijn dat mijn gevoelens voor hem nog meer zijn geworden. Ik kreeg er altijd buikpijn van en was ook heel erg boos op mezelf. Totdat we een dag zo lang met elkaar spraken, en het uiteindelijk eerlijk toe had gegeven dat ik al meer dan 5 jaar gevoelens voor hem had. Hij had het ook toegegeven en vertelde mij dat hij er over na had gedacht om mij ten bhuwelijk te vragen maar omdat ik op dat moment erg jong was, was het voor hem bijna onmogelijk om naar mijn ouders toe te stappen (heeft te maken met cultuur). Nu gaat het super slecht in zijn huwelijk en hij vertelt mij dagelijks dat hij had gewild dat hij vrijgezel was.Zodat wij uiteindelijk met elkaar konden gaan, het doet mij pijn om te zien dat hij problemen ondervindt in zijn huwelijk omdat hij dat zeker niet verdient. Maar wat kan ik doen? Ik be nmaar een verliefde persoon. En hij heeft ook gevoelens voor mij maar we kunnen en zullen ook niets met elkaar doen. Ik dagdroom er elke avond van maar zie er geen hoop in. We spreken elkaar elke dag en we weten van elkaar dat onze relatie/vriendschap altijd zo zal blijven, maar niets meer of minder. En wij zijn beide hartstikke gelukkig zo !

Voor een verhaal in Margriet zoek ik een vrouw met een verboden liefde. Iemand die verliefd is op
- haar zwager OF
- de man van haar beste vriendin OF
- haar stiefvader OF
- de ex van haar zus OF
- een ander die eigenlijk verboden terrein is.

Wil je je verhaal (anoniem) aan Margriet vertellen, stuur dan even een berichtje via www.katjameertens.nl/contact.
dank!
Katja

Hoi Laura ik zit in het zelfde schuitje als jou. Ik wil er graag met jou over praten.

Hans, Ik ben 45 en ik ken mijn vrouw al 23 jaar. Ik hou veel van haar, zij van mij, Maar sinds een half jaar heb ik weer (schriftelijk) contact met de vrouw waarop ik hopeloos verliefd op was voordat ik mijn vrouw leerde kennen. Destijds woonde ik in het zuiden van het land (waar zij ook vandaan komt) en inmiddels woon ik nu al heel lang in het midden van het land. Het lijkt wel of ze als een soort rode draad door mijn leven loopt. Het heeft me moeite gekost om haar te vergeten... we hebben nog enkele jaren contact gehad via briefwisseling (nadat ik mijn vrouw had ontmoet) - daarna heb ik er een punt achter gezet, of althans niet meer teruggeschreven. Ik heb er echter nooit echt kunnen vergeten. Na 15 jaar begon zij weer te schrijven en sindsdien hebben we een zeer regelmatige 'brief'-wisseling, per email dan. De gevoelens die ik voor haar had zijn er nog steeds - het lijkt wel alsof ze een soort diep gevoel van liefde is - het contact wat we hebben is heel gewoon en wat mij betreft blijft dat ook zo. Ja, als ik toegeef aan mijn gevoel dan natuurlijk niet. Ik vind het erg moeilijk om hier mee om te gaan. Zij heeft denk ik behoefte aan een normaal vriendschappelijk contact en ik - los van mijn gevoelens - ook. Ik mis haar al snel als ze even en paar dagen niet schrijft. De gevoelens die ik voor haar heb is denk ik niet wederzijds. Het komt ook tot nu toe niet tot een nieuwe ontmoeting, hoewel ik haar wel eens gevraagd hebt. Het zal misschien wellicht wel gaan gebeuren. Ik kan en wil niet stoppen met haar terwijl ik echter veel mijn eigen vrouw hou. Dit is misschien een rare situatie maar voor mij lastig. Moet ik dan toch ermee stoppen en voorgoed een punt achter zetten?

momenteel ben ik verliefd (aan het worden) op een getrouwde man. Zelf ben ik overigens ook een man. We hebben een geweldige sexuele aantrekkingskracht en zijn ons beide hier van bewust.
Echter; meer dan sex willen we het niet laten worden. Er zijn anders teveel gedupeerden. Op tranen van een ander kun je geen relatie bouwen!

Ik ben ook verliefd op een getrouwde man en hij ook op mij. Maar het is moeilijk hoor en niet verstandig/handig! Wij doen er verder ook niks mee, alleen handje vast houden en uren praten en 2 x gezoend. Hij heeft te veel respect voor mij om met mij naar bed te gaan. Hij vindt dit te makkelijk en goedkoop en niet eerlijk tegenover mij. Tja en verder verteld hij mijn zijn geheimen die hij niet aan zijn vrouw vertelt. Eigenlijk zijn we de beste maatjes en dat wil hij niet verpesten om met elkaar naar bed te gaan. Scheiden doet hij nooit. Verder vinden we het wel steeds moeilijker om niet aan elkaar te zitten, maar ja een koude douche en je ben weer afgekoeld. Maar goed als hij dus niet getrouwd was dan was hij echt DE man voor mij. Pff helaas kan je niet alles hebben in het leven.

Ook ik heb een relatie met een getrouwde man met drie kinderen. Daarbovenop is hij ook nog mijn docent. In eerste instantie had ik zelf ook een relatie, ik had geen schuldgevoelens maar begon gewoon steeds minder van mijn vriend te houden, omdat al mijn positieve gevoelens naar mijn docent uitging. Hij vindt het ergens jammer dat ik geen vriend meer heb, omdat hij bang is dat ik nu meer van hem wil dan andersom, maar nu kunnen we tenminste veel meer afspreken. Hij wil ook wel veel meer en hij doet er alles aan me minstens 1x per week te zien en hij is duidelijk erg gek op me.
We hebben het heel vaak over onze relatie en houden ontzettend veel van elkaar en hopen ook dat we heel lang van elkaar mogen genieten, maar we hebben wel duidelijk besproken dat hij nooit zijn vrouw zal verlaten. Hij wilt het zijn kinderen niet aandoen en hij wilt zijn vrouw, van wie hij natuurlijk ook houdt, geen pijn doen, ondanks dat hij nu liever bij mij wilt zijn dan bij haar. Daarbij wilt hij mij ook niet in de weg zitten voor mijn toekomst, want hij wilt ook niet dat ik voor altijd vrijgezel blijf vanwege hem, maar op dit moment kan ik gewoon niet op iemand anders verliefd worden, omdat ik met hem zo'n intense relatie heb.
Er komt een dag dat ik iemand anders moet/ga zoeken, maar ik ben bang (voor mijn toekomstige partner) dat de docent en ik door blijven gaan met stiekem afspreken. Zijn vrouw is er overigens al een keer achtergekomen en was er kapot van. Ze hadden ooit afgesproken elkaar vrij te laten, maar ze had door dat dit echt een relatie was. Ze denkt dat het nu over is tussen ons. En ik hoop ook serieus dat ze er nooit een tweede keer achterkomt, want ik wil ook niet dat ze scheiden, omdat ik weet dat mijn docent daar heel veel verdriet van zal hebben, hij is zo gek op zijn kinderen en wilt hun zo goed mogelijk opvoeden. Daarbij weet je nooit hoe het zal zijn om echt een relatie te hebben met een getrouwde man. Wie weet valt alles dan ineens tegen wanneer je hem dag en nacht ziet. Nu zie je hem maar af en toe en bijna altijd in bed of een leuk evenement. Ook het stiekeme is er dan vanaf wat misschien ook wel een rol speelt.
Ik vraag verder niet om advies, maar ik wilde graag mijn verhaal kwijt. Tot nu toe heb ik nooit gedacht 'ik wou dat hij voor mij koos', maar ook ik heb af en toe momenten waarop ik kan huilen omdat ik hem mis en hem niet kan bellen of iets. Een troost is dat ik weet dat hij mij ook heel vaak enorm mist.. Ik ben benieuwd wat de toekomst mij brengt.

Toen ik hem voor het eerst zag, gaf hij mij al meteen een zenuwachtig gevoel en voelde meteen een aantrekkingskracht. Hij is een getrouwde collega, gelukkig werken we niet op dezelfde vestiging maar naar mate de jaren verstreken werd ons mailcontact meer en steeds flirterig. In eerste instantie heel onschuldig voor mijn gevoel en het initiatief kwam vooral van mijn kant, maar hoe meer hij er op in ging hoe leuker ik het begon te vinden.
Inmiddels heeft hij ook mijn prive nummer en hangen we 's avonds regelmatig aan de lijn, gesprekken zijn netjes maar voelbaar ongemakkelijk omdat er een bepaalde spanning omheen hangt. Dit is hetzelfde wanneer we elkaar tegenkomen wanneer hij in mijn vestiging is of andersom. Voel me dan net een verliefde puber.
Ik denk dat er nooit echt iets zal gaan gebeuren tussen hem en mij, dat het meer om de spanning gaat en ook omdat we niet echt de mogelijkheid hebben om spontaan in een situatie terecht te komen waarin het uit de hand zou kunnen lopen. Ondanks dat ik dat weet... geniet ik zo van zijn aandacht en de spanning die het met zich meebrengt dat ik er ook geen afstand van kan nemen. Pfffff.

Hallo,

Voor een verhaal in een tijdschrift voor ouders ben ik op zoek naar een vrouw die zwanger is of een kind heeft van een getrouwde man. Zit jij in deze situatie en zou je hierover (anoniem) willen vertellen? Stuur me dan een mailtje via lmvanleeuwen@hotmail.com.

Lotti

Beste bad choice, [n.a.v...: ik ben in het begin op de verkeerde....], ***



Op het 1e plaats moet de oplossing van jou probleem bij jezelf zoeken.

Waar een wil is, zal altijd een weg zijn op jezelf erdoor heen te slepen.

De wisselvalligheid van wel of niet stoppen met deze relatie is mede afhankelijk
van wat je denkt en niet aleen wat voelt om wel of niet door te gaan.

Gevoelens voor deze man zal altijd bestaan en het kan meer worden maar ook minder.

Als jou keuze valt om binnen jou genoemde wisselvallige omstandigheden ermee door te gaan zal je de minder leuke en eenzame momenten moeten leren te accepteren, aangezien jezelf aldanniet in aanwezigheid van hem je eigen levens geschiedenis maakt.

Dit laatste staat of valt over de keuze van willen en niet alleen de nadruk van het gevoel van verlangen naar hem toe. Het blijft onlosmakelijk en het blijft een rationele keuze.



Ga je met deze relatie gewoon verder, maak dan deze keuze zonder een soort heimwee gevoel van eenzaamheid bij jezelf achter te laten. Blijft dit laaste gevoel van wisselvallig en eenzaamheid terug komen, dan heb je het voorjezelf nog steeds niet geaccepteerd.

Doorgaan met deze relatie houdt in dat je hiermee zal moeten leven. Houd je het niet meer vol maak dan de keuze om ermee te stoppen. Eigen Cultuur of een ander cultuur,gewoon doen en houd het simpel ongeacht de keuze die je straks - WILT ? - zal maken.



Mvg De liefde

Goedenavond iedereen,



Ik ben een vrouw van 30 jaar en heb sinds 4 en een halve maand een relatie met een getrouwde man. Ik heb het gevoel dat hij de fout van zijn leven heeft gemaakt om met een vrouw te trouwen terwijl hij al 4 jaar achter mij aan heeft gezeten. Mijn gevoel word gevoelloos, omdat ik het vaker met hem erover heb gehad dat hij een keuze moet maken tussen haar of mij.



Ik heb vele verhalen gelezen over mannen die gebonden zijn en alsnog een affaire aangaan met een andere vrouw, en ik heb geen zin in teveel ingewikkelde situaties wat mij niets zal opleveren. Vele keren wil ik de relatie beeindigen en dan doe ik het ook echt, maar hij wil me niet loslaten! Het heeft mij zelfs tot wanhoop gedreven om hem van mijn Blackberry te wissen en het zo te laten voor wat het is. Hij heeft mijn pingnummer opgeschreven.



Elke keer krijgen wij ruzie over een ding wat altijd een issue zal zijn en dat is zijn huwelijk met zijn vrouw. Nou ga ik jullie geen advies vragen omdat ik de antwoorden al ken, maar ik schrijf alles van me af omdat ik dit met niemand kan delen en het zit me hoog. De dingen die mij zo dwars zitten zijn als ik het kontakt verbreek laat hij mij niet met rust, hij blijft komen. Nu heeft hij voorgesteld dat we in therapy moeten om al zijn dingen die hij het verleden heeft meegemaakt om het te kunnen afsluiten zodat wij een stabiele relatie hebben.



Ik geloof er niet meer in omdat ik de hoop al heb opgegeven en het gewoon wil laten voor wat het is. Het brengt altijd zoveel dingen met zich mee. Mijn oprechte mening is dat hij zijn vrouw eerlijk moet vertellen waar hij mee bezig is , omdat zij recht heeft op de waarheid. Eerlijk van mijn hart soms hoop ik dat de relatie vanzelf kapot gaat.



Ik schenk ook weinig aandacht aan de relatie voor mij hoeft het niet meer. Als hij mij echt wilt hebben weet hij wat hij moet doen anders mag hij opdonderen. Mijn advies aan alle andere vrouwen die een relatie heeft met een gebonden man begin er niet aan! Als je het toch doet stel eisen en luister of die man akkoord gaat met wat jij voorsteld. Zo niet begin er niet aan want je word er doodongelukkig van. Voor alle vrouwen die getrouwd zijn met een overspellige man laat hem gaan want die man heeft niet genoeg liefde voor je en hij zal het ook niet kunnen tonen.



Hij geeft om je, maar houden van is niet te spreken. Als hij een relatie erop na houd terwijl hij jouw eeuwig trouw heeft belooft en kan het niet waarmaken dan is hij op latere staduim erachter gekomen dat de liefde niet voldoende is om van je te houden. Vreemdgaan doet pijn voor jouw als vrouw zijnde, maar affaires is toch een heel ander verhaal.



Buitenvrouwen zet die man voor een keuze!! Niks te ja maar! Die man moet kiezen en jouw een datum geven wanneer hij het aan zijn vrouw aankondigt. Die man heeft het wel erg makkelijk. En geen rekening houden van ja maar hij kan niet scheiden vanwege dit of dat! Een man als hij wilt scheiden zal niks hem stoppen. Blijf ook niet jaar in jaar uit in de relatie hangen want dan verwacht die man dat je de situatie hebt geaccepteerd zoal die al is. Hij zal het zeggen dat je het al jaren hebt volgehouden met zijn vrouw er naast. Laat je niet voor de domme houden zo een man zal nooit scheiden van zijn vrouw en heeft jouw gewoon nodig voor de fun.



Nog een belangrijke les is, als een man jouw doodgooit met geld en kadootjes is dat zwijggeld zodat je niet een lastig zal gaan doen.



Dit is wat ik vele om mij heen heb gezien en daar heb ik een lering uitgetrokken. Die man waar ik een relatie mee hebt weet dat ik geen vrouw ben die naief is of rekening met zal houden, omdat ik niks voor die vrouw hoef te voelen en zal er ook nooit voor voelen. Dit is wat ik even kwijt wou.



Ik hoop dat sommige van jullie er wat aan hebben.



Groetjes

Beste Anoniempje, (N.a.v; ikzelf heb een soort van relatie met ... )



Het is altijd goed dat mensen je willen ondersteunen om uit je benarde probleem situatie te helpen.

Zeker voorjezelf wanneer je te naïef bent en de omgevings factoren ( i.c mensen om je heen) als vertrouwd element je leefpatroon laat leiden en bepalen.

Gaande weg leer je ontdekken dat je ook een eigen wil heb om tegen die anderen te zeggen; Nee dat wil ik niet

of daar denk ik anders over c.q. hoe vertrouwd de adviezen van je omgeving ook is.

Daar ligt dus het probleem van je Of-Of situatie waarbij het gevoel van twijfels in de regel terug komt met als gevolg in jouw doen en laten nog meer en andere twijfels oproept.



Geholpen worden door anderen kan leiden tot; van liefdadigheid in relatie tot nog meer schuldgevoelens voor die hulp-ondersteunde omgeving.
Wees daarom altijd kritisch naar de omgeving en dat kan je doen door stelling en duidelijk je standpunt- mening, kort en bondig neer te zetten. Bijv.: Prima en lief leuk en aardig enz.... maar jezelf denk daar anders over.



Goed voelen is altijd gezond voor je levens ritme maar handelen door NEE te zeggen voor een intiemere voortgangs-relatie kan en is in jouw geval net zo een goede weg worden en zijn om andersgezinde gezondere leef-,en denkwijze op na te houden.



Mvg de liefde,

ja verliefd [nog steeds ] op iemand die getrouwd is . wel in het begin meteen eerlijk tegen me vertyeld ,en ook dat hij niet weggaat verlopig bij zn vrouw voor zn kids .en toch ging ik er mee verder .hij was het helemaal ,hij werkte 70 uur in de week .en zag hem in het begin maar hoogstens anderhalf uur .later werdhet wat langer en toen weer minder . leuke dingen deden we nooit daar was geen tijd voor .lagen dus meestal alleen maar in bed en soms even snel bijpraten van de rest vd week .

gaf me nooit complimenten bracht nooit iets mee ,en wist het allemaal heel goed maar deed er niets aan .heb hier zoveel verdriet van gehad en nog steeds ,inmiddels is het over maar wil hem dolgraag terug . hoezo gestoord

ik weet dat het toch een vreselijke goede man is die het beste met mn voorhad alleen vreselijk hard werkte [ook om maar niet aan dingen te hoeven denken laat staan ze te gaan voelen ] dit werken heeft hij zn hele leven al gedaan ,maar zelf het idee dat hij zich er ook achter verschuild .weet dat ik een leuke meid ben en beter verdien . en toch wil ik hem gewoon gevoel .en heb in mn leven al heel wat relaties gehad hoor. maar wilde met hem echt verder .nou dus niet .

en zeg niet getrouwde mannen besodemietern je alleen maar . want heb in het verleden al eerder een relatie gehad met iemand die getrouwd bleek te zijn en die is uiteindelijk geschieden voor mij .en ja ik weet het allemaal wel loslaten ,en je verdient beter maar gevoel is gevoel .

ikzelf heb een soort van relatie met getrouwde man.

het was niet onze bedoeling om dit te gaan voelen voor elkaar.

hij heeft me geholpen uit een vreselijke situatie en hij zou me leren hoe ik minder naief zou worden en dus niet weer dezelfde fouten zou maken.

dit is uitgebloeid tot houden van van beiden kanten..

of dit goed is?nee zeer zeker niet.

of het goed voeld?ja

hoe kan iets dat zo goed voelt zo fout zijn?



anoniempje

ik ben in het begin op de verkeerde voet gezet, door de man waar ik nog steeds een relatie mee heb nu al meer dan een jaar en ik vreet mezelf op van binnen en ben onrustig en onstabiel en heb het gevoel te worden geleefd. De spaarzame momenten dat ik hem zie, voel ik me geweldig en dolgelukkig en zielsgelukkig en voel me op alle fronten 1 met hem, maar de momenten dat ik hem weer moet loslaten omdat hij dan weer naar zijn eigen leven terug gaat naar zijn vrouw en kinderen, ben ik ontheemd, het bed onbeslapen en zijn geur nog achterlatend in mijn kussen en voelt mijn slaapkamer als een scene in een slechte film, waar maar geen einde aan komt. Zijn vrouw weet van onze verhouding en vind het vreselijk, ik wist in eerste instantie niet eens dat hij getrouwd was, hij heeft mij voor de gek gehouden door te zeggen dat hij gescheiden was, de waarheid was heel wat anders en dan zit je er met je gevoel al helemaal aan vast. Ik kan niet met hem stoppen, kan iemand mij vertellen hoe ik dit moet doen, ik heb het al vaak geprobeerd en ik ben altijd diegene die weer contact zoekt met hem. Hij is ook nog van een andere cultuur. Ik ben radeloos aan het worden.

Hoi, ik herken het probleem helemaal. Ik zit nu bijna 2 jaar in dezelfde situatie. Het maakt me heel erg onzeker als hij er niet is en het huilen houd maar niet op! Wij zijn afgelopen weekend bij elkaar geweest en vandaag hoorde ik dat zijn vrouw een vakantie heeft geboekt voor 1 week naar italie! Ik ben gebroken en ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan! Hij is 52 en ik ben 31 ondanks onze leefdtijdverschillen is het een super goede relatie en niet alleen in bed maar ook daarnaast! Ik probeer mezelf wijs te maken dat het ooit goed komt, maar ergens weet ik diep van binnen dat dit nooit een 'echte' relatie zal worden. Zijn vrouw heeft vermoedens want wij zien elkaar zeker minimaal 3x in de week en bellen elke dag met elkaar. Ik weet het allemaal even niet... hij maakt me zo intens gelukkig en dan ook weer intens ongelukkig als ik dit soort dingen hoor.

ik weet er alles van!!!

0174 518506 AGNES

Help ik heb advies nodig:



Ik ben een homoseksuele man van 30. Ben al ruim 12 jaar in relatie. Moet zeggen dat alles is harmonie is. Alleen een probleem: Hij wil geen seks, en ook niet met anderen. Ik heb dit besproken met hem, maar dan wordt er gezegd, ach je weet toch hoe ik ben, gevraagd aan hem of hij openstaat voor een open relatie maar dat vind hij ook niets. Dat maakt mij diep ongelukkig. Sinds 2 maanden heb ik nu een minaar gevonden, waar ik stiekum mee afspreek. Ook dit is een homoseksuele man van 40, en het frappante is dat hij ook geen seks heeft met zijn partner. Deze seks tussen hem en mij is zo goed en passioneel dat ik gevoelens voor deze man begin te krijgen. Alleen knaagt het ontzettend dat ik niet eerlijk tegen m'n partner ben. Heeft iemand een advies wat ik moet doen? Ik wil uiteraard mijn partner niet verliezen, maar ook zeker niet mijn minnaar omdat de seks en passie geweldig is, en als dat weg zou vallen, zou ik dat zo missen..... Iemand advies?

Ik ben inmiddels 1,5 jaar verliefd op en in een relatie met een getrouwde man. Toen ik hem ontmoette was het love at first sight, maar toen heeft hij niet verteld dat hij getrouwd is. We hebben een geweldig intense volledige en passionele liefde, maar hij kiest voor zijn vertrouwde leven. Voor de financiële zekerheid van het inkomen van zijn vrouw (advocate). Voor de verwachtingen die zijn familie en vrienden van hem hebben. Ik heb niet de wens of de verwachting dat onze relatie "echt" gaat worden. Ik hou van hem. Hij houd van mij. En hij houd van zijn vrouw. Hij heeft geen kinderen, anders zou ik er niet mee door kunnen gaan. ook de afspraken binnen zijn huwelijk (hij mag doen wat en wie hij wil, zolang zij het maar niet weet) helpen me er een matig schuldgevoel bij te hebben.
Maar het is uiteindelijk niet wat ik mezelf gun. Ik verdien het dat een man volledig voor mij gaat en zijn vrouw verdiend dat ook.

www.alibi.jouwweb.nl

misschien is dit iets?

het maakt vreemdgaan zo veel makelijker

en dus ook wel leuker..

Ik ben ook stapel verliefd op een gebonden man.Hij ook op mij denk ik, we hadden een leuke avond gehad in een kroeg.Hij nodigde mij uit op hyves en hoor nu al een tijd niets van hem.IK mailde hem regelmatig maar het is stil.Ik vermoed dat zijn vrouw mijn mails gelezen heeft.Hij blijft in mijn gedachten en vind ik het lastig hem los te laten. Ik hoop dat dit gevoel over gaat.Ik blijf er in hangen en hopen dat ie iets laat horen.Annoniempje

hallo ik ben Caro.

Ik ben al heel lang smoorverliefd op een getrouwde man...

Ik heb zelf geen relatie

Met zn huwelijk gaat het niet goed..maar toch blijkt er geen eind aan te komen.

ik voel me echt lullig maar ik kan toch niet los laten.

Ik heb nooit zoiets voor niemand anders gevoeld.

Sjee...

Ik denk dat ik hem altijd in mijn gedachten zal hebben & ik heb mezelf al beloofd dat ik met niemand anders zal zijn =(

WAT EEN GEDOEMET GETROUWDE MANNEN

Ik ben getrouwd maar al 21 jaar verliefd op een man die ook een relatie heeft en van wie de inmiddels grote kinderen nog thuis wonen. Ik weet heel zeker dat hij hetzelfde voelt voor mij. We bellen elkaar nl. al die jaren al op met een afgeschermd nummer om vervolgens weer op te hangen. Heel af en toe zien we elkaar maar daar zijn altijd anderen bij en we praten dan alleen over koetjes en kalfjes. Nu heb ik hem pas een brief gestuurd en hem daarin verteld wat ik voor hem voel. En gevraagd of hij me wilde mailen op een geheim mailadres. Dat heeft hij dus niet gedaan. Waarschijnlijk is hij zich rot geschrokken en was het toch niet de bedoeling dat ik zó dichtbij kwam. Ik wist van tevoren al dat ik hem na mijn bekentenis niet meer onder ogen zou durven komen. En als hij niets doet zien we elkaar dus echt nooit meer. Dit was uiteindelijk de bedoeling. Ik wíl na al die jaren niet meer op de reservebank zitten, want zo voelt het. Dus heb ik hem moeten loslaten. Want ik kan dit emotioneel niet meer aan. Ik weet dat ik hem nooit uit mijn gedachten zal kunnen bannen. Hij zit in mijn hoofd, in mijn hart en in mijn ziel. Probleem is nu dat ik het feit dat ik hem nooit meer zal zien moet gaan verwerken. Ik heb me echt nog nooit in mijn leven zó wanhopig gevoeld als nu!

Mijn huwelijk is daardoor ook al jarenlang niet 100% en ik denk erover te gaan scheiden. En voel me heel erg schuldig tegenover mijn man.

Het is voor iedereen het beste als ik hem niet meer zie en ook niet meer bel. Maar tegelijkertijd weet ik echt niet hoe ik dit een plekje moet gaan geven. Ik kan me er niets bij voorstellen dat hij me zomaar uit zijn leven laat verdwijnen...

Echt helemaal verliefd,



Bijna 2 jaar (nu 2011) later zag ik haar voor het eerst. Dat was ECHT een vrouw van mijn hart.

Ik ken haar niet, zij was niet alleen knap, ergens rond de 47 jaar, maar vooral een heel mooie vrouw.

liet het mij sindsdien niet meer los. dat was echt een heel mooie vrouw om van te houden en te genieten in het leven.

Ik vind blonde vrouwen heel mooie maar deze kort harige juffrouw brunnete steelt mijn hart, een vrouw met karakter die niet alleen oprecht is maar vooral een thuisgevoel geeft zonder dat er veel spraak vermogen aan de orde was.



Heel af en toe had ik met haar oogcontact maar helaas ging zij naar een andere werkomgeving en ik heb haar sindsdien nooit meer terug gezien. Het enigste wat ik weet dat zij Els heet en getrouwd, Ik hoop met haar ergens opnieuw oogcontact kan maken maar helaas, zal ik tot dan, hiermee moeten leven.!!



Thuisgevoel,

Is het wederzijds? Is er kontact ?

Of vindt de verliefdheid alleen plaats in je hoofd? Als er al kontact is ,ga je het nog meer voeden.Als je het kontact stopt lijkt het mij dat "deze ziekte" vanzelf over gaat.

zelf ben ik getrouwt en ben verlieft op mijn baas zijn zoon .

zijn vrouw heb hem laten ziten met de kinderen toen dat gebeurde ben ik hem anders gaan zien en verlieft geworden. heb 2x koffie bij hem gedronken. en niks gebeurt. maar ik voel me een verliefde puber . me man weet van niks denk niet eens dat ie iets merk hij heeft te druk met slapen en computeren.

wat ik moet doen ik weet het niet.

wat ik wel weet is dat ik me de afgelopen 8 jaar niet meer zo goed heb gevoelt.

13 maart 2011

Minnaressen Forum.

Hallo, Ik heb hier een tijdje geleden al een bericht gepost (minnaressen Forum). Even met betrekking tot dit discussiepunt : Is het misschien niet handig om meer gegevens te plaatsen? Zoals de tijd en datum van het geposte bericht, met eventuele contact gegevens erbij? Zoals in een forum. Er staat hier van alles, maar een mens weet niet wanneer het bericht gepost is. Kan wel in 2007 zjn geweest bij wijze van... Ik wil graag nogmaals mijn bericht posten: Beste mensen die gevallen zijn voor een getrouwd of bezet iemand, we hebben een forum voor de zogenaamde minnaressen (relatie met een gebonden persoon). Wanneer je behoefte hebt aan praten met andere dames die hierin verzeild zijn geraakt en wil je steun (misschien om eruit te komen) of je ervaringen delen, dan kan er een email gestuurd worden naar : minnaressen@gmail.com. In verband met privacy wordt niet iedereen zomaar toegelaten, vandaar dat we via de email mensen screenen. Let wel : Alleen voor dames die een relatie hebben met een GEBONDEN man!

ik ben verliefd op mijn baas die 31 jaar ouder is dan ik, val gewoon op oudere, getrouwde mannen, kan er echt niks aan doen. Hij vind mij ook superlief en we raken elkaar vaak aan. We doen het altijd stiekem in de pauze of als de winkel net gesloten is. Hij heeft al een vrouw en kind, maar wat moet ik nou? ik ben echt heel bang hem te moeten laten gaan als ik daar niet meer werk.
Elke keer als we naar elkaar kijken hebben we weer "trek" in elkaar. En ik kan me ook niet meer concentreren op het werk, help. Hij voelt wel meer voor mij dan ik voor hem want hij raakt me echt graag aan wat ik normaal nog nooit van een jongen of man geaccepteerd heb, behalve bij hem. Dit is ook de eerste keer dat ik verliefd wordt in mn leven. Ik wil hier over praten met iemand die er serieus en professioneel over kan hebben.

Ik ben eens verliefd geworden op een getrouwde man. Het was geweldig, omdat we daardoor alle tijd hebben gekregen om elkaar goed te leren kennen en heel bewust een keuze hebben kunnen maken om samen met elkaar verder te willen leven.

Verliefdheid is mooi, maar niet op een gebonden persoon. Gevoelens die de kop opsteken, kun je uit laten doven door ze niet te voeden.

De menselijke geest zit zo in elkaar dat men zichzelf wat wijs maakt. Bijvoorbeeld: "Hij zegt dat hij niet klaar komt bij zijn vrouw" of "mijn vrouw begrijpt me niet" of meer van deze onzin.

Zou het logisch zijn dat een man/vrouw zijn partner bedriegt en voorliegt en eerlijk tegen de derde partij is?

Gebruik je verstand!

Het feit of je wel of niet toegeeft aan deze gevoelens is altijd een keus, en heeft ook zeker te maken met de normen en waarden die je er op na houd. Als je voor jezelf bepaalt dat je dit niet wilt gebeurt het gewoon niet ongeacht je gevoelens.



Celine

Thea jou stukje over dat boek: de duivelsdriehoek heeft mijn ogen geopend! Zelf ben ik anderhalf jaar samen met een 20 jaar lang getrouwde man met 3 kinderen. Elke dag smsen we en bellen we, we werkten samen en ik ben goed met 2 leden uit zijn band en zijn broer. Hij wil voor altijd met mij blijven maar eigenlijk is het gewoon een zielig persoon dat ik nooit als man zou willen hebben. Zelf ben ik ook niet netjes! Maar ja ik was verliefd. Nu zijn mijn ogen geopend. Vrouwen hier: vraag jezelf af waar je het voor doet, je bent nu maar een 2e keus (wat hij ook zegt) er zijn waarschijnlijk 10000 andere leuke vrijgezelle mannen te vinden, die niet van die vreemdgaande honden zijn. Dat verdienen jullie... Ik heb hem gezegt dat ik het contact wil verbreken, omdat hij een hond is. Maar toch weer terugegaan dom! Maar nu ben ik sterker en gelukkig niet meer verliefd! Dames hier: god geeft je niet de mensen die je nodig heeft maar om te leren! zodat je weet wat je wel nodig hebt... Be strong en hoe verliefd je ook bent verlies je zelf niet! Het leven is zo mooi laat het niet verpesten door een getrouwde zielepoot die niet weet wat hij wil.

Ik zelf ben ook getrouwd en verliefd op een andere getrouwde man. We hebben nu al 2 jaar stiekem een relatie en zijn stapelgek op elkaar. Alles beleven we samen: verdriet, lol, sex, echt alles. Alleen hij wil niet van zijn vrouw gaan scheiden. Nu hoorde ik dat hij niet meer klaarkomt bij zijn vrouw. Ik denk dat hij dus meer liefde voor mij voelt dan dat hij werkelijk durft toe te geven. Wie geeft mij een eerlijk antwoord hierop?

ja ik ben ook verliefd op een getrouwde man, maar hij heeft het nog niet toe gegeven. Ik ben er zelf achter gekomen, maar ik hou heel erg veel van hem en weet niet wat ik moet doen. Hij heeft ook al kinderen.

Help mij aub.

Dat is geen probleem. Zeker niet als je in 2 verschillende landen woont en elkaar heel vaak ontmoet. Het is heel spannend en uitdagend, vooral als bij beide partijen hun relaties op springen staat. Then why not??

Ik ben een 16 jarige jongen, gewoon een doorsnee niet opvallende jongen. Ik heb een goeie vriend waar ik vaak kom en steeds vaker viel het me op wat voor lieve, en mooie moeder hij had. Maar zo iets had ik wel vaker, maar deed er niks mee. TOTDAT ze mijn lerares Engels werd...


Toen ze daar voor de klas stond.... Zo verliefd werd ik.... Ik kon het niet helpen, ik voelde me zo gelukkig. Zielsgelukkig. Maar als de les voorbij is of elke seconde dat ik zonder haar ben voel(de) ik me kut. zonder afleiding dacht ik alleen maar aan haar met die prachtige glimmende sprankelende ogen. En natuurlijk respecteer ik het feit dat ze getrouwd is. Want haar man verdiend haar, hij is veel beter dan ik ben. En als ik bij hem thuis ben, dan gaat mijn hart zo te keer. Dan hoor ik haar lieve stem en ruik haar heerlijke geur door het hele huis. En als ik haar zie beweegt de wereld in slow motion. Tijdens de lessen geeft ze me natuurlijk wel eens een beurt, en dan word ik knalrood...



en pas, aan het eind van het lesuur stond ik met een vriend te praten en zij stond voor me. 1 meter...... we keken elkaar aan en.... ze glimlachte... echt een hele brede liefdevolle lach... en ik kon niks anders doen dan een beetje terug lachen. Ik weet dat dat niks betekent, maar ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoeld. Ik vind het fijn om dit getypt te hebben, ff al het gevoel ergens op kwijt.



Sorry dat alles door elkaar heen staat maar ik schreef alles achter elkaar door.

Reeds 8 jaar ben ik hopeloos en obsessioneel verliefd op een getrouwde vrouw, een werkcollega van mij.
In mijn ogen is ze DE perfecte vrouw in alle opzichten. Ik wil niemand anders en kan ook aan niets anders denken dan aan haar.
We hebben nooit iets met elkaar gehad buiten een hechte vriendschapsband. Haar vergeten is onmogelijk want we werken dagelijks heel nauw met elkaar en doen ook vaak buiten de werkuren activiteiten samen. Echter lauter vriendschappelijk want meer kan en wil ze me niet geven.
Ik heb al lang besloten nooit iemand anders te hebben of willen hebben. Alleen zij is wat mijn hartje wil. Ik zal wellicht vrijgezel blijven voor de rest van mijn leven. Dromend over een alternatieve wereld met haar.
Ik besef heel goed dat ik wellicht mijn hele leven alleenstaande zal blijven en zij hem nooit zal verlaten, ze hebben samen kinderen.

Liever dit, dan iemand anders te nemen gewoon om iemand te hebben. Mijn hart is bezet en zal het altijd blijven. She's the one!!

Ik ben heel lang verliefd geweest op Robin van Persie.

Ik dacht aan hem, dag in dag uit.

Ben nu weer verliefd op een jongen, maar hij blijkt dat hij al bezet is.

Achtergekomen op hyves!



maarja,,.......

Een half jaar geleden ben ik begonnen met een nieuwe baan. Na een aantal weken kwam de manager op zijn vrije dag langs, met zijn vrouw... en daar voelde ik me heel ongemakkelijk bij! Dat was de eerste keer dat ik mezelf erop betrapte dat ik hem blijkbaar wel leuk vond. Ik snapte er niks van. Hij is getrouwd en ruim 16 jaar ouder dan ik. Dus ik dacht echt dat het een bevlieging was, en dat ik er een paar weken later hard om zou lachen...

Inmiddels zijn we een half jaar verder en staat het huilen me soms nader dan het lachen. Want ik ben toch echt verliefd op hem geworden. In het begin kon ik nog enigzins objectief naar hem kijken, om tot de conclusie te komen dat hij te oud is, niet bijzonder knap, te burgerlijk. Maar ik zie het allemaal niet meer, en kan bijna niks meer bedenken dat ik ni­et leuk aan hem vind.

Ik ben erg in de war geweest, en had het gevoel dat het met koeienletters op mijn voorhoofd stond geschreven. Ik was echt bang dat mijn collega's iets zouden vermoeden. Bang dat ik op een dag overgeplaatst zou worden, of noodgedwongen ander werk moest gaan zoeken.

Hij weet dat het een tijdje 'niet zo lekker' met me ging, maar ik heb nooit laten blijken dat ik iets voor hem voel. We kunnen het ontzettend goed met elkaar vinden, en soms denk ik echt dat hij zelf ook wel doorheeft dat er iets in de lucht hangt. Maar ik laat het daar liever bij... Ik zal niet willens en wetens proberen om een huwelijk kapot te maken, hoe leuk ik iemand ook vind. Ik weet natuurlijk niet hoe ik zou reageren als hij uit zichzelf toe zou geven dat het wederzijds is, maar ik geloof niet dat het zo ver zal komen. Ook hij gebruikt zijn verstand en zal niet zomaar toegeven aan zijn gevoelens voor iemand anders, aangezien hij al meer da 20 jaar getrouwd is, en 3 hele mooie, leuke kinderen heeft.

Ik weet niet precies hoe het zit met zijn huwelijk. Eigenlijk wil ik het niet eens weten. Hoe meer ik zou weten, hoe moeilijker. Want aan de ene kant hoop je dat het niet zo'n goed huwelijk is, aan de andere kant zou dat hoop geven. En dat is niet wat ik wil.

Dus ik geniet van zijn gezelschap (op werk) en ik zie wel waar het schip strandt. Misschien kom ik er vanzelf overheen, misschien ga ik uiteindelijk wel ergens anders werken. Ik weet het nog niet.

Ik heb er inmiddels al een heel klein beetje afstand van kunnen nemen. Ik doe mijn ding, en probeer hem niet vaker te zien dan nodig is. Natuurlijk schieten er soms allerlei gedachten door mijn hoofd, maar die schud ik zo snel mogelijk van me af. Het heeft gewoon geen zin om me er druk om te maken. Ik heb mijn gevoelens voor hem geaccepteerd, en begin nu langzaam te accepteren dat ik er helemaal niets mee kan. Zo simpel is het eigenlijk, en zo simpel probeer ik het ook te blijven zien.

Dus ja, verliefd zijn op een getrouwde man. Het kan je zomaar overkomen. Alleen bepaal je zelf hoe je daar mee omgaat, en wat je er mee doet... Hoe moeilijk dat soms ook is.

Hallo,

Ik heb hier een tijdje geleden al een bericht gepost (minnaressen Forum).
Even met betrekking tot dit discussiepunt : Is het misschien niet handig om meer gegevens te plaatsen? Zoals de tijd en datum van het geposte bericht, met eventuele contact gegevens erbij? Zoals in een forum. Er staat hier van alles, maar een mens weet niet wanneer het bericht gepost is. Kan wel in 2007 zjn geweest bij wijze van...

Ik wil graag nogmaals mijn bericht posten: Beste mensen die gevallen zijn voor een getrouwd of bezet iemand, we hebben een forum voor de zogenaamde minnaressen (relatie met een gebonden persoon). Wanneer je behoefte hebt aan praten met andere dames die hierin verzeild zijn geraakt en wil je steun (misschien om eruit te komen) of je ervaringen delen, dan kan er een email gestuurd worden naar : minnaressen@gmail.com. In verband met privacy wordt niet iedereen zomaar toegelaten, vandaar dat we via de email mensen screenen. Let wel : Alleen voor dames (misschien voor ook heren) die een relatie hebben met een GEBONDEN man (of vrouw).

Ya .verliefd op getrouwde vrouwen. Ben zelfs een keer verliefd geworden op een prinses die getrouwd is.

Alles wat verkeerd kon gaan trof mij;
Ik werd verliefd op mijn baas, een getrouwde man die bovendien 22 jaar ouder is dan ik. Wat ik nooit had durven geloven is dat hij minstens zo gek van mij zou worden! We gaan nu in het geheim een half jaar met elkaar, inmiddels werk ik niet meer bij zijn bedrijf omdat we gewoon niet samen kunnen werken. Hij zegt dat hij nog nooit zulke intense gevoelens voor iemand gehad heeft en aan de manier waarop hij met me om gaat weet ik gewoon zeker dat hij het meent. Ik krijg iedere dag smsjes vol met lieve woordjes, als ik opsta, als ik ga slapen en tussendoor. Hij twijfelt door deze gevoelens erg aan de relatie met zijn echtgenote, omdat hij oprecht veel verliefder op mij is dan op haar. (Dit verzin ik niet, dit geeft hij zelf met pijn in zijn hart toe) Ook al is hij 22 jaar ouder dan ik, de relatie tussen ons zou niet beter kunnen. Hij is ontzettend romantisch, en heel gevoelig voor alles wat ik zeg, mijn mening, hij doet alles om mij te plezieren, en andersom heb ik dat ook voor hem over. De seks is fantastisch en ongelooflijk intiem, het is niet normaal zo goed.
We zijn zo gelukkig met elkaar, en als ik het hem vroeg zou hij zo van zijn vrouw scheiden en mij ten huwelijk vragen. Ik weet alleen niet of dat het juiste is. Hij is zoveel ouder dan ik dat ik doodsbang ben dat ik in de toekomst een nieuw persoon zou tegenkomen, al denk ik nu dat hij de ware is voor mij. Maar toch, dat leeftijdsverschil... We kunnen elkaar maar eens per maand zien, wat het nog veel zwaarder maakt, maar deste intenser. Wij kijken niet te veel naar de toekomst, maar we genieten van het heden. Ik hou van hem met heel mijn hart.

Een echte aanrader voor iedereen die moeite heeft met een buitenechtelijke relatie,is het boek van Carolien Roodvoets \"De Duivelsdriehoek\".
Zij beschrijft heel duidelijk(en humoristisch)over het verliefd zijn op een getrouwd iemand.Meestal zal de getrouwde persoon niet weg gaan bij zijn partner.(1,5% !)Hij/zij heeft namelijk het perfecte evnwicht gevonden.De zorgende moeder/vader als vaste partner en de spannende minnares/minnaar.Hij/zij kan op een gegeven moment niet meer zonder deze combinatie en het is vooral de ongebonden
persoon die er in wezen voor zorgt dat dit alles in stand wordt gehouden want de getrouwde man/vrouw heeft geen enkele reden om te stoppen met zijn relaties.
Het leven is erg mooi op deze manier want je hebt alles wat je wilt.Zekerheid :een huis,een baan,een (zorgende) partner,de kinderen,de vrienden,de sportavondjes,de feestjes,Kerstmis en andere feestdagen met vrienden en familie enz.Daarnaast de spanning en afwisseling: de bezoekjes aan het liefdeseilandje waar alles mogelijk is en heel diep gaat.Heel erg diepzelfs,zoals je het nog nooit hebt ervaren.Daar kun je dan opeens wel \'echte\' intimiteit voelen en ook uiten,goede gesprekken voeren,heerlijke sex hebben die altijd als nieuw blijft,en de mooiste en de slimste en de grappigste persoon zijn voor die ander.Op het moment dat er conflicten zouden kunnen ontstaan,zitten deze mensen allang weer verwijderd van elkaar thuis achter de stamppot of voor de t.v. met de veilige achterban: het gezin waar hij/zij toch niet zonder kan.
Wat houdt hen op de been om door te gaan? Het is de belofte die er altijd lijkt te zijn: ooit,als de kinderen groot zijn,vertrekken ze.Ooit,als zij/hij thuis mij er uit gooit,dan ga ik ook echt (dan dus wel..)Ooit,ooit zullen we bij elkaar zijn want het gaat zó diep,het is allemaal zo anders dan anders.Het is zó mooi,zó fijn.Zonder zich te realiseren dat er 4 belangrijke woorden aan al deze zinnen ontbreken: náást dat andere leven..(Waar jij achter de schermen leeft en een tweederangspositie in neemt.)
Jij bent degene die daarvoor zorgt.Want jij houdt het in stand.

Ik ben zelf al 16 jaar bij dezelfde partner en we hebben 3 zoons. Sinds een half jaar ben ik verliefd geworden op een andere man, ook hij is getrouwd en hij heeft 2 kinderen. We kennen elkaar via de sportclub van de kinderen. Hij is 10 jaar ouder dan ik. Ben niet eerder in mijn leven zo verliefd geweest. Ik weet niet hoe het verder moet. Ben gelukkig met mijn man, maar blijkbaar mist er iets anders kan ik toch nooit zo verliefd worden op een ander. De verliefdheid is wederzijds trouwens en we ontmoeten elkaar stiekem. We kennen elkaars partners en kids... shit-situatie. Voel me enorm schuldig.

ik ben verliefd op een man 50 jaar en ik wordt 32 we hebben een dochter samen maar hij heeft geen rspecht voor me

ik ben verliefd geworden op een collega. die getrouwd is. ik kan niet wachten tot het weekend voor bij is en naar me werk kan. ik ben hellemaal knetter gek van hem. als we op het werk zijn knipoog,lacht en fluit naar mij. ik durf niet tegen hem te zegen dat ik hem leuk vind. bang dat hij niet het zelfde voelt. hij is immers getrouwd! ik weet onderhand niet meer hoe ik er mee om moet gaan. als ik bij hem ben ben ik verlegen en voel me wel goed. maar op vrijdag en in het weekend ben ik heeel ongelukkig.

Beste Harrie, [nav; Ik ben 66, al 42 jaar getrouwd]....

Wat je het beste kan doen is:...

1.- proficiat met je verliefdheid en als je echt voor wilt gaan dan
kan je het beste rustig en kalm blijven.Hierdoor maakt je voor jou verliefde partner
makkelijker om haar probleem binnen die andere relatie op te lossen.***

2.-Als zij het echt wilt en jullie relatie tot een goede verstandhouding tot een betere en
te brengen,dan zal zij zelf stappen moeten ondernemen [aldanniet met behoud van haar baan] ***

3.- verliefdheid is altijd posetief, maar liefde voor elkaar zal aan beide kanten gewerkt
moeten worden. Daarom is,gezien jullie of jou positie binnen jullie relatie, dat je open,
steun,- en toeverlaat bent voor je partner,* want dat is momenteel jou bijdrage binnen jullie
verliefdheids-relatie *, meer kan zij niet van jou verwachten behalve dat jullie genieten
van jullie lichamleijk-sex,-.... !. Het is aan haar en en haar verantwoordelijkheid
om dat probleem op te lossen.***


4.- wespennest kan ik mij iets bij voorstellen, jou trots van leven komt vanzelf, als beide
partners onder dit voorgaande punten 1,2 en 3 aan gehouden wordt en gewerkt wordt.
Verder ter afsluiting: of je nu 25 jaar stilstaat of binnen 25 min.- 25 dagen druk maakt
om iets, wat altijd een oplossing voor te vinden is, is de keuze i.c aan jou. Daarom blijf
altijd rustig en handel als een partner die voor wilt gaan.Lukt dan nog niet, dan kan je altijd
zeggen,ik geprobeerd en mijn best gedaan. ***

mvg De liefde,

@Laura, ik heb geen idee wanneer je jouw berichtje op deze site gezet hebt, maar ik wil graag met je praten hierover. Ik zit in hetzelfde schuitje...

Nou, hier is er ook weer 1!
lang leve hyves.....of ook niet!
sinds een half jaar geleden kwam mn allereerste vriendje op hyves binnen. Ha, en dan gaan we 25 jaar terug in de tijd.
helemaal geweldig en een hoop lol! We spraken af om een bak koffie te drinken...
Van de koffie kwam weinig tercht!! en half uurtje kostte het ons.... en we lagen in elkaars armen! als van de dag van gister! Ik heb getrouwd en heb 2 kids!
al een aantal jaar vrijgezel.
We hebben veel contact, en ik ben in de wolken! mn hoofd is nu 1 grote warboel!
ben geloof ik 6 kilo afgevallen, en ff geen idee wat te doen!
Haha, moet eerlijk bekennen dat ik weet dat het gras echt niet groener aan de andere kant is.....Denk eigenlijk best wel dor! Maar het voelt allemaal zo verschrikkelijk lekker om weer op handen gedragen te worden!
weer gewoon vrouw zijn, en als vrouw behandelt worden! Ik heb geen idee waar het allemaal gaat stranden. Mijn eigen relatie loopt al een paar jaar niet meer. het lijkt wel of je op de automatische piloot staat. En nu? sinds een half jaar LEEF ik weer, en ben ik ook weer IK!
Ik geniet!!!!

Hoi Anna,

Ik herken jouw verhaal zo. Op een niet dating gerelateerde internetsite kwam ik iemand tegen waar ik heel goed mee bleek te kunnen praten. Hoewel hij 20 jaar ouder is en bezet is mocht dat voor vriendschap geen belemmering zijn. Uiteindelijk werd de vriendschap zo intiem dat we alles van elkaar wisten. Toen ik een zware klap te verduren kreeg is hij mij op komen zoeken ter steun. Dit had nooit mogen gebeuren want de aantrekkingskracht was ongekend groot. We hebben de beste sex ooit gehad en de intieme band werd nog dieper. We zijn nu een half jaar bij elkaar en praten over hoe het zou kunnen zijn als hij voor mij zou kiezen, maar diep van binnen weet ik dat het waarschijnlijk niet zal gebeuren. Hoe gek we ook op elkaar zijn. Het gene wat Anna beschrijft, het indelen van je dag rondom zijn schema want je weet maar nooit. Je huis super overdreven netjes houden op de dagen dat hij misschien wel zou kunnen komen, en het smachten naar enige vorm van contact. Het is vreselijk uit de hand gelopen. Op het moment dat ik hem met zijn kinderen zag zijn alle zorgvuldig opgebouwde zelfverdedigingsargumenten compleet over boord gegooid en besefte ik me dat ik echt verliefd op hem ben geworden.

Hallo,

Het gevoel van verliefd zijn is met geen pen te beschrijven. Er gaan allerlei gevoelens door je heen die je, als je er goed over nadenkt, niet eens zo heel goed kunt plaatsen.
Op het moment dat een relatie begint is alles geweldig. De desbetreffende persoon waarmee je die gevoelens deelt, (we gaan er natuurlijk even vanuit dat dit gevoel wederzijds is) laat van alle kanten zien hoe leuk het is en hoe geweldig jullie bij elkaar passen.
Vaak ontstaat er een relatie en het begin van elke relatie is leuk. Liefde maakt blind wordt er wel eens gezegd en niets is minder waar!

Echter: Na enige tijd worden ook de mindere kanten van deze persoon (m/v) ontdekt. Vanaf dit punt is het noodzaak dat je jezelf af gaat vragen of je deze punten kunt accepteren, of je er met je partner over praat of dat je doet alsof je gek bent en er in feite voor weg loopt.
Natuurlijk hangt dit af van de duur van de relatie maar toch zijn mensen vaak geneigd om de confrontatie te willen ontwijken omdat ze niets te maken willen hebben met de terkortkomingen die ze hebben, dus optie 3 is zou een logische reactie kunnen zijn.

Mensen gaan uit, ze komen ineens tot de conclusie dat ze allerlei dingen gemist hebben in hun leven en die moeten plotseling, het liefst in een zo kort mogelijke tijd, ingehaald worden.
Je wil eigenlijk weten of je, ondanks dat je een relatie hebt, nog goed in markt valt, dus je gaat op onderzoek uit.
Het contact is leuk, je merkt dat er nog veel meer verschillende smaken snoepjes zijn en hier komt de realiteit/gevoelskwestie naar boven.
Je weet zelf dondersgoed dat je fout bezig bent, maar omdat je dit eigenlijk niet wilt weten ga je jezelf voor de gek houden door allerlei excuses te verzinnen om het voor jezelf toch goed proberen te praten.

Je partner weet van niets, want sommige mensen zijn erg goed in staat om bepaalde dingen voor zich te houden en zich te gedragen alsof ze volslagen achterlijk zijn en diegene waar je inmiddels het bed mee deelt die vind het prima. (Of ze zit in hetzelfde schuitje, of het is een vrijgezel die denkt dat jij de (getrouwde) prins(es) op het witte paard bent.
Eén en al dilemma\'s dus.

Mochten jullie allebei getrouwd zijn, kun je het zien als een leuk tussendoortje, mocht 1 van de 2 getrouwd zijn dan hebben jullie vooral jezelf voor de gek. (In het geval dat er echte wederzijdse gevoelens zijn, waar we in dit verhaal dan maar vanuit gaan)
Je kunt er voor kiezen om elkaar lekker, zonder verplichtingen te blijven zien, of je kunt er voor kiezen te gaan scheiden zonder dat het getrouwde poppetje zich realiseert wat hij/zij weggooit en het vrijgezelle poppetje er niet bij nadenkt dat ook de persoon waar hij nu mee loopt te kloten zijn/haar negatieve kanten heeft.

De (in dit geval) vrijgezelle heer/dame zou ontzettend graag bij hem/haar willen zijn en denkt totaal niet aan zijn/haar (nog onbekende) negatieve kanten en realiseert zich ook totaal niet dat de situatie over een aantal jaar identiek zou kunnen zijn, maar dat hij/zij dan het slachtoffer van dit spelletje zou kunnen worden.

Kortom: Vreemd en/of verliefd: Not done!

Tenzij je een vrijgezelle man/vrouw bent die geen vaste relatie aan wil of durft te gaan. Dan is het de meest ideale situatie waarin je maar kunt zetten. Er wordt niets van je verwacht. (Tenzij je nou eens nadenkt over het feit hoe jij je zou voelen op het moment dat jij de gedupeerde, niet wetende, man/vrouw bent die verneukt wordt). Op het moment dat je geen zin hebt of je hebt iets anders gepland dan kun je er op elk moment tussenuit knijpen en het begrip \"verplichtingen\" zal nooit ter sprake komen.

Het is belangrijk om je te realiseren dat, als je verliefd wordt op een getrouwd persoon, je een ontzettend onzekere tijd tegemoet gaat en dat je hoogstwaarschijnlijk op de 2e plek blijft te staan omdat de getrouwde persoon toch niet al zijn/haar vastigheden (huis, auto) op durft te geven. En op het moment dat dit toch gebeurt en diegene besluit over te gaan in een scheiding, dan moet je je maar afvragen hoe het er over een paar jaar uit zal zien. Een ideale situatie is het niet en zal het nooit worden omdat het vertrouwen in die persoon waarschijnlijk al geschaadt is.

Tip: Ga gewoon voor de eerlijke weg, zoek een man/vrouw die gewoon lekker vrijgezel is zodat jij niemand hoeft te kwetsen, gewoon kunt doen wat je gevoel je ingeeft en je niet af hoeft te vragen of er ooit volledig voor jou gekozen wordt!

Ik was getrouwd 25 jaar
word verliefd O wat was ik gelukkig het was de wildste tijd van mij leven
Veel passie veel knuffels veel praten we hadden wel een verschil van 14 jaar zij was 33 ik 14 jaar ouder
een mooi meid lang blond en we gaan er voor ………..
we kopen een huis in het buiten gebied
Met paarden alles alles te mooi om waar te zijn ……..ik heb de liefde gevonden van mijn leven blauw is mijn leven roze van verliefdheid ……….. we hadden een geweldige vakantie ……..
en dan merk je dat aan een kant er wat weg gaat (romantic)de paniek slaat toe wat heb ik gedaan alles weg gegooid mijn toekomst mijn kind mijn ex je kunt niet meer terug ik zou stoppen met werken als ik 55 jaar was daar hadden we samen voor gespaard we hadden een mooi huis maar je kunt niet meer terug naar je ex waar je 25 mee hebt geleefd helaas is er teveel stuk
Ook mijn nieuwe liefde is uitijdelijk uit gegaan en dan kijk je vaak achterom
Dat je zomaar alles kan weg gooien schoonfamilie alles wat je hebt opgebouwd vaak sta ik er nog versteld van
Eigenlijk is dit de grootste schok van mijn leven en die kom je ook niet meer te boven
Mijn ex waar ik 25 mee bent geweest daar heb ik een zeer goed contact mee
Maar je kunt nooit meer samen er is iets gesloopt echt iets geknapt bij beide
Ik weet het niet maar mijn houden van haar is totaal weg bij haar
maar mijn respect is enorm groot
En mijn grote liefde draag ik mee ik mijn hart en denk elke dag aan haar het is jammer dat je zo kan vergissen en zo verliefd kan worden ook op iemand die niet is wat ze is ze had mij niet nodig
Zij is nog jong en alle kanten nog op mijn kansen zijn op
Ik heb vele mensen gesproken die ook nu rond de 50 zijn mannen er vrouwen die gescheiden zijn
En als ik de vraag stel…..
is het waard geweest om te scheiden alles op te geven wat is opgebouwd
Is het antwoord volmondig NEE
je ziet dan bij sommige de tranen in ogen staan veel pijn en spijt

natuurlijk zijn er ook andere gevallen maar vaak is er dan geweld is het spel of wel geluk??

het moeilijk gevoelens weg te stoppen een vriend van mijn is dat wel gelukt hij is in gesprek gegaan
en is dubbel gelukkig met zijn vrouw en kinderen het kan echt
voor mij helaas te laat morgen word ik 54 en ga door maar soms………..

Mike

Ik ben 66, al 42 jaar getrouwd, 25 jaar geen seks binnen het huwelijk, en ook niet erbuiten. En sinds kort verliefd op een wat jongere getrouwde vrouw, die ik van vroeger ken, en nu ineens verliefd op mij werd na onverwacht weerzien. De zaak lijkt simpel omdat zij en ik beide al jaren geen of hoogst zelden seks in eigen huwelijk hebben. Maar nu heeft mijn geliefde bekend ook nog in een slepende seksuele relatie met een ander verwikkeld te zijn waar zij moeilijk onderuit kan, omdat zij dan haar baan zou kunnen verliezen...
Is dit een wespennest, of moet ik de kans van mijn leven op hartstocht aangrijpen en met gekrenkte trots overwinnen?

Ben verliefd geworden op een getrouwde
man. Op mijn leef tijd had ik daar niet meer aan gedacht ik ben alleen
9 maanden dansen we al samen zijn vrouw en hij geven elkaar de vrijheid vertrouwen elkaar maar nu in eens dit .
hoe kan dat geloof het zelf nog niet
weet niet wat ik moet doen op onze leeftijd moeten we verstandig zijn
maar dat is heel moeilijk
ik wacht het gewoonlijk af .

Hier nog iemand die weer verliefd geworden is op mijn jeugdliefde,en het bleek ook andersom te zijn nu zijn we anderhalf jaar verder hij was getrouwd en kinderen en ik had een relatie en een kindje...het was enorm moeilijk om tegen die gevoelens te vechten maar helaas we konden het niet meer hij ligt nu in een echtscheiding zijn vrouw werd ook verliefd op een ander en ik heb ook mijn relatie beeindigd omdat mijn jeugdliefde en ik niet meer zonder elkaar kunnen het brengt enorm veel pijn bij mijn partner maar ik heb hem eerlijk verteld over mijn gevoelens en dat ik hem dat niet langer aan wil doen we gaan nu even door een zeer moeilijke tijd maar het is niet anders ik hoop dat hij ook weer erg gelukkig word en dat alles de goede kant op rolt

Hoi

Ik ben zon vrouw die is gevallen voor een getrouwde man(zelf ook getrouwd geweest)En ja we hebben voor elkaar gekozen!!Er is een wereld voor me opengegaan,dus het kan wel degelijk goed gaan.Deze liefde is oprecht.alleen jammer dat onze ex partners dit hebben moeten doorstaan.

Ik ben getrouwd en heb 2 kids en ben hartstikke verliefd op onze gezamelijke beste vriend, en hij op mij. tot nu toe hebben we ons nog kunnen beheersen maar de lust gevoelens worden met de dag sterker en sterker.....

Hallo allemaal,

voor een onderzoek ben ik op zoek naar vrouwen, die ooit minnares waren, maar waarvoor de (getrouwde of bezette) man in kwestie toch gekozen heeft. Ik zou heel graag een email van deze dames ontvangen.
Alvast bedankt!

MVG,
Symbaloo

Beste mensen die \'gevallen\' zijn voor een getrouwd of bezet iemand,

we hebben een forum voor de zogenaamde \'minnaressen\'. Wanneer je behoefte hebt aan praten met andere dames die hierin verzeild zijn geraakt en wil je steun (misschien om eruit te komen) of je ervaringen delen, dan kan er een email gestuurd worden naar : minnaressen@gmail.com.
In verband met privacy wordt niet iedereen zomaar toegelaten, vandaar dat we via de email mensen \'screenen\'.
Let wel : Alleen voor dames (misschien voor ook heren) die een relatie hebben met een GEBONDEN man (of vrouw).

Hallo allemaal,
Ik ben een meisje van 20 jaar maar ben verliefd op iemand die al getrouwd is en hij is 10 jaar ouder dan mij.....
Wat moet ik tog doen?

zou iemand met mij hierover willen praten? ik heb het zelfde ook verliefd op een getrouwde man en zelf ook getrouwd,,
het voelt zo goed, en zo vertrouwd. we hebben HET nog niet gedaan, maar in mijn gedachten al 1000x keer.
scheiden zit er niet in voor hem niet maar ook voor mij niet, en ik kan er met niemand over praten,, want dat is taboe waar ik woon, iedereen zou me uitkotsen.
Wie wil er met mij over praten?

Ik ben zo\'n vrouw wiens man erg verliefd is geworden op een ander. Hij is bijna 50 en heeft een knoert van een midlife crisis. Monique is 35, heeft voor zover ik weet nooit een vaste relatie gehad en ik ben erg bang dat haar klok heel hard tikt. Voor ons, mijn kinderen en mij is het een hel. Ik houd van mijn man. Wij hadden tot voor kort een goed huwelijk. Hij heeft nooit hoeve twijfelen aan mijn liefde voor hem. Ik had een fijne partner waar ik trots op was. De crisis die mijn man moet doormaken is pijnlijk en gaat over veel meer dan een verliefdheid. Het besef nooit meer echt jong te zullen zijn, de tweede helft van het volwassen leven in te rollen, misschien niet alles te hebben verwezenlijkt dat belangrijk voor hem is in het leven, heeft zijn somberheid ondragelijk gemaakt. Ik kon hem dat kennelijk niet genoeg helpen verlichten. Ik ben namelijk ook bijna 50 en dus niet meer heel erg jong. De brandstof van een heftige verliefdheid moet nu de doffe deken van naderend onheil voor hem helpen wegbranden. Ik kan hem zijn verliefdheid vergeven als ik er op die manier naar kijk. Voor Monique heb ik een stuk minder vriendelijke gevoelens. Ik begrijp dat zij een functie heeft, maar dat zij haar geluk op het verdriet van drie (en misschien zelfs wel vier) mensen wil bouwen vind ik eigenlijk niet goed te begrijpen. Ik heb altijd gevonden dat zoiets niet goed is voor je ziel en daar ben ik nu van overtuigd. Verliefdheid is begrijpelijk, ook ik ben verliefd geweest (overigens niet tijdens mijn huwelijk van nu 17 jaar), ik weet hoe heerlijk en verwarrend het kan voelen. Iedereen kan fouten maken. Zeker als je nog jong bent is het moeilijk om te weten wat nu precies goed voor je is en wat niet. Als je 35 bent wordt het tijd dat je ook weet wat je aanricht. Dat zij denkt de liefde van mijn leven te kunnen nemen (ze weet dat dat zo is), de vader van twee mooie meiden van 15 en 17 los te kunnen weken, vind ik onvoorstelbaar zelfzuchtig. Het is een keuze om na een eventueel 1e onverwachte, overrompelende keer door te gaan met een affaire. Een man uit zijn gezin proberen los te trekken is iets dat gewoon niet OK is.

Ik heb ook een probleem,
Ik vind iemand leuk hij is alleen 10 jaar ouder, is getrouwd en heeft net zijn 1e kind. Jammer denk je dan.. Groot nadeel is dat hij mij ook leuk vind, we hebben gezoend, niet meer maar weet nu niet wat ik moet doen, en hij weet het ook niet.
Ik vind hem echt heeeel leuk en hij mij ook maar ik wil niet dat ik hem bij zijn vrouw en kind weg haal en hij is zoo blij met zen kind, dat zou ik hem nooit willen afnemen. Hij zelf vind mij leuk maar is wel verzot op zijn kind als hij geen kind had had hij voor mij gekozen. Nu is de keuze moeilijker. Maar wil ik hem deze keuze wel geven? Ik wil hem geen pijn doen en ik zal zelf ook voor altijd schuld gevoel houden. Zou het beste zijn om met hem te stoppen, gewoon PROBEREn vrienden te blijven en niet meer. (de gedachte alleen al doet me heel veel verdriet) Ik wil doen wat het beste is voor hem! Iemand tips?

ja zeker ik ben getrouwd en verliefd op een andere man
hij is ook getrouwd en verliefd op mij
dit is nu al zo n 1 1/2 jaar aan de gang als ik niet bij hem ben denk ik steeds aan hem we bellen elkaar elke dag en zien elkaar 1x in de week op ons geheime plekje
niet bij hem thuis of bij mij
maar de gedachten dat ik niet bij hem kan zien de hele dag doet zeer ik zit er voordurend mee in me hoofd hij wil mij maar wil niks kapot maken en ik wil hem en wil ook niks stuk maken
het is nu inmiddels wel zo ver dat we geregeld sex hebben
wat moeten we nu verder ik wil hem niet kwijt hij mij niet
is dit normaal? de gevoelens voor onze partners zijn er nog wel maar niet zo hevig als wat wij voor elkaar voelen

Een aantal jaren geleden heb ik dit meegemaakt bij mijn ouders. Mijn vader die verliefd was op een andere vrouw. Erg veel verdriet van gehad. Uiteindelijk alles goed gekomen. Ik zelf ben hier erg beschadigt door geworden. Het vertrouwen van mij in mannen is weg. Ik zou op dit moment geen relatie met iemand kunnen beginnen aangezien ik diegene niet zal kunnen vertrouwen.
Het hele rare van alles is dat ik op het moment zelf erg boos was op mijn vader maar dat ik nu zelf verliefd op een getrouwde man ben geworden. Ik kan het niet begrijpen aangezien de hele situatie mij toen zoveel verdriet heeft gedaan en ik op dit moment in staat ben om de vrouw van hem hetzelfde aan te doen. Vreselijk, houd me de hele dag bezig dit. Weet ook niet wat ik ermee verder moet doen want ja het is ZO LEUK!

Hallo allemaal, wat herkenbaar al die verhalen. Ik heb na een tijdje getwijfeld te hebben de stoute schoenen aangetrokken en hem kenbaar gemaakt hoe ik hem vind. En...wat blijkt: hij vindt mij ook leuk! Helaas zijn we beiden getrouwd. We willen heel graag vrienden zijn en blijven, en hopen dat dat gaat lukken, want we willen niemand kwetsen. De tijd zal het leren. Vrouwen, meestal als je denkt dat een man je leuk vindt, is het ook zo! Geloof me. Je intuitie liegt niet.

Beste Justme, (Nav:Zelf ben ik getrouwd en prompt verliefd geworden... ) ***

Misschien kan je beter zeggen JustYou, want alleen jij ervaart het wat heeerlijk is om verliefd te zijn, met een beetje
schuldgevoel hoort nu eenmal bij. Maar of die schuldgevoelens nu wel of niet terrecht zijn is voor een ander niet
ter discussie. Het is je overkomen en het is jou recht en gevoel van zelfverplichting om van deze verliefdheid te genieten.
Of je nu getrouwd bent of niet, jou verliefdheid op die vrijgezelf is iets van jezelf en hebben in het 1e instantie
anderen niets mee te maken. ***
Eerlijkheid niet alleen en vorm van openheid naar een ander maar ook eerlijkheid in geslotenheid in relatie tot de sensule -
libido bij elk mens. Binnen een vaste en wat heet eerlijke relatie wilt niemand de een of de nader kwetsen, wat natuurlijk
heel verstandig is om net niet te doen. Bij dit laatst ben je gewoon simpel- eerlijk tegen jezelf omdat je hiervoor een zeer
belangrijk reden hebt om het niet te doen. Dus open naar je man is een gezonde benadering, derhalve zeg dit niets over niet-eerlijk
zijn tegen je man.
Samenvattend; je bent in princiep gewoon verstandig, eerlijk, je weet wat je ervaart, hebt en handelt comform de spontane situationele-
omstandigheden ( je -leef, -woon, werk, -vrienden, en gezins-situatie.).
Een beetje eerlijke schuldgevoel, een beetje gezond conflikje van uitbalans zijn, een beetje mopperen naarjezlef, hoort nu eenmaal bij.
Meid geniet van wat je doet en hebt als een zeer verstandige en eerlijke vrouw..

Mvg de liefde

tja echt verliefdheid kan ik het niet noemen, ik ben ook getrouwd, sterker nog heel gelukkig ook, sexleven is goed dus je zou zeggen wat mis je dan? kijk biefstuk is lekker maar niet elke dag, dat xtraatje miste ik, en ik heb nou eenmaal een hoog libido, mijn man kan me net niet genoeg geven, en mijn minaar heeft ook een vrouw en kids, verder hebben we wel de afspraak dat alles in onze huwelijksrelatie voor gaat, maar alleen al het idee dat ik zo af en toe even een uitstapje kan maken, maakt heel veel verschil.

Beste Nasi (Nav: Jeetje, wat een verhalen allemaal....) ***

Je wilt dat hij het liefst een beslissing neemt en ook nog een test ondergaan omdat er meer afstand gaat ontstaan
vanwege je vertrek naar een ander werkgever. Dialoog ,begripvol en toch met gemende gevoelens zitten ?. ***
Dat er een beslissing moet komen met als bekende doel zodat jullie twee een eigen huisje, boompje beestje hebben!
Dat zal toch van twee kanten besloten moeten worden en niet het verzoek tot... en het lot aan die ander verliefde partner
over laten. Het klinkt logisch maar toch is het niet! Als je de behoefte en verlangens om samen alleen door het leven
te gaan, dan zal de wil en verantwoordelijkheid van beide verliefde partners komen.

Gezien de duurzaamheid van verliefdheid en begripvolle houding hebt t.o.v van hem, zal je samen met hem tot een beslissing
moeten komen, anders is het (niet negatief bedoeld) een te eenzijdig vorm van verlangens naar... en een testbank om
hem over de streep te helpen. De nasi is nog niet helemaal gaar gekookt terwijl de goreng nog ver te zoeken is.
De rijsttafel is pas compleet als alle ingridienten op smaak gereed gemaakt wordt alvorens de finaltouch plaats
kan vinden voor een gezamelijke heerlijke indische rijst tafel met pure en hete liefdes sambal-manis.


mvg De Liefde,

Reactie op 50 plusser; ik ben in zo een situatie geweest. Het heeft niet gewerkt, het verlangen naar elkaar was te groot. We moesten kiezen voor ons gezin en afstand van elkaar nemen. Ik vraag mij nog wel af of ik een goede keuze heb gemaakt en niet de liefde van mijn leven voorbij heb laten gaan

Beste Valantijn, (NAV: hallo ik ben getrouwd met een lieve man en... ) ***
Je weet niet hoe je het moet aanpakken maar wel waar de fouten zitten. Verder weet
je ook wat je zo graag zou willen,... wensen, wensen en alles wat wenselijk is voor en naar Australie.
Het gaat je goed, zou je kunnen zeggen en dromen dat het misschien uitkomt. ***
De harde realiteit is echter,dat de probleemstelling ingebed en bijna ingekapseld zit in de tijdsfasering, vanaf het begin
van je verliefdheid en nu 3 jaar verder. Geen wonder dat het moeilijker is en maakt op een manier te vinden voor
een echte ontmoeting met je verliefde vriend. De drang neemt bijna in grote proporties toe, maar van echte initiatief
is nauwelijk sprake, waar is IE...dan gebleven ? *** .
In feite heb je zelf eigen eigen geschiedenis gemaakt, waarvan jij centraal staat en in de regl in beeld komt. ***

De volgende vraag is dan, mede gezien de tijdsfasering van 3 jaar; wil je wel echt initiatief nemen?
Zo ja,wat is dan de echte reden om het niet te doen ? Als je het echt wilt, dan had je gaande weg al maatregelen moeten
nemen en naar handelen naar vooruitgang ipv 3 jaar blijven zitten en teren op stil-{verliefdheids}-water.
Heb je bij dit laatste toch een veilig gevoel,dan is handelen in relatie tot je wenst niet meer nodig! en stil-?-water
een oneindig droomland. ***

Om je toch een idee te geven hoe het niet moet is; de koffers inpakken en wegwezen; ook niet zonder voor-overleg met
je man, m.a.w open en eerlijk tegen je man en kinderen; ook niet door blind te staren op jullie wederzijds verliefdheid. ***

Wat je zeker wel kan - moet doen is: een goede overweging maken of jij het echt wilt en de afweging waarin alle partijen betrokken
wordt in je besluit. Je zal dan, of je wilt of niet, het initiatief moet nemen door stap gewijs keuzes te maken. ***

Begin bij jezelf: De overweging van verliefdheid om toch naar australie te willen gaan;- vervolgens de afweging tot een open gesprek met je man,
waarbij openheid een belangrijke voorwaarde is; - daarna evt, met de kinderen als de situatie ( -voortganggesprek man en vrouw) erom vraagt;
Hiermeer vervallen alle andere randvoorwaarden dat je man niets vanaf weet;
- Verder kan je en misschien het belangrijkste van jullie verliefdheidsrelatie, vooraf besluiten om hem evt,- naar nederland te laten overkomen,
als kennis of vriend.
Een goede overweging en uiteindlijk besluit om het wel of niet doen is altijd verantwoord en aan te raden.

Mvg de liefde,

Jeetje, wat een verhalen allemaal en zo herkenbaar. Ik zit nu zelf ook in een situatie dat ik verliefd ben op een man die een relatie heeft en samenwoont. We werken ook nog eens bij hetzelfde bedrijf. Het speelt nu 7 maanden en we zijn echt verliefd op elkaar en zien elkaar ook stiekem. het is erg moeilijk, omdat hij ook een gelukkige realtie heeft en op twee mensen tegelijk verliefd is. Ik berijp het allemaal wel en we praten er samen ook veel over, maar ja het liefst wil ik natuurlijk dat die een beslissing neemt. We hebben al meerdere keren afstand van elkaar genomen, maar dat werkt niet, we zoeken elkaar toch weer op. Kunnen het gewoon niet tegen houden. Maar oh wat vindt ik het moeilijk soms.... Dat verliefde gevoel is heerlijk, maar je hebt ook verdrietige gevoelens en dat is zo erg. Weet soms niet meer wat ik moet doen? En je wordt er ook moe van om er iedere keer met elkaar over te praten. Nu begin ik over een maand bij een nieuwe baan en gaan we elkaar dus ook niet meer op het werk zien, dat vindt ik heel erg, maar is misschien ook wel goed. Dat kan hij goed als test zien. Soms wordt ik ook boos, dan wil ik dat die een beslissing neemt. Maar ja ik begrijp ook dat het allemaal heel moeilijk is. Het is zo dubbel allemaal en waar eindigt het, gaan we hier nog jaren mee door?

Beste hartediefje, (NAV:hallo, ik ben verliefd op de man van mijn vriendin. ...)

Om echt erachter te komen zal je natuurlijk meer herkenbare verliefdheids-signalen moeten uitstralen, om hem over te halen
voor een respons.
Hij geniet van jou gezelschap en daardoor zich op zijn gemak voelt is relationeel alleen al posetief.Hierin zitten natuurlijk
belangrijke aanknopingspunten om jou gevoelens naar hem te tonen.
Dat hij op andere momenten wat afstandelijker is, staat enerzijds in relatie met het redden of het verbeteren van zijn huwelijk relatie,
en anderszijds mogelijk niet echt de kans heeft of creeert om zichzelf bloot te stellen voor jou verliefdheidsgevoelens. Om dit laatste
met recht goed te kunnen doen,zal jou verliefdheids-signalen discreter (- wat voor hem makkelijker maakt en uitnodigd voor een respons) en vooral direct
herkenbaar voor hem moeten zijn.

De reden dat hij zichzelf niet herkenbaar bloot wilt stellen (of voor jou beleving, wat afstandelijker is), is een duidelijk aspect dat hij zijn eigen
huwelijk relatie niet in gevaar wilt brengen en zeker niet in relatie tot een warme vriendin, jij dus. Dat hij bij een aantal of vele momenten
extra aandacht aan je besteed is een van andere vorm van aandacht in: gezelligheid, veiligheid,geborgenheid en warmte, dat hij bij zijn vrouw niet direct krijgt.
Niet dat zijn vrouw het niet heeft, maar gewoon ff anders dan gewoon.
Maar hij is ook realistisch, vandaar die afstand zodat er geen dreigend of onnodig gevaar kan optreden voor alle partijen.

Indien het moment van verliefdheid bij hem duidelijk overkomt, praat met hem als goeie vrienden hierover. maar trekt ook de grens dat jou man alles is voor jou.
Mvg, de liefde,

We zijn beide getrouwd alleen niet met elkaar. We zijn elkaar pas laat in het leven tegengekomen. De ontbrekende schakel waar we ons hele leven opzoek naar waren en nu gevonden hebben. Maar we hebben beide een gezin die we niet willen opgeven omdat vele redenen. We houden intens veel van elkaar en zien elkaar regelmatig. We hebben beide deze keus gemaakt. Af en toe hebben we het er moeilijk mee dat we niet dat voor elkaar kunnen zijn wat we graag zouden willen, maar we houden van onze partners en kiezen voor deze weg. We blijven vrienden en genieten van elkaars gezelschap maar daar blijft het bij. Zijn er meer mensen die zo n relatie hebben kunnen onderhouden?

Meisje.

Ik ben een vrouw van 29 en weet precies hoe het is. Het object van mijn liefde is een man van 35. Hij is getrouwd. Hij heeft kortweg mijn hart gebroken. En ik huil nog steeds, al heb ik hem exact 225 dagen niet meer gezien. Ik hoop voor alle mensen die in deze situatie zitten, dat ze over dit verdriet heen komen. Want ik ben bang dat dit atijd op veel verdriet zal uitlopen, het lijkt een onmogelijke liefde. Ik heb het al eerder gehad, verliefd op een getrouwde man, en hij had het lef dat hij van zijn vrouw scheidde om mij. Maar het werd geen gelukkige relatie. het was stormachtig en intens, maar na een jaar liep het stuk, toen werd k plotseling verliefd op een ander. En nu zie ik het als een gat in de tijd, waarin mijn leven zich niet verder ontwikkelde. En ondanks dat, ben ik nog steeds aan het huilen, om een ander liefdesobject. Ik hoop dat degene die dit leest, die waarschijnlijk troost zoekt, anders lees je dit niet, ik hoop dat je van jezelf zal houden, en neem alsjeblieft geen overdosis pillen, zoals een van de schrijvers hier. Dat is hij niet waard!!! Na de verliefdheid zal je dat beseffen. Ik weet dat dat nu onmogelijk lijkt, maar op een dag word je verliefd op een persoon die jouw gevoelens zal beantwoorden. En deze getrouwde man zal daarbij in het niet vallen.

hallo, ik ben verliefd op de man van mijn vriendin. Dat is al meerdere jaren zo. Hij heeft vorig jaar met karnaval aangegeven dat hij zijn huwelijk ging redden,want dat stond ook op een laag pitje. Hij heeft me ook eens verteld dat hij van mijn gezelschap houdt. Daar kon hij van genieten. Sindsdien doet hij best afstandelijk, maar als we op een feest zijn en hij een beetje gedronken heeft besteed hij altijd veel aandacht aan me. Terwijl in het normale leven doet hij alsof ik niet besta.
Ik weet dat ik met hem geen relatie mag hebben. Mijn man is me alles, maar op de een of andere manier blijft hij aantrekkingskracht voor me hebben. het enige dat ik wil is te weten wat hij voor me voelt. Als hij me aantrekkelijk vindt etc.etc. dan ben ik al tevreden. Dat zou voor mij al genoeg zijn die wetenschap. Het punt is alleen dat ik het niet laat merken dat ik verleiefd ben, maar ik zou dit graag willen weten.
Hartediefje

hallo ik ben getrouwd met een lieve man en heb geweldige lieve kinderen , maar ben 3 jaar gelden in contact gekomen met een australishe man en ik ben en hij oook tot over m,n oren verliefd op hem we hebben elkaar nog nooit in levende lijve ontmoet maar ik zou dat wel willen ondanks dat ik getrouwd ben, ik blijf eigenlijk bij mijn man nu omwille van de kinderen , maar ik ben 34 en dan denk ik ik heb m,n hele leven nog voor als ik verder met hem wil moet ik dat nu doen , maar ik weet het gewoon niet van aanpakken weet niet wat ik hier mee moet ik leef met mijn man meer als broer en zus en met mijn australiche vriend ja ik ben hoe erg het ook is helemaal verliefd maar dan ook helemaal. ik weet dat ik fout ben maar heb nog nooit sex met hem of iemand anders gehad maar mijn gevoelens voor deze man zijn wel heel erg en als ik ergens een oplossing voor zou vinden over hoe ik dit nu moet aanpakken zou het voor mij makkelijker zijn , en het liefst zou ik een een reis boeken naar australie om hem te onmoeten al is het maar voor 3 weken en kijken hoe het dan was tussen ons maar dat gaat niet ,ik kan slecht tegen m,n man zeggen ik ga even 3 weken naar australie hij wilt toch al dat ik me over voor verantwoord en een dagje weg mag wel maar meer ook niet maar wat moet ik nu

Zelf ben ik getrouwd en prompt verliefd geworden op een andere man. Een vrijgezel. Bah. Ik vind het verschrikkelijk. Helemaal voor mijn man.

Ja ook dit kan gebeuren. Een getrouwd iemand wordt verliefd op een ander. Maar wat doe je ermee?

Nou ik hoop aan de ene kant dat het zo gauw mogelijk over gaat. Ik heb geen zin om mn relatie op te geven voor een bakkie lucht. Ik weet wat ik heb en hou ontzettend veel van mijn man. Ik wil hem niet kwijt.

Aan de andere kant is het gevoel van verliefdheid heeeeeerlijk maar ik voel me hypocriet tegenover mijn man. Omdat ik me zo voel voor die andere man.

Gelukkig is de liefde voor mijn man niet weg en kan ik ook daar heel veel van genieten. Maar toch

De schaamte. De schaamte dat ik me zo voel.... Het liefst ga ik me verstoppen.

Ik wil hem ook niet zien maar, ivm sociale gelegenheden wel moet.

Wat moet ik nou??!!!

Ze hebben het over eerlijk zijn in de relatie maar om dit op te biechten tegenover mijn man wil ik niet. Het zou hem veel verdriet doen. Ik begrijp ook wel dat eerlijkheid in relatie meer gaat over dat je het gevoel hebt alles tegen elkaar te kunnen zeggen en dat kan ik ook. Als ik ergens mee zit dan kan dat bij hem ook. Maar ja wat moet ik hiermee.

Ik heb geen relatie met die andere man en ben niet van plan het zo ver te laten lopen

Bah. Ik hoop dat het zo snel mogelijk over gaat.

Het is kerst de zogenaamde eenzaamheid hoort toe te slaan omdat mijn getrouwde vriend thuis bij zijn vrouw en dochter is helaas kan ik me daar niet zo druk om maken en voel ik die eenzaamheid die ik zou moeten voelen ook niet ik vind het eigenlijk wel best om lekker thuis te zijn met mijn eigen 3 kinderen(alle 3 tieners)Op zoek naar soort gelijke verhalen als die mijn leven momenteel beheersen kwam ik op deze website terecht. Op deze website heb ik een paar verhalen gelezen waar ik me een beetje in kan vinden maar toch ook weer niet zo extreem als waar ik me momenteel in bevind.Ik heb al van jongs af aan een gave voor de foute man en ben nu 36 en nog niet afgeleerd,ben binnen relaties bedrogen,mishandeld,vernederd en alles wat mensen die mij oppervlakkig kennen niet van mij zouden verwachten dat ik zoiets toe zou laten omdat ik zo hard tante lijk.In 2004 ben ik getrouwd met een man die alles leek wat hij niet was ,het eerste half jaar van ons huwelijk bleek hij al vreemd te zijn geweest waar ik achter kwam door een hotmail waarmee was ingelogd geweest op de pc door puur toeval het juiste wachtwoord vergeten combinatie in te voeren was ik in de mail en kon daarmee zijn vreemdgaan hard maken toch bleef hij dreigend en schreeuwend volhouden dat hij het niet was, maar wat hij niet wist was dat ik de andere dame een trouwfoto van ons had gestuurd en gevraagd of ze kon aangeven of het hier om dezelfde man ging die een andere naam bij haar bleek te gebruiken en dat bleek te kloppen,vele ruzies volgen toch heb ik er toen geen punt achter gezet er volgde wat jaren van ruzies nog meer vreemdgaan (te weten gekomen door smsjes)na de druppel dat ik hem vorig jaar met hard drugs heb betrapt heb ik de knoop doorgehakt om een eind te maken aan dit huwelijk.Het heeft me heel veel moeite gekost om hem uit mijn huis te krijgen en nog steeds vandaag de dag om uit mijn buurt te houden .De scheiding is nog steeds niet uitgesproken omdat hij nergens aan mee werkt,steeds zwervende is van slaaplocaties en kamers deze maand heb ik bericht gekregen van mijn advocaat dat het begin januari allemaal rond is ook al werkt hij niet mee.Zoals ik al schreef heb ik momenteel een getrouwde vriend sinds januari hebben wij weer contact met elkaar nadat we in 1999 een relatie met elkaar kregen die tot 2001 heeft geduurd tot ik er achter kwam dat hij getrouwd bleek toch kwam deze man weer op mijn pad en bleek de aantrekkingskracht van beide kanten nog erg groot te zijn er volgde wederom afspraakjes alleen wist ik deze keer dat hij nog steeds getrouwd was maar dat leek mij niet veel uit te maken ik was ook niet op zoek naar een man om mee samen te leven alleen een man om leuke dingen mee te doen en zo denk ik er nog steeds over alleen is er een probleem bijgekomen eind juli kwam ik erachter dat ik zwanger ben dit vond ik uit terwijl hij op vakantie was met zijn gezin.zijn eerste reactie was weghalen past niet binnen onze levens die van hem niet vanwege zijn huwelijk en werk uren en die van mij niet vanwege mijn drukke leven met werk en mijn gezins situatie met al 3 kinderen waarvan momenteel de oudste 18 en de jongste 12 zijn nog maar te zwijgen over onze eigen leeftijden 36 en 44.Toch heb ik besloten om dit kindje te krijgen met alle consequenties die daarbij horen.Mijn kinderen zijn er gelukkig erg blij mee ,mijn vriend heeft zich bij mijn keus neergelegd en of hij het ooit thuis verteld dat laat ik aan hem over, met alle moderne wegen van vandaag de dag kan ik zijn vrouw best op de hoogte brengen over haar man zijn dubbelleven maar dat is niet mijn taak die ligt bij hem .Hij woont zo een 100 km uit mijn buurt dus erg makkelijk zou zijn vrouw er niet achter komen toch zijn er mensen die wel op de hoogte zijn van onze relatie die zowel haar als mij kennen dus ik hoop voor mijn vriend dat hij het zelf zal vertellen voordat iemand anders dat doet.
Deze situatie word al lastig omdat ik officieel zelf nog steeds getrouwd ben op papier en ook al is de scheiding nu bijna rond de Nederlandse wet blijkt wat gecompliceerder in elkaar te zitten dan ik dacht er zit een dikke kans in dat mijn kindje met de achternaam van mijn ex geboren word omdat men er vanuit gaat dat een kind binnen een huwelijk is verwekt dus nu moet er een vaderschapsontkenning komen door mijn ex en een erkenning door mijn vriend dat weer niet schijnt te kunnen alleen als zijn huidige vrouw daarmee instemt .Mijn Ex zal niet makkelijk aan een ontkenning meewerken als de scheiding papieren door hem nog steeds niet ondertekend zijn na een jaar en het lijkt me hoogst onwaarschijnlijk dat mijn vriend zijn vrouw gaat vragen of hij zijn zoon kan erkennen dus hoe dit allemaal zal verlopen ik heb geen idee.Over 13 weken word ons zoontje geboren ik zie wel hoe het allemaal loopt en bereid me alvast voor op de turbulentie die deze situatie met zich mee zal brengen.

Hallo tweestrijdje,het is moeilijk maar het gaat die mannen alleen maar om de wippi extra.Als hij jou echt het einde zou vinden ging het weg bij zijn vrouw.Maar hij snoept van 2 walletjes.kap ermee meid het kan je straks veel verdriet besparen want hij zal nooit voor jou kiezen.Het is gewoon zonden van tijd met zo\'n vent.Ik ben ook zo naif geweest de verhalen over zijn vrouw van hij hield niet meer van haar enzov..Er lopen een heleboel leuke vrije mannen rond ook voor jou waar alles mee kunt.Grtjs liedje

Verliefdheid is mooi, zalig en het kan vreselijk veel pijn doen. Als de verliefdheid niet kan omdat de man getrouwd is dan doet het pijn. Ieder moment dat je aan hem denkt doet het pijn. Waarom laat het je dan niet los en kun je het niet uit je hoofd zetten? Het is zoals met alle verslavingen een ontsnapping uit het dagelijks leven. De droomwereld is mooi en geeft een gelukkig gevoel. Willen we allemaal niet even ontsnappen?? Hoe hard kan de realiteit uiteindelijk zijn.. Kun je een leven opbouwen op verliefdheid? Als je langs de verliefdheid heen kijkt wat zie je dan? (een huwelijk en veel problemen) Aan de andere kant is het een bijzonder gevoel, een relatie zonder verliefdheid lijkt ineens een groot diep gat. Misschien vechten we niet hard genoeg om te krijgen wat we hebben willen? Maar we zijn ook geen mensen die alleen aan zichzelf denken. Zoveel vragen en zo weinig antwoorden. Ik geniet van mijn verliefdheid en ben blij dat ik het mag meemaken. Hoe het verder gaat weet ik niet. Als 2 mensen samen verder gaan moet dat open en eerlijk kunnen, moeten ze samen ook vrij zijn om een keuze te kunnen maken en moeten ze de tijd hebben om elkaar goed te leren kennen. Uiteindelijk moet je de verliefdheid doorbreken om te onderzoeken wat erachter zit. Soms kan ik er onrustig van worden dat ik niet in de toekomst kan kijken en blijven mijn gedachten op en neer jojo-en van wat wel en niet kan, wat nog wel geoorloofd is en wat niet. Mensen in onze omgeving merken ons verliefde gedrag ook op en de communicatie met hem verloopt daardoor steeds stroever. En dat patroon moet wel doorbroken worden. ----
Ik heb jouw naam geschreven in mijn hart. Ik hoor jouw stem, zo zacht, iets heel apart. Ik loop de hele dag te dromen over jou. Ik fluister duizend keer: \"Oh kom toch gauw\" Jij hebt mij betoverd met je wondermooie lach Ik leef in de wolken, voor altijd veroverd, de liefde heeft ons bij elkaar gebracht

Ik ben 15 jaar geleden erg verliefd geweest op een getrouwde man,ik stond op punt van scheiden toen.Ik vond het een nare ervaring heb er vele jaren moeite mee gehad en nog denk ik vaak aan hem.Hij koos toch op het laatst voor zijn gezin.Het heeft voor hem niks voorgesteld de tijd met mij.Ja denk een leuk tussen doortje voor hem.Toen het uitkwam van ons na een jaar samen,zijn vrouw nam hem zo weer terug.Gingen samen weer verder.Ik ben er erg ziek van geweest.Ik zie hem gelukkig nooit meer,al hoewel ik hem nog erg graag had willen spreken om te zeggen,hoeveel verdriet ik er van heb gehad.Maar hij mocht geen kontakt meer met mij van zijn vrouw.De andere kant in mijn zegt wat een slappe hap is hij.Maar denk er nog vaak aan terug.Dit alles heeft mijn jaren veel verdriet gekost.Ben naar een aantal jaren alleen te blijven weer opnieuw getrouwd.Maar vergeten doe ik het nooit meer.grtjs liedje

Beste Rudy,(N.a.v: hoi zo te zien op eerste zicht veel vrouwen...) ***

Jij of jullie beiden zullen wel een belangrijke reden hebben om de bedoelde stap nog
(nog) niet te nemen.
Als jullie beiden of jij alleen hiervoor voor kiest dan zal je, hoe moeilijk het ook is, de actuele-situatie
moeten respecteren en accepteren.Wil jij verbetering binnen jullie verliefheids-relatie
brengen, dan is de volgende stap serieuzer en diepere ingang moeten krijgen binnen jullie relatie van
verliefdheids-omgang.*** Op het eerste plaats moet je bij jezelf beginnen en prioriteit stellen
in belangrijke-aspecten van omgangs -; waarde en normen naar haar toe. Doe je dit niet, dan staat bijwijze van...
de tijds- fase over verliefdheid gewoon stil, en is dus geen sprake van vooruitgang.
Sommige mensen vinden het prachting om de tijd van verliefdheid (aldanniet bewust) gewoon stil te zetten en te
genieten van de schoonheid van hun verliefd-zijn. Dat kan en mag, alleen is het voor jou na 5 jaar niet (meer)
voldoende. Over de final-choice zal uiteindelijk deze tijdloze verliefdheid door broken moeten met als doel
te werken aan vooruitgang binnen jullie sociale-omgang en dus ook de kans geven om nieuwe grens-verleggende
en grens-doorbrekende stappen te gaan ondernemen.
mvg De Liefde,

Waarom kiest deze vrouw niet voor jou Rudy? Praat je erover met haar? Zeg niet dat het allemaal geen zin meer heeft want het leven kent vele verrassingen.

hoi zo te zien op eerste zicht veel vrouwen die verliefd worden op getrouwde man maar andersom kan het ook.ik ben al vijf jaar hopeloos verliefd op getrouwde vrouw.zo erg dat mijn relatie erdoor naar de knoppen is en ik er echt niet om geef.ik hou echt van haar zij ook van mij maar de stap kunnen we niet zetten .soms heeft het allemaal geen zin meer,bij nieuwe relatie wint zij dus wachten zeker .is moeilijk zèèr moeilijk grtz rudy

hoi ik ben samenwonend en ik ben verliefd op en getrouwd man maar wat moet ik doen

Hoi Jara, nee bij mij gaat het om een oer Hollandse man.

Ik heb het trouwens gisteren (weer) uitgemaakt. Ik ben er nu echt klaar mee, het gaat hem waarschijnlijk toch alleen maar om de sex dus wegwezen! Ik vind het wel heel moeilijk maar ik weet dat het beter is zo.

hoi is deze man ook iemandmet een buitenlandse achtergrond?

Tjongejonge, ik dacht dat ik ervan op zou knappen als ik de verhalen van gelijkgestemden zou lezen maar niets is minder waar! Ook ik zit in een vervelende situatie. Ook ik ben als een blok gevallen voor een getrouwde man. Ik, de altijd supernuchtere meid met verstand van zaken! Onze \"relatie\" duurt nu al 10 maanden. Wij hebben het wel 10 keer uitgemaakt maar het blijft trekken. We zoeken elkaar steeds weer op, hij mij meer dan ik hem trouwens. Zoals ik al eerder las hier, is het inderdaad een obsessie en een verslaving. Op dit moment vraag ik me af of we ooit wel van elkaar af komen. Hij is al heel lang getrouwd met zijn jeugdliefde en heeft 2 kinderen. Hij zegt niet ongelukkig te zijn en dat geloof ik meteen. Hij heeft het thuis prima, zij zorgt voor alles en hij is de kostwinner. Hij zegt nooit bij zijn vrouw weg te zullen gaan, waarom oh waarom blijf ik dan toch stiekem hoop houden. Gekmakend! Mijn grootste probleem is dat ik verstandelijk heel erg goed weet wat ik moet doen namelijk : kappen met die handel! Helaas zeggen emoties mij hele andere dingen. Deze tweestrijd maakt me kwetsbaar en machteloos en dat voelt naar! Ik voel me een zwakkeling dat ik niet los kan komen van hem. Ik voel me afhankelijk van hem en dat haat ik. Daartegenover staat dat ik echt van hem houd. Hij houdt ook van mij. Zou ik met hem verder willen? Ik weet het niet eens, dat is het gekke. Als we samen zijn zitten we in ons eigen warme heerlijke wereldje waar we genieten van elkaar. Maar heb ik zin in zijn vieze sokken? Zal ik deze man ooit kunnen vertrouwen? Zouden we elkaar niet helemaal gek maken? Waarschijnlijk zullen we het nooit weten. Deze relatie kan zich pas ontplooien als er op gelijkwaardig niveau tijd en energie in gestoken wordt door beide partijen. Dat zie ik niet gebeuren...

Ik vind het allemaal knap lastig en vermoeiend maar ook heel erg leuk en spannend. Het is gekmakend! Ik raad iedereen ten zeerste af om eraan te beginnen. Doe het niet!

Ik moet iedere keer sterk zijn en dat begint me op te breken. In 2006 kreeg ik via internet een relatie met een man met egyptische achtergrond net zo oud als dat ik ben inmmiddels 36 jaar oud. We hadden een keer afgesproken bij het station in mijn woonplaats en was echt op slag verliefd en ik ben eigenlijk iemand die heel erg moeilijk mannen vertrouwd en op de een of andere manier telde dat niet meer. Ik zou echt gelijk met hem getrouwd willen zijn en was de gelukkigste vrouw ter wereld. We spraken vele keren af en hij had een zaak en boven de zaak een woning, maar ik vond het al zo vreemd dat er geen foto´s hingen en langzaam maar zeker kwam ik er achter dat hij daar niet echt woonde en druppelsgewijs begon ik hem steeds meer te wantrouwen, uiteindelijk waren er zo veel symptomen aan de wand dat ik hem totaal niet meer vertrouwde. Ik kan het niet eens meer herinneren wat er allemaal is gebeurd. Bijvoorbeeld wanneer ik hem belde kon hij nooit meteen terug bellen of hij drukte mij weg of etc etc etc. Ik heb met heel veel moeite afstand van hem genomen omdat hij mij niet met respect behandelde en totaal geen moeite deed voor mij om het wantrouwen weg te nemen. Mijn zoontje lag heel ernstig ziek in het ziekenhuis en hij kwam niet, belde alleen maar een aantal keer. Vorig jaar belde hij mij ineens weer na zoveel tijd en ik vroeg wat hij van me moest en hij zei gewoon dat je een gewone vriendin van me kan zijn, ik zei echt niet en ik wil niet meer met je praten. Hij hield zich aan zijn woord en nu zijn we een goed half jaar verder en hij stond weer op mijn antwoordapparaat en belde me naar mijn gsm een aantal keer en ik kon het gewoon niet meer aan om zijn stem te horen, want ik moet zo vechten om het gevoel uit te sluiten en ik stuurde hem een smsje om mij niet meer te bellen en hij antwoorde ik neem het je niet kwalijk dat je me niet wil spreken, maar we hebben vroeger een leuke tijd gehad en je bent voor altijd een deel van mijn leven, ik hoop dat ik je later nog kan zien, hier is mijn nummer en ik ben jan en feb weg. Ik antwoorde leuke tijd gehad? ben ik een deel van je leven als je mij 2 keer per jaar belt als je het zelf misschien niet zie zitten, na deze sms heb ik niet eens meer een antwoord gehad en ik ben zelf weer in zak en as omdat ik voor de zoveelste keer niet kan zeggen dat ik nog veel voor hem voel, maar gewoon heel erg boos nog ben en hem daarom van me af duw en het ergste is dat hij niet eens moeite doet om door dit pantser door te breken en moeite doet om het vertrouwen te herstellen. Ik voelde me lange tijd goed nu en de laatste week echt heel erg slecht en ik ben volgens mij de kwade peer terwijl ik beschadigd ben door hem.

mij reactie ik ben aleenstande moeder maar ik ben verliefd gewoorden om een getrouwde man hij kwam een keer bij mij thuis want bij mij moest verbouwd woorden hij is uitgever
maar helaas hij is getrouwd maar ik ben smoorverliefd op hem ik weet niet wat ik moet doen en nu heb ik gehoord dat hij stopt met werken en dan zie ik hem nooit meer wat moet ik doen ik ben kapot van binnnen

Na 13 jaar huwelijk heeft mjin man mij in de steek gelaten voor een ander. Daar sta je dan met kleine kinderen. Je probeert weer op te krabbelen, krijgt een nieuwe relatie die weer uit gaat en je kiest daarna voor je kinderen. Ondertussen is er al jaren iemand op de achtergrond. Je weet het maar je verzet je. Je geeft het geen kans tot je je op een goed moment toch laat gaan omdat je meer kontakt met hem krijgt. Misschien is hij toch wel niet getrouwd? maar tegen beter weten in weet je dat het wel zo is. Maar hoe kan zo´n aardige nette man zo verliefd op mij worden terwijl hij toch gewoon getrouwd is? Waarom gebeurd zoiets? Zo bijzonder ben ik helemaal niet en er zitten aardig wat verschillen tussen ons.
En dan het onvoorstelbare, na alles wat ik zelf had meegemaakt ben ik tot over mijn oren verliefd op een getrouwde man. Het is niet meer te stoppen. Ik wil zo vaak ik maar kan bij hem in de buurt zijn, ik wil alles van hem weten en kan hem niet uit mijn hoofd zetten. Zijn ogen volgen die van mij en het geeft iedere keer weer een schok. Het vreet energie en mijn werk begint eronder te lijden. We willen het niet maar toch ook weer wel. Kijkt hij niet dan zit ik thuis te huilen op de bank, kijkt hij wel dan kan ik mijn geluk niet op om me daarna te realiseren dat ik echt meer afstand moet nemen omdat hij nooit voor mij zal zijn.
Na een wat langere periode van bezinning en aardig wat zelfverwijten zie ik hem weer en begint het weer opnieuw. Het voelt nu wel beter en wat rustiger. Ik ben natuurlijk alleen en voel me vaak eenzaam en geniet er stilletjes ook wel van. Het geeft voldoening dat er toch nog iemand iets om mij geeft. Want ja, hij is ook vreselijk verliefd op mij. Voor het eerst in mijn leven heb ik ook het gevoel dat er iemand voor mij is en dat er iemand achter mij staat.
Een verhouding zal ik nooit beginnen. Ik heb genoeg meegemaakt en die pijn wil ik niet en die wens ik ook niemand toe. Het is, zoals ik ergens las, dat er meer vissen in de kom zwemmen en als ik ooit aan een nieuwe relatie begin dan zal dat niet met een getrouwde man zijn. Ik ben ervan overtuigd dat hij geen slecht huwelijk heeft en ik hoop dat hij met een aantal jaren weer gelukkig kan worden en rust zal vinden. Misschien verschijnt er dan een glimlach op zijn gezicht als hij nog eens aan mij denkt. En voor mezelf... Ik zal hem nooit vergeten.

Open relatie en verliefd op een ander. ***

Bij een open relatie waarbij i.c man en vrouw voor elkaar kiezen en nauw verbonden zijn aan: openheid - eerlijkheid
& vertrouwen, een belangrijk basis princiepe is om binnen hun voortgang van het samen beleven en het samenzijn
hun geluk tot uitdrukking te brengen. Hoe openlijker de relationele verhoudingen liggen des te meer een nieuwe
mijlpaal in de grond geslagen wordt om samen verder door het leven te gaan. Hieronder vallen al vanaf
het begin bij deze open-relatie ook de voortgang van veranderingen nieuwe of grens-verleggende
afspraken. Dat is voor het behoud van voorspoed en Goede tijden. ***

Maar,....De Slechte tijden; de persoonlijke visie - uitleg over wat heet open relatie betekent in het praktijk -
zo is het eenmaal - dat er gaandeweg bij ontdekking (vaak) anders omgegaan en opgevat over kritieke onderwerpen, wat
vervolgens op momenten het egoisme van de een op de ander - of andersom, bijna opgelegd wordt, kortom - DE Normering.

Wat te doen als de een bijv. - verliefd is of graag (bijna) sex wilt met een derde partner, dan is het zoals van te voren
min of meer al afgesproken dat je open over praat en dus altijd directe met je partner. In de praktijk
is het zo; eerst ben je verliefd, of je wilt verliefd blijven..., of je gaat met die ander iets (on-)schuldigs
doen, dan pas kan je het vertellen en niet andersom.
De regelgeving en de ideale verhouding zegt dan tegen jou; bespreekbaar maken met je partner.
Het punt is dat deze zgn X - relatie een poosje aan de gang is, er is iets binnen in jou beleving gebeurt dat bijna
niet te stoppen is en je wilt ermee door gaan. Prima zegt de ideale- relatie partner, maar je weet er zijn grenzen.
Hoezo ? welke grenzen!!! Het nadeel van een open-relatie dat je geen echte norm kan stellen zoals bij een monogama relatie
wat wel en niet mag of kan, anders kan je niet spreken van een open karakter en verhouding.
Verliefd worden op een ander overkomt je en toch bij je partner blijven,is kenmerkend bij een open-relatie waarbij het
conflict bijna onvermijdelijk is en je op de feiten drukt waardoor je als partner onrustig, onzekerder wordt en
wat heet meer met wat voor twijfel gevoelens bij je oproept. Bij dit laatste tracht het het biologische instinct,
met een versneld kloppend hart zo hard mogelijk jullie huwelijk-boot de wind in de zeilen probeert te blazen,
terwijl je verliefde-partner bijna met die ander de LOVE-Boat zijn ingestapt en allang op stoom zijn over gegaan. ***
Gevoelens ?? - van wat ? onbehagen ?, teleurstelling ? niet fair ?, vereenzaming ? toch open ?? grensverleggend ?
vertrouwen ? mag niet en kan niet ?? ***


Je kan je nu wel afvragen wat is een open-relatie of liever toch een monogame relatie ? Ach....het maakt eigenlijk toch niet uit
ook al denk je vrij te kunnen zijn in je denken en doen en laten, het komt net zo hard aan als je partner verliefd (blijft) is op een ander. ***

Mvg De liefde,

Beste Rilo,(Nav,- hallo,ik ben een alleenstaande vrouw.... )
Normaal gesproken zou je zeggen = om erachter te komen = vraagt het of maak op z\'n minst een duidelijk signaal
naar hem dat je iets meer voelt dan alleen maar collegiale - vriendschap.
Maar..... ; als iemand lief is naar een ander en misschien ook nog extra behulpzaam is tegen jou, dan bestaat inderdaad
de kans dat je verliefd op kan worden.Natuurlijk wilt het nog niet zeggen dat het wederzijds is.
Hoe kom je erachter .??: Je druft het gewoon niet tegen hem te zeggen, wat natuurlijk heel begrijpelijk is, - en voor de goede
orde er lopen ook anderen verliefde mensen met de contact of aanspreek - probleem.
Het is een soort begrijpelijke vorm van angst om door de ander afgewezen te worden en daardoor wat voorheen was -
het warme contact minder kan worden. In jou geval,kan je beter open het jou probleem aan hem als goede vriend - collega voorleggen.
Je zegt hem gewoon dat je ermee zit en gewoon met twijfels zit. Een goede vriend-collega zal het altijd waarderen en zal ook een
beetje trots zijn als je het aan kaart. Op deze manier ben je dus eerlijk en open naar hem en uiteindelijk zal hij antwoordt geven.
Mocht de verliefdheid niet wederzijds zijn, dan is er toch niks aan de hand, je hebt het dan toch gezegd en je bent van je
twijfel-gevoelens af, ene...mocht toch verliefd blijven, geniet ervan.

mvg De liefde,

Beste Serena, ( nav: Al jaren ben ik op hem,mijn buurman,...)***

Het probleem van jou is ligt NIET aan dat je verliefdheid op je buurman, en ook NIET omdat je verliefd bent en daardoor
een uitvlucht probeert zoeken via contact-advertenties om over deze wat heet verliefheid heen te komen.***

Dat je iemand in je (bijna) directe omgeving - jou buurman dus - getroffen hebt is natuurlijk op goed geluk geweldig,
maar gelijkertijd zegt je eigenlijk \"in werkelijkheid liever niet verliefd op hem te willen worden\".***

Je zegt zelf: - Je fantaseert en droomt over hem !!!; - Hij is ook verliefd op jou, je merkt het in alles ??;
- je hebtt hem alleen 1 keer en even aan geraakt en de hemel gaat voor je open; - Je verlangt naar hem terwijl het
op momenten onbereikbaar is, je gaaat heil zoeken naar contact-advertenties enz..... .***

De realiteit: als hij ook werkelijk verliefd is op jou en jij op hem, dan spreek je hem aan voor een afspraak of je
neemt de echte stap en geeft jou 06.nummer om de verliefdheid wederwijds te bevestingen. Kijk dat is real, concreet
en dus echt merkbaar en voelbaar.***

Of is het zo: dat je liever in die fantasie wereld wilt blijven dromen en alle vormen van verliefheid naar je toe
gaat trekken, als dat zo is, dan klopt het wel maar dan de werkelijkheid van eigen verliefdheids syndroom is.***

Het echte probleem is - of verlangen is: je mist het gevoel van warmte,genegenheid, sensuele belangstelling, en
uiteindelijk het sexueel gevoel van lichamelijk contact en wat heet meer in deze richting.
Dat is het echte het probleem waar jij mee zit,vertaald in fantasie van jaren verliefdheid op die ander.
Toevallig is het voor jou geluk je buurman, maar het kan net zo goed iemand anders zijn.***

M.a.w : * geniet van de eeuwige momenten over je verliefheid * maar zorg ook voor jezelf; de echte realiteit.

mvg De liefde.

Ja, ik ben ook zo\'n vrouw, de minnares, wiens bestaan geheim is...En ik dacht altijd dat mij NOOIT zou overkomen. Het gevoel is te sterk, en toch iedere dag weer denk ik, ik kap er mee. We, mijn lover en ik, spreken over de toekomst, en het geduld en vertrouwen, omdat het een lang proces is. Maar vind het steeds moeilijker worden. Het is nu een jaar aan de gang. Ik twijfel vaak aan zijn oprechtheid, en of het wel zo is dat zijn huwelijk niks meer voorstelt. Ik weet t soms niet meer. ik vind het zo slap van mijzelf dat ik niet kan zeggen, regel je zaken en kom dan maar terug. Ik kan hem niet missen, we hebben wel een heel hecht en diep contact. Maar waarom neemt hij nou geen beslissing???? Ben ik dan alleen voor de sex? Ok dan kap ik daarmee, is kijken of meneer dan nog blijft. Ik snap mezelf soms niet meer. Heb geen idee hoe dit verder gaat lopen. En ja, ik zou alle vrouwen afraden om als je ook maar iets van verliefdheid voelt in zee te gaan met een getrouwde man. Het kost je ongelooflijk veel energie en levert je zo weinig op.

Ook ik heb een relatie gehad met een getrouwde man. Hij was 17 jaar ouder en met kinderen. Ik heb heel lang gedacht dat ik echt niet zonder die relatie verder kon. Het is nu alweer 5 maand voorbij en het gaat best wel heel goed. Dat intense gevoel houdt je gewoon gevangen binnen de relatie. Minpuntje voor mij is dat ik alweer voor een getrouwde man ben gevallen, alleen dit keer houd ik het puur bij vriendschap en wil me niet meer mee laten slepen met mijn emoties.

Beste Roberto, (Hallo allemaal. Ik ben een getrouwde man van 43.... )
Als verliefd wordt op een ander,dan is logisch dat die vrouw, op bepaalde terreinen
iets meer in haar mars heeft dat je eigen partner. Je voelt het moment van ontevredenheid
in relatie tot je vrouw, in feite ben je aan het afspiegelen wat vrouwelijke collega in huis
heeft, dat heeft jou vrouw niet en zo verder.... ! Sommmige vrouwen hebben een warme
aantrekkingskracht waardoor je ingekapseld en verliefd op kan worden.
Je weet voorjezelf dat deze verliefdheid niet kan en dus altijd een backup-bagage met kant klare antwoorden
en wat wel en niet kan.
Natuurlijk is jou verliefd begrijpelijk en bijna meegesleurd wordt in het goddelijke en sensuele wereld
van je jonge vrouwelijke collega.
Dat je het niet meer weet - wat te doen etc.. - is ook begrijpelijk, maar je zal toch - je verliefdheid -
voor jezelf in toom moeten houden en beheersbaar moeten maken in de omgang met je vrouwelijk collega.
Wat je (begrijpelijk) gedaan hebt is door de ontmoeting van verliefdheid, jezelf teveel in een droomwereld te plaatsen
terwijl de realiteit anders is en als zij ( vrouwelijk collge of je eigen vrouw) er achter komt,
voorjezelf nog erger kan maken.
Nav van jou verhaal weet jou collega het nog steeds niet maar mogelijk al op afstand ontdekt heeft over jou
verliefd? * wat ga je ermee doen - als de ontdekking op tafel komt of blijft je maar al te graag in het land
van utopie met alsgevolg magerder wordt en door vereenzaming uitgeput zal worden.
Het in toom houden en beheersbaar maken van verliefdheids- gevoelens voor een ander kan iedereen. In de regel
is ontkenning van dit voorgaande een bevestiging van jezelf dat je wel onder controle kan houden maar gewoon
niet wilt - dus opnieuw de ontkenning. Allemaal begrijpelijk als je eenmaal in een stroom versnelling in zit dat bijna
niet tegen te houden is. Voor jezelf maak je een soort welles en nietes spel waarvan het gevoel de overhand neemt
en je verstand compleet tegen werkt. Wie is nu verliefd ?? De Roberto met verwarring gevoelens wat leidt tot vermagerings
keur en vereenzaming in het oerwoud van Utopia. Of De Roberto die de wereld van verliefdheid in toom kan houden??
Een goed advies is: Je weet het nu wel, omdat jezelf het in de hand hebt en de verwarrings gevoels gemaakt hebt.
The final touch: niemand anders weet het niet hoe het afloopt, Maar jij wel dus. Geniet ervan en houdt in TooM.
mvg De liefde,

Het is heel simpel, het anwoord is ja. Ik heb nooit gedacht dat het mij zou overkomen en ik heb me er ook met hand en tand tegen verzet, maar ik ben verliefd en niet zo\\\'n beetje ook. Ik was er niet naar op zoek en toen het me overkwam heb ik ook heel erg geprobeerd om het weg te stoppen. Nu geniet ik er gewoon van. Ik weet dat hij nooit voor mij zal kiezen, maar ik weet ook dat hij net zo verliefd op mij is. We praten er gewoon niet meer over en genieten van de spaarzame momenten dat we bij elkaar kunnen zijn. We weten onze plek en zien onze relatie als een toevoeging in onze levens. Ik weet dat het heel cru is voor zijn vrouw en dat ze bedonderd wordt en dat ze heel erg gekwetst is als ze er ooit achter komt... Toch ga ik er mee door. Het is bijna verslavend en hij is gewoon heel goed voor mij, ondanks de moeilijke momenten en de wetenschap dat ik alleen voor erbij ben. Zolang hij goed voor me is zal het lastig zijn om ermee te stoppen. Ondanks dat ik weet hoe onze relatie in elkaar zit

Beste what must I do?, (tjahh.. verliefd op een getrouwde man dat.... )
Als hij het belang van jullie kind net zo belangrijk vindt als zijn kind dan zal hij iets
meer van zichzelf gehoor moeten geven naar jullie beiden als vrouw-zijnde en moeders binnen
jullie relaties. Over de keuze van openheid valt op den duur niet te twijfelen los van het
feit of uiteindelijk met jou verder wilt gaan. Dat je nog veel van hem bent gaan houden maar door
de huideige situstaie in een bijna soort onbewoond eiland zit en toch een brug wilt maken naar de buitenwereld,
is voor jou terrecht en zeer begrijpelijk, maar dan moet het wel duidelijk tegen hem gezegd worden.
Hiermee leg je de 1e stap en misschien wel de belangrijkste voor jezelf en je kind naar een eerlijk en open
relatie. Dat hij eerlijk wilt zijn en moeite heeft is duidelijk maar openheid van zaken is net zo goed
een zeer belangrijke plaats binnen jullie relatie(s). de volgende handeling is: He must do it!!

mvg De liefde,

Beste Ikke, (Hij is dan wel niet getrouwd maar....);
What to do? Dat is iets wat je zelf in de hand hebt. Tot nu laat jou vriendin toe dat hij dagelijk
bij jou over de vloer komt waarbij het lijkt alsof jullie twee al een koppel zijn.
Op jou vraag what to do, ben jezelf niet duidelijk of je het echt wilt om op zijn verzoeken in te gaan
en jou openheid naar zijn vriendin of beter gezegd jou vriendin.
Zeer waarschijnlijk zijn er meer inhoudelijk aspecten binnen jullie dagelijkse omgang aan de orde geweest
waarbij eenheid aan communicatie niet of nauwelijk is geweest in relatie naar jou ( jullie) vriendin.
Eerlijkheid en openheid naar jullie vriendin is een belangrijke voorwaarde om vervolgens nader
stappen te kunnen gaan ondernemen. Het gevolg is natuurlijk eveneens duidelijk c.q. * het conflict
dat tussen jullie plaats kan vinden en hoe ga jezelf daarmee om? * Wat vindt jou (jullie) vriend zelf
van om open naar elkaar te zijn enz... ! * en natuurlijk de mening van zijn vriendin.
Om het misschien voor jou leuker te maken - hij zal die stap moeten nemen.

mvg De Liefde,

Beste Bevelander,(hallo ik ben 54 jaar en...),:
Om er achter te komen zal eerst jou partner om een ander wijze (sociale omgang)
beter moeten kennen. Dat kan je in 1e instantie niet aan derden vragen maar aan je
vriend. Eerlijk zijn is een voorwaarde binnen een relatie om meer openheid en te
krijgen van de ander en van elkaar. Dat jullie met elkaar naar bed gaan is een keuze
en stap van een gezamelijk verantwoordelijkheid. Het zal zeker lichamelijk een genot en
heerlijk zijn om met elkaar naar bed te gaan maar rationeel is onderling tussen jullie te weinig
(of misschien helemaal niet) inhoudelijk over gesproken.
Met inhoudelijk wordt hiermeer bedoeld dat men: over elkaars achtergronden weet en kent
maar vooral het actuele denken en sociale omgang. De passie om nog meer van elkaar te gaan houden
is jullie onafhankelijk verleden, door deze te niet gaan kopieren naar jullie actuele situatie maar
meer dynamiek in te blazan en inhoud te geven. Doe je dat niet dan bestaat de kans dat jullie
beiden opnieuw in een, zoals je het zelf aangeeft, in een (nieuwe) platonische relatie.

mvg De liefde,

Beste Martin,

Je hebt voor jezelf al duidelijk taal gesproken tegen haar.Je bent dus niet verliefd.
Het gevolg: Natuurlijk vinden vrouwen het geweldig dat iemand haar leuk,knap en mooie vinden,
het streelt hun hart en zeker als zij het niet verwacht dat je dat persoonlijk tegen haar hebt gezegd.
Ook als wilt ze (misschien) niks met jou, dan nog vindt zij als vrouw-zijnde prachtig en heerlijk om complimenten
te krijgen. Nav jou verhaal, zal dat zeer waarschijnlijk ook de enigste reden dat zijn dat ze kijkt naar de omgeving
en dus automatisch of eerder en regelmatig in jou richting.
Ga maar vanuit dat ze niet verliefd is en jij niet op haar, maar geniet van het moment en de schoonheid.

mvg, De Liefde,

Beste Anisa, ( je bent al 9 jaar verliefd...)

Eindelijk \'n ander kort en prachtig levens ervaring van iemand die haar verliefdheid in balans kan
houden. Mijn complimenten over je eerlijkheid en het balanseren tussen het geweten en
emoties. ene...smoorverliefheid geniet en blijf het koesteren.
mvg, De liefde,

Ik was gezakt voor mijn rij-examen en absoluut niet tevreden met mijn instructeur, dus ik ben overgestapt. Ik was erg zenuwachtig voor deze nieuwe lessen. De eerste 3 lessen verliepen wel normaal, maar daarna begon het op te vallen; de sexuele spanning was te snijden in die auto. Steeds vaker kwamen er sexueel getinte opmerkingen, aanrakingen en blikken van zijn kant. Smsjes over en weer. In het begin blokkeerde ik het nog wel omdat hij een vriendin had. Maar naarmate ik meer lessen had gehad, werd ik steeds gekker op hem. Nadat ik mijn examen haalde zijn we lekker het bos in gegaan om te knuffelen, zoenen en meer. Ik verdronk in zijn ogen. In mijn ogen is hij de liefde van mijn leven maar wat we deden was verkeerd. Dus we zijn opgehouden. Intussen zijn we al meer dan een jaar uit elkaar, maar nog krijg ik vlinders in mijn buik als ik aan hem denk.

Het waren de leukste en mooiste rijlessen die iemand ooit kan krijgen. R. ik hou van je!

ben al 9jaar verliefd op ene getrouwde man
zelf gaan trouwen gezin gesticht en kan hem maar niet uit mijn hoofd krijgen
alleen ga mijn gevoel niet achterna
zelfs nu ik gescheiden ben
blijf ik afstand houden
maar ben wel smoorverliefd op hem
kan gewoon niet een gezin uit elkaar rukken is niet netjes
wat hij bij zijn vrouw doet kan hij bij mij doen dus begin dr niet aan
geduld is een schone kunst zeg maar

Beste Jos,...
Binnen jou verhaal en zinsnedes heb je meerdere malen - herhaaldelijk voor jezelf antwoordt gegeven.
je bent op een gegeven moment open voor je beste vriend.
Je vriend natuurlijk allang door dat dat je iets met hem persoonlijks wil,terwijl voor niet de bedoeling is
en haal uit jou beschreving eigenlijk ook niet meer.
Dat hij met jou intiem is gegaan heeeft puur met jullie wederszijds vriendschapsrelatie dat al jaren
geleden al was. Hij kent jou dus door en door en weet voor jou soms zijn grenzen te verleggen en te stoppen
te meer omdat hij ook gelukkig getrouwd is. Dat hij dat ook door had dat het in al een hele tijd niet
zo goed met je gaat staat in relatie over de bekende vraagstelling over het ziekenhuis en vandaar dat
zijn vrouw ook aanwezig was bij jullie ontmoeting.Niet dat zijn vrouw het weet over jou verliefdheid
maar puur de bezorgheid.
Zoals jezelf tich keren hebt aangegeven,ligt het probleem natuurlijk bij jou en niet bij je vriend.
Je vriend heeft als geen ander meerderemalen geprobeert de spanning van je verliefdheid in belans te brengen zpdat
* a. voor jullie wederzijds bijzondere vriendschap en * b. zodat er voor jou zelf geen gevaarlijke situaties
kunnen onstaan.
Hiermee heeft hij voor de die itieme grenzen verlegd en niet omdat hij dat in het 1e instantie zelf gewild heeft
en sterker nog als het ff kan de itieme momenten te laten stoppen.
je moet maar zo zien, jou vriend probeert het beste voor jou te doen en zelf meer dan dat wat hij voor
jou gedaan heeft. Er zullen zeker momenten komen dat bijv. de intieme momenten genoeg is geweest,te meer
omdat voor hem eigenlijk niet de bedoeling was om zover te gaan.

Voor jezelf kan je wel iets veranderen en niet alleen je emoties - jou hart- laten aanspreken c.q zelfs om geen
gevaarlijk situatie uit te halen.Want dit laatste is de grootste zorg van jou goede vriend.
jezelf dieper in emoties laten leiden terwijl dat helemaal zo niet hoeft te zijn.
Elke advies en ook van jou vriend om jou leven eerder en beter in belans te brengen is goed.
De vraag blijft jij zelf zal het moeten doen door verstandelijk meer eerlijkheid en
open tegen jezelf te zijn. Om je verliefdheid gevoels beter onder controle te hebben help jij jezelf mee
jullie vriendschap. Geen ander kan dit voor je doen, het ziekenhuis niet, je vriend niet en anderen niet.
Je weet toch ook wel als je anderen ziet wat eigenlijk niet door de beugel - het eigenlijk zover hoeft
te laten gebeuren.Precies, je zit er nu midden in het proces waar alleen door emoties een voor de toekomst bepaalende
factor de voorkeur heeft dat je verstandelijke relatie met je vriend.
Begin dus bij jezelf, laat de benarde emoties, de onnodige veelheid aan pillen aan jou voorbij gaan.
Neem meteen de stap om het boverstaande te doen en zeker niet uitstellen tot straks.

mvg, de liefde.

Beste Danemans,

Over het algemeen is verliefd worden om iemand altijd een gezonde zaak.
Zoals jezelf al aangeeft ga je op verschilllende manieren daarmee om.
De vraag blijft, welk manier is het beste om om tegaan met jou verliefdheids gevoelens.
Het is ook heel normaal als iemand nog dieper in de gevoelens van zichzelf of van die ander
in kruipt. Het nadeel kan zijn, hoe meer en dieper in de emoties i.c van verliefdheids gevoelens duik
des te moeilijker het is om daar weer uit te komen. Het heeft ook niets te maken of de een getrouwd is
en de ander niet. Voor een belangrijk deel heb jij jezelf in de hand gelegd, niet dat het negatief
hoeft te zijn,integendeel zelfs.
Je verliefdheid moet je blijven koesteren met de vraag : Hou je het alleen op een bakje koffie of
een (wederzijs) heel gezond omgangsvorm en inhoudelijk conversatie ? .
De 2-gesprekken waarvan je het aangeeft waren en zijn warme en integere momenten waarbij
een open en persoons gerichtte vragen zijn gesteld. Dat kan en mag als de ander het toelaat c.q.
te willen beantwoorden. Afhankelijk van de vraag - antwoord situatie en
de uitslag (het resultaat) wilt nog helemaal niet zeggen dat verliefdheid aan te pas moet komen.
Die eerlijke zzper kan net zo goed en ongeveer dezelfde vragen stellen aan anderen, dus aan andere
vrouwen en misschien ook mannen. Gewoon, omdat het binnen zijn karakter eigenschap van zijn persoon past.
Sommige mensen =ook al kennen ze die ander niet= stellen persoons gerichtte vragen aan mensen,
wat heel normaal is, terwijl de ontvanger (jij dus) het niet verwacht.
Sterker nog, als jij daar response opgeeft en verder op door gaat, tja dan is heel natuurlijk en normaal
dat die persoon reageert en daarop antwoordt geeft. Het kan natuurlijk,in jullie geval,
leiden tot verliefd gevoelens en een dikke - met vertwijfeling - warme kus.
Kijk, de resold is het gevolg van iets dat al eerder gestimuleerd is maar ook mager aan gezien jou signalen
naar hem bevorderd maar ook twijfels ophaal en zijn vrouw wilt blijven respecteren.
Blijf je de (diepere) signalen uitzenden, dat kan en mag maar dan met grenzen; zoals hij al aan gaf de relatie naar zijn vrouw.
Ga je voor een diepere verliefdheidheids-uitdaging, dan respecteer je zijn keuze niet wat kan leiden tot
nog meer verwarring bij jezelf of wederzijds.Denk je, je gaat ervoor?!!
Let wel op: De vraag blijft, welk manier is het beste om om tegaan met jou verliefdheids gevoelens, als single als
een syndroom van een ideale relatie of is er sprake van wederzijds??!! Kortom, hij heeft al antwoordt gegeven.
De keuze is aan U!.
mvg, De liefde.

Beste Albert,

Twee type gezins-achtergronden bepalen niet het tot stand komen van een liefdesrelatie.
De een heeft geen goed huwlijk terwijl de ander stabiel tot goed.
Dat is niet de bron dat mensen verliefd worden op elkaar of wat heet houden van.... .
Dat voor jou achtergrond invloed heeft in je dagelijks werkrelatie met als gevolg
dat je iemand anders ontdekt en hiermee op je gemak en thuis voelt, oke en begrijpelijk.
Mensen worden verliefd op haar of zijn persoon, dit kan op iemand uiterlijk of innerlijke
gevoelens zijn of op beiden.

Als zij inmiddels al een keuze gemaakt heeft om bij haar man en kinderen te blijven, dan is
het al duidelijk dat zij voor een veilig tot een geborgen gezins-situatie wilt houden.
Desalniettemin wilt zij toch met jou blijven samenwerken wat voor haar doen een heel goede
keuze, te meer omdat ze voor haar gezin open en eerlijk is en naar jou net zo goed.
Een vertrouwd en open collega\'s tref bijna nergens op de werkvloer.
Dat je verliefd blijft op haar is alleen maar gezond en als je erg veel van je vrouwlijke
collega houdt, dan kan je beter haar ondersteunen in haar keuze ondanks dat je haar heel
graag voor jezelf wilt behouden. Haar keuze is een duidelijk signaal dat zij bij haar gezin
gelukkig voelt. Om haar nog gelukkiger te maken, zal je haar keuze moeten en blijven respecteren
en vooral op de werkvloer heeft ze duidelijk gemaakt voor goede en voorzetting voor
een samenwerking. Bouw je gevoels beleving langzaam af om haar voor jezelf (prive) te behouden
en bevorder jou werkrelatie met haar nog verder op als goede en vertouwde collega\'s.
Geen zorgen je komt wel overheen.
mvg, de liefde.

Beste M,

Je loopt al een tijdje met dit probleem.
Wat je kan doen is twee zaken te onderscheiden;
1. - je eigen rol en functioneren
2. - de rol en positie van je partner.

Inmiddels zijn gemeenschappelijke afspraken gemaakt maar daar is niets van terecht gekomen.
Dat heeft altijd een oorzaak.De bron hierin zijn de personen zelf.

1- Je eigen rol en functioneren; - Je hebt gehandeld naar beste geweten en dat is een zeer
belangrijk aspect in je doen en laten, omdat hierin altijd je goede en minder goeie kanten
kan laten afspiegelen. Een van die punten is het luisteren naar een ander. Jou relatie naar je partner
heeft hierin duidelijk duidelijk sporen achter gelaten.Niet dat jij de enigste bent, aan jou partner
kan op dit punt net zo goed liggen. Weer terug naar jou, \"luisteren\" is een belangrijk in communicatie
naar een ander. Hierin zit je (in regelmaat) op een verkeerd spoor, dus achteraf misschien kan een aantal
zaken niet goed begrepen door jou terwijl deze van jou partner belangrijk zijn. Dan kan het dus een reden
zijn dat hij naar anderen gaat om zijn ei kwijt te raken.Het heeft dus ook in 1e intantie niets te maken met
verliefdheid of vreemdgaan. Door naar die ander goed te luisteren en op gelijk-nivo gedachte te zitten communciceert
je met de omgeving i.c met jou partner.
Als je daar aan werkt dus bewuster worden in je dagelijkse doen en laten, dan zal de omgeving (anderen dus)
op jou postief op reageren en opnieuw aandacht geven aan jou, met als vervolg kan leiden naar een positief gebaar
naar jou directe omgeving.===

2- De rol en positie van jou partner heeft op dit punt voor een belangrijk deel net zo goed zijn verantwoordelijkheid.
Als iemand zich vaak niet begrepen voelt gaat hij/zij i.c instinctief naar een ander, al is het om ff bij te buurten of
bij te kletsen. Hij maakt zij beloftes misschien heel goed bedoeld om te stoppen, maar moet bijna gelijktertijd
de zaak opbiechten dat het verkeerd is verlopen. Hij kan zijn beloftes wel waar maken als hij op het juiste spoor
gebracht wordt. Namelijk, door goed begrepen aandacht krijgen van de ander, jij dus maar wist je al!!.
De (zgn) verliefdheid naar zijn vriendin is puur een uitlaat klep. Sterker nog, het kan iets geweldigs tussen hun worden
maar ook weer niet. Want als hij op momenten of in de toekomst, opzelfde manier met zijn huidige vriendin
(net als in het verleden bij jou gebeurt is) dan komt hij zichzelf opnieuw tegen met als vervolg dat
hij opnieuw andere mensen (door toeval van omstandigheden) gaat benaderen. M.a.w hij loopt zichzelf achterna.===

Terug naar jou: Dat het allemaal verschrikkelijk pijn doet is begrijpelijk, maar daar moet je overheen komen.
Te meer, omdat jezelf te negatief beoordeeld in je eigen doen en laten. dat moet je dus zeker niet doen en toe
laten. Dat je niet begrijpt wat hun beiden allemaal teweeg hebben gebracht is puur een gevolg van.
Daar moet je jezelf niet laten leiden, nu is het al bijwijze van al een hel, dus misleidt jezelf niet om nog
dieper in het ravijn te storten. Je moet maar zo denken; wat jezelf doet en geprobeert hebt is altijd goed
is het achteraf naar verwachting niet naar wenst dan doe je toch volgend keer gewoon beter en HOOP is er altijd.

mvg, De liefde.

Beste Roos,

Je maakt de indruk alsof je in een auto zit die puur energie aan het verzuipen bent.
M.a.w. als je zuinig aan wilt doen met jou energie en het stapgewijs beter gaat verdelen door
eerder of af en toe in de 5e of 6e versnelling te gaan rijden dan ie het veiliger.
Andersgezegd: Neem dan de tijd om jou gevoel-verliefdheids beleving onder controle te hebben,
anders ga je - niet bedoeld - eigen auto slopen!
De manier waarop je beschrijft geeft ook aan dat je te haastig indruk maakt, begrijpelijk,maar toch
ga wat meer in de 5e of 6e versnelling rijden dat is zuiniger en je hebt beter, overzichtelijker
veiligere gevoel, je wordt daar door automtisch relaxer en geeft meer ruimte om te ademen en warmte voor jezelf
en natuurlijk voor je verliefdepartner.
Want zeg eerlijk het zou toch zonde zijn om al je energie zo maar te verspillen.
Ik wens je een gezonde en tijdloze liefde.**** You time will come.

mvg,
De liefde

Hallo anoniempje, or whatever you named,....

Begrijpelijk dat het irriterend is dat anderen - mannen... dus.- zoveel meer dan gewoon belangstelling
in jou tonen. Niet alle mannen zijn hetzelfde zoals je bijna letterlijk bedoeld.
Toch past binnen de erfelijke instincten en genen van de man. Als mens kom je niet onderuit als je
iemand prachtig en mooie vindt.Dat zit eenmaal ingebakken in het mens en dus biologisch instinct, te meer
in relatie tot sexualiteit.
Daar komen mannen als vrouwen niet onderuit, Idemdito: getrouwd of niet getrouwd.
Het heeft dus ook niets met het fenomeen wel of niet volwassen zijn. Dat je het niet leuk vindt dat die mannen
aan jou bijwijze van: zitten frunnikken en wat heet meer in deze richting, oke en begrijpelijk.
Maar zeg nou niet dat deze mannen onvolwassen zijn en maar allerlei handelingen moeten gaan om jou gedachten
in het gelijk te stellen. Ik denk eerder en eerlijk dat het met jezelf heeft en daar niet direct mee om kan gaan,
anders kan jij met je opmerkingen nergens anders terrecht.

Het gevoel dat iemand aangetrokken tot die ander,zoals in jou geval, is een probleem van jezelf. Die vele mannen komen
toch naar je toe wat voor hun toch geen probleem is, het is eerder dat jezelf niet mee om kan gaan met die bij gepenitreerde
en overvloed aan gewone belangstelling.
M.a.w als iemand niet met de omgevings factoren en invloeden kan omgaan en probeert daarmee die omgeving
terrecht te wijzen en het lukt maar niet, Tja dan zal je toch anders mee om moeten gaan met die invloeden van buitenaf.
Want die - flirt... etc - invloeden zullen altijd aanwezig zijn hier,nu en zolang de mens nog bestaat in de verre toekomst.

On the way,... mannen houden eenmaal van een pittig vrouwtje en dat is posetief... en wat hierna komt...
ligt helemaal aan jezelf.

Whatever... your anomiempje.

Ik vind het zelf irritant om te merken als mannen meer dan normale interresse in mij tonen terwijl ik duidelijk heb gemaakt dat ik getrouwd ben.

Word volwassen en zorg dat je in staat bent om op jezelf te zijn en activiteiten te ondernemen met o.a vrienden. Als je zelfstandig bent, voldoende activiteiten onderneemt, jezelf goed onderhoudt komt een relatie vanzelf. Door erop gefixeerd te zijn, wordt je gefrusteerd.

Je kunt iemand er leuk uit vinden zien of aardig vinden overkomen. De stap die daarna volgt is altijd een min of meer verstandelijke keuze: je laat toe in je hoofd dat je fantaseert over die ander of om hem/haar beter te leren kennen. Je houdt zo zelf de gevoelens in stand.

By the way, ik vind het nogal grof om te proberen iemand te verleiden die al getrouwd is. Het is gemeen, het is laf en onvolwassen.

Jeetje, wat herkenbaar allemaal.Na lange tijd weer in contact gekomen met iemand die ik via mijn werk ken, eerst leuk contact, maar later werden de mailtjes, sms-jes, chats en telefoongesprekken toch anders. Ik had jaren geleden al gevoelens voor hem, maar dat kon toch niet beide getrouwd. Nu enkele maanden geleden bleek er enorme chemie tussen ons te zijn. Onze beide huwelijke waren niet goed, ik lig ondertussen in scheiding(niet om hem), hij weet wat hij moet doen maar kan het niet om zijn kinderen, daar is hij gek op. Wij hebben nu bewust geen contact en hopen dat de tijd een antwoord zal geven. De situatie doet ons beide veel pijn, je weet waar je hart ligt maar het mag niet. Elkaar stiekem zien werkt niet, hij is dagen van slag en dat geeft te veel spanning en slapeloze nachten. Ik mis zijn positieve instelling maar vooral zijn schouder om zo nu en dan even flink uit te huilen. Hoe het afloopt........... dat weet niemand.

pff zo herkenbaar!!!ook mij is het overkomen ben weer in contact gekomen met mijn jeugdliefde en we zijn nog steed enorm verliefd op elkaar en we houden zielseel van elkaar maar...hij is getrouwd en heeft 2 kinderen ook ik ben in een relatie en heb 1 kind dit maakt het allemaal zo moeilijk we hebben de eerste paar maanden een normaal chat contact gehad maar sinds we vakantie hebben gehad zijn de gesprekken intenser geworden we willen elkaar dol graag maar hij wil zijn vrouw niet ontrouw zijn want dit zou hij nooit kunnen verbergen het gevoel wat dan los komt als we met elkaar sex zouden hebben(het gevoel naar de partners word dan anders)ook ik twijfel er zelf over al hoewel ik zelf vorig jaar ben bedrogen door mijn Partner en me dit enorm veel verdriet heeft gedaan weet ik dat we afstand van elkaar moeten houden maar het is zoooo verschrikkelijk moeilijk,nu om 1 of andere reden kunnen we de 1e tijden niet met elkaar chatten dus bellen we elkaar maar oooo wat doet dit enorm veel pijn.ik ben verliefd op hem en hij is verliefd op mij dit heeft ie mij pas geleden verteld de liefde tussen ons is nooit over gegaan wel vertelde hij erbij dat we ooit weer samen zouden komen maar dit zoou ook in een ander leven kunnen zijn.

maar omdat hij haar trouw heeft beloofd vertelde hij at hij niet bij zn vrouw weg zal gaan althans niet nu ivm de kinderen
al moet hij bijwijze van spreken in dr kruipen hij blijft voor zn kinderen want die zijn hem alles maar hij heeft het verrotte moeilijk omdat ie zelf zegt bij een vrouw te zijn terwijl hij van een ander(mij)houd en ik heb het zelfde zuchttt dit is zo ontzettend moeilijk

Als iemand gelukkig getrouwd is, gaat het over, hij of zij laat het over gaan, al kost dat heel veel moeite.
Als iemand NIET gelukkig getrouwd is, gaat het waarschijnlijk NIET over, je wil het niet over laten gaan.
Beter ieder apart gelukkig met de juiste partner, dan samen een levenlang ongelukkig, toch?
Of zijn er mensen die een andere mening hebben?
Ik hoor deze graag.
M

Hallo allemaal. Ik ben een getrouwde man van 43 en heb drie kids. Sinds een aantal weken ben ik op een onwerkelijke manier verliefd op een collega die ook nog eens veel en veel jonger is. Ik heb het gevoel dat zij ook verliefd is op mij aangezien ze dagelijks smsjes stuurt en de subtiele boodschappen daarin. Natuurlijk vraag ik me af hoe dit kan gebeuren, voel ik mij nu ontevreden over mijn huwelijk terwijl dat niet zo moet zijn, etc. Ik slaap nu slecht, ben in drie weken bijna 6 kilo afgevallen en kan eigenlijk nooit meer vrije gedachten krijgen. Zij is een super spontane vrouw en ik vind het onbegrijpelijk heerlijk om bij haar in de buurt te zijn; ik heb nog geen enkele fysieke grens overschreden, in gedachten echter iedere dag. Toch weet ik dat deze verliefheid niet kan; krijg het echter niet uit mijn hoofd en buik met als gevolg dat ik me thuis steeds verder terug trek en \"afwezig ben\". Weet ook dat iedereen me zal veroordelen, erover praten met iemand kan niet. Weet niet hoe dit afloopt, weet het gewoon niet.

het is een gevoel wat onbeantwoord kan worden. Van beide kanten niet..
Gevoel is zo diep geworden, dat je elkaar wilt maar het kan, mag en hoort niet!
Je probeert, doet je best om je verstand sterker te maken maar je gevoel wordt er alleen maar sterker van..
Je ziet elkaar en weet dat je allebij veel pijn van binnen voel.. Je wilt dit niet aan elkaar aandoen maar het wordt erger! Elkaar gelukkig maken met ons gevoel is het niet, het is pijn voelen..
Waarom is dit ons overkomen? Hoe kan je getrouwd zijn en toch ook gevoelens voor een ander hebben? Hoe kan je gevoelens voor een ander krijgen terwijl de ander getrouwd is? Waarom zoveel vraagtekens als liefde iets is wat mooi moet blijven? Wat je moet vasthouden? Geen van beide weet er antwoord op.. een gevoel wat niet beantwoord mag worden, dat weten wij beide heel erg goed!

Beste Els,

Open relatie ?
In een open relatie wilt nog niet zeggen dat je altijd jouw gevoel over geluk en verdriet kan uiten of verwoorden naar je partner.
De verwachting dat je dat eerlijk deelt met elkaar is begrijpelijk! Maar dat is iets persoonlijk en onafhankelijk tussen man of vrouw.
Het trouwe - gevoelsleven dat voor beide partners gold - man en vrouw - is totaal iets anders dan wat jij bedoeld in relatie
het verliefdheids gevoel of sterker nog, het houden van die andere vrouw.

Je verwachting in een open relatie dat jij ook Ongelimiteerd kan praten of wilt praten, klopt dus wel maar ook weer niet ?
Ben je daar niet eens, oke prima, maar je man kan in eerste instantie met zijn verliefd op een ander niet alles tegen jouw vertellen!
Waarom niet ? omdat het het iets persoonlijk is tussen die bedoelde vrouw en jou man en daarmee hebben anderen ,dus jij ook,
niets mee te maken, zelfs in open relatie. Al ben je 25 dagen of 25 jaar getrouwd of samenwonend.Dat is ook de belangrijkste reden
dat hij niet van die verliefdheid met jou niet kan delen, gewoon omdat het iets tussen jou man en die vrouw is.
Ik begrijp volkomen dat het bedreigend is en voel met mee dat heus niet prettig om in deze benarde belevingsgevoel te zitten.
Muur ?

De muur wat je over heb is puur een gevolg van open en eerlijk ziin tegen elkaar waardoor de confrontatie veel harder aan kan komen.
Het heeft dus niets te maken met vreemd gaan en wat heet een open relatie.

Het gevoel van ; blijft theoretische een onbeschreven wetboek en dat het bij jou een zeer pijnelijk reactie teweeg heeft gebracht.
Ik begrijp goed dat de vertwijfeling bij diep erin zit en dat de andere vrouw met haar verjongings-keurmerk flink heeft huis gehouden.
Wat kan je eraan doen en wat moet je hiermee ? Op het eerste plaats moet je, denk ik , het verjongings-concept van die vrouw niet naar jezelf
kopieren, hoe graag jij het ook wil omdat jongetje terug naar te brengen in jullie vrouw - man relatie.
Ten tweede zal je moeten af vragen wat voor een soort open relatie hebben jullie ondergaan, vanaf het begin en wat heet heden.

Als je dat na goed overweging voor jezelf een beetje duidelijk hebt ,dan pas ga je met je man hier over hebben. Ook zit je man midden in een
soort verjongings-keur waarin - verliefdheid en houden van die ander vrouw - een onmismakelijk en onverteerbaar gevoel bij jou geeft.
Wil je van hebben blijven houden zoals het vanaf jullie verliefdheid is begonnen en hem op een voor jou goede spoor te zetten, dat is luisteren
en de juiste time in aandacht geven, per slot van rekening -je kent hem toch!!!

mvg De liefde.

Getrouwd, collega, een irritant narcistisch, dominant mannetje waar ik regelmatig mee in gevecht ben. Maar wat is ie toch waan-zin-nig aantrekkelijk! En daar laat ik het maar bij, al zou ik het liefst verdrinken in zijn blauwe ogen..

Beste Nad,
Allereerst, proficiat met je verliefdheid. Plotseling verliefd worden op iemand kan elk mens overkomen.
Daar is ook niks mis mee, al is de beleving tot het einde van de wereld.
De cardinale vraag blijft, wil jij of de ander \"werkelijk\" iets meegeven zodat wederwijds een meerwaarde wordt.
Je pogingen waren goed maar het kan ook beter.
Ten eerste:
Je inzet was goed maar ook weer niet overtuigend genoeg. Zo ja, dan waren nu en allang bijelkaar.
Begin bij jezelf neem de tijd en rust zodat de ander meer vertrouwen kan herkennen om die ene voor jouw belangrijke stap
te kunnen nemen,ipv zoals nu steeds maar stil te blijven staan in emoties enz... , wat heel begrijpelijk is natuurijk!

Je hoeft ook niet al te lang stil te staan in begrijpelijk houdingen en in een blijvend acceptatie situatie te zitten,
hoe hij moeilijk het ook is.
Hij koos en kiest zelf om in die \" wat heet ;veilige\" - spiraal te blijven zitten.
Als hij werkeijk aan toe is dan zal hij die stap zeker nemen. Maw je kan hem daarmee niet mee helpen door alleen begrijp vol te zijn
en zijn \"benader emotionele\" gevoel - ondermeer naar de kinderen blijven accepteren.
Niet dat de kids niet-onbelangrijk zijn, integendeel zelfs wat dat heeft hij vaak genoeg laten merken, of niet soms!!

Gezien jou verhaal waarin de kwetsbare posities ( Voor jou en hem) in regelmaat terug komen, staat de ontwikkeling gewoon stil.
of het nu 4 maanden of 4 jaar is , maakt het inprinciepe niet uit. Geduld is misschien in deze een belangrijk factor, maar wat je
beter kan doen is actie ondernemen, door hem te laten geloven \"overtuigen dus\" dat hij meer voor je gaat voelen en gaat houden.
Begrijpelijk dat hij met twijfels zit - benaderde spiraal-kwestie ( kids etc...) - maar daar heb je ff geen boodschap aan.

Als hij echt van je houdt, maak hem duidelijk hoe jij prachtig en mooie vrouw bent en dat jij veel kan betekenen in de toekomst ook dus voor de kids.
Dat jou karakter \"jouw liefde\" voor en bij hem past om samen verder te gaan.

Nogmaals: wachten \"niet dus\" actie ondernemen \"wel dus\" en dat er meer in de omgeving te doen is om samen te verbeteringen.
Het gevaar dat je hem kwijt raakt is meer een keuze van hem, want aan jou hoeft het echt niet te liggen.
Als hij echt van jou houdt dat zal hij werkelijk, de voor jou zo\'n belangrijke handelingen, stapgewijs nemen.

met welgemeende groet

De liefde.

Ik heb zelf een ervaring met een getrouwde man, ik ken hem ruim vier maanden, het was liefde op het eerste gezicht van beide kanten, hij is bijna twintig jaar getrouwd met twee kids en woont sinds vijf jaar apart van zijn vrouw, wel in hetzelfde huis. Zij hebben beide besloten om bij elkaar te blijven alleen voor de kids.
sinds dat we elkaar zijn tegengekomen, is alles veranderd in zijn leven, het enige probleem is dat hij nog steeds niet durft een stap in onze relatie te ondernemen, hij is bang zijn kids te kwetsen en dat begrijp ik en accepteer ik.
Zijn vrouw kent mij en heeft al door dat iets tussen ons is...
Zij is sinds mijn verschijning in zijn leven best veranderd.
Dit heb ik meerdere malen met hem besproken en ieder keer wordt het gesprek erg emotioneel, dat we beide geen oplossing vinden.
Heb meerdere malen geprobeerd een einde te maken aan onze relatie dat lukt me ook niet.

Heb nu twijfels, moet ik dan op hem blijven wachten? moet dan afstand nemen?
weet het niet meer...
heeft iemand advies voor mij.
dank u

Martin
Vanwege mijn werk kom ik enkele dagen in de week langs \'n school.
Het is mij nooit echt opgevallen dat een van de juffrouws (Els) met mij regelmatig oogcontact zocht.
Ik zal eerlijk zeggen \"Het een een knappe en mooie vrouw\" daar kom ik open vooruit.
Ik weet dat ze getrouwd is en 2 kinderen heeft, dacht ik van horen zeggen.
Maar verliefd worden op (een mooie ....) haar is voor mij toch iets anders en heeft voor mij een andere gevoelswaarde.

Totdat ik extra op ging letten - en op een dag, spontaan tegen de schoolgaande kinderen zei \" kijk, dat is nou een knappe juffrouw \".
Niet verwacht maar ook niet getreurd kreeg ik bij diezelfde kinderen een respons:
\"actie - reactie effect\"; Hij is verliefd - Hij is verliefd enz... .

Ik reageerde posetief op hun wave en zei \" iemand knap vinden wilt nog niet zeggen dat je ook verliefd bent op die juffrouw.

Negatief?
Maar ineens brande mij een bijna bedreigd lichtpuntje Ho.. Ho... Martin waar ben je mee bezig.
De sociale controle en zeker bij school en omgeving (ouders, collega\'s etc..) wordt vaak onderschat.
Voordat ik dus echt en goed op de rem kon trappen was eigenlijk al te laat om de wave in te dammen.

Posetief?
Hoe dan ook, door extra op Juffrouw Els te letten maakte ik bewust of onbewust zelf regelmatig oogcontact
met haar en van ene dag op de andere sprak ik haar aan en spraken we over de gewone dagelijkse dingen.
Wat ik eigenlijk tegen wilde vertellen en ook vanwege het bedreigend gevaar -roddels \" dat ik dus niet verliefd op haar ben \"
- en het mij niet lukte om direct tegen haar zeggen.
Te meer vanwege de sociale omstandigheden ( school - omgeving -kinderen en ouders -collega\'s staan altijd in de buurt etc... )
en dus geen privacy ruimte bestond of kan verwachten.

Uiteindelijk heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en besloot haar thuis op te bellen.
Ik ben heel direct en spreekt haar liever persoonlijk om het haar uit te leggen over de zgn wave-kwestie.
Verder dat ik haar wel een knappe juffrouw en mooie vrouw vind.
Maar, dat ik dus niet verliefd op haar ben. Gelukkig begreep ze het en daarmee is voor mij de kous af.

De schoolweek ging nog niet voorbij of een andere schoolweek kwam eraan en in al die dagen en momenten
dat ik opnieuw op de school aan kwam, maakten wij ( juffrouw en ik) regelmatig en gecentreerder oogcontact.
Ik probeerde de zgn oog-ontwijk gedrag maar na een paar seconden maakte ik zelf en zij ook opnieuw oogcontact.

Nu weet ik het niet meer \" ben ik nu wel of niet verliefd op haar of andersom of wederzijds?
Dus vertel... mensen wat kunnen we hier aandoen!

Martin

ja ben nu tot over mijn oren verliefd op een getrouwde man
alleen neem ik afstand van hem kom niet waar hij komt probeer met stappen weg te blijven waar hij werkt
het punt is zijn blik volgt me elke moment dat hij me ziet al mijn vriendinnen zijn verbaast over hoe ik hem kan negeren hij weet niks van mijn gevoelens ik kijk hem nooit aan
en hij weet zich geen raad als ik in de buurt kom
wat doe je als je het gevoel hebt dat hij de ware is en je niks mee kan beginnen
ben zelf bedrogen dus zou ook nooit zijn vrouw bedriegen dat doet zeer
maar mijn liefde voor hem ook
dus heb ik net besloten dat ik hem via een nepprofil op hyves mijn hart bloot leg ik moet het kwijt meer niet hij is 40 ik ben 25

Bij mij lijkt het wel alsof ik alleen maar verliefd wordt op mannen die getrouwd zijn of samenwonen.Ik maak het nu weer mee,ben via mijn werk in contact gekomen met een getrouwde man (hij werkt overigens niet bij ons maar was een ZZP-er voor een project bij ons en is nu dus weg). We hadden regelmatig contact via de telefoon en ik zag hem (bij het project waar ik moest notuleren) elke week. Ik vond hem vanaf het begin al leuk maar zonder er verder echt over na te denken. Afgelopen week zou hij voor het laatst zijn en ikzelf ga werken bij een ander bedrijf dus onze wegen scheiden zich zeg maar. We zijn met nog een andere collega afgelopen vrijdag wezen eten, hij zat tegenover mij aan tafel en, hoe gek het ook mag klinken ik had het gevoel alsof we daar maar met ons 2-tjes zaten. We hebben hele diepe gesprekken zitten voeren en hij stelde vragen aan mij dat ik bij mezelf dacht, jemig dit zijn vragen die iemand pas aan je stelt als hij echt in je geinteresseerd is. Overigens ik ben single. Ik voelde aan de ene kant dat ik zijn blikken ontweek maar ik voelde ook heel veel warmte binnenin. We hebben \"afscheid\"genomen en hij zei tegen mij en mijn andere collega, dit gaat zeker een vervolg krijgen. Ik reed dezelfde kant uit met mijn auto als hij dus zat een hele poos achter hem, toen ik af moest slaan moest ik huilen het voelde net alsof ik hem nooit meer zou zien vreemd he? Ik heb hem nog een smsje gestuurd om hem te bedanken en tevens te vertellen dat het verbazingwekkend was hoe hij mij aanvoelde die avond en dat hij een moordvent was. Ondertussen heb ik hem al een aantal keren ge-smsed maar hij belt mij ipv sms-en daar is hij niet zo;n ster in zegt hij hahhaa. Als de telefoon gaat wordt ik helemaal nerveus en zeg dan juist de dingen die ik niet moest zeggen. Op het moment dat ik dan ophang denk ik: \"waarom zeg ik nu zulke dingen\"? Ik had n.a.v. vrijdagavond hem gisterenmiddag nog aan de telefoon en hij vroeg wederom naar een aantal dingen die mij diep raakte, ik ben op dit moment helemaal van slag... helaas heb ik dit in het verleden ook weleens meegemaakt maar dit is zo;n integere, warme, intelligente man die ik in principe niet wil kwetsen omdat hij getrouwd is en kinderen heeft (1 is er al uit huis). Ik weet dat hij er zelf bij is maar ik merk, mede omdat ik single ben hem \"opzoek\"ofterwijl ik stuur hem een smsje bijv. met als je in de buurt bent en je hebt zin in een bakkie koffie dan ben je van harte welkom hoor! Waarom doe ik dit in godsnaam??? Het is heel moeilijk en ik loop ondertussen alweer een aantal dagen met pijn in mijn nek en hoofd v.d. spanning maar op de een of andere manier laat hij mij niet los. Ik ben over 2 wk voor het laatst bij het bedrijf waar ik nu werk en hij werkt als Project Manager bij een ander bedrijf, uiteraard heb ik zijn e-mail adres en telnr. maar ik wil hem heel graag zien en verder leren kennen, mede omdat hij over mijn zgn opgebouwde muur heenkijkt, hij vindt mij interessant.... ben ik hier al die tijd al naar op zoek of is dit normaal??? Ik heb dit op deze manier nog maar 1 x eerder meegemaakt en draai al aardig wat jaartjes mee op dit gebied. Wat de doen? Stoppen, van je af zetten...... makkelijker gezegd dan gedaan

Terwijl ik het van mij afschrijf merk ik ook dat ik constant aan hem denk. Gisterenavond nog bijv. ik lag in bed en fantaseerde dat hij achter mij lag en mij beetpakte.......vanmorgen werd ik wakker en fantaseerde dat hij naast mij lag te slapen. Wat is er toch met mij aan de hand...dat weet ik best ik ben verliefd en kan hier nog wel uren doorschrijven over wat ik voel en hoe ik me voel maar dit is niet bereikbaar voor mij en ik wil geen gezin kapotmaken maar waarom belt hij mij dan terug....................

Hij is dan wel niet getrouwd maar hij heeft wel een vriendin en een kind, hij woont bij mij tegen over en omdat zijn vriendin niet lekker in haar vel zit eet hij iedere avond bij mij, er is ook van alles gebeurt tussen ons de afgelope weken alleen de daad zelf nog niet. Hele dage is hij mij aan het smsen over hoe geweldig hij mij vind en dat hij met mij door wil gaan etc. Maar om het nog leuker te maken is zijn vriendin een hele goede vriendin van mij. what to do?

ik ben zelf net gescheiden en helemaal niet toe aan een nieuwe relatie. Kom ik die geweldige vent tegen die uiteraard getrouwd is. Hij blijkt al heel lang mij vreselijk leuk te vinden (de 2x per jaar dat we elkaar op een verjaardag zien) Hij was voordat ik verliefd werd al bezig met zijn scheiding. Nu is zijn vrouw erachter wat wij voor elkaar voelen en doet ineens gruwelijk haar best om het huwelijk te redden en weet hij niet meer wat te doen.

Ik heb een week lopen stralen omdat we allebei zo verliefd zijn en nu ben ik de wachtende of hij wel belt of langs komt en nog steeds zo gek op me is. Er is nog nooit iets echt tussen ons gebeurd en nu speel ik zelfs al met de foute gedachten om hem hiertoe te verleiden en hoop dat dat zijn beslissing makkelijker maakt. De enige die ik voor de gek hou, ben ik zelf

hey, ik ben een 21j en ben stapel verliefd op een getrouwde man van 38, wij hebben veel gemeen en lachen voordurend,tot voor kort wist hij niets van mijn gevoelens deze heb ik dan heel voorzichtig laten merken in berichtjes.
hij zei eerst ik ben gelukkig getrouwd en dat hij een eerlijke man is die niet vreemdgaat omdat hij dat zelf meegemaakt heeft, en ik had gewoon gezegd misschien ooit dan...
hij zei wie weet... ik vond het spijtig en hij ook dat stuurde hij toen ook.
ik wou me er dan bij neerleggen, maar ik zie hem op onze gezammelijke hobby 1 keer per week het moest juist lukken dat er een wedstrijd aankwam dus er moest veel gedaan worden extra training, alles klaarzetten,....
dus we zagen elkaar regelmatig vorige week trouwens. ik had me bij zijn beslissing neergelegd en dan vraagt hij opeens of ik mee iets wou gaan halen, het was een uur rijden, ik ga mee en hij begint terug over het onderwerp.
er is toen niks gebeurd, hij heeft mij s avonds ook naar huis gebracht omdat we niet ver van elkaar wonen.
toen ik wou uitstappen vroeg hij krijg ik al geen kus meer, ik wou dat vermijden omdat het al zo moeilijk was voor mij, wou zijn keuze respecteren, ik heb me toen nog ingehouden.
deze zaterdag was dan de wedstrijd, ik had besloten om hem zoveel mogelijk te negeren, wat ook lukte.
na een tijd begon iedereen weg te gaan, de persoon met wie ik naar huis reed had aan hem gevraagt of hij mij wou naar huis doen, ik zag er toen ook niks optegen.
die rit in de auto, begon hij met strelen en uiteindelijk stopte hij en kuste hij mij... ik wist niet wat me overkwam en is toen vanalles gebeurd maar niet de grote daad.
nu is het dat hij zijn vrouw verder wil respecten, en het niet meer kan doen.
maar ik wil hem nu, nu kan ik niet stoppen.
ik vroeg hem of hij het erg zou vinden als ik het nog zou proberen als ik er de kans voor krijg, en hij zei als ge het ni erg vindt als ik weiger, maar dat is zo dubbel.
dat komt over van je mag zeker proberen en het kan zijn dat ik toch toegeef.
ik wil eigenlijk dat zijn vrouw het zou weten, maar dan ook weer niet ik wil hem gewoon.
wie kan mij raad geven, stoppen is echt moeilijk als je stapel verliefd bent want ik denk voordurend aan hem.

Tja, handig is anders, maar ik ben er als evaringdeskundige heilig van overtuigd dat zoiets je overkomt. Alle andere mensen die veroordelen, weten niet wat het is. En ja, ik HEB iemands \'goede\' huwelijk omzeep geholpen. Maar je kan je toch afvragen in hoeverre een huwelijk dan goed is, en niet alleen IK ook HIJ en zijn (bijna) ex hebben allen een deel hierin gehad. En ik vind ook dat zo\'n \'bedrogen\' vrouw niet zo slachtofferig moet doen, maar ook eens goed achter haar oren krabben wat er nu misging. Beschuldigende vingers zijn makkelijk, maar waar 2 vechten, hebben 2 schuld (of 3). Zij heeft hem weggestuurd, hij was niet eens van plan zijn gezin in de steek te laten. Ze was zo naar tegen mij, zodat hij het ook niet langer aan kon zien en het voor mij opnam. En nu is hij van mij. Hij draagt me op handen en ik steun hem waar ik kan. Hij is voor mij de ware en ik voor hem. Ik laat hem nooit meer gaan! En ja, tuurlijk voel ik me schuldig en voel ik de beschuldigende vingers in mijn rug. Maar ondanks dat zijn we gelukkig en blij dat we elkaar zijn tegengekomen. Beter laat dan nooit. Egoistisch? Nee, meer een noodlot. Had ik het anders gedaan? Ja, hem 10 jaar eerder gezocht, ik wist niet dat er zulke leuke mannen bestonden. Hahaha, het is ook wel goed dat hij zo\'n ex heeft. Als ik die verhalen zo lees blijven mannen over het algemeen \'plakken\', en heb ik geluk met zijn ex :D.

Ja natuurlijk kan je verliefd worden op iemand die getrouwd is. Of je er samen iets mee doet, is een ander verhaal, dat is een keuze en is mede afhankelijk van de omstandigheden. Ik ben ook wel eens verliefd geweest op een getrouwde man... en hij ook op mij. Uiteindelijk hebben we er heel bewust voor gekozen om geen gevolg te geven aan onze gevoelens voor elkaar.

hallo,ik ben een alleenstaande vrouw ben hopeloos verliefd op een getrouwde man hij is dan nog mijn overige op mijn werk ik weet niet of het wederzijds is hij is zo lief tegen me voelt hij ook wat of is gij gewoon zo?dat weet ik niet kan aan niets anders meer denken dan hem ik zou zo graag hebben dat wederzijds is ma hoe kan ik daar achter komen zelf zal ik het nooit durfen opbiechten wat als gij mij dan zielig trut zou vinden kan er iemand mij aub helpen

Al jaren ben ik op hem,mijn buurman, verliefd. Sinds ik hem voor het eerst zag. Het was direct liefde op eerste gezicht. En het heeft mij nooit meer los gelaten. Ieder keer als ik hem zie, dan gebeurt er iets met mij. Maar ik moet ook heel erg verdrietig om worden, want hij is harstieke getrouwd en mijn buurman! zijn vrouw heeft het al in de gaten gekregen, ik weet het omdat hij al dan niet indirect, het zei. Hij vroeg een keer om mijn 06 nummer, en ik zei dat ik het hem nog ging geven, en heb het nooit gedaan! Ik heb zo\'n spijt dat ik zo stom ben geweest om het hem niet direct te geven, want sinds dien heb ik nooit meer de kans gehad om hem te spreken, hij schijnt doodsbang voor zijn vrouw te zijn. Tegelijkertijd, is hij ook op mijn verliefd. Ik merk het in alles. Ik heb hem maar een keer in mijn leven aangeraakt, toen zij bij mij op bezoek waren, het voelde alsof de hemel voor mij open ging.Ik mis hem zo, en het gaat niet over.Telkens als hem zie of hoor raak ik van ondersteboven.Ik moet hier weg, verhuizen ver van hier, ik kan dit niet meer aan.Ik droom en fantaseer over hem.Ik heb geen seksuele leven met mijn echtgenoot en een waardeloze relatie. Wij leven als vader en dochter met elkaar.Ik verlang zo naar mijn buurman, en door deze verliefdheid, ga ik nu ook reageren op contactadvertenties in de hoop dat ik iemand zou kunnen vinden die mij deze onmogelijke liefde zou doen vergeten, maar het loopt telkens op teleurstellingen uit. Wat moet ik hier verder mee? Verliefd en verloren.

Of ik echt verliefd ben durf ik niet te zeggen, maar zodra ik bij hem ben, voel ik me gewoon goed en ja hij is uiteraard getrouwd en ook nog collega.

Een jaar geleden zat een vriendin in dezelfde situatie en die veroordeelde ik continu: collega en getrouwd, dat was wachten op problemen. Zij behoren tot de 1% die stoppen met hun oude relatie en het samen proberen en ik zit inmiddels tot mijn nek in een geheime relatie met een getrouwde collega.

Je weet nooit hoe het leven loopt en ja, je kan altijd keuzes maken, maar emoties/ gevoelens maken je normen en waarden troebel. Ik ben nog steeds geen voorstander van de relatie waar ik in zit (inmiddels al een maand of 8) maar ik kan er ook niet mee stoppen. We maken ruzie, proberen de ander weg te jagen door heel moeilijk en kwetsend te doen, maar stoppen hebben we nog steeds niet gedaan. Om redenen en excuses die ik hier allemaal al gelezen heb.

Hij waardeert zijn eigen relatie weer beter, omdat hij minder sexueel gefrustreerd is dankzij mij en ik heb een vaste goede minnaar met behoud van mijn vrijgezelle leven. Soms droom ik wel eens van een leven met hem en mis ik zijn schouder om op uit te huilen (en ik weet ondanks dat hij het altijd zal ontkennen dat dat wederzijds is) maar heb nu het beste van alletwee. Ik weet dat als zijn vrouw er ooit achter komt, het verdriet waarschijnlijk groter is dan de vreugde die het nu brengt, maar houden van meerdere mensen is in mijn optiek heel goed mogelijk en ik ben in dat opzicht geen enkele bedreiging voor zijn huwelijk. Heeft ook totaal geen zin, want hij houdt van zijn vrouw, hoe gek het ook klinkt als je bedenkt dat hij haar met mij bedriegt, maar het is echt zo. Ik merk hoe langer onze relatie duurt, hoe meer hij ook beseft hoeveel hij van haar houdt en als we het daar over hebben, dan is mijn antwoord ook steevast, dat ik daar blij om ben. Natuurlijk is het soms best lastig en mis ik hem, maar ik zou de druk niet aan kunnen als hij bij haar weg gaat voor mij. Misschien dat het wel zou werken tussen ons, maar onze levens zijn zo verschillend dat het een heel karwei wordt om die in balans te brengen. Dus genieten we gewoon van de momenten die we hebben, plannen we niks voor de toekomst.We weten dat de toekomst van ons samen ooit eindig is, maar het hoe en wanneer houden we ons niet mee bezig.

Voor alle mensen in deze situatie, blijf reeel en kom van die roze wolk af. Geniet wel van de spanning, de vlinders en het samenzijn.

Voor alle mensen die met een vreemdganger getrouwd zijn: Als hij/zij echt meer van zijn minnares/ minnaar houdt dan van jou was ie allang weg geweest. Wees niet te boos op de minnares/ minnaar, je weet niet of en hoe hij/zij hun relatie in stand heeft weten te houden (mijn getrouwde man is eerlijk en oprecht over zijn huwelijk, maar dat zijn er niet zo heel veel). En als laatste, bedenk heel goed wat er mis is met je huwelijk dat je partner vreemd is gegaan. Hoe fout vreemdgaan ook kan zijn, het komt omdat er structurele dingen niet goed zitten in je relatie. Als is het alleen maar het feit, dat jij voor trouw bent en je partner vreemdgaat.

Verder is dit een goede site om je verhaal kwijt te kunnen, weinig oordeel over anderen, gewoon je verhaal kwijt kunnen en zien dat je niet de enige bent.

Thanks

Ik ben zelf verliefd maar ben getrouwd. Ik weet dat ik het kan stoppen door gewoon niet meer te reageren op mijn impulsen...maar het gevoel is zo lekker! Ben constant aan het hinken op die twee gedachten. Heel vermoeiend, maar ja, energie genoeg door die verliefdheid. Ik wacht nog even af en ben heel voorzichtig (wat niet altijd lukt)voordat ik alles wat ik heb, verlies.

Ik zie dat ik als man een buitenbeentje ben.Maar ook ik ben stapelverliefd geworden op een getrouwde man.We kennen elkaar al jaren, heb steeds een goed gevoel gehad met hem. Ik beschouwde hem als men beste vriend.Doch ik dacht nooit aan sex met hem.Ik ken zijn vrouw heel goed. En plots werd ik echt verliefd op hem en wist ik met mijn gevoelens geen weg.We zagen elkaar regelmatig door een gezamelijke interesse.Voorzichtig heb ik hem laten verstaan dat ik verliefd was op hem. Hij was niet verbaast, doch zij dat hij getrouwd was en nog nooit iets met een man had gehad.Hij is ook in de 70 jaren!Ik heb dan een lange brief geschreven en hem deze laten lezen.Hij vond dat heel mooi en zei me dat hij er wel begrip voor had. Heb een tweede lange brief geschreven waarin ik letterlijk oprecht men gevoelens en verlangen in uitsprak.Ben nog nooit zo openlijk met iemand geweest, doch ik was stapel gek van hem. \'S avonds heb ik hem een kus gegeven bij het afscheid en gezegd dat ik van hem hield.Enkele dagen later heb ik dat herhaald en hem in men armen gesloten zonder dat iemand dat kon zien.Hij liet begaan.Ik was zo gelukkig dat ik als een puber naar huis ging.(Ik ben wel alleen).
Ik kreeg hoop en sms te ook soms met hem.
Tot wanneer ik een sms van hem kreeg waarin hij zei dat hij een te groot risico liep en zijn relatie niet in gevaar wilde laten komen. Dat hij ook veel te verliezen had.Men wereld stortte in.Hopeloos smste ik hem dat ik liever niet meer wakker zou worden en liever dood zou zijn.Hij antwoordde mij per sms dat hij hoopte dat ik verstandelijk moest zijn om hem te begrijpen.Ook hoopte hij dat onze gewone vriendschap gewoon doorging.Maar ik was erg verliefd op hem zoals een jonge puber.Ik begreep mezelf niet, doch ik kon men gevoelens voor hem niet uitschakelen, het was veel sterker dan mezelf. Mijn hart klopte nog alleen voor hem.Ik heb toen veel pillen geslikt en wilde dood.Ik werd gevonden en naar ziekenhuis gebracht.De dag dat ik het ziekenhuis mocht verlaten heb ik hem een sms gestuurd dat ik het ziekenhuis mocht verlaten, zonder te zeggen dat ik een zelfmoordpoging had ondernomen.De dag nadien moesten wij elkaar samen met zijn vrouw ontmoeten.Ik hield me op afstand doch ze moeten gezien hebben dat ik zorgen had. We zijn nadien ergens iets gaan drinken.Hij vroeg me of men opname in ziekenhuis gepland was? Antwoordde enkel met \"Nee\" zonder meer te zeggen.Op een bepaald ogenblik gingen we beiden plassen en zei hij me dat ik zijn geslacht mocht zien en zelf even vastpakken.Ik voelde me plots zo gelukkig van die totaal onverwachte wending.Ik voelde me herboren en enkele dagen later zijn we voor de eerste maal intiem geweest.Geen anaal contact, dat wil ik niet.Sinsdien ontmoeten wij elkaar regelmatig en ben ik al bij hem thuis geweest en hij bij mij.Ik ben natuurlijk overgelukkig. Doch we moeten erg voorzichtig zijn.Ik weet dat zijn gevoelens voor mij niet dezelfde zijn dan deze die ik voor hem heb. Ik stuur hem iedere dag een sms je met lieve woorden.Zijn gsm staat dan uit.Hij stuurt me zelden en sms en zeker geen intieme.Hij is zeer voorzichtig waar ik begrip voor heb, maar mis dat toch ook. Niettegenstaande ik zo gelukkig ben voel ik me ook ongelukkig. Ik besef dat ik met die ongemakkelijke situatie zal moeten leven en dat is zeer moeilijk en zal zo blijven.Men verstand zegt me dat ik zou moeten stoppen maar men hart zegt nee. Ik denk de ganse dag aan hem. Kan aan niets anders denken, soms om gek van te worden.Ik leef alleen voor hem. Hij is mijn grootste liefde en voor geen geld ter wereld wil ik hem verliezen.Wie kan me eventueel goede raad geven.

Verliefd worden kan op iedereen. Het is niet waar dat een man ongelukkig is in zijn relatie als hij daarnaast ook verliefd wordt op een ander. Die ander WIL dat maar al te graag denken en hem redden uit een ongelukkige relatie maar vaak genoeg is zij gewoon de kers op de taart, een extraatje. Ik tuin er niet in. Ik word niet snel verliefd en ben erg gelukkig in mijn relatie. Met ups en downs want ook wij hebben onze sores gekend. Mannen zijn jagers en ook verzamelaars, het liefst hebben ze meerdere vrouwen in hun bed, die met grote bewondering en alles eromheen hen verwennen. Ik zou zeggen: tuin er toch niet in. Als je je bedenkt dat ook hij 365 gore onderbroeken per jaar verslijt en ook zijn kont gewoon met pleepapier afveegt, zijn boeren laat en winden, zijn slechte dagen heeft... kies voor jezelf een leuke vent van wie je dit soort dingen kan verdragen en maak elkaar gelukkig. Blijf toch met je handen af van getrouwde mannen, je maakt de wereld er echt niet mooier op...

Ja, blijkbaar is verliefd worden op een getrouwd iemand niet zo zelfdzaam!

Ikzelf ben een vrouw van 29 en verliefd ook op een getrouwde man, een collega van me. Hij heeft ook een kindje, een jong kindje, en zoals hij het vertelt heeft hun relatie ups en downs, dus echt goed gaat het niet tssn hun ,maar erg slecht ook niet lijkt me.

Hij weet niet dat ik verliefd op hem ben. Weet ook niet of hij hetzelfde voelt.

Wilde dit gewoon ff kwijt: het is erg moeilijk voor me om deze gevoelens te negeren: ik zie hem dagelijks op mijn werk, tijdens de pauzes lachen we, praten we etc...weet gewoon niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. De momenten samen zijn zo erg leuk, maar tegelijk kan er toch niets worden tussen ons, en is het missch beter om wat afstand te houden.

Hoop dat ik ermee om leer gaan, want op deze manier is t erg moeilijk.

ja, was jong en onervaren. en hij had mij natuurlijk niet verteld. het probleem was namelijk dat ik erachter kwam nadat ik verliefd en reeds na bed met hem was geweest. dan is het wel moeilijk om er mee te kappen ja. maar uiteindelijk merk jij zelf op dat je op de tweede plaatst gezet wordt, want wanneer je hem nodig hebt kan hij niet want zijn vrouw dit of dat. ja en dan ben je sterk genoeg om die relatie stop te zetten. voor mij geen getrouwde man meer.

ja dit kan je overkomen, ik ben sindskort tot over mijn oren verliefd op mijn collega. Hij is niet getrouwd maar heeft wel al 10 jaar een relatie met 2 kinderen. Ik weet bijna zeker dat het wederzijds is, dat merk ik aan de omgang met elkaar. Spreken elkaar elke dag, ook als we vrij zijn. Uren op msn met elkaar. We hebben het allebei niet naar het uitgesproken en weet ook niet of ik dat ga doen. Ik voel me nu al schuldig met het feit dat ik hem zoveel spreek en ook diepgaande gesprekken heb met hem. Maar tja het is me overkomen. Hij is gewoon super. En het klikt. Ik weet dat het niet goed gaat in zijn relatie en wil me er ook echt niet in mengen. Ik zal ook nooit iets laten gebeuren zolang hij met haar is nog. Alleen wat moet ik? Afstand nemen? Eerlijk zijn? Het is zo dubbel want wil ook me eigen geluk niet in de weg staan.

jah ik ben verliefd op iemand die getrouwd is. en het is nog een ex van me ook!!!
en het erge is, hij zegt ook nog ns gevoelens te hebben voor mij!

maar ik weet dat dit vaak schijnt te gebeuren en de meeste mannen schijnen te liegen als ze zeggen dat ze zullen scheiden van hun huidige vrouw... maar aangezien ik hem eigenlijk pas aankomende zaterdag 27 dec voor t eerst weer in 10 jaar ontmoet.. kan ik er verder niks over zeggen natuurlijk...
maar goed, aangezien ik wel verhalen ken enzo van anderen wil ik me toch niet volledig storten op hem en wil hem gewoon proberen te vriend te houwen. voor zover dat lukt :\"} maar ik merk t zaterdag allemaal wel.... pffff

Ik bevind me momenteel in een hopeloze situatie en heb het hier zo ontzettend moeilijk me. Ik ben verliefd geworden op iemand die ik via het werk heb leren kennen. Voor het werk had ik dagelijks contact met hem en vanaf het begin klikte het tussen ons. We kennen elkaar nu zo'n 5 jaar en sinds 2 jaar spelen er meerdere gevoelens mee. Hij heeft me laten weten wat hij voor me voelde en in eerste instantie heb ik hem niet laten weten wat ik voor hem voelde (hij weet het sinds een jaar). Vorig jaar moest ik voor het werk een week met hem in het buitenland werken. Onze gevoelens zijn toen alleen nog maar sterker voor elkaar geworden (zonder dat wij met elkaar hebben geslapen).
Ik weet dat hij nooit zijn vrouw & dochter zal verlaten, omdat hij dol is op zijn dochter en bang is haar kwijt te raken. Zelf ben ik niet een persoon die een ander kan kwetsen en ik wil niet de reden zijn voor een breuk in hun huwelijk.
Hoe pijnlijk het ook is en ik wil hem niet verliezen, maar mijn "gezonde" verstand zegt dat ik afstand moet nemen en loslaten. MAAR wie kan me vertellen hoe ik mijn liefde voor hem loslaat...?

Ook ik heb dit probleem.
je voelt je gewoon een puber, ik ben 10 jaar getrouwd,geen kinderen.
Ben stapelverliefd op een Chirurg die mijn man heeft geholpen voor een knieoperatie.Ik droom over hem,alles wat ik droom komt hij in voor, niet eens mijn eigen man! Wat moet ik met deze gevoelens? Hij is maar 9 jaar ouder als ik, weet ook niet of hij getrouwd is,of kinderen heeft, ik weet niet eens of het wederzijds is...!Wil ik dat wel weten. Ik voel mij schuldig tegenover mijn eigen man, hij is goed voor mij.Binnenkort moeten we weer naar deze arts toe voor controle, zijn foto staat op de website van het ziekenhuis waar hij werkt, ik voel alleen maar verlifdheidskriebels in mijn lichaam, ik wordt warm als ik aan hem denk, hij is blijkbaar misschien toch de man van mijn dromen, maar hoe weet ik nou of hij ook zo over mij denkt! Beetje stom als je dat zal vragen natuurlijk, wat moet ik nou doen, ergens hoop ik dat het een korte bevlieging is, maar mijn gevoelens tegenover hem zijn zo sterk om dit te onderdrukken! Ik ben echt verliefd op hem!! In mijn dromen stippel ik al mijn verdere toekomst met hem uit....
Geef me raad....

Ook ik ben verliefd geworden op een getrouwde man. Zelf ben ik alleen.

Wat in mijn ogen ooit is begonnen als een beetje flirten in een lollige bui bleek korte tijd geleden voor hem al geruime tijd een serieuze verliefdheid te zijn. Natuurlijk vond ik hem al die tijd ook al erg leuk en toen hij zijn gevoelens uitsprak voor mij heb ik mezelf even toegestaan om daar aan toe te geven en als snel was ik dus ook verliefd. Alle opmerkingen hier herken ik... Het voelde goed zolang we bij elkaar waren, de klik was onmiskenbaar maar een uur nadat we elkaar hadden gezien kregen we beiden weer last van schuldgevoelens.
We hebben net geen seks gehad met elkaar al heeft dat 1 keer heel weinig gescheeld.
Daarna hebben we serieus met elkaar gesproken en heeft hij aangegeven dat, ondanks dat hij natuurlijk niet gelukkig is in zijn relatie ( anders denk ik niet dat zoiets je overkomt ) er toch voor moet kiezen om bij zijn vrouw en ( nog erg jonge ) kind te blijven. Hij wilde mij geen verkeerde ideeen geven..
Ik begrijp die keuze!
Na dit gesprek hebben we het contact verbroken..... Verstandelijk weet ik dat dit beter is, het geeft in ieder geval weer een beetje rust... Maar mijn hart is gebroken en pijn doet het toch!!!

ik heb 8 maanden geleden ook iemand leren kennen die een relatie heeft met iemand en 2 kinderen er mee heeft, ik zelf heb ook een relatie met iemand al 12 jaar.
Ik weet dat hij mij nog graag ziet want hij is er al 3 x op uitgekomen en vergeeft het mij steeds. Toch wil ik die andere niet kwijt, want daarom houden we te veel van elkaar hij maakt thuis net het zelfde mee als ik in mijn relatie. Maar hij kan niet weg omwille van zijn kinderen, ze zou hem pluimen, en ik kan momenteel niet bij hem weg , omdat ik hem nu niet terug wil kwetsen, ik weet ook wel dat ik daarmee aan mij pijn doe, maar ik sta nergens als bij hem weg ga , want die ander kan thuis nog niet weg. ik ben teneinde raad, ik wil hem zo graag voor mij, het uitmaken zie ik helemaal niet zitten daarom zie ik hem te graag en ik weet zeker dat hij ooit voor mij zal kiezen al duurt het nog 20 jaar, we willen elkaar gewoon niet kwijt, hij heeft al enkele keren gezegd om ermee te stoppen telkens mijn huidige vriend erachter kwam maar telkens namen we terug contact met elkaar op, want het deed zo pijn om elkaar te missen nu houden we het al 4 maand uit zonder dat ze ons pakken, khoop dat het nog lang mag duren en dat we ooit gelukkig samen kunnen zijn

Ik ben een vrouw van 47, mijn man en ik hebben een open relatie en dat verging ons prima, totdat hij een vrouwtje heeft leren kennen, die bij hem het jeugdige losmaakt. Met haar heeft die een hele goede band, en wij praten daar ook eerlijk over, maar hij laat wel merken dat die met haar zich heel erg happy voelt.
Voor het eerst in mijn leven voel ik me bedreigd door een andere vrouw, en merk aan hun sms gedrag dat er meer is dan alleen maar een date.
En ja hoor gisteravond hadden we het erover omdat hij vanavond een date met haar heeft, en wat blijkt..... ze zijn verliefd op elkaar.
Nu vind ik zelf dat als je een open relatie hebt en je voelt dat je verliefd bent op een ander dat je moet stoppen. Maar het lukt hem niet, volgens zijn zeggen maakt zij de jongen in hem los, en dat mist die bij mij (vreemd genoeg).
Met haar kan die ongelimiteerd praten terwijl het het gevoel heeft dat die bij mij een muur dient op te trekken, en uiteindelijk hoor je dan dat die zich erg verheugd om met haar samen te zijn.

En aan de andere kant zegt die dan weer dat die het niet zo ver laat komen dat er iets tussen ons in zou komen te staan.

Eerlijk gezegd ondanks dat wij er wel open en eerlijk in zijn heb ik voor het eerst een naar gevoel over dit hele gebeuren. Zij is namelijk ook getrouwd en hun hebben ook een open relatie.

Maar haar smsen vertellen hem elke keer dat ze superverliefd op hem is, hem niet meer kwijt wil, zijn vrouw zou willen zijn maar weet dat dat niet kan.

Gisteren kreeg ik min of meer de bevesting dat hij heel veel om haar geeft, voor het eerst voel ik me bedreigd door een andere vrouw ook in een open relatie.
Dus het wil helemaal niets zeggen of je vreemd gaat of een open relatie hebt, het doet net zoveel pijn en kan net zo hard gebeuren als in de traditionele relatie.


Els

Mijn man is ook verliefd geworden op een andere getrouwde vrouw met 2 puberkinderen, net zoals wij hebben. Het is me overkomen zei mijn man en het gevoel is zo heftig dat hij met haar door wil gaan. Ook hield hij nog van mij beweerde hij en ons huwelijk was prima. Ook ons sexleven ging goed, dus dat was ook geen reden. Hij gaat zonder reden!!!!
Iedereen snapt dan toch wel hoe je je voelt om achter te blijven. En waarom, als alles goed ging. Iedereen zag ons als een droomkoppel, ook wij zelf vonden dat we zo\'n goed huwelijk hadden. En dan toch verliefd worden op iemand, die nog niet eens jonger, of bijzonder is! Hoe is dat dan mogelijk, blijf ik me afvragen. Maakt iemand het zo wel eens mee? Het is verschrikkelijk, en ik weet vaak niet hoe ik deze tijd moet doorkomen.

Ook ben ik heftig verliefd geworden op een getrouwde man. Ik ben nu 12 jaar getrouwd heb drie prachtige dochters en was erg gelukkig. Maar de laatste jaren waren niet meer zo leuk samen. Mijn man gaf nooit een compliment vond dat ik iets aan mijn figuur moest doen(ik heb maat 38 dus dat valt echt mee) Heb inderdaad een buikje maar wat wil je na drie kinderen.
Mijn man kon de laatste jaren alleen nog maar vervelende opmerkingen maken. Ze waren echt niet leuk. Ik voelde mij niet aantrekkelijk, dik en ik had het gevoel niets meer goed te doen.
Tot dat ik de man van mijn collega leerde kennen. Hij keek naar mij op een specialen manier. Hij was super attent.
Ja, ik voelde mij zeer tot hem aangetrokken. Wij gingen per toeval samen naar texel daar leerde ik hem weer op een andere manier kennen. En de vonk werd steeds heftiger, alleen wist ik het toen niet want ik wist natuurlijk niet echt of hij ook gevoelens voor mij had.
En toen werd ik 40 jaar ik vroeg of hij samen met zijn vrouw ook kwamen op ons feest. Zijn vrouw kon niet dus hij kwam alleen. Die avond hebben wij diepzinnige gesprekken gehad, ze waren zo fijn en zo leuk het werd uiteindelijk half 3 toen hij weg ging. Mijn man had niets in de gaten want hij was ook gezellig aan het kletsen met de mensen die er waren.
De volgende morgen stuurde ik hem een smsje waarin ik schreef dat ik ons gesprek zo leuk en fijn vond.
Hij reageerde daarop weer met de woorden dat wij het wel over konden doen dan met een glasje wijn. Ik heb toen geantwoord dat ik me wel aangetrokken tot hem voelde.
oeps...Dat was dus wederzijds was zijn antwoord. Ik ben toen naar hem toe gegaan en wij hebben gezoend.
En wij werden verliefd, niet een beetje....
Mijn man is er achter gekomen en het is nu over.....alleen ik ben nog vreselijk verliefd en hij ook op mij. Soms smsen wij nog en dan verteld hij mij dat hij zich erg down voelt en dat hij nergens zin in heeft.

Hij heeft ook geen goed huwelijk, er wordt niet gepraat en er is minimaal sex, ze leven als broer en zus samen en hebben ook twee prachtige kinderen.

Zijn laatste sms was je zit ook bij mij in mijn hoofd en in mijn hart. Het maakt mij ook zo verwart want doe er dan iets mee. Maar hij durft niet lijkt het wel. Ik merk wel dat het bijna mijn leven overheerst. Ik kan het heel moeilijk los laten. Ook omdat ik weet dat hij het net zo moeilijk heeft als ik

Ik ben een vrouw van 29. Ik heb sinds een tijdje onverklaarbare gevoelens (geen verliefdheid) voor mijn leidinggevende. Hij is zelf 46, getrouwd en 3 volwassen kids. Ikzelf heb >10 jaar een vaste relatie en 2 kids. Na een paar maanden heb ik mijn leidinggevende mijn onverklaarbare gevoelens aan hem verteld. Gelukkig reageerde hij daar positief erop. Hij wilde mij daarmee helpen om mijn gevoelens een plekje in hart te geven. Maar helaas kreeg hij ook gevoelens voor mij. Doordat we vanaf het begin al goed met elkaar op de werkplek konden vinden. Is het (nadat we elkaars, gevoelens weten) alleen maar erger geworden. Ondanks dat we het allebei niet wilden. Is het toch tot een relatie gekomen. We kunnen elkaar op de werkplek niet loslaten. We zoeken elkaar onbewust op. En we zien elkaar als hele goede vrienden op de werkplek. Maar 1 ding hebben we wel met elkaar afgesproken. We maken buitenwerktijd geen afspraken, omdat we onze partners allebei niet kwijt willen raken.

Ja mij overkomt het nu ook. Nooit gedacht dat zoiets zou gebeuren en nu is het zover... En ik ken hem al zo vreselijk lang. Al 13 jaar, waarvan hij 10 jaar mijn maatje is geweest. De afgelopen 3 jaar is het contact, vanwege een stomme ruzie, verbroken geweest.. sinds kort hebben we weer contact en dat voelt zo goed.. van zijn kant ook. Alleen nu is hij sinds vorig jaar getrouwd met 'zijn tweede keuze' Tussen ons is er verder nog niets gebeurd behalve wat gemail waarin ik merk dat hij (nog steeds) meer voor mij voelt dan alleen vriendschap.. Er zijn verder geen kinderen in het spel dus dat maakt het wel wat makkelijker, maar toch..

Ik ben een jonge meid en heb een man ontmoet via het internet het klikte qua praten enzo. Ik heb nooit echt het gevoel gehad dat ik daar mee verder wou want ik had al duizende gesprekken met hem dat hij dat zijn vrouw niet aan kon doen. Op een gegevend moment vroeg hij of ik hem eens in real life wou zien. Dat heb ik geaccepteerd en sindsdien ben ik verliefd en hij is in de war zegt hij. Zijn hart is bij mij maar z'n verstand zegt hem het niet te doen omdat het leeftijdsverschil een beetje groot is hij is ruim 20 jaar ouder dan mij. Ik kan en wil geen afstand doen van hem, misschien heel egoïstisch maar hij helpt mij met alles hij stimuleert mij en adviseerd mij. We zijn ook met elkaar naar bed gegaan. Hij heeft zijn vrouw verteld dat hij vreemd is gegaan. Ik weet dat hij nooit voor mij zal kiezen.. Maar ik wil sowieso geen afstand doen. Ik heb nog nooit het gevoel gehad wat ik met hem heb, en dat maakt het allemaal zo moeilijk...

Ik zit ook in zo'n hopeloze situatie, maar ben mijn gevoelens na anderhalf jaar weer redelijk de baas.
Ik zou al deze dames graag de volgende tips willen geven:

stop met afspreken en smsen!

Ik weet hoe pijnlijk het is en dat je hem niet wil verliezen, maar je gaat het afleggen tegen de gewoonte van het huwelijk, hoe ongelukkig ook. Het is het makkelijkste voor jezelf om de afspraakjes te stoppen en zoveel mogelijk als gewone collega\'s met elkaar om te gaan, met sociale controle.
Dan ontstaat er afstand en is het makkelijker te verwerken voor je.
Laat het zoveel mogelijk bij verliefdheid en geniet van de aandacht die je krijgt en geniet van de spanning, maar voorkom dat er sex en een kind van komt, dan doe je je zelf geen eer aan en kost jou heeeel veeel pijn. Je hebt alleen je zelf er mee: nog een kind zonder papa.

Ik heb zelf geen sex gehad met mijn vlam, wel een paar keer afgesproken, en dat voelde al als een relatietje, en zelfs dan doet het ongelofelijk veel pijn om hem los te laten, maar je MOET er doorheen, uit respect voor zijn huwelijk. Het is beter, dat hij bij zijn kinderen is. Zij hebben hem harder nodig, dan jij, helaas.
Zo help ik mezelf er doorheen.
Lees boeken erover en zoek anderen om er over te praten.
Veel sterkte allemaal.

Ik ben 24 en ik heb een paar weken geleden een geweldige man ontmoet op mijn werk, alleen is hij getrouwd. Er is een hele goede klik tussen ons al vanaf onze eerste ontmoeting en hij is ook verliefd op mij..........maar toch voel ik me heel erg schuldig omdat hij nog getrouwd is.
Hij zegt dat hij niet gelukkig is in zijn huwelijk, maar wil eigenlijk niet meteen scheiden.
Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken, maar als ik dan weer een mailtje krijg of hem zie sta ik weer helemaal op de kop.
En ben niet helder meer, schijnt dat hij het ook heeft en dat merken de collegas ook al, we proberen het niet te laten merken maar dat wordt heel moeilijk het gaat eigenlijk vanzelf het lijkt of we het niet in de hand hebben.
We hebben het super samen echt geweldig.
Maar toch voelt het ergens heel fout.

Een maand geleden ben ik met mijn man en dochter op vakantie geweest in Spanje. Het weer was niet super, maar we leerde er een koppel kennen uit Nederland (wij zijn van Belgi") en het klikte enorm. Zowel tussen onze dochers als tussen mijn man en de andere man en ik met zijn vrouw. We hadden het super samen. Toen zij 2 dagen voor ons naar huis vertrokken voelde ik me echt triest..achteraf is natuurlijk gebleken hoe het kwam...toen we een weekje thuis waren, begonnen we te mailen met elkaar..tot ik op een dag alleen een mailtje van hem kreeg zonder mijn man of zijn vrouw in cc. En ja de mailtjes werden speelsers en intiemer...we hadden besloten om met z'n tweetjes eens af te spreken en er over te praten..en ja nu zijn we dus een relatie begonnen achter de rug van onze partners! Ik ben tot over mijn oren verliefd op hem en hij ook op mij. Ik voel me totaal niet schuldig tov mijn man! Erg h"!!! We hebben het er al over gehad hoe het nu verder moet...we kunnen elkaar niet loslaten..maar ondertussen is hij ook de beste vriend van mijn man!!! Wat nu???

IK heb sinds anderhalf jaar een getrouwde vrouwelijke collega in onze afdeling binnen gehaald.
Na enige tijd moest ik haar een opleiding geven,wat ons steeds vaker toeliet over van alles en nog wat te praten.Na enkele maanden en vele zinspelingen heb ik dan met een list proberen te achterhalen of zij ook gevoelens had voor mij.
Sinds ze toen bevestigde dat ook zij van mij houdt zijn wij echte zielemaatjes geworden.Maar en ja er is een maar,zij is getrouwd en heeft twee kinderen.Zij heeft na een paar maanden opgebiecht dat er gevoelens waren voor iemand anders,en daar heeft dan haar man de kinderen bij gesleurd.Resultaat is dat zij hem trouw heeft gezworen en zodoende mij laat vallen.Maar met de voorwaarde dat blijft met mij samenwerken,en dat is voor mij wel zeer erg moeilijk. Ik was,ik ben en ik blijf waanzinnig verlief op haar,gewoon de reden dat wij als twee druppels water bij elkaar passen.Dik en dun,zon en regen,zomer en winter, ik en haar.... .
Wat moet ik doen,haar vergeten terwijl zij dagelijks wilt en vraagt om met mij samen te werken. Haar ongelukkig zien rond lopen kan ik niet,dan breekt mijn hart.Toch zal ik moeten ergens iemand van ons beiden laten lijden. Ja lijden met een lange "ij".Langs de andere kant droom en hoop ik steeds weer,dat zij alsnog de mijne wordt.Wat moet ik nou aan met deze situatie,mijn huwelijk is al lang stuk maar ik ga er kapot aan,haar telkens zien weg wandelen met haar man.

Ik ben 54 jaar en 30 jr getrouwd
via internet een getrouwde man leren kennen die ook al 30 jaar getrouwd is Mijn kinderen zijn volwassen en wonen niet meer thuis ,zijn kinderen zijn ook volw wonen nog thuis Nu gebeurd er iets wat ik niet verwacht had .Wij zijn verliefd geworden en gaan ook met elkaar naar bed ,Welke mensen van onze leeftijd hebben deze ervaring ook meegemaakt.Ons huwelijk is alleen platonisch ook bij mijn vriend is dat zo. Zowel ik als mijn vriend slapen al meer dan 10 jaar niet meer met onze echtgenoten in bed zelfs niet meer in de zelfde kamer . Hoe kom ik erachter of het bij hem niet alleen om de sex gaat ?Wie weet raad

hallo, mij is het ook gebeurd dat ik hevig verliefd ben geworden op een collega. Ik ben getrouwd, hij ook. Ik kan niet meer stoppen met aan hem te denken. Als hij niet op het werk is, of als ik zelf vrij ben, voel ik me minder goed. Ik loop als een blije puber op mijn werk rond. En dan te denken dat ik al 51 ben. Ik schaam me en ik ben tegelijk zó blij. Ik kan niet meer slapen en niet meer eten.
Ik heb mijn verliefdheid niet uitgesproken. Eigenlijk is er niets aan de hand. Alleen dat we vaker met elkaar praten. Ik denk wel dat hij mij ook leuk vindt. Meer dan leuk, maak ik op uit de dingen die hij zegt. Dat soort dingen zeg je normaal niet tegen een collega, dat ze de liefste is bijv.
Ik wil het stoppen, maar ook weer niet. Want het voelt zo heerlijk.

Hallo, ik ben een vrouw van 29, en zit nu in een soort gelijke situatie en weet me even geen raad. Ik ben er achter gekomen dat mijn man verliefdis geworden op mijn beste vriendin. En hij weet het dat ik het weet en zj ook. Zijn besluid is om met mij verder te gaan en nou weet ik niet wat ik met mijn vriendin aan moet, ze is een lieve oppas voor onze kinderen?

Ik hoop dat ik het een beetje van mij af kan schrijven, ik ben sinds een tijdje stapel verliefd op een collega van mij ,ik heb zelf een relatie van jaar en alles is goed tussen mijn vriend en mij. hij is ook nog eens mijn chef en we staan gemiddeld op een dag drie uur te praten ,ik weet niet of hij verliefd is op mij ,ik wil dit eigenlijk ook helemaal niet maar ik droom over ons samen en als ik hem zie dan wil ik hem het liefst lekker knufelen aanraken ,ik ben hier helemaal niet blij mee.Jaren geleden toen ik nog vrijgezel was en hij ook hebben we een tijdje wat gehad samen heerlijk vrijen samen.Wat moet ik nu doen eerlijk tegen hem zijn ?dan raak ik hem mischien helemaal kwijt hij kan ontzettend goed met mij praten over zijn gevoelens hij heeft een soort lat relatie maar hij weet niet goed wat hij daar mee aan moet ,ik weet het zelf ook niet meer en daarbij is hij ook nog een 16 jaar ouder als mij.

Ik ben ook verliefd geworden op een man die getrouwd is en twee prachtige kinderen heeft. We kennen elkaar nu een half jaar, en hebben sinds een week het besluit genomen om elkaar voorlopig niet te zien. We werden gek van verlangen en kregen steeds meer gevoelens voor elkaar. Het doet heel erg pijn, want ik ben stapelgek op hem. Ik blijf stiekem hoop hebben. Terwijl ik verstandelijk weet dat deze keuze het beste is. Misschien dat er nu nog geen schade is aan zijn huwelijk en dat ook voorkomen wordt. Ik ben vaak genoeg gewaarschuwd en zit niet meer op verwijten te wachten. Het is daar ook al te laat voor. Ik kan de tijd niet terug draaien. Het spijt me heel erg. Ik kon mijn gevoelens voor hem niet in bedwang houden. Heel erg zwak,ik weet het.

Ook ik maak een soortgelijk iets mee..
Ben 25 jaar en won nu bijna 3 jaar samen.. een half jaar geleden heb ik een man leren kennen in t cafe.. vond hem meteen al leuk.. maar niks mee gedaan...
Totdat hijzelf een aantal maanden geleden mij zijn nummer gaf... t begon met wat smsen maar kort daarna zagen we elkaar vaker stiekem... in het begin had ik nog zoiets van hij is getrouwd en ik heb een vriend dus dit wordt niks... maar daarna begonnen de gevoelens te komen.. hij liet me weten dat dat bij hem ook zo was...maargoed hij is getrouwd en heeft 2 kids... nu heb ik hem al een aantal weken niet gezien ivm vakantie (die nu overigens voorbij is) en dan komt ie weer... heb net nog een potje zitten janken nadat ik hem heb gesproken omdat ik ook wel weet dat hij niet weggaat bij zijn vrouw en kids voor mij... maar ergens blijft toch altijd dat sprankje hoop... ook ik plen elke dag zo in dat het eigenlijk niet kan voorkomen dat hij belt omdat hij eventjes tijd voor me heeft en dat ik dan niet thuis ben....
Knettergek wordt ik ervan en toch blijf ik steeds hopen dat het ooit allemaal goed komt... weet alleen niet hoelang ik nog moet wachten.... ik ben echt supergek op hem... en neem me iedere keer weer voor om hem te zeggen dat het voorbij moet zijn en dan doe ik het toch weer niet... kan gewoon geen afstand van hem nemen... merk wel dat alles eronder lijdt...

Je zou zeggen dat kan toch niet meer gebeuren. Ben een vrouw van 67 jaar voor de tweede keer getrouwd en gaan houden van/op een vroegere vriend die ik wilde steunen met het verlies van zijn vrouw. De gevoelens zijn wederzijds mijn huidige man weet het ook en zegt ik hou te veel van jou om je vast te houden en toch kan ik niet voor de tweede keer gaan scheiden, wat weer een verdriet en voel me schuldig naar mijn man. Dit kan toch niet denk ik steeds en toch slaat mijn hart op hol als ik hem zie. Ik weet niet of iemand dit ooit heeft meegemaakt Natuurlijk is ook het nodige gebeurt in deze tweede relatie en daardoor was mijn liefde enigzins bekoeld, maar toch ben ook geen twintig meer Ik bid vaak God help mij,geef mij wijsheid want ik kom er niet meer uit.Radeloos

tjahh.. verlieft op een getrouwde man dat kan zeker. ik heb (nu nog) zelf meegemaakt. mijn vriend is getrouwd nog steeds.ik heb nu al bijna 3 jaar een relatie met hem.ik ben eerlijk ik heb er soms best moeite mee dat hij getrouwd is. maar ik hou van hem. en k ben ook zwanger geraakt van hem en heb inmiddels een kind van hem. hij heeft dit niet tegen zijn vrouw verteld. nu ik een kind heb begin ik er meer moeite mee te krijgen dat hij getrouwd is want niemand van zijn familie weet het dat wil hij nu nog niet omdat hjij bang is dat zijn vrouw erachterkomt(hij woonde eerst bij mij in nederland ma nu in het buitenland bij zijn vrouw)hij heeft zelf namelijk ook een kind.maar ik ben eerlijk ik hou echt heel veel van hem maar ik begin er nu echt moeite mee te krijgen vooral vanwege mijn kind omdat niemand van zijn familie het weet van mijn kind der bestaan wat ik wel heel graag zou willen omdat ik wil dat mijn kind ook der oma en opa en tantes en ooms leert kennen.hij zegt dat hij het ooit wel verteld aan zijn kind wat die met die ander heeft maar ikzelf begin er steeds meer onder te lijden merk ik. ik hou echt zoveel van hem maar soms denk ik wel moet ik hier wel mee doorgaan ook vanwege ons kind??! Zou iemand mij misschien raad kunnen geven want ik weet het niet meer ik hou echt veel van hem ma is dit nog wel goed voor mij en me kind??

tja ik ben zelf verliefd op getrouwde man en ben zelf ook getrouwd en wille allebei niet scheiden omwille van de kinderen hij heeft er 2 en ik heb er 3. Ik weet als ik ga scheiden van mijn man dat hij mijn leven tot een hel zou maken heb al zoveel meegemaakt met hem en mijn minnaar om de zelfde reden en de de kinderen worden hier uiteindelijk de dupe van . ik weet dat dit niet langer zo door kan gaan maar kunnen allebei niet stoppen elkaar te zien heel moeilijk ik zie hem als liefde van mijn leven nog nooit zo iets voor een man gevoeld.

Hoi , ik ben ook veliefd op een getrouwde... ik deel hem gewoon met iemand , terwil ik dat niet wil ! Maar hij doet alles voor zijn zoon , ik weet echt niet wat ik kan doen , en ik ben blind verliefd op hem !!! ik wil het uitmaken , maar het lukt me niet , omdat ik geen toekomst met hem zie...

mijn mening is je kunt altijd verlieft worden, maar probeer er zo eerlijk mogenlijk voor alle partijen over te zijn .
Ga geen jaren zitten wachten op iemand die getrouwd is. Als ie zo ongelukkig in zijn huwelijk is kan ie dat op een nette manier afsluiten, wel zo eerlijk voor die ander en voor de minares.
Vindt het altijd erg als iemand al een jaar bedonderd wordt achteraf,
en de gene die achter blijft houdt er schade aan over op die manier,
en wordt het moeilijk bij een volgende relatie om weer vertrouwen te geven, dus eigenlijk maak je de kans op geluk voor die ander kapot als je het achter die gene zijn rug doet . En dat is iets wat ik wel veroordeel

Mijn mening is je kunt altijd verlieft worden, maar probeer er zo eerlijk mogenlijk voor alle partijen over te zijn .
Ga geen jaren zitten wachten op iemand die getrouwd is. Als ie zo ongelukkig in zijn huwelijk is kan hij dat op een nette manier afsluiten, wel zo eerlijk voor die ander en voor de minares.
Vindt het altijd erg als iemand al een jaar bedonderd wordt achteraf,
en de gene die achter blijft houdt er schade aan over op die manier,
en wordt het moeilijk bij een volgende relatie om weer vertrouwen te geven, dus eigenlijk maak je de kans op geluk voor die ander kapot als je het achter die gene zijn rug doet. En dat is iets wat ik wel veroordeel!

HALLO IK MAAK OP DIT MOMENT HET ZELFDE MEE IK BEN 18 JAAR GETROUWD MAAR ER ZIJN WEL PROBLEMEN GEEN SEX MEER DAT IS AL LANG WEG IK BEN 44 JAAR HIJ IS NIE GETROUWD MEER IS AL 6 MAANDEN VERLIEFD IK HEB DIT NOG NOOIT MEE GEMAAKT BEN OOK GEWOON IN DE WAR EN GELOOF ME VERLIEFDHEID IN DEZE ..... DAT SLOOPT JE EN HET IS NOG OP HET WERK OOK HELP IK WEET ME NU GEEN RAAD ER IS NOG NIETS GEBEURT MAAR DE SPANNING IS NIET TE HOUDEN EN IK BEN ZO VERLIEFD

Na 12 jaar heb ik weer contact met mijn oude geheime liefde. We zijn nu beiden dertigers. Hij is getrouwd, 2 kids en ik heb een relatie. Bij mij is de vonk weer overgeslagen... nou ja de vlam is nooit gedoofd geweest. Ik voel me net als 14 jaar terug. Nu mailen en sms en we en het is erg gezellig. Ik ben superverliefd en bij hem is er absoluut een spanning. Ik ben tegen vreemdgaan, maar het overdondert je gewoon, waardoor je dingen doet die je anders niet doet.

hallo, Ook ik zei altijd nnoit een realtie met een getrouwde man te beginnen maar uiteindelijk ben ik ook gezwicht, ik begin effe bij 't begin; toen ik 18 was ik zwaar verliefd op mijn vriend, hij was mijn grote liefde, we konden over alles praten (behalve onze gevoelens) en voelden ons op onze gemak. Maar doordat hij dacht dat ik uit een traditioneel/streng gezin kwam dacht ie dat er geen toekomst voor ons in zat, en verbrak de relatie zonder woorden. Ik besloot na deze relatie nooit meer zo hard voor iemand te vallen. En leerde kort daarop mijn (inmiddels ex) man kennen. Ik ben 14 jaar met hem geweest waarvan er maar 2 jaar gelukkig zijn geweest in die periode kregen we een zoon. 3 jaar na de geboorte besloot ik dan toch te scheiden. Een maand na mijn scheiding kwam ik dus mijn grote liefde weer tegen, hij is getrouwd. we spraken af een x te lunchen, ik dacht nog we kunnen best nu vrienden worden. Maar al snel bleek dat onze gevoelens van toen niet verdwenen waren. En dat we allebij toen al en nu weer sterk 't gevoel hebben bijelkaar te horen... Ik voel me erg schuldig en rot naar zijn vrouw, maar 't gevoel als ik bij hem ben overwint 't dan toch weer steeds. Zij zitten dus ook al 2 jaar in een impasse maar hebben 't eea meegemaakt en daarom wil hij de tijd dit goed af te sluiten. Ik geef hem hier de ruimte toe en probeer zo goed en zo kwaad als 't gaat afstand te houden, tot hij of dan gaat scheiden of dan besluit toch te blijven. De enige manier voor mij hiermee om te gaan is vooral uit te blijven gaan met andere mannen, leuke dingen buiten de deur blijven doen. Anders blijf je maar wachten! Ik heb nog wel steeds hoop dat ie gaat scheiden, maar staar me er niet blind op. iedereen in deze situatie heel veel sterkte.

Ik zie dat ik niet de enige ben die verliefd is op een getrouwde man :( het kan dus iedereen overkomen. Mijn verhaal begon een paar maanden geleden, toen ik hem op t sportschool tegenkwam. Ik ben al 5 jaar getrouwd en mn huwelijk is in n sleur, het loopt helemaal niet meer goed. Ik weet dat dit geen excuus is maar is een van de redenen waarom ik verliefd op hem werd : Aandacht! Ik kreeg aandacht van hem die ik miste in mn eigen relatie! Hij heeft ook een dochter en ik denk dat hij best wel gelukkig is (of het lijkt zo) Hij is heel nieuwsgierig naar me en we hebben de hele tijd oogcontact tijdens het spelen. Ik probeer afstandig te zijn maar lukt me soms niet, want ik wil hem echt. Verlangens worden met de dag meer en ik denk nu de hele tijd aan hem. Mijn man heeft de vermoedens dat er iets aan de hand is, ik heb hem een paar keer gezegd dat ik wil scheiden omdat de spanning e.d er niet meer is in onze relatie. Ik wil tenminste eerlijk zijn en niet vreemdgaan. Het rare is dat het me niet meer interesseert of hij getrouwd is of niet. Ik geef toe dat ik vroeger ook razend werd wanneer ik zulke verhaaltjes hoorde maar ben er nu zelf in beland :( Ik ben echt verliefd op hem en weet echt nier meer wat ik moet doen. Ik weet ook dat hij van me houdt maar ik ben bang om iets met hem te beginnen. Ik heb zelf ook een kind en hij ook en een geheime liefde kan ik niet aan denk ik. Want ik zou me elke avond schuldig voelen tegenover mn man. Wat moet ik nu doen, ik wweet me echt geen raad. Mn vriendinnen raden me aan om hem niet meer te zien Maar dat LUKT NIET. Ik wil hem gewoon zien, ik mis hem, ik denk de hele tijd aan hem zelfs als ik met mn man aan het vrijen ben :(((

hoi hoi wilde even een reactie geven op het bericht van sandra ik ben nu momenteel gescheiden maar ik weet wel ook dat je verlieft kunt worden op een ander als je getrouwt bent ik heb dat zelf ook mee gemaakt mar dan wel de keuze gemaakt om het niet toe te laten ik heb nog 5 jaar gevochten er tegen maar eerlijkheid duurt het langs zeggen ze dus in het kort gezegt ik had geen goed huwelijk maar ben toch niet aan een relatie begonnen. want een ding is zeker je doet vele mensen pijn ermee maar jij zelf krijgt de pijn nog groetjes finy

Ik had al eerder gereageerd hierop, ben inmiddels als weer wat weken verder en het gevoel is er nog steeds, heel heftig... Ik zou wel willen chatten met mensen die in dezelfde situatie zitten, want met iemand er over praten is uit den boze... Laat wat van jullie horen, please

Ik heb een bericht reeds gestuurd, maar ik zou graag tips willen hebben wat ik moet doen. Groetjse, karolien

Geen idee wat ik hiermee moet.. ben verliefd geworden op een getrouwde man. Ik heb hem ontmoet op het werk en het gevoel wordt steeds maar erger. Uiteraard wil ik niet gaan stoken in een goed huwelijk(geen idee of het huwelijk goed is, hij praat er nooit over) dus ik hou me op de achtergrond... het word alleen steeds moeilijker :s Hoe kom ik hier vanaf??? Ik ontvang graag tips! Alvast bedankt voor je reactie! groet Mandy

Ik ben reeds lange tijd verliefd op de man van mijn vriendin. Hij heeft me afgelopen week te kennen gegeven dat hij als hij mij aanraakt opgewonden wordt. Af en toe krijg ik stiekum een kusje, maar ik denk de hele tijd dat het een grapje is. Toch geloof ik dat hij mij al die jaren ook aantrekkelijk gevonden heeft. Ik wil niet vreemd gaan met hem, maar ik zou hier graag met hem over willen spreken. Hij is op zich zeer ontoegankelijk en ik weet niet hoe ik het voor elkaar krijg om hem alleen te spreken en hoe ik het moet aanpakken. Heeft iemand tips voor mij?groetjes, Karolien

Dat verliefd worden op een gebonden man doe je maar een keer. Ik wel. Nooit gedacht, toch gebeurt. Op werk, waar anders. Hij al 20 jaar in een relatie waar hij zogenaamd ongelukkig in zou zijn. Spannende SMSjes, stiekem afspraakjes en gestolen momenten. Toen verliet hij haar en kwam bij mij wonen om twee maanden later weer terug te gaan naar zijn ex. Blijkbaar al die tijd een dubbele agenda gehad naar ons en ik ben al die tijd ontkent. Ons leven speel thuis af of buiten de stad ondanks het feit dat hij voor mij had gekozen. Als hij mij in een weekend twee keer verlaat. houd van mij, liefde ex en zijn oude leven trokken harder. Na twee weken, waarvan een week op vakantie met ex, keert hij weer terug naar mij. Hij zou zo verliefd zijn dat hij ziek werd van het gemis. nu 6 maanden later is hij weer weg want hij wil zijn appartement en zijn ex terug, want dat leven is zo veel makkelijk. Toen het goed was, was het heftig en toen het slecht ging hel. Hij had eerst zijn eigen leven op orde moeten brengen. Dat is mijn advies. Al een gebonden persoon verliefd wordt op een ander is dan een signaal voor iets anders. Van de ene overstappen op de ander is nooit een slim plan.

Ja ik raakte verlieft op de vrouw van mijn kaneraad en mijn vrouw haar vriendin zij was verlieft op mij ik had wel zes kinder meet mijn nu ex vrouw en nu met mijn vriendin of vrouw heb ik er nu vier het vijfde op komst en ik ben dan wel 21 jaar ouder dan mijn vrouw maar ja we hebben het gelukig en iederre dag 4 keer per dag sex

Vergeef mij als je mijn Nederlandse schrijven niet begrijpt. Ik ben zelf ook verliefd geworden op een Nederlandse getrouwde man. Ik was toen 13 1/2 jaar samen met mijn vriend, maar niet gelukkig. Hij (andere) heb mij laten zien hoe een relatie anders kon zijn, en in die tijd dacht ik waarom kan het niet zo op die manier zijn als met mijn huidige minaar? Hij gaaf mij zoveel liefde en gaaf mij zoveel aandacht, en toen in de tijd dacht ik waarom ben ik gebleven na zoveel jaren? Dit was voor mij het einde. Ik wilde liefde, aandacht, en belangrijk voelen en dat kreeg ik niet van mijn huidige vriend. Het enigste was dat mijn huidige minaar zat in een huwelijk zonder gelukkig te zijn met haar. Ik heb hem alleen maar gesteund om zijn huwelijk te redden want dat wou hij zo graag, maar achter af doet het heel veel pyn. Ach ja, je wil geen pyn doen voor een andere, maar jij bent niet degene die daar verantwoorderlijk moet zijn, dat is hij! Hij zegt, ik hou zooooveeeel van jooouu!!! De enigste vraag is wat er over blijft....en haar dan? Hij is haar eerste liefde en het is moelijk om die relatie te beeindigen. Wat moet je dan? Ik heb zoiets van OKAY, dan maar zo. Helaas is mijn andere gedachten anders... je moet ermee kappeen!!! Hij zegt.... 'zomers komt over een paar maanden dan heb ik geen tijd voor je.... ik zit in deze ritme al 5 jaar..... en pik ik nog steeds. Heb jij nog advies hiermee??? Ik kan hem niet los laten omdat de liefde mij overwint... Ik hou nog steeds heeeeeel veel van hem, hij is knap, sexy, en geef veel aandacht aan mij na 5 jaar verhouding....help!!!!! Total Confused!! Ik laat hem niet los, want ben bang dat hij een ander zoekt voor steun.

@ speedy & lo Allebei verliefd op een gebonden man en laat de kritiek maar waaien... zegt Lo. Lekker makkelijk toch? Niet naar eer en geweten handelen maar je hormonen de baas laten zijn. Ik heb er maar 1 woord voor: Bah! Er is geen grein eergevoel of respect voor je seksegenote (zijn vrouw) in je... je hebt nog nooit zoveel van iemand gehouden... probeer eerst eens van jezelf te houden en te beseffen dat JIJ ook niet wilt dat een ander JOUW liefdesleven zo versjteert. Getver, wat een mentaliteit zeg!! Lekker makkelijk, de room van de melk afsnoepen. Een ander wast zijn vuile onderbroeken en voedt zijn kids op; jij houdt je bezig met zijn 'geestelijk welzijn' en zijn penis. Beneden ALLE Peil!!

Het kan iedereen overkomen. Ik had ook altijd kritiek als ik hoorde dat iemand vreemdging, maar het is mij ook overkomen. Een lieve man, 21 jaar jonger dan nog. Beiden niet vrij, maar we spraken af om onze partner niet te verlaten. Heel moeilijk, ik ben ondertussen weduwe en hij blijft bij zijn partner, ik respecteer dit, hij is en blijft mijn beste maatje en vriend. Ik weet dat ik nooit meer van iemand zo zal houden als van hem maar weet evenzeer dat ik hem nooit voor mij alleen zal hebben. Het kan iedereen overkomen, laat de kritiek maar waaien, maar het blijft moeilijk. Nooit meer doen dus .... maar je gevoelens kan je niet wegdrukken.

nou ik ben verliefd op iemand, zwaar verliefd :-) op een leuke gozer die nog een vriendin heeft een dochter en nog samen woont. Ik wil er eerst achter komen waarom hij telkens naar mij komt, of hij ook echt verliefd is of dat hij zich zwaar lichamelijk aangetrokken tot mij voeld. Gisteren vroeg hij of ik een relatie met hem aan durf te gaan. Hij loopt super hard van stapel en ken hem pas een maand. Al voelde ik de eerste dag een enorm goede band met hem, zelfde humor en knuffelen en hou volledige van deze man. Maar ik ben zo vaak gekwetst en zulke nare relaties gehad dat ik een beetje bang ben. Niet omdat hij een kind heeft maar omdat ik niet wil dat hij zich van de ene relatie zich stort in de volgende met mij. Ja geloof mij ik heb leren denken en heb veel geleerd waardoor ik, hoe verliefd ik ook ben mij niet meer 100% kan geven. Ja denk een soort bindingsangst. Maar het gevoel dat ik heb is enorm sterk. Gisteren ging het er heavy aan toe, en zei 'nu moet je echt gaan want anders belanden we in bed en das nog even niet de bedoeling. Toch wil ik dat omdat ik hem echt zo leuk vind, maar dat was dat stemmetje weer he van 'doe nog maar niet'. Ik ben 3 jaar vrijgezel, heb op mijn 18 de een miskraam gehad en nu word ik verliefd en als ik volledig voor hem ga word ik ook een stiefmoeder. Ik wil niet het verwijt krijgen dat ik degene ben die papa en mama uit elkaar heeft gehaald en ik met het schuldgevoel zit. Ook wil ik duidelijkheid van hem, want blijkbaar is het met zijn vriendin niks meer, alleen de kleine en die band blijft altijd. Ik zit nu gewoon in een lastig pakket, en ja ik zou het aan kunnen, met hulp van zijn kant. Hij heeft al bagage maar ik ook, ik doe rustig aan en hij loopt te hard van stapel. Beide zijn wij van nature erg druk en humoristisch en dat vind ik wel erg prettig haha ik hou niet zo van stiltes. Maar jemig hij en ik bij elkaar is een orkaan ;-) kwa alles lichamelijk, geestelijk en bah ben zwaar verliefd maar kan niet alles uiten dat maakt het voor mij moeilijk. Eerst moet hij nadenken wat hij wilt en hoe en ik zei al 'ga alleen bij je vriendin weg als er niks meer is kwa gevoel tegenover elkaar, en niet omdat je verliefd op mij bent. Ik heb mijn leven opgebouwd alleen, als vrijgezel en wil ook mijn vrijheid behouden en niet als vroeger dat ik het gevoel krijg niet te kunnen ademen :-) Maar bah wat heeft die man met mij gedaan gr l

Ik ben ook stapel verliefd op een man die getrouwd is, en ook ik weet dat het heel fout is.. mijn gevoel is altijd sterker geweest dan mijn verstand.. ik heb altijd wel mijn gevoel gebruikt en nu ben ik in een vreselijk situatie beland dat een keuze maken heel erg moeilijk is.. ik hou van hem.. hij ook van mij.. maar hij heeft een huwelijk en een kind.. een prachtig dochter, zo onschuldig.. hoe is het mijn recht om haar vader van haar en van haar moeder af te pakken vraag ik me zelf... het doet zo verschrikkelijk pijn.. ik weet dat hij nooit zijn vrouw zal verlaten.. ik zal altijd de tweede blijven.. en als dat mij overkwam? ik heb mijzelf altijd in plaats van zijn vrouw gezet en enorm gehuild.. zelf heb ik het als kind ook meegemaakt dat mijn vader meerdere malen vreemdging.. het maakte mijn moeder en ook ons stuk.. het huwelijk was geen huwelijk meer.. en nu zit ik te denken.. dingen waar ik eerst tegen was komt mij nu zelf over.. ik weet niet wat ik ermee moet.. we zien elkaar altijd 5 dagen per week op werk.. af en toe spreken we samen wat af.. als de tijd van afscheid komt en hij naar huis moet begint het weer.. tranen lopen als oceeanen over mijn wangen... ik kan er zowel in zwemmen.. ik verdrink erin.. maar wat moeten we ermee.. ??? we houden vanelkaar.. we proberen een uitweg te vinden maar komen er niet uit.. logisch natuurlijk.. er is helemaal geen uitweg... alleen een weg; voorgoed afscheid nemen! maar dat kunnen we allebei niet.. we houden onwijs veel van elkaar.. ik ga er geen hulp bij vragen .. want iedereen zal t zelfde antwoorden; het is fout stop ermee.. zullen ze zeggen.. ik ben 20 jaar hij 33.. leeftijd in de liefde is niet belangrijk maar dat de een getrouwd is en kinderen heeft wel. ik huil elke dag als ik zijn smsjes lees.. ik huil als ik zijn stem hoor ik huil als ik afsheid van hem neem.. het doet me pijn.. maar als ik ermee stop ...? wil ik niet eens aan denken.. ik weet het effe niet meer ik ben helemaal door de war.. sorry.. voor alle getrouwde echtparen sorryyy...

Tja, wat moet ik zeggen, ik snap al die reacties van mensen wel als ze zeggen je moet van een getrouwd iemand afblijven, heb ik zelf ook altijd gezegd, maar ook mij gebeurt het dat ik verliefd wordt op een getrouwde man, tis een gevoel dat je niet kunt tegenhouden. ikzelf ben gescheiden al 3 jaar en hij is nog getrouwd... Ik heb het zelf in mijn huwelijk meegemaakt dat je als partners uit elkaar kunt groeien, je alle2 een andere kant op gaat en dat er dan alleen nog maar een vriendschap overblijft... en dat heb ik nu ook met de man waar ik verliefd op ben, hij ook op mij en zijn situatie thuis is net als bij mij geweest, uit elkaar groeien.. Dus ik zal nooit meer zo erg oordelen over vreemdgaan en verliefd zijn/worden op een persoon die in een relatie zit. Het is gewoon zo, het overkomt je... groetjes IKKE

Mij is geleerd dat het niet lonend is om je geluk op de puinhopen van andermans verdriet te bouwen. Dat je eerst je huwelijk probeert te redden en als dat niet lukt dan ga je voor jezelf, bouw je een nieuw leven op, eerst alleen. Maar zo te lezen is het moeilijk voor sommige mensen om een huwelijkspaar die inspanning te gunnen. Is er bij voorbaat al een oordeel geveld en daarmee het roeren in die relatie gerechtvaardigd. Ik vind mensen die aan de zijlijn staan te wachten (soms wel heel dringend) enorm egoistisch en rucksichtslos, hebben geen mededogen met de gevoelens van degene die in de steek gelaten wordt; inclusief de kinderen en komen dan met argumenten als: 1 op de 3 huwelijken gaan kapot, dus DAN mag het zeker in dit geval ook. Ik ben niet getrouwd, maar zal zeker knokken voor mijn relatie als er een derde in het spel is; natuurlijk is die nieuwe ster aantrekkelijker, beter, verleiderlijker, en sneller dan ik. Zo iemand heeft het toch voorzien op degene van wie ik houd? Met wie IK kinderen heb, met wie IK een heel leven heb gedeeld en deel, lief, leed en alles voor en met elkaar gedaan? Ik vind het zo goedkoop om te stellen dat "het toch al niet liep". Ja, natuurlijk liep het niet; degene die het mes in de rug van de partner port heeft het min of meer al beslecht, deze huwelijkscrisis. Bah. Ik heb er geen goed woord voor over. Wat ook in het boek van Roodvoets stond is dat, als de trofee eenmaal binnen is, het heilige liefdesvuur toch wat teleurstellender blijkt te zijn dan aangenomen. DAT is zeker ook herkenbaar? Uiteindelijk blijkt het dan toch maar een gewone man/vrouw te zijn, die je van zijn ex hebt losgepeuterd. En dan is de glans van de nieuwe liefde een stuk minder. Verder, hij/zij kan jou net zo goed aandoen wat hij/zij de ex heeft aangedaan... kinderen met jou krijgen en je dan voor een ander verlaten. Uiteindelijk krijg je dan toch de (terechte) rekening gepresenteerd. Of je kan niet leven met X en de kinderen... die nemen te veel geld en tijd in beslag en daar wordt het nieuwe liefje knap sjagrijnig van. Mijn vader had ook zo'n vriendin, ze kon zijn dochter wezen; en hij heeft achteraf heel veel spijt gehad. Want hij is niet alleen de leukste vrouw van de wereld kwijt (mijn moeder) maar ook zijn drie kinderen willen niets met hem en de nieuwe te maken hebben. De kinderen hebben ook veel verdriet gehad van zijn gedrag. Ja hoor, heel lovenswaardig om een huwelijk, "dat toch al niet loopt" nog meer naar de afgrond te dragen.

Wat ik uit onderstaand lees en opmerk is dat de trouwe echtgenoot geen schuld heeft en vaak in de slachtofferrol gaan hangen en hun eigenwaarde verliezen. Vaak geven zij de schuld aan de minnares. Je hebt altijd een keus om uit je huwelijk te stappen. Zelf heb ik ook het boek van roodvoets gelezen, en die 1% gelezen van blijven na een buitenechtelijke relatie. Zelden is het huwelijk nog zo als het was en vergeet niet dat je kinderen meer schade toebrengt door maar te blijven in een ongelukkig huwelijk waar liefde/intimiteit geen onderdeel meer in is. Kinderen zien en voelen dat. Jezelf wegcijferen en leven voor de kinderen is een te hoge prijs die je moet betalen. Liefde laat zich nou eenmaal niet dwingen en intimiteit opbrengen tegen je zin is schadelijk voor alle partijen. Mijn vriend heeft gekozen om zijn vrouw te verlaten en daar heel lang over gedaan. Zijn vrouw heeft nu de mogelijkheid om opnieuw een gelijkwaardige relatie op te bouwen met iemand anders. Er zijn nooit verliezers of winnaars in dit geheel, maar door de juiste keuze te maken kan je de pijn minimaliseren. Scheiden doet lijden, meer dan die 1% van roodvoets maar 1 op de 3 huwelijken strand.

Ikzelf heb nu al 1 jaar een relatie met een getrouwde man, vreselijk maar waar. Wij hebben elkaar leren kennen op het werk, en de vonk sprong direct over. We hebben beide de gevoelens lang onderdrukt, maar na een paar maanden begonnen we met sms, en spraken we een keer met elkaar af. Het is niet bij die ene afspraak gebleven. Nu 1 jaar verder, zijn we verliefd op elkaar. Ik vrijgezel, en hij getrouwd en vader van 2 kinderen. Hij is altijd eerlijk tegen mij geweest, en altijd verteld dat hij nooit bij zijn vrouw weg zal gaan, dit vooral door de kinderen. Hij blijft eigenlijk thuis voor zijn kinderen. Ik weet dat fout bezig ben, en dat dit moet stoppen! Heb het al meerdere keren geprobeerd, maar het is heel moeilijk. We zien elkaar ook bijna elke dag op het werk, dus de gevoelens en verlangs blijven sterk. Na al deze verhalen te hebben gelezen, moet ik gewoon hard zijn, en ermee stoppen. Ik wil niet straks over 10 jaar nog steeds een geheime vriendin van iemand zijn. En ik wil ook niet op mijn geweten hebben dat er straks een gezin kapot gaat, dat verdiend niemand. En zeker niet zijn vrouw en kinderen.

Wat ik zo frappant vind is dat elke buitenechtelijke verliefde allerlei Heel Gelegitimeerde Redenen heeft om deze verliefdheid vorm te geven. "Ze kunnen al jaren niet met elkaar praten", "Hebben al jaren geen goed seksleven meer" "Het is niet voor niets dat wij zo verliefd op elkaar zijn"... Ik moet er een beetje om lachen. Mensen zijn van nature niet monogaam... zowel mannen als vrouwen niet. Elke partner binnen een relatie zal een moment kennen waarin hij/zij verlangt naar een spannende affaire met een ander. De kwestie is Wat Doe Ik Met Die Gevoelens? Geef ik eraan toe, of heb ik een vooruitziende blik en voorzie ik de ellende die ervan komt? Want ellende komt er altijd van. Vreemdgaan of het aanhouden met een getrouwde man/vrouw is gewoon nog altijd niet geaccepteerd (gelukkig) in onze samenleving. Mijn man is niet verliefd op een ander maar heeft wel een scheve schaats gereden. Ondanks al het verdriet en de pijn die ik ervan had wil ik hem niet kwijt, ben ik altijd wel trouw gebleven en is dat MIJN keuze. Net zo als dat ik vroeger, bij het geringste gevoel van verliefdheid voor een gebonden man, dit gevoel met wortel en al uit mijn hart rukte, omdat ik een ander gezin niet wilde vernielen. Zelf wil ik immers ook niet bedrogen worden. Dus bedrieg ik een ander ook niet. Vaak genoeg zie je bij die homewreckers dat ze zelf dan een liefdesbaby krijgen met hun oneerlijk verkregen (gestolen) geliefde en dat dit ook niet naar genoegen verloopt omdat er nog rekening gehouden moet worden met het ex-gezin (x en kinderen). Tja. Wat is wijsheid. Ga je voor die krankzinnig heerlijke verliefdheid, of leer je het nou echt eens? Mannen en vrouwen zijn zo verschillend in hun gevoelens tav. vreemdgaan en liefde, ik weet zeker dat ik nooit met een getrouwde man iets begin. Alleen al vanwege het feit dat slechts 1% (!!) hun vrouw en kids verlaat voor die ander... Goed boek daarover is de Duivelsdriehoek van Carolien Roodvoets, zij schrijft heel to the point wat en waarom enzo. Aanrader voor elke vreemdganger/homewrecker/bedrogen vrouw (de drie acteurs in het drama zeg maar). Ook mannen kan het overkomen, dat de vrouw vreemdgaat. Mannen gaan meer vreemd uit gevleidheid, nieuwsgierigheid, geilheid. En vrouwen doen het meer vanuit onvrede met de liefde binnen de relatie. We zijn en blijven een ander type mens, vrouwen zijn anders dan mannen. Soms bedenk ik mij weleens wat ik zou doen als mijn man het met een andere vrouw op emotioneel als wel als seksueel vlak beter zou kunnen vinden dan met mij... ik denk dat ik verdrietig, gebroken en gekwetst zou zijn. Maar dat ik ook zoiets zou hebben dat als hij het beter krijgt bij een ander, hij vooral moet gaan.

Ook mij overkwam het. We zagen elkaar en het was meteen liefde op het eerste gezicht. Hij getrouwd en ik weduwe. Nu we zo'n half jaar verder zijn blijft het gevoel. Ik kan dit niet. Ik wil niet stoken in een huwelijk. Dat is ook waarom het niet meer echt goed gaat. Hij wil graag maar ik kan dit niet. Misschien heeft het met mijn eigen leven te maken. Ik was getrouwd met een man die bi was. Het gevoel, de vernedering dat wil ik een ander niet aandoen. Maar ja ik maak het mijzelf wel moeilijk want het gevoel voor die man blijft.

Ik zit in grote problemen. Ik ben al 5 jaar getrouwd en heb 2 kinderen en ben tot over mijn oren verliefd op een getouwde man met 1 kindje en hij is de beste vriend van mijn man. In het begin heb ik telefonisch contact gehad met hem, maar hij wou niet omdat hij niet wist wie ik was en ik durfde het niet te zeggen. Na een paar keer contact met hem, heb ik zijn vrouw aan de lijn gehad. Hij was betrapt. Ze heeft mij uitgemaakt voor slet en nog van alles. Zij interesseert mij niet. Na het gesprek met zijn vrouw heb ik niets meer gehoord van hem. Ik kon hem niet bereiken en hij had waarschijnlijk een vermoeden wie ik was en de vriendschap tussen mijn man en hem is nu verleden tijd. Hij heeft het niet gezegd tegen mijn man. Nog onlangs stuurde ik een bericht aan hem. Onmiddelijk daarna kreeg ik telefoon van hem. Hij zei dat hij wilde afspreken met mij en ondertussen denk ik dat hij weet wie ik ben. Hij wilde afspeken in hotel gebasseert op sex natuurlijk en wil geen liefde of relatie, alleen puur sex. Ik denk dat ik ermee akkoord ga want ik ben zot op hem, kan niet zonder hem. Hij wil alleen afrekenen met mijn man. Eigenlijk weet ik niet wat ik moet doen. Als ik ga verneder ik mijn man als ik niet ga ga ik dood.

Ik ben nieuw op dit forum en ik ben blij dat ik niet de enige ben zich bedroefd en tegelijkertijd verliefd en verward voelt. Zij is single en ik ben 4 jaar getrouwd en heb twee kleine kinderen. Er is altijd aantrekkingskracht tussen ons geweest en we hebben altijd gevochten tegen onze gevoelens. We hebben nu sinds 4 weken een relatie met elkaar. Als we bij elkaar zijn in het geheim dan is het magisch. We hebben sex zoals we beiden nog nooit hebben gevoeld. We lachen en hebben het heel gezellig met elkaar. Zij is het tegenovergestelde van mijn vrouw. Los van alle positieve en negatieve gevoelens die een geheime relatie oproept, vraag ik me af hoe jullie het verborgen hebben kunnen houden, waar het mis ging, de moeilijke momenten, de jaloezie (zij is immers single en heeft veel mannelijke sociale contacten), het schuldgevoel. Met andere woorden; hoe hou je dit jaren vol.

Ik ben ook verliefd geworden op een man die getrouwd is en hij op mij. Daarbij is het zo dat ik ben opgegroeid in een gezin waar mijn vader een relatie had met een andere vrouw. Zelfde situatie dus. Ik heb dan ook altijd heel hard geroepen dat het fout is en dat het niet mag en dat je de vrouw in het huwelijk veel pijn doet. Maar er is ook een andere kant. En als kind uit zo'n relatie weet ik waar het over gaat. Het is denk ik nog veel fouter om te blijven in een relatie die niet goed is of gewoon 'op' is. Kinderen voelen dat heel goed en ik kan nu ook terug kijkend zeggen waren ze maar veel eerder uit elkaar gegaan. Dat had een hoop spanning gescheeld. Bovendien geef je denk ik een verkeerd signaal af naar je kinderen. Verliefd word je niet zomaar. Dan zit er ergens iets scheef. Vervolgens word het dan tijd om je zelf vragen te gaan stellen. Als je nog veel voor je partner voelt dan moet je denk ik alles op alles zetten en ook het verliefd zijn opbiechten. Je bent tenslotte een mens met recht op emoties. Maar het kan ook goed zijn dat juist die verliefdheid het signaal is dat je moet opstappen en ook juist voor je kinderen. Wil niet zeggen dat je direct een relatie met diegene moet aangaan. Maar ik zou wel de signalen die je krijgt van moeder natuur eens goed na gaan bij jezelf. Blijven hangen in een situatie die voor jou en dan ook dus voor anderen niet goed is is geen optie lijkt me. Maar wat ik hier allemaal schrijf heb ik hem nog niet verteld. Hij zal het zelf moeten doen. Als hij voor zijn vrouw wil gaan dan kan ik alleen maar hopen dat ze gelukkig worden en dat 'onze' verliefdheid daar aan heeft bijgedragen.

Ook mij is het overkomen. Ik ben stapelverliefd op een getrouwde man met 2 kinderen. Ik heb het gevoel dat hij ook iets voor mij voelt, maar dat niet durft te zeggen. Zelf heb ik ook een relatie, die helemaal niet goed loopt. Ik zou zo graag mijn liefde willen laten blijken maar ik weet niet hoe. Het is iets dat je overkomt, verliefd worden. Vaak ben ik er heel verdrietig om. Ik hou van iemand, die getrouwd is, dat doet pijn maar de verliefdheid en het verlangen blijft.

Ik ben nieuw hier. Ook ik zit met dit probleem, alleen in dit geval ben ik zelf getrouwd en moeder van een kindje van ander half jaar oud. Ik ben net 1 jaar getrouwd, en ken mijn man al 13 jaar waarvan we 4 jaar bijmekaar zijn. Na de geboorte van onze dochter zijn we gaan trouwen. Nadat we getrouwd waren is het eigenlijk bergafwaarts gegaan. Mijn man is iemand met 2 gezichten, de ene keer is hij lief en geduldig en de andere keer is hij erg snauwerig en brommerig. We hebben geen normale gesprekken meer met elkaar. Praten gebeurd op snauwerige toon. Ik denk erover om bij hem weg te gaan, maar ja, er zit wel een kleintje tussen dus ik weet niet wat ik nu moet doen. Ik heb al vaker tegen hem gezegd dat het niet goed gaat tussen ons 2. Tot overmaat van ramp is hij nu ook nog eens ergens anders gaan werken dus we zien mekaar alleen maar in het weekend en dan alleen maar zondags. De rest van de week ben ik alleen thuis samen met mijn dochter. We hebben alleen maar door de week contact via de telefoon en zelfs dat is oppervlakkig. Nu heb ik sinds kort een jongen leren kennen via de chat en daar klikt het erg goed mee. Hij zegt zelf dat hij niet de oorzaak wil zijn van mijn eventuele scheiding en dat wil ik ook niet, maar ik hou het zo met mijn man ook geen half jaar meer vol. Ik weet dus niet wat ik moet doen. Misschien kan iemand hier me raad geven. Alvast bedankt.

Nee nooit. En je moet hier heel eerlijk in zijn. Ik vind het fout en walgelijk als mensen hierin doorzetten, helemaal als er kinderen in het spel zijn. Je kunt voorkomen dat je verliefd word op zo'n persoon, misschien niet leuk om te horen maar wat mij betreft zet je je egoïstische ik opzij en laat je je principes gelden. Er zijn al genoeg echtscheidingen momenteel, vele harten worden gebroken en met name van kinderen. Wordt daar wel aan gedacht ? Verliefd worden is zo gebeurd, en vind het jammer dat mensen zich zo snel laten laten door dat gevoel.

Nadika hoi,
Ben 25 en heb net een relatie achter de rug. Met m`n rij-instructeur(40). Ik wilde het niet, was niet op zeok, maar het overkwam me. En hem ook. We zijn allebei 10 jaar bij onze partners en ik heb zelfs drie kinderen. Hij heeft geen kinderen, lukt niet en daardoor was hij bij zijn vrouw vandaan gegroeid. Ik heb 4 normale lessen gehd en toen kwam de sexuele spanning.Ik heb hem absoluut uitgedaagd maar hij was er ook niet vies van. We hebben heel veel sms-jes en emailtjes gestuurd en hebben twee keer echt gezoend en een keer zelfs wel iets meer, erg intiem. In de auto zat ik vaker aan zijn versnellingspook dan aan die van de auto. Het was superspannend allemaal, hij had het ook nog nooit eerder megemaakt. Totdat er meerdere dingen gingen voorvallen en ik ging twijfelen. Ik heb voor mijn kinderen en man gekozen en dat vond hij niet leuk. Ik les nu bij zijn baas en ik begrijp dat hij nu pas weer een beetje zichzelf wordt. Ik mis hem nog elke dag, zeker nu we geen contact meer hebben, dat heeft hij zijn vrouw moeten beloven. Als ik hem zie, voel ik nog steeds kriebels overal, met z`n lekkre lijf en mooie rode haren. Ik ben eigenlijk nog steeds stapel op hem en ik weet dat hij ook heel veel voor mij gevoeld heeft, maar het ging gewoon niet. Hij wil me ook geen les meer geven erg jammer. Ik weet zeker dat als hij voor mijn deur zou staan ik zo mee zou gaan. Maar ja, gaat niet gebeuren denk ik. Ik wil alleen "Ton, bedankt" zeggen

Na 13 jaar is het over! Mijn hopeloze, uitzichtloze, maar heftige verliefdheid op een getrouwde man. Dat voelt echt als een grote verlossing. Ik wil dat de hele wereld het weet en eigenlijk hoop ik ook dat hij het leest. Zo'n gevoel dat je de hele stad wilt volhangen met spandoeken met daarop de tekst: "Ik houd niet meer van Mister X ofwel Mister Wrong"!! Hoera!! Mijn hart voelt bevrijd!

Ik ben al 12 jaar stapelverliefd op een getrouwde man. Ik heb hem voor het eerst ontmoet, een paar maanden voordat ie ging trouwen (wist ik toen niet). Destijds heb ik al kenbaar gemaakt dat ik meer voor hem voelde, want zo heftig had en heb ik het nooit meer meegemaakt. Hij ging toen trouwen en gaf dat als reden, maar ik denk dat hij ook voor mij gevoelens had/heeft. Tien jaar later kwam ik hem dagelijks tegen op het station, op weg naar mijn toenmalige werk. Mijn gevoelens bleken nog even heftig als tien jaar geleden, ik schrok er echt van, want inmiddels had ik een lange relatie. Hij was nog steeds getrouwd. Maar toen ik hem na die tien jaar weer terugzag, had ik zo'n sterk gevoel echt met de 'verkeerde' man een relatie te hebben. Die relatie is dus verbroken, want dat gevoel raakte ik niet meer kwijt. Er is geen ruimte voor iemand anders in mijn hart. Ik kan dus eigenlijk geen nieuwe relatie aangaan, want mijn hart voelt niet vrij, tegelijkertijd durf ik dit verhaal niet aan die getrouwde man te vertellen. Ook als ik deze verhalen lees, en hij zijn gezin niet wil verlaten, is het ook een lijdensweg voor iedereen. Ik wil geen 'advocaat van de duivel' zijn. Andere kant is dat loslaten van deze grote liefde heel erg moeilijk is, omdat je die niet kunt omzetten naar realiteit. Als ik deze verhalen lees, dan denk ik niet dat het zin heeft om mijn kant aan hem te vertellen, het brengt alleen maar ellende, dan kan ik beter blijven zwijgen zoals ik nu al 2 jaren doe, maar ook dat voelt niet ok. Of het stilzwijgen doorbreken met alle consequenties van dien.....risico nemen?

Wat ben ik blij dat ik dit forum tegen kwam. Ik zit zelf in het zelfde schuitje, ben hopeloos verliefd op een getrouwde man met een kind. Hij voelt hetzelfde voor mij maar we weten nog niet goed wat we hier mee aan moeten. Ik heb een relatie maar weet dat hij niet diegene is die mij gelukkig zal maken. Met deze getrouwde man klikt het echter fantastisch! We voelen elkaar perfect aan en hebben dezelfde instelling. De passie is onbeschrijfelijk! Ik weet in ieder geval dat ik mijn relatie met mijn vriend moet beëindigen..de vraag is alleen hoe en met wat voor reden.

Ik ben zelf 10 jaar getrouwd, maar de laatste jaren gaat niet zoals het hoort te zijn. We hebben samen heel wat mee moeten maken, en altijd was ik er voor haar en daarmee zette ik mijn eigen emoties aan de kant. Dit deed ik tot kort, omdat ik nu zelf zwaar overspannen ben. Zelfs nu moet ik klaarstaan voor haar en kan ik mezelf maar aan de kant zetten. Ik heb hier nu veel problemen mee en heb er geen zin meer in. Ik moet altijd vechten om zelf overeind te blijven. Ons sexleven stelt al een paar jaar niets meer voor. 1 x in de 2 weken is soms te veel gevraagd. En juist nu, nu ik aan onze relatie twijfel, ben ik verliefd geworden op een leuke vlotte en ontzettende lieve meid. Ik kan mijn gevoelens helaas niet meer onderdrukken en kan gewoon niet wachten tot ik haar kan zien. Ik weet alleen niet of ze ook verliefd is op mij en ik durf haar dat ook nog niet te vragen. Maar van mijn kant is het heel duidelijk en wil ik haar steeds meer. Ben tot over mijn oren verliefd geworden. Ik ben eigenlijk ten einde raad, omdat ik hier toch behoorlijk mee zit. Dit heb ik in ons 10 jarig huwelijk nog nooit meegemaakt. Ik sta gewoon te trillen als ik haar online zie komen op msn, of als we elkaar zien. Ik weet dat het niet goed is, maar ik kan het niet stoppen.
Het gevoel is overduidelijk, 'IK BEN VERLIEFD'

Ik ben zelf 10 jaar getrouwd, maar de laatste jaren gaat niet zoals het hoort te zijn. We hebben samen heel wat mee moeten maken, en altijd was ik er voor haar en daarmee zette ik mijn eigen emoties aan de kant. Dit deed ik tot voor kort, omdat ik nu zelf zwaar overspannen ben. Zelfs nu moet ik klaarstaan voor haar en kan ik mezelf maar aan de kant zetten. Ik heb hier nu veel problemen mee en heb er geen zin meer in. Ik moet altijd vechten om zelf overeind te blijven. Ons sexleven stelt al een paar jaar niets meer voor. 1 x in de 2 weken is soms te veel gevraagd. En juist nu, nu ik aan onze relatie twijfel, ben ik verliefd geworden op een leuke vlotte en ontzettende lieve meid. Ik kan mijn gevoelens helaas niet meer onderdrukken en kan gewoon niet wachten tot ik haar kan zien. Ik weet alleen niet of ze ook verliefd is op mij en ik durf haar dat ook nog niet te vragen. Maar van mijn kant is het heel duidelijk en wil ik haar steeds meer. Ben tot over mijn oren verliefd geworden. Ik ben eigenlijk ten einde raad, omdat ik hier toch behoorlijk mee zit. Dit heb ik ons 10 jarig huwelijk nog nooit meegemaakt. Ik sta gewoon te trillen als ik haar online zie komen op msn, of als we elkaar zien. Ik weet dat het niet goed is, maar ik kan het niet stoppen. Het gevoel is overduidelijk, 'IK BEN VERLIEFD'

Niet verliefd, maar wel heftige spanning tussen een collega en mij. Er is nog niets heftigs gebeurd tussen ons sinds dat ik bij hem op kantoor werk, maar de spanning wordt met de dag groter tussen ons. We dagen elkaar uit, pesten elkaar en we hoeven elkaar maar aan te kijken en we weten dan eigenlijk allebei: men wat wil ik je graag. Wij hebben echter allebei een vaste relatie en hij heeft kinderen erbij, dus het zal er nooit van komen om verder te gaan dan pesten en uitdagen. Maar ik denk dat het wel een keer gaat komen tot een hele heftige zoen ergens op een plekje waar niemand ons kan zien en dat we het daarbij laten. Want echt sex hoeft van mij niet perse, want ik heb hele goede sex met mijn eigen vriend en dat zou ik voor geen goud willen missen. Maar een fantasie hebben om het met mijn collega een keer te doen, die zal er altijd blijven!!!

Wat ben ik blij dat deze site bestaat. Mij is het dus ook overkomen of beter het overkom me nog. Hals over kop verliefd op een ander, en ik heb al 20 jaar een relatie die al 20 jaar niet echt goed is...Ik had al jaren eerder er een punt achter moeten zetten, maar hij is erg dominant dus ik durf niet en er is toch ook wel iets van liefde in het spel. Ook samen twee kids, en toen kwam hij. Tintels over mijn lijf als hij me aanraakt, naar me kijkt, naast me ligt, het is heftig en ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. De kilo's vliegen eraf. Ik wil niemand kwetsen, hem niet en mijn vriend ook niet, ook al wil ik met mijn vriend niet oud worden. Dat spookt al een hele tijd door mijn hoofd, maar omdat hij voor zijn werk veel in het buitenland zit lukt het me wel. Ik voel me zo gemeen, zo respectloos tegenover hem, maar ik ben echt helemaal gek op die ander. Kan er niet mee stoppen, we zitten uren te bellen, chatten, en ik loop de hele dag op en wolkje. Alles wat we samen doen is perfect en relaxt, maar dan kom je thuis en dan voel ik me leeg, zonder hem uitgeput en zou het wel tegen iedereen willen zeggen. Ik weet echt niet wat te doen, samen met hem verder is geen optie denk ik. Hij kom ook net uit een relatie met 1 kind, en weet ook eigenlijk niet wat hij wil. Maar dat hij gek op me is is duidelijk. Het voelt ook zo vertrouwd, net of we elkaar al jaren kennen. Mijn god ben ik daar dan 40 jaar voor geworden, alle haren op mijn hoofd spijt heb ik dat ik 4 maanden geleden niet heb doorgezet om uit elkaar te gaan. En twee dagen later kwam ik hem tegen, we hebben 4 weken echt iets en het voelt geweldig maar ook niet. Ik kan slecht liegen dus het zal wel niet zo lang duren voordat de bom barst en die gaat barsten dat weet ik zeker.

Het is dus gebeurd, mijn relatie van 20 jaar is uit. Na een heftige aanvaring toen ik een gezellige avond thuis had gehad met mijn vriendin, toen hij in het buitenland zat, heb ik er een punt achter gezet. Ik kon er niet meer tegen en dat ik verliefd ben op iemand anders maakte het gemakkelijker. Ik heb het vorige week tegen mijn ex verteld, hij voelt zich bedonderd maar begrijpt ook wel dat hij het zelf heeft verpest door mij jaren lang te onderdrukken, geestelijke mishandeling noemen ze het. Ik hoop dat we het goed kunnen afronden voor de kinderen en mijn vriend heeft geduld zegt hij. Maar hoe dan ook ik kies voor mijn kinderen en mijn eigen geluk of deze liefde nu blijft of niet. Ik ben vrij, geen knoop meer in m'n lijf en nog steeds verliefd...dus wie weet

Het is nu een paar maanden verder en ik ben inmiddels gescheiden. Mijn ex-man is achter mijn relatie gekomen doordat hij me een keer is gevolgd en daar zijn conclusies uit getrokken heeft. Na een paar zeer moeilijke weken hebben we de knoop doorgehakt omdat ik niet meer verder wilde met dit huwelijk. Ik voel me letterlijk bevrijd. Nu, de man waar ik de affaire mee heb is nog steeds in mijn leven. Nu alweer bijna anderhalf jaar. Ik zie hem 1 à 2 keer in de week en hebben zeker 1 intieme ontmoeting. Als we elkaar zien smelten we elke keer weer, alles voelt goed, zijn geur, zijn handen, alles. Het is als een betovering maar daarna weer de ontnuchtering helaas in het besef dat hij snel naar huis moet naar zijn vrouw. Ze werken beiden aan huis dus is er veel controle. Ik voel me raar dubbel, enerzijds pak ik wat ik kan want ik ben nu toch vrij en wil genieten, maar anderzijds besef ik heel goed dat er zoveel pijn zal komen. Of door ons toekomstige afscheid of door ontdekking. Nee, het is niet de juiste weg. Maar een man zoals hij ... de glans in mijn leven, vind ik niet meer.

Wat ben ik blij dat deze site bestaat, mij is het dus ook overkomen of beter het overkom me nog. Hals over kop verliefd op een ander en ik heb al 20 jaar een relatie die al 20 jaar niet echt goed is. Ik had al jaren eerder er een punt achter moeten zetten, maar hij is erg dominant dus ik durf niet en er is toch ook wel iets van liefde in het spel. Ook samen twee kids en toen kwam hij. Tintels over mijn lijf als hij me aanraakt, naar me kijkt, naast me ligt. Het is heftig en ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. De kilo's vliegen er af. Ik wil niemand kwetsen, hem niet en mijn vriend ook niet ,ook al wil ik met mijn vriend niet oud worden. Dat spookt al een hele tijd door mijn hoofd, maar omdat hij voor zijn werk veel in het buitenland zit lukt het me wel. Ik voel me zo gemeen ,zo respectloos tegen over hem, maar ik ben echt helemaal gek op die ander, kan er niet mee stoppen. We zitten uren te bellen, chatten en ik loop de hele dag op een wolkje. Alles wat we samen doen is perfect en relaxt, maar dan kom je thuis en dan voel ik me leeg zonder hem, uitgeput en zou het wel tegen iedereen willen zeggen. Ik weet echt niet wat te doen, samen met hem verder is geen optie denk ik , hij komt ook net uit een relatie met 1 kind en weet ook eigenlijk niet wat hij wil, maar dat hij gek op me is is duidelijk. Het voelt ook zo vertrouwd, net of we elkaar al jaren kennen. Mijn god ben ik daar dan 40 jaar voor geworden. Alle haren op mijn hoofd spijt heb ik dat ik 4 maanden geleden niet heb doorgezet om uit elkaar te gaan. En twee dagen later kwam ik hem tegen, we hebben 4 weken echt iets en het voelt geweldig maar ook niet. Ik kan slecht liegen dus het zal wel niet zo lang duren voordat de bom barst en die gaat barsten dat weet ik zeker.

Bedankt voor je reactie spijkertje.
Ik herken ook veel in jouw verhaal. Op dit momnet is het eigenlijk al een beetje uit de hand gelopen. We spreken elkaar elke dag en spreken ook vaak in 't geheim af. Het is zo ongelooflijk spannend, maar m'n geweten knaagt wel. Ik denk nu dat ik niet verliefd op 'm ben maar het gaat zeker niet zonder gevoel! Het geeft mij zo'n ego boost. Einde van de week komt hij zelfs bij mij langs. Eens zal toch de laatste keer zijn ,dus nu geniet ik van elk moment!

Verliefd worden heb je deels in de hand, in het begin. Je kunt ervoor kiezen om te onderzoeken of die gevoelens echt zijn of niet. En als het te laat is en je bent al tot over je oren verliefd, dan kun je nog steeds kiezen. Natuurlijk komen er uit 'tweede vrouw' relaties ook vaste relaties voort, zoals uit elke combinatie. Ik heb zelf een verhouding gehad met een getrouwde man, die relatie heb ik verbroken. Hij hield van mij, mailt na 7 jaar nog steeds zo eens per kwartaal (we zijn vier maanden bij elkaar geweest) ook al mail ik hem nooit terug. En mijn liefde is/was echt. Maar dat is de liefde van zijn vrouw ook en hij heeft kinderen die van hem houden en afhankelijk zijn van hem. Als hij niet van haar houdt, zou hij ook zonder mij weggaan en dan weet hij mij te vinden. Moeilijk? Ja, maar dat is de wetenschap dat je een andere vrouw in pijn en vertwijfeling achter hebt gelaten ook. Zijn vrouw heeft nu een man en vader voor haar kinderen. Ik vind dat vrouwen meer na moeten denken over het leed van de andere vrouw. Ik vind mannen die een verhouding hebben naast hun huwelijk, zonder intentie om te kiezen ook niet meer aantrekkelijk. Het is makkelijk om een lieve moeder voor de kinderen thuis, en een spannende date voor ernaast te hebben.

Ik ben moeder van een kindje dat buitenechtelijk tijdens mijn huwelijk verwekt is. Ik ben nog steeds getrouwd en "weer" gelukkig met mijn man. Samen voeden we ons kindje op als de onze. Ik zoek vrouwen die hetzelfde meegemaakt hebben of meemaken. Ik worstel met de vraagstukken van: Wanneer vertellen we dit "ons" kind, hoe gaan we met de verwekker om. Kortom er is heel veel om over na te denken. En dat is niet altijd makkelijk, graag wil ik hierover ervaringen uitwisselen en dat kan op:\r\nhttp://groups.yahoo.com/group/kvea/

Bericht voor Pinky...........
Ik herken heel veel in jouw verhaal en wil je sterkte wensen hiermee. Bij mij is het ook net aan de gang, maar ik ben stapel op hem...!!

Hallo iedereen,

Ik, vrouw van 26, heb sinds 1 mnd ook iemand leren kennen die getrouwd is. Ik ben stapel op hem maar weet niet wat ik moet doen. Hij heeft me nu 3 weken de tijd gegeven om na te denken of ik een relatie wil. Hij zei tegen mij dat hij nog nooit een vrouw als mij heeft ontmoet. Ook zei hij dat hij mij liefde wil geven. Ik snap het niet zo....want hij is totaal niet het type om mij bewust te kwetsen daar is hij te lief voor. Maar wat voor soort liefde wil hij me geven want op een gegeven moment wil ik wel het vrouwtje van thuis zijn. Nu wil ik niet diegene zijn die zijn was doet, zijn eten kookt en dergelijke maar ooit wel. Ook is hij jaloers als iemand mij belt. Het zou in eerste instantie een sexrelatie worden (we hebben nog geen sex gehad) maar nu zijn er toch gevoelens gekomen en wil ik niet zomaar sex zonder betekenis. Ik merk wel aan hem dat er voor hem ook meer is maar verder weet ik het niet. Hij smst de hele dag...gewoon zomaar om me een prettige dag te wensen....zo lief dat heb ik nooit meegemaakt...het benauwt me zo. Help me ik ben stapel maar weet me geen raad.....!!!
Het kan ook een bevlieging zjn

Hai, ook ik ben verliefd geworden op een getrouwde man. Ik had nooit verwacht dat mij dit zou kunnen gebeuren. Zelf heb ik altijd heel hard geroepen dat vreemdgaan fout is. Maar het overkomt je, al klinkt dat ook heel fout. Ik kan het niet goed uitleggen maar het is gewoon verslavend. Al die smsjes en die zijn erg spannend. Ik weet dat het niet goed is maar ik kan er niet mee stoppen, al wil ik dat wel. En het gekke is dat het pas een paar weken aan de gang is en nu ben ik al heftig verliefd. Ik wil er echt mee stoppen maar als je iedere dag te horen krijgt hoe mooi en lief je bent geeft mij dat toch weer een lekker gevoel. Ook hij is fout en dat weet hij, maar we voelen gewoon iets heel bijzonders voor elkaar..

Helaas maak ik het van de andere kant mee; mijn partner (20 jaar samen) is verliefd op een ander die "zo bijzonder is" en "zo veel beter kan luisteren" dan ik, zoals ze me duidelijk heeft gemaakt. Deze situatie is nu meer dan een jaar gaande. Meerdere malen heeft mijn partner beloofd haar actief zich vanaf te zetten, maar daar is helemaal niks van gekomen. Als echtgenoot voel ik me volledig in de hoek gezet, regelmatig bedonderd, en doet het verschrikkelijk pijn. Ik functioneer al een jaar niet normaal meer, maar het lijkt erop dat de verliefdheid van mijn partner haar verblindt en gewoon niet kan of wil zien wat ze aanricht. Alhoewel hij verschrikkelijk veel van haar houdt, worden mijn gevoelens meer en meer afgestompt en denk ik vaker eraan om er maar een punt achter te zetten. Maar wat er daarna zal volgen is -- denk ik -- voor ons beiden (en onze kinderen) een kleine hel. Ik snap echt wel dat verliefdheid je kan overkomen, maar ik kan niet begrijpen dat iemand zich daar zo in kan laten gaan dat alles wat je hebt ten gronde gericht kan worden. Stoppen dus. Beter jezelf nu even pijn doen dan een ander en jezelf voor de rest van je leven?

Ohh wat is dit allemaal herkenbaar. Ik ben 8 jaar getrouwd en heb sinds een jaar een relatie met de vriend van mijn man. Wij houden van elkaar maar we houden ook alletwee van onze partners. We vinden het heerlijk om bij elkaar te zijn. Je leven wordt erdoor beheerst, inderdaad de hele dag wachten op een sms of telefoontje. Ik weet dat hij zijn vrouw nooit zal verlaten voor mij en ik mijn gezin ook niet voor hem maar dat maakt het niet minder moeilijk. Ik ben nu bang dat hij zich zo schuldig gaat voelen op een gegeven moment dat hij onze relatie zal verbreken en dat wil ik niet, ondanks dat ik heel veel van mijn man hou! Ik hou van alletwee! Kan dat vraag ik me wel eens af. Verliefd zijn en houden van zou een goed gevoel moeten geven maar ik voel me alleen maar rot. Ik zou zo graag willen dat het me nooit was gebeurd en dat ik niet had geweten hoe het voelt om ook verliefd te zijn op een ander. Maar het is wel gebeurd en ik weet hoe het voelt en het is zo lekker....maar ook weer niet. Ik zou er ook graag met iemand over willen praten maar ook dat kan niet want iedereen in mijn omgeving zou me veroordelen......

Ik ben een getrouwde vrouw (25 jaar) en ben verliefd geworden op een (vrijgezelle) vrouw. Ik ben met haar op vakantie geweest en bemerkte dat ik meer voor haar voelde dan alleen vriendschap. Ik stond open voor verliefdheid doordat ik mijn huwelijk al jaren niet bevredigend vond en mijn man niet op mijn drang naar verbetering reageerde. Hij vond alles prima zoals het was. Dat ik verliefd ben geworden op een vrouw is erg verwarrend voor mij. Mijn man weet ondertussen dat ik van vrouwen kan houden en ziet onze vriendschap met lede ogen aan. Voordat deze relatie met haar ging spelen had ik al relatietherapie aangevraagd voor mijn man en mij. Hier zijn wij nu mee bezig, maar mijn verliefdheid speelt nu ook een rol. Ik heb nu meer verdriet om haar, als ik haar niet kan zien of spreken, dan om mijn uitgebluste huwelijk. En dan krijg je de adviezen van vriendinnen en collega's; kies voor je zelf. Waar ligt je geluk? Of juist, vecht voor je huwelijk; steek die energie in je huwelijk en red het. Mijn man heeft veel verdriet door mijn onvrede over ons huwelijk en doet erg zijn best mij voor hem te behouden, terwijl ik voel dat ik verder wil met een vrouw en eigenlijk met die vriendin.

Ja, ik ben wel eens verliefd geweest (vaker zelfs) op een man die getrouwd/vaste relatie heeft. 1 Keer zelfs werd mijn liefde beantwoord, maar ik heb het "afgeslagen". Ik ben tegen vreemdgaan, dus moet ik er zelf ook niet aan meewerken. En ik dacht als ik nu met hem iets zal krijgen en hij laat zijn vriendin vallen (waar hij al lang iets mee had en een huis had gekocht enzovoort, hij wilde dat namelijk voor mij doen), dan heb je de kans dat hij dat later bij mij ook weer zal doen.

Je kan er niks aan doen als je verliefd wordt op iemand, maar wat je ermee doet wel!

Groetjes Petra

Ruim 1 jaar heb ik (46jr) een relatie met de man van mijn vriendin. Toen ik hem voor het eerst zag droomde ik vaak van hem. 2 Jaar lang heb ik moeite gedaan om hem te verleiden.... Ja hoor het is mij eindelijk gelukt.. Hij is ontzettend knap en intelligent en zeer romantisch.(nu 51jr)
Van hem kreeg ik alle liefde die ik nodig had. 30 Jaar geleden werd ik door mijn ouders uitgehuwd met een oudere man waarvan ik nooit heb gehouden, maar wilde mijn familie niet teleurstellen. Achteraf bleek dat hij een diabeet is en lijdt ook aan hogebloedruk. Ons leven is een drama...een hel... Wij communiceren zeer zelden. Ik zocht allang naar een alternatief... totdat ik de man van m'n dromen heb ontmoet... helaas is het de man van mijn vriendin...
Wij hebben een zeer geheime en heftige relatie... Onze liefdesgevoelens voor elkaar zijn nog steeds grenzeloos. Elke moment van de dag zit hij in mijn gedachten.... Wij chatten en mailen regelmatig en maken vele afspraken...
Ik wil heel graag met hem trouwen.....
Helaas kwam onze partners achter onze geheime relatie....
Bij onze laatste ontmoeting hebben wij geheime afspraken gemaakt.....hoe wij onze relatie verder zullen continueren...
Terwille van mijn familie en mijn 2 kinderen blijf ik voorlopig nog bij mijn man. Liefde kent geen grenzen... Love is blind....

Kijk ik ben zelf nog maar 17 en heb net 3 maand een vriend. Maar mijn mening hierover is dat je niet kan kiezen op wie je verliefd wordt. Je houdt van iemand of niet. Maar mensen vergeten vooral voor zichzelf te zorgen, denk eerst na over wat jij wil en wat diegene voor jou kan betekenen. Laat diegene jou voelen alsof je op tweede plaats staat en alleen zijn/haar behoeftige tijden contact met je opneemt. Denk dan goed na want dan ben je alleen maar slachtoffer van andermans lusten. En er is maar 1 die weet wat jij wil en dat ben jij. Liefde is er voor iedereen maar je moet het wel zoeken op de plekken waar je het echte kan ontvangen!

hmm....wat je een ander aandoet, kan jezelf ook gebeuren he. Ik vind vreemd gaan een van de laagste dingen die je een partner aan kunt doen. Het gebrek aan respect voor je partner dan vooral. Enig idee wat het met iemands zelfrespect doet als je er achter komt of erger van derden moet horen????? Alleen het idee dat iemand van het ene in het andere bed duikt vind ik om te kotsen. En dan is het nog te hopen dat iedereen veilig vrijt want anders loop je ook nog wat op. VERLIEFD WORDEN KAN.........MAAR HET LIGT AAN JEZELF HOE JE HIER MEE OMGAAT.

Verliefd worden op een getrouwde man; het is te vreselijk maar oh ik ben erin verzeild geraakt en kom er niet meer uit!! Zelfs op een oom van mijn vriendje. De tante van mijn vriend (zus van zijn vader) en haar man konden geen kinderen krijgen, dus heb ik gezegd dat ik wel een kindje voor ze wou krijgen. Haar man wilde dit al heel lang en hij vond t zo sneu voor mij om pijn te moeten lijden in een ziekenhuis dus hadden we "zakelijke sex" Maar na 2 keer proberen sprong er bij ons alle2 een vonk over en werden we verliefd, Hij heeft het afgekapt en is ge-emigreerd met zijn vrouw, maar ik mis hem vreselijk. Ik wil hem zo graag bellen en hem zeggen hoeveel ik van hem hou maar het gaat niet, want ik weet dat hij voor haar koos en niet voor mij

Ik ben al meer dan 30 jaar gelukkig getrouwd met een schat van een vrouw, ze ziet er nog steeds mooi uit, is sportief en hartstochtelijk, maar toch heb ik meer dan 20 jaar een getrouwde vriendin gehad, waar ik stapel op was/ben, omdat ik met haar weer heel andere zaken kon delen dan met mijn vrouw. Alles echter stiekem en de leugen en vindingrijkheid viert hoogtij. Het is ontzettend tweeslachtig en je wilt het elke keer beëindigen om je eigen relatie niet in gevaar te brengen. We konden het niet en nu is het noodgedwongen uit omdat haar man het uiteindelijk toch ontdekte. We proberen elkaar te vermijden om grotere ongelukken te voorkomen, maar het legt een enorme claim op je dagelijks functioneren, want ik denk elke dag aan haar. Ik klamp mij vast aan de liefde voor mijn vrouw en haar loyaliteit naar mij: onze relatie is nauwelijks geschonden. Maar als ik de wil had gehad mijn verliefdheid te vermijden was het beter geweest voor alles, ondanks de mooie en oprechte momenten die ik heb beleefd met mijn vriendin.

Ik ben razend verliefd op een getrouwde man. Zelf heb ik een lieve vriend die ik voor geen goud zou willen kwetsen, maar toch blijft die getrouwde man door mijn hoofd spoken. We hebben elkaar nu drie keer ontmoet en weten dat we nooit een relatie met elkaar zullen krijgen, maar toch kunnen we elkaar niet loslaten. Mijn verstand zegt dat ik hem moet vergeten, maar ik voel me al rot als ik een dag geen sms-je van hem krijg. Zijn er vrouwen die hier ervaring in hebben en hoe hebben zij er een punt achter kunnen zetten?? En nog belangrijker, hebben ze daar spijt van??

Hoi, ik heb sinds november een relatie met een getrouwde collega en ik kan je zeggen dat dat soms helemaal niet prettig is. Maar het gevoel is sterker dan het verstand en zie daar maar eens overheen te komen. We hebben er 5 x een punt achter gezet maar we zijn net 2 magneten die niet zonder elkaar kunnen. Hij is net 1 jaar getrouwd en ik 7 jaar. We praten heel veel over wat we aan het doen zijn maar we komen steeds tot de conclusie dat het thuis niet lekker loopt en dat we allebei steun zoeken in elkaars armen. Al met al het is spannend, heerlijk, maar ozo moeilijk

Bij mij ligt het een beetje anders: ik heb een relatie met de man van mijn beste vriendin en zij weet ervan vanaf het begin. Het is begonnen toen we met zijn 3en uit waren en zij mij aanmoedigde om hem eens "uit te proberen" als het ware. Na de nodige alcohol is het ervan gekomen en sindsdien gebeurt het met enige regelmaat. De enige regel die wij hanteerden is dat we niet verliefd worden. Helaas is dat ons niet gelukt, en hebben we afgelopen weekend een heftig gesprek met mijn vriendin gehad. Ze was geschrokken en verdrietig en we weten niet hoe het nu verder moet. Ik heb mijn les geleerd, zoiets doe ik nooit meer, uiteindelijk raakt iedereen gekwetst.

Ik heb ruim 3 jr een relatie gehad met een getrouwde man. Ik zelf was het 1e jaar van de relatie ook nog getrouwd. Ik ben gescheiden, niet alleen vanwege deze relatie, maar dit speelde wel mee. Ondanks dat ik een leuke tijd gehad heb, zou ik hem nooit meer over willen doen. Het sloopt je, zowel geestelijk als lichamelijk. Nu een paar jaar later ben ik zelf bedrogen door mijn vriend, waar ik 3 jr een relatie mee had. Wat er dan allemaal door je heen gaat en met je gebeurt is met geen pen te beschrijven. Nu pas besef ik wat ik mijn ex man en zijn vrouw toendertijd aangedaan heb en echt ik gun dit gevoel mijn ergste vijand niet. Mijn vriend heeft na 8 maanden toch uiteindelijk voor mij gekozen, maar zoals het was tussen ons, zal nooit meer terug komen. Er is gewoon iets gebeurd.

Verliefd worden op een ander doe je niet zo maar... je vraagt er niet om. Na 22 jaren huwlijk waarin er al die jaren maar 1 iemand op de eerste plaats heeft gestaan, namelijk mijn man, is er plotseling iets gebeurd waarbij ik totaal in de war ben geraakt. Een andere man..ook keurig getrouwd.. zo heel anders als ik zelf ben....alles tegenstrijdig.. de keuze om dingen af te handelen, de keuze van woorden, ik extrovert en hij introvert. Ik zoek spanning, hij is nog saaier dan saai.. en toch... als ik zijn foto zie... dan smelt ik. Als ik tegenover hem sta en hij slaat de armen om me heen, heb ik het idee totaal in hem op te gaan. Het aller ergste van dit hele gebeuren is: het wachten... wachten op een sms'je, wachten op een mailtje....En jij die moet proberen zijn mailbox niet vol te proppen met jouw liefdesgedichten en andere opborrelende verliefdheden. Verliefd zijn op een ander.... het overkomt je.... maar het gooit je leven totaal in de war. Een applaus voor de vrouwen die al zo krachtig zijn geweest een eind aan de relatie te maken... Iedere morgen bedenk ik rationeel dat het moet, maar o wee als ik de foto zie en/of zijn stem hoor.... dan ben ik weer gesmolten. Gelukkig is dit niet alleen mijn probleem maar ook het zijne.... DAT stukje hebben we gemeen... we willen allebeide bij onze partners blijven... en toch elkaar niet missen.... Wie doe je nu eigenlijk het meest tekort denk ik wel eens. Eigenlijk mezelf... want van een vrolijke meid ben ik veranderd in een stil en nadenkend, wachtend typje... mijn lach is weg, mijn spontaniteit is weg. De telefoon op zak... de pc in de aanslag. Soms wilde ik dat de stroom van Nederland een weekje het zou begeven.....

Even reageren, als ik het zo lees valt het allemaal nog niet zo mee wat nu het beste is om te doen of te laten. Ik weet wel dat het erg moeilijk is als je in die positie verkeerd. Ook ik ben verliefd geworden op een andere vrouw die wij al enige jaren kennen. Je probeert het eerst nog tegen te houden maar na (in mijn geval) 5 maanden kon ik er niet meer mee omgaan en heb het haar verteld wat ik voor haar voelde. Gek genoeg weet ik niet hoe zij erover denkt, want tijdens het gesprek was ik dermate zenuwachtig dat ik dingen kwijt ben geraakt. Hoe ga ik nu verder? Op zich ben ik blij dat ze het weet, voor mijzelf is het nog puzzelen hoe hier mee om te gaan. De tweestrijd in mij is enorm want je maakt eventueel toch twee gezinnen kapot met alle ellende vandien. Het loslaten is geen optie, daar als ik bij haar ben, nog steeds nerveus, gejaagd en gestresst ben. Ik denk dat ik haar nog maar eens vraag hoe zij hier tegenover staat. Al was het dan maar om het voor mij ietwat duidelijk te krijgen. En dan een keuze te maken...........

Ik ben sinds een dik jaar verschrikkelijk verliefd op een getrouwde man. Wij hebben een gezamelijke hobby en zitten 1 avond in de week met nog twee anderen te schilderen. Dit dus al 10 jaar. Mijn huwelijk is op, al lang, daar wil ik verder niet op doorgaan. Ik heb 2 tienerkinderen. Ineens, vorig jaar had ik behoefte om hem te provoceren. We vonden elkaar al lang leuk hoor, maar hij was stevig gehuwd en al 40 jaar met elkaar. Het kwam ineens en door mijn sexloze huwelijk kwam het over me. Met succes, hoewel aarzelend van zijn kant. Nu zijn we inmiddels een jaar verder en zitten min of meer in een impasse. Hij voelt zich schuldig maar wil mij niet opgeven, ik vervul natuurlijk ook een behoefte bij hem die zijn vrouw niet meer zo heftig kan geven. Eigenlijk zou hij willen dat ik hem de bons gaf maar dat wil ik niet. Ik weet dat hij niet zijn huwelijk voor mij op gaat geven, dat heb ik geaccepteerd en ik respecteer het ook. Moeilijk genoeg hoor, maar wij zijn puur elkaars minnaar. Zalig, moeilijk, heerlijk, pijnlijk enz. Ik voel me niet schuldig naar mijn partner toe, we laten elkaar vrij zonder de zaken met naam en toenaam te noemen. Ik ben me weer vrouw gaan voelen maar kan niet ontkennen dat ik liever een echte relatie zou willen met hem.

Verliefdheid laat zich niet regelen. Een paar jaar geleden ben ik verliefd geworden op een andere vrouw met twee kinderen. Ik was getrouwd en had toendertijd drie kinderen. Mijn vrouw en kinderen wisten op den duur ervan. (kan heel moeilijk iets verzwijgen) Of zij op mij verliefd geweest weet ik niet, gelukkig is er niets gebeurd. Wel hebben we veel problemen gehad (ik en mijn partner) en overwonnen. Nu z'n vijf jaar later gaat onze relatie (die al zo'n 20 jaar duurt) weer ietsje beter. We heben wel nog downs maar ook meer ups. Heren en dames, het gras is bij de buren niet groener, ook al lijkt het zo. De problemen, het verdriet die je je partner en eventuele kinderen aan doet, alleen voor je eigen hagje. Nee niet doen. We mogen ook eens aan de medemens denken, in dit geval je partner en eventuele kindenren.

Dat je verliefd kunt worden op een getrouwde man, dat kan!!! Maar er serieus wat mee doen, lijkt me niet verstandig. Je kunt niet zelf bepalen waar jij verliefd op wordt, verliefd zijn is een gevoel en dat zet je niet zomaar uit. Ik vind het alleen verkeerd om toch wat met die verliefdheid te doen. Je stookt namelijk wel in andermans huwelijk. Gaat die man er zelf ook op in, dan zit hij helemaal fout, hij bedriegd zijn vrouw, en das wel het laagste wat je kunt doen. Ik denk dat als dit je zou overkomen, dat je toch moet proberen, om de gevoelens aan de kant te zetten, omdat dit gewoon niet goed kan gaan, en uiteindelijk worden er vele harten gebroken, en vaak ook een huwelijk wat naar de knoppen is. Ik zou zeggen kappen met die hap, nu het nog kan. Ga op zoek naar iemand die wel beschikbaar is, en blijf met je vingers af van getrouwde mannen.

Ik wil even terugkomen op de reactie van Lynette: Een heleboel mensen zijn zeer egoistisch terwijl ze kinderen hebben, en dat uit zich zoals bij Lynette in verlatingsangst. Denk je eens in wat er door je kind zijn of haar hoofd gaat! Helaas gaat bij veel mensen eigen geluk voor.

Oke. Verliefd worden op een ander ( getrouwd of niet ) kan iedereen overkomen, of je wilt of niet, het is alleen dat je moet oppassen dat je gevoel je verstand overneemt. Daar bedoel ik mee dat je er niet aan toegeeft, hoe moeilijk dat ook mag zijn, want je moet je goed realiseren dat je (als je zelf een relatie hebt en eventueel kinderen) niet alleen je eigen gezin kapot maakt, maar ook het gezin van die ander. En vraag jezelf af of het dat allemaal wel waard is, omdat je denkt dat het gras bij de buurman/buurvrouw groener is. Kijk, dat zal in sommige gevallen wel zo zijn, als je bijvoorbeeld door je man geslagen word etc etc. Maar in de meeste gevallen is dat gewoon niet zo. Iedereen heeft net zoals jij bagage op zijn/haar rug. En laat ik je een ding vertellen!! De perfecte man/vrouw bestaat niet. En de perfecte relatie al helemaal niet. De ander heeft ook zijn/haar minder goede kanten. Kortom, besef dit allemaal goed, want verliefdheid kan ook meer kapot maken dan je lief is

21 jaar geleden was ik verliefd (ik was 18) op 'n getrouwde man die 25 jaar ouder was, dat heeft anderhalf jaar geduurd....Ik weet zeker dat we heel veel om elkaar gegeven hebben, ik wilde zelfs een kind van 'm. Gelukkig had ik toen al wat verstand en heb ik dat in ieder geval niet laten gebeuren. Regelmatig vroeg ik of hij ging scheiden, maar dat kon niet vanwege de belasting of zijn kinderen....Ik heb zelf de relatie geeindigd, dat had ik eerder moeten doen, hij had daarna nog aardig wat relaties en is gewoon bij zijn vrouw gebleven, dus ik raad het zeker niet aan. Nu en dan bekruipt me natuurlijk ook de gedachte die toen iedereen al had: oude bok met groen blaadje..maar toen voelde het toch oprecht. Maar ik heb ook vrienden die op die manier elkaar gevonden hebben, dus een pasklaar antwoord is er niet echt...ik hoop het nooit meer mee te maken

Ik snap dat je verliefd kunt worden! Maar toch sta ik steeds weer te kijken van opmerkingen zoals we konden er niets aan doen, het gebeurde gewoon! Wat een klets! Volwassen mensen die niet kunnen kiezen (dan met name de getrouwde personen!) Ben dan open en eerlijk en geef je partner ook een keuze! Heerlijk voor je dat je geniet en verliefd bent!Absoluut een heerlijk gevoel! Maar met wat voor gevoel zadel je je partner op? Op lange termijn is het bedriegen zo pijnlijk, een misstap is misschien nog te overzien maar een langdurige relatie? Kun je iemand nog ooit vertrouwen? En dan met iemand die op datzelfde moment nog een baby erbij krijgt in zijn gezinnetje? Ik zou wel zo ontzettend afknappen!

Ik vind dat je het niet kan maken. Mijn vader is ook verliefd geworden op een andere vrouw. Ze hebben nu al 3 jaar een relatie. Ik, mijn zus en mijn broertje kunnen totaal niet opschieten met haar. Je kan verliefd worden op iemand die getrouwd is of juist andersom maar denk eraan hoeveel schade je aanbrengt bij kinderen. Het is nu dan 3 jaar geleden maar ik heb er nog zoveel pijn en vedriet van. Ik heb nu ook verlatingsangst.

Ik ben een vrouw (38) met een vaste relatie (9 jaar) en ik heb een minnaar gehad voor iets meer dan anderhalf jaar. Deze affaire hebben we net beeindigt. Wat begint als iets spannends eindigt in een drama voor drie personen! Niet doen dus. Wat ik ervan geleerd heb is dat het iets zegt over je vaste relatie. Ik zocht precies datgene in mijn minnaar wat mijn partner niet heeft. Na verloop van tijd zie je ook wel in dat het niet werkt, de leugens, de afspraakjes, de ontmoetingen. Mijn minnaar is vrijgezel en helemaal stapel op mij en ik op hem, maar ergens weten we ook wel dat we in een vaste relatie teveel conflicten zouden krijgen, daarom vinden we elkaar ook zo aantrekkelijk maar realistisch is het niet. conclusie: bezint eer ge begint. Ik voel me nu wel wat rustiger nu de affaire is gestopt maar aan de andere kant knaagt de onvrede over mijn huidige relatie ook weer aan mij. Ik wordt nu weer geconfronteerd met mijn huidige situatie en kan niet meer vluchten naar mijn minnaar. Liefde maakt echt blind. Ik raad het niemand aan om verliefd te worden op een gebonden persoon of als gebonden persoon verliefd te worden op een vrijgezel. Maar ja, zulke dingen gebeuren als je relatie niet goed is.

2 jaar geleden werd ik verliefd. Ik was/ben getrouwd en mijn "vriend" ging trouwen. Een maand voor zijn trouwen kregen we een relatie. Het enige waar het goed voor is is voor de slanke lijn (10 kilo in een maand tijd). Getwijfeld of hij zijn trouwdag door liet gaan, dat was de grootste hel die je mee kan maken. In relatie therapie want ik heb 3 kinderen, na ruim een half jaar ben ik weg gegaan bij mijn man. Mijn "geheime"relatie ging door, iedereen wist er van en met heel veel verdriet en pijn ga je verder met je leven. Het huwelijk van mijn vriend strandde binnen het jaar en 1,5 jaar nadat alles begon woonde mijn vriend en ik samen, we zijn heel gelukkig op dit moment, met mijn man/ex (ben nu bijna gescheiden) hebben we goed contact, alleen de vreselijke buitenwereld die maakt het je ontzettend moeilijk. Wat ik weet is dat liefde niet te dwingen is en dat vreemdgaan je overkomt, hoe goedkoop het ook klinkt het is wel zo, al veroordeel ik iedereen die vreemdgaat en al zeg ik nooit meer dat het me nooit zal gebeuren, je bent veel allerter want alle leugens en het verdriet wat je jezelf en je partner aandoet is vreselijk, al moet ik zeggen dat het voor mij goed is afgelopen en ik nu heel gelukkig ben.

Hallo, Ik ben 24 jaar en heb ook een 1 jaar lang een relatie gehad met een getrouwde man. We hebben elkaar op het werk leren kennen. Het begon als een "Onschuldige" vriendschap en is uitgegroeid naar meer. Zoals de meeste reactie al zei werkt het verslavend. Ik ben inmiddels verhuisd en ben niet langer werkzaam bij het bedrijf, maar contact hebben we nog steeds met elkaar. Afspreken doen we niet, maar telefoneren en mailen wel. Ik heb er absoluut geen spijt van maar weet wel dat ik fout bezig was.

Hallo. Er zijn heel herkenbare dingen. Ik ben ook verliefd geworden op een getrouwde man. Zelf heb ik een vriend die lief en aardig is maar we hebben weinig gezamelijke hobby's. Momenteel zitten we zelf ook in een dieptepunt qua relatie. De ander heeft wel gezamelijke hobby's, en het vreemde is dat ik met hem wel veel kan praten. Hij is wel eerlijk tegen zijn vrouw en zelf zit hij nu ook in een crisis. Ik weet dat het verkeerd is, maar ik denk continu aan hem en oh wat is email toch makkelijk.

Hai, Ik heb ook een relatie gehad met een getrouwde man. Hij vertelde mij dat zijn huwelijk met zijn vrouw niets meer was, geen goed huwelijk etc. Nadat wij ongeveer een maand iets hadden vertelde hij mij dat hij bij zijn vrouw weg ging. Hij heeft met haar gepraat en belde mij later om te vertellen dat hij het toch weer ging proberen met haar. Toen knapte er iets in mij, ik had zoiets van "op deze manier wil ik niet verder". Want ik vond het helemaal niet leuk dat stiekeme gedoe. Dus heb ik het uitgemaakt. De volgende dag kwam hij bij me langs om mij te vertellen dat hij toch voor mij koos, want hij hield (houd) van mij en wilde mij niet kwijt. We zijn nu al meer dan een jaar samen en heel gelukkig. Zo zie je maar dat het soms ook wel goed kan aflopen. En ik moet zeggen, ik heb me er nog geen moment schuldig over gevoeld dat ik een huwelijk stuk had gemaakt, want ze hadden geen huwelijk meer.

Nee, jullie zijn niet de enige vrouwen. Ik heb 2½ jaar een relatie gehad met een getrouwde man. In eerste instantie als erotische date...maar we zijn van elkaar gaan houden. Maar hij is/was niet echt ongelukkig in zijn huwelijk. Heeft onlangs nog een baby gekregen. Maar zijn schuldgevoel heeft hem een beslissing laten nemen. Hij heeft (uiteraard) voor zijn gezin gekozen en we proberen samen te verwerken (door mail) dat onze liefde niet kan en mag. Hij is een stuk jonger dan ik ben, maar onze liefde was puur. En eigenlijk past vreemdgaan niet bij hem.....we proberen elkaar nu los te laten, de mooie herinneringen neemt niemand ons af.

Ongelooflijk wat herkenbaar is deze rubriek. Inderdaad dacht ik ook dat het mij nooit zal over komen. En toen ik deze man leerde kennen wist ik heel goed dat hij een vriendin heeft en probeerde me afzijdig te houden. We begonnen met hevig smssen waarop volgde chatten en mailen en uit eindelijk elkaar bij mij thuis zien. Ik wist hem aardig weg te houden, maar hoe meer ik dat deed hoe meer hij zijn best deet om dichterbij te komen. En eerlijk is eerlijk werkt al die aandacht erg verslavend. Uiteindelijk ben ik gezwicht en werd inderdaad verliefd op hem. Hij gaf ook eerlijk toe dat hij smoor verliefd op mij was. Samen hebben we ook afgesproken een afkick kliniek voor ons smssen te maken, 335 sms per maand was normaal. Na een week vakantie van mijn kant waarin we hadden afgesproken geen contact te hebben zodat we goed konden nadenken, werd ons gevoel alleen maar heftiger. Hij belde iedere x en ook ik smsde uiteindelijk terug. Na deze vakantie heb ik hem wel gezegd dat hij voor mij moet kiezen, dat ik het allemaal te heftig vind. Vanaf toen ging het berg afwaards. Ik hou weer bel tegoed over, mijn mail staat al helemaal stil alleen belt hij af en toe nog en zegt dan dat hij mij niet kwijt wil, het nu gewoon heel druk heeft en dat ons contact van zelf weer heftiger wordt. Wel merk ik dat nu ik meer afstand neem hij mij weer meer gaat bellen en zowaar smst (mocht hij 1st niet meer omdat zijn vriendin de rekening ging checken). Natuurlijk zegt de hele buitenwereld al tegen me laat deze vent toch bartsen, nou dat lukt niet zo 1 2 3. Stukje bij beetje bouw ik dingen af. Eind van de maand hebben we sinds 2 maanden weer een afspraak bij mij thuis (ik zie hem af en toe ook op mijn werk), aan de ene kant wil ik dat door laten gaan om het allemaal goed uit te spreken aan de andere kant vraag ik me af wat ik hem nog te melden heb. Gelukkig lees ik in het advies ook neem goed afscheid van je minaar, dus waarschijnlijk zal deze afspraak daarvoor gaan dienen.

Ik ben 43 jaar, 19 jaar met dezelfde partner en heb nooit gedacht dat mij dit zou gebeuren, verliefd op een andere man. Toch wel dus! Hij net gescheiden en ik getrouwd. Als ik het had kunnen terug draaien zou ik dat meteen doen want het sloopt je. Je weet dat het niet kan maar hoe stop je je gevoel voor die ander. Hij zit echt de hele dag in je hoofd, de sms-jes vliegen over en weer en je maakt elkaar gek. Ik vind mezelf zo"n foute vrouw en hij vindt zichzelf ook zo. We hebben onze relatie verbroken en proberen ons leven weer in normaal vaarwater te krijgen en dat is heavy. Maar om de rust weer in je leven te krijgen is dit de enige oplossing voor ons alletwee. Met pijn in mijn hart, dat wel.

Hoi ik ben Cindy en ik heb voor een paar jaar terug een relatie gehad met een getrouwde man. Ik was ook gehuwd destijds. Mijn mening is dat als je intens van iemand houdt dat je daar niks tegen kan doen, we hebben het wel geprobeerd d.m.v. ruzie zodat we elkaar niet meer zouden zien. Maar onze liefde was sterker. We hebben die relatie 2 jaar volgehouden en toen was het moment daar dat je er achter komt dat je niet van je partner houdt. Wij hebben uiteindelijk voor elkaar gekozen en inmiddels zijn we al weer 4 jaar bij elkaar en gelukkig getrouwd. Liefde kent geen grenzen en je moet je gevoel achterna gaan want ooit komt de vraag: wat als ik dat toch gedaan had................. groetjes van Cindy

Zijn Chyla en ik , de enigste twee vrouwen in heel Nederland die een relatie hebben of hadden met een getrouwde man/vrouw? Dat lijkt mij sterk, ik ben heel benieuwd !!

Ik ben een getrouwde vrouw en heb een minnaar gehad. Ik las het verhaal en dacht alsof wij vrouwen niet zo zijn. Mijn man heeft het mij vergeven en probeert wat van onze relatie te maken. Maar twijfels zijn er nog steeds. Reden is ik heb een kindje gekregen van mijn ex minnaar. (Minnaar weet dit niet). En mijn minnaar is nog steeds heel verliefd op me (ik verlang nog wel eens naar hem) maar ik kies op het moment voor mijn man en kindje. Ik voel me een zwake trut en ik wilde niemand pijn doen maar liefde zit zo dichtbij. Ik heb een TE lieve, saaie man zonder wedezijdse hobbies enz, en mijn ex minnaar is/was precies hetzelfde als ik hobbies enz. ik heb er een eind aan gemaakt omdat ik er niet klaar voor ben al mis ik mijn ex minnaar heel veel en hou ik veel van mijn man.. ik denk er over na om alleen met mijn kindje verder te gaan. Maar wanneer is de vraag.

Ik heb zelf ook een relatie gehad met een man die getrouwd is. Deze relatie heeft drie jaar geduurd. Na twee jaar heeft hij het bekend gemaakt aan zijn vrouw en familie. Ze zijn toen een tijdje uit elkaar geweest. Wij zouden samen een nieuw leven gaan opbouwen. Dit wilde we beide al erg lang. Maar toen het daadwerkelijk zo ver was begon het ons beide te benauwen. We hebben toen de relatie beeindigd. Hij is weer terug bij zijn vrouw en ik heb inmiddels een mooie relatie. Het klopt wel wat men zegt, het is verslavend. Met name door de spanning die continu aanwezig is. Je ziet elkaar op vreemde tijden en plaatsen. Maar het brengt ook een vervelende spanning met zich mee, vooral als je zo graag bij elkaar wilt zijn. Achteraf gezien zal ik er zelf nooit meer aan beginnen, omdat je elkaars leven stuk maakt door het liegen en bedriegen. Ik kan het dan ook echt afraden.

Ik heb nu al 7 mnd een relatie met een getrouwde man, en nee blij ben ik er niet mee, maar het klopt, het is verslavend. Iedere dag denk ik , ik stop ermee. Je bent altijd nr 2, altijd maar het wachten op een smsje of telefoontje, er zijn momenten dat ik er gek van wordt van het wachten of hij komt, je gaat je eigen dag al zo regelen en indelen, want je weet nooit !!!. Hij is voor zijn werk veel in het buitenland, soms weken en dat zijn voor mij de heerlijkste weken dan kom ik tot rust, telefoon uit. Ik weet heel goed dat wat ik doe niet netjes is, maar zoals ik al zei het is verslavend (ben gestopt met roken en dat vond ik makkelijker). Dit alles met hem is begonnen met een one-night maar het gaat verder, dat was niet de bedoeling. En voor dat je het weet, zit je er diep in en trek je altijd aan het kortste eind. Ik raad niemand aan om iets te beginnen met iemand die getrouwd is, ik weet dat mijn getrouwde liefde nooit bij zijn vrouw weg zal gaan. En ik weet dat er een dag komt dat het over zal zijn, en natuurlijk heb ik die dag zelf in de hand, maar wanneer??