Mijn baarmoeder was ernstig verzakt. Men heeft er voor gekozen baarmoeder en banden op zijn plaats terug te zetten als het ware. Nu ben ik in de vierde week van herstel na de operatie. De operatie is goed gegaan en had eigenlijk behalve moeheid geen klachten. Nu opeens een scheurende stekende trekkende pijn. Ben echt geen pieper, maar deze pijn is echt erg. Heeft iemand daar ervaring mee? Dat je eerst weinig voelt en dan ineens heel veel? Het zit alleen links onderin de buik.

Ik ben een vrouw van 44 jr met 1 dochter van 12 jr. Laat binnenkort m'n baarmoeder en vleesboom verwijderen, loop al tijden te klooien met menstruaties. Sterilisatie gehad, Nova sure gehad. Heeft tijdelijk geholpen, maar sinds een paar maanden niet meer. Vloei erg onregelmatig, heel wisselend. Soms veel stolsels, soms bijna niks. Hoop dat het herstel na de operatie meevalt. Laat me niet bang maken door enge verhalen en probeer positief te blijven.

hallo Ineke ook dat heb ik. Niemand geeft echt raad of advies. Afgelopen week nog een kijk operatie gehad, benieuwd wat de uitslag zal zijn. Ook darmproblemen na verwijdering en die dikke buik die ook pijnlijk is bij aanraking en kleding. Ik hoop dat hier echt een oplossing voor is en komt. Wie helpt ons???????

Een jaar na "alles weghalen"....(op 62 jarige leeftijd) heb ik nog constant een opgezette buik (lijk 4 maanden zwanger) met veel pijn.. Colonscopie en CT-scan laten niets geks zien..gelukkig... Herkent iemand dit en weet iemand een oplossing??

Gezien wij hier alle dingen kunnen plaatsen omtrend en blijkt toch dat veel dames problemen hebben na verwijderen baarmoeder en of meer. Mijn vraag: wordt dit ook door gynocologen gelezen en kunnen die eens reageren op de klachten?

hoi, mijn baarmoeder en baarmoedermond zijn 20 december vaginaal verwijderd. Nu was ik erg zwak de 1e week en na anderhalve week begon ik me wat beter te voelen, maar had nog wel erg last van mijn darmen etc!!! En op een nacht werd ik wakker met hevige constante aanhoudende pijn door heel mijn buik. De volgende dag de gynaecoloog gebeld en ik moest even komen, had paar dagen ervoor ook al blaasontsteking gehad nl. Bij de gynaecoloog kwamen we erachter dat er een complicatie was opgetreden. Ik had een abces op de plek waar mijn baarmoeder had gezeten, dus moest weer het ziekenhuis in en werd aan de antibiotica gelegd. Ik mocht na 3 dagen naar huis, maar wel met 2 verschillende antibiotica kuren dus 6 tabletten per dag. Daar ben ik sinds afgelopen zaterdag ook vanaf nu. Begin me wat beter te voelen, maar heb ontzettende pijn onderin mijn rug en in mijn lies en mijn linkerheup. Pfff wat zou dat nou weer zijn, ik kan geen ziekenhuis meer zien. Toen ik vorige week woensdag op controle kwam om te kijken of de abces weg was, was de ontsteking bijna over maar moest gewoon de kuur afmaken! Maar nu mn rug en heup en lies weer. Ohhh ja en bij de echo zag de dokter ineens aan de andere kant bij mijn rechtereierstok een vleesboom die er de week ervoor niet had gezeten, typisch... Maar wat die pijn nu weer is, word er gek van!

Ik lees hier diverse dingen met ervaringen, ook is bij mij (46jr) vorig jaar alles weggehaald. Baarmoedermond, baarmoeder en eierstokken. Gelukkig had ik al zeer jong de overgang gehad, dus dat bleef me nu bespaard. Ook nu nog steeds een dikke onderbuik en verdikking bij het schaambeen. Een heftige periode en nog steeds erg moe. Ook de angst om een nieuwe relatie aan te gaan. Al mis ik wel een maatje.

Hallo, Vorige week is mijn baarmoeder eruit gehaald, ik voel me goed. De operatie is gedaan via de buik en nu heb ik een wond bij de bikinisnede. Nu wordt mijn buik maar dikker, ik pas niet eens mijn broeken. Herkent iemand dit?

hoi ben een vrouw van 43 heb twee zoons van 22 en 20 jaar. 15 jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd en ik vraag mij af, wat zijn de klachten als je in de overgang zit? Heb veel last van zweten, verschilde stemingen, gauw kwaad.

Mijn baarmoeder en baarmoederhals zijn ruim 2 weken geleden verwijderd, moeten we echt 6 weken wachten met gemeenschap? Heb namelijk wel erg veel zin in sex, niet zoals ik veel lees dat dat afneemt!

Hallo ik ben 36 jaar en heb 7 weken geleden een combie operatie gehad, waarbij mijn baarmoeder en vleesboom verwijderd zijn. Ik was ook gelijk geholpen aan mijn verzakking van mijn endeldarm. Nu heb ik sindsdien geen ontlasting kunnen krijgen zonder de medicatie. En ik heb links continue pijn in mijn buik, vooral met plassen. De linker kant van mijn buik voelt ook heel dof aan en al helemaal als me buik opzet. Heeft iemaand hier ervaring mee? groetjes

hallo, ik ben roos en moeder van twee dochters. Ik ben 17 oktober 2011 geopereerd aan mn baarmoeder, t bleek kanker te wezen. Ze hebben niet mn hele baarmoeder weggehaald maar t besmette stuk. Maar op de een of andere manier raak ik niet meer opgewonden en blijft het erg droog en kom ik niet aan mn behoeftes. Weet iemand hoe dat kan? Want ja, ben 33 en heb er wel zin in, maar omdat het niet lukt hoeft het van mij niet meer dan. Ik hoop op antwoord.

Bij mij is op mijn 34e mn baarmoeder + mond via de schede verwijderd. Dit vanwege foute cellen. Ik was na 3 dagen weer thuis en na 4 weken deed ik alles wel weer zo een beetje. Je moet je niet gek laten maken door doem verhalen op het internet over depressies en geen zin meer in sex enz want iedereen ervaart dit anders. Ik heb geen depressie ondervonden en nog steeds een fijn sexleven met mijn partner. Ik vind het alleen maar een voordeel dat het verwijderd is want heb geen ellende meer van menstruaties en geen gepeins meer of we nu wel of geen kinderen willen. (Die wens was er gelukkig toch nooit sterk bij mij) Ik zeg dus niet te negatief denken en je niet als ,,slachtoffer,, en ,,zielig,, opstellen maar gewoon weer verder gaan met je leven (ja ook je sexleven en mocht dit niet meer zo gesmeerd gaan dan zijn daar zat middeltjes voor!) Positief blijven!!

Ik heb deze reacties gelezen en vraag me af of ik nog iets nieuws heb toe te voegen. Bij mij zijn in mei dit jaar (2011) een myoom van 11 pond en een maagtumor van 9 pond verwijderd.Ik was in de veronderstelling en de arts in 1ste instantie met mij, dat het om 2 myomen ging.Ik was al een paar maal bij een arts om te melden dat mijn buik wel heel snel dikker werd en in heel erg menstrueerde (wat ik al deed vanaf mijn 9de!!!) Er werd niets gedaan want ik werd gewoon dikker jaja, Ook kreeg ik nierklachten, de uroloog zei, mens je heb een paar fantastische tumoren, schrikken, gyneacoloog in hetzelfde uur, do.middag was het en de maandag daarop onder het mes, geen tijd om na te denken. Tijdens de operatie bleek het dus om een myoom en een tumor te gaan, allebei goedaardig. Toen de pijn een beetje was weggetrokken, ben ik behoorlijk afgevallen. Ik voelde me geweldig, was helemaal fit en kon de wereld aan. Toch bleef tot nu toe nog steeds, het gevoel of mn buikwand aan mn rug is vastgenaaid. Maar oke fit en sex geweldig, er zat niets meer in de weg. (oja, bij zo,n operatie nemen ze gelijk de baarmoeder ook mee, dit vond ik prima) Ik heb 2 vriendinnen die allebei in hun twenties baarmoederkanker hebben gehad, van hen hoorde ik dat ze er nooit psychische problemen mee hebben gehad.

Maar verder, ik was dus fit, slank en voelde me geweldig tot precies 6 weken geleden. Mijn buik is weer dik, mn nieren zijn kapot, mn lever is gekanteld nu de opvulling weg is, etc.etc. Door de voetballen in mn buik zijn mn organen op een dusdanige manier in de verdrukking gekomen dat ze niet meer normaal kunnen functioneren. Ik heb de mededeling gekregen, 2 weken geleden dat ik met alles rekening moet houden. Moraal van dit verhaal, nou ja, wacht niet te lang met naar de gyneacoloog te gaan als je ook maar iets vermoed, beter de boel eruit en je schouders eronder, dan wachten tot je zo iets overkomt Sterkte allemaal

Ik ben een vrouw van 54 en heb geen baarmoeder meer. Ikben erg emotioneel en heb last van een warm (tintelend) gevoel in mijn lichaam. Ik word zeer snel boos, voel me vaak alleen zit heel erg met me eigen in de knoop en ook met mijn partner. Ik heb absluut geen zin meer in sex enz

Ik heb er psychisch erg veel last van en geen zin meer in sex. Ook heb ik last van een warm, tintlend gevoel, stemmingswisseling en heftige emoties. Ik heb vaak het gevoel dat ik alleen ben. Graag uw reactie hierop. Ik ben een vrouw van 54 jaar.

Hallo,  lees met belangstelling jullie verhalen. Mij staat nog een baarmoederverwijdering te wachten en ben op zoek naar ervaringen. Ben 37, geen kinderen, al had ik ze wel willen hebben.

Hallo allemaal,



Ik ben Corien en ik ben 28. Ik heb al een aantal dingen gelezen over het verwijderen van de baarmoeder en met name de reden waarom vrouwen dit zouden kunnen doen.

Ik zie alleen nergens iets staan over erfelijke afwijkingen.

Ik wil geen kinderen en daarnaast ben ik belast met het Huntington-gen. Ik zal dus uiteindelijk ziek worden en niet oud worden. Voor mij nog een reden om sowieso geen kinderen te nemen.

Mijn menstruatie is vrij onaangenaam (en dat is zacht uitgedrukt).

Ik ben zo benieuwd of ze bij mij, en op mijn leeftijd, de baarmoeder willen verwijderen.

Mijn baarmoeder is ruim 7 maanden geleden, in okt 2010 verwijderd vanwege diverse, zeer grote en veel te snel groeiende myomen. Ik was toen 35. Ik heb altijd een kinderwens gehad, dus heb wel wat verwachtingen moeten bijstellen. Ben gelukkig positief ingesteld en probeer dit feit om te draaien en te denken, nu kan ik een bestaand kindje gelukkig gaan maken. Op welke manier, dat zal de tijd uitwijzen. Meestal lukt het me wel om zo te denken, gelukkig, dat neemt niet weg dat er af en toe een scherp kantje aan zit. Eerste maanden na de operatie zijn goed gegaan, maar vanwege de groote van mijn baarmoeder (grootte gelijk aan 24 wkn zwangerschap) ben ik met sporten verkeerd gaan stabiliseren en kreeg ik fysieke klachten aan rug en nek. Dmv klinische pilates wordt daar nu aan gewerkt, dus dat gaat vast ook de goede kant op. Aan allen die dit lezen wens ik al het goede toe!

Hallo,



Ook bij mij is eind mrt mijn baarmoeder eruit gehaald. Ik heb net als Ingeborg enorm veel klachten en pijn in de buik. Urineverlies op bepaalde momenten, niet altijd. Linksonder heb ik een trekkende en scheurende pijn, weet het niet anders te omschrijven. De Gyn heeft een kijkoperatie voorgesteld, maar dat zie ik niet echt zitten, wil eerst duidelijk hebben waar de klachten vandaan komen. Ingeborg, weet jij al wat meer? Lijkt toch ook een beetje op wat ik ervaar. Mochten jullie je hierin herkennen en mogelijk meer weten, ik hoor het graag. Moet aan het eind vd week naar mijn huisarts, om door te spreken hoe nu verder. Al met al voel ik mij enorm waardeloos, een Arbo die in mijn nek zit te hijgen om weer aan de slag te gaan, maar kan janken om iedere poep en een scheet...

hallo ik ben tamira een moeder van twee kids en ben 38 jaar

na mij laatste bevalling heb ik een erge bloeding gehad maar dat moest herstellen zeiden de artsen dus 6 weken na controle alles ging goed dus een operatie gepland voor een sterlisatie ..

want ik mocht niet meer zwanger worden van de verloskundige want dan zou ik of de baby het niet meer redden of allebei door bloedingen in me buik dus zogezegd zo gedaan maar daarna begon de ellende ik had alleen maar erg veel pijn met lopen en vrijen en erg vloeien

dus weer de dokter gebeld die zei kom maar kijken we even gekeken dus weer operatie een novasure want ik verloor teveel bloed en binnen 4 maanden twee operatie en nu twee jaar geleden heb ik nog steeds erg veel pijn en vaak vloeien en pijn met vrijen dat ik daar helemaal geen zin in heb mannen begrijpen dat niet dat je dan geen zin heb wie ken dat ???

en dan opeens ga uitstrijkje doen en dan krijg je de scrhik van ej leven wordt je op 31 december 2010 gebeld van mevrouw u heeft pap 5 en dan meteen de lexexsie geregeld dus weer een operatie op 14maarten weer bloedingen en pijn je wordt er dood moe van en dat ik weer op contole meot komen en toen vertellen zede uitslag van de kweek wat ze weg hadden gehaald en dat was kwaadaardig dus even tranen over me wangen toen wou ze weer kijken hoe het er nu eruit zag en ging dus weer spectrum en ja hoor ze nam weer een stukje weg om op dekweek zetten kijken wat het nu was
het was weer niet goed binnen een dag werd ik gebeld of ikw ou komen en toen hebben ze meteen de knoop doorgehakt om me baarmoederte verwijderen vaginaal en meteen me baarmoederhals en de mond en me eileiders en me eierstokken willen ze laten zitten wie heeft hierervaring in

want ik ben weer bang dat ik weer een bloeding krijg of erg evel pijn ik hoop dat iemand hier ervaring mee heb

ik heb mijn baarmoeder er sinds december 2010 uit ik ben nog steeds kei moe en kan niet lang blijven staan is er iemand die daar ook last van heeft

Hallo, 3 maanden geleden is mijn baarmoeder en hals verwijdert omdat ik een vleesboom in de baarmoederwand had zitten die heel veel menstruatie creerde. Maar na onderzoek van de baarmoeder bleek dat het door endometriose kwam.

Het leek wel aardig te gaan, al heb ik nog een echte dikke buik, na 10 weken ging ik weer een paar uurtjes werken. 20 minuten autorijden en op een bureaustoel zitten... Helemaal fout dus. Ik heb echt een pijn in mijn onderbuik, niet normaal. Ben naar de huisarts geweest en moet maandag terug naar de gynaecoloog en als die niks vinden kan naar de internist. Heeft iemand dit ook of heeft iemand een idee wat er loos is...

Wanhopige 40-er.

hallo

ik ben angela

ze hebben mij van de zomer de baar moeder verwijderd op 38 jaar leeftijd om dat mijn baar moeder vergroot was en dat ik veel bloedverlies had ik heb er niks dan elenden mee als ik duh de ei ,sprong krijg ben ik zo deprie als deur dan zijn mijn hormonen echt van de slag af en dan heb ik ook nog het probleem dat ik dan heel erg depresief uit de hoek ken komen al bedoel ik het dan tegen de anderen mensen niet zo ,ik heb er veel probleemen mee ook om het te kunnen asepteeren zijn er nog meer vrouwen die er last van hebben ik zou graag willen weeten want je word bij de ards van kasje naar de muur gestuurd bedank al vast groetjes angela

hallo ik ben roos mij hebben ze de baarmoeder verwijderd in 2010 ze hebben mijn baar moeder verwijderd om dat ik altijd heel erg aan de perioden was. ik heb de zelfde dag nog een kuur gekreegen voor onstekingen tegen te gaan. kom duh thuis na drie dagen en ik heb mij heel veel pijn in mijn onderbuik dacht eerst dat het daar aan lag maar dat was niet zo na week heb ik mijn urine naar de huisards gebracht en ja hoor weer blaasonsteking. toen heb ik amocaline gekreegen en was weer weg de pijn en moes 2 liter water drinken om door te kunnen plassen. op dag had ik weer blaasonsteking krijg mij de kuur en ik heb een alerie gekreegen voor die antibiotica ze hebben mij naar ziekenhuis moeten brengen zo heftig ws het. ik zat in schok mijn bloedruk was te hoog en zo nu is dat normaal , en nog wat krijg je depresies van zo ingreep ik wil dit heel graag weeten help mij pleass

ik heb mijn baarmoeder verwijderd in aug 2010 ik heb nu te kampen met depresie ken dat is mijn vraag

ik heb in december 2008 een baarmoederverzakking gehad de optie was toen bij mij weer laten liften, nu heb ik er weer last van heb een afspraak bij de gyn, op 31 mei. om te kijken of ik nu de baarmoeder kan laten verwijderen lees hier veel positieve en negatieve reacties. ja niet ieder lichaam is het zelfde he.

Maar wat ik me afvraag is er ooki kans dat je in gewicht weer bij komt dan ben net 15 kg afgevallen is daar aan leg voor dan om weer gewicht bij te komen .

alvast bedankt.

grz cynthia

Goedemorgen!



Ik ben Marloes van het tijdschrift Grazia. En ik heb jullie hulp nodig, wie zou er een reactie willen geven in ons tijdschrift? (dit kan uiteraard anoniem)

Ik schrijf een artikel over baarmoedertransplantaties die volgens onderzoekers aan het einde van dit jaar bij mensen uitgevoerd kunnen worden. En daar zou ik jullie graag iets over wilen vragen (bijv. wat vinden jullie van dit onderzoek en zouden jullie dit zelf over wegen)

Ik hoop spoedig iets van jullie te horen!

Je kunt me mailen op marloes@grazia.nl



Alvast bedankt!

Marloes Vinke

Grazia

mijn baarmoeder is na 5 modderen er een week geleden verwijdert.
opzich geen pijnstillers meer wel moe.

en nu ik verkouden begin te worden voel ik met niezen en hoesten wel alles......

maar ja als diet het is na 5 jaar en de afgelopen maanden alleen maar vloeien .neem ik het tot lief....... trouwens bij mij is alles laprascopies verwijdert.....5 dagen moeten blijven.

ik ga morgen ook de dokter bellen.

ik heb zoveel buik en rugpijn niet normaal meer tijdens de menstruatie.
ik mag geen hormonen slikken ivm trombosebeen.heb 3 kids dus da s zat haha.

maar de pijn is niet meer te harden.slik nu paracetamol codeine al jaren eigelijk.maar nu wordt het te gek,24uur per dag die pijn.nu is mijn vraag als ik de dokter hier over zou spreken.zouden ze dan een goedkeuring geven.vooral vanwege de pijn.en kids komen er ook niet meer bij.iemand ervaring met mijn vraag??

alvast bedankt

Mijn baarmoeder is 5 jaar geleden verwijderd. (Gelukkig heb ik 3 kinderen mogen krijgen.) Nadat ik genezen was, werd het leven voor mij bijzonder leuk! Niet meer ongesteld (hoera) Mijn sexuele ervaringen na de verwijdering zijn heel erg verbeterd. Ik ben erg nuchter ingesteld dus ik geen psychische problemen gekregen na de verwijdering.

Ik ben 45 en heb sept j.l mijn baarmoeder laten verwijderen.

Op zich een behoorlijke ingreep, maar alles is verder goed verlopen.

Als de klachten die ik nu heb sinds een maand of 4 niet zou hebben, vond ik het allemaal waard geweest.

Maar ik hen vreselijke gewrichts pijnen in mijn benen en heupen.[trekt ook naar de billen]

Ik word er wakker van in mijn slaap, omdat mijn benen zeer doen en zwaar aan voelen.

Ook het lopen, vooral als ik wat langer loop, is een pijnlijke kwestie.

Het is alsof mijn lichaam ontstoken is.

Wie heeft hier ook na deze operatie last van?

Hallo dames,

bij mij is een week geledden de baarmoeder samen met de hals en mond verwijderd. Het valt niet mee, zeker als je 3 kinderen hebt rondlopen. veel duizelig en moe, pijn en bloedverlies. Iedereen belooft te helpen, maar realiteit iis anders. Zorg is ook om van te huilen. Heb een indicatie gekregen voor 13 uur per week, omdat ik een alleenstaande moeder van van 3 kinderen, en in het weekend heb ik helemaal geen zorg.

Hoe verwacht men dat je als vrouw zult opknappen? Als je geen familie hebt en je vriennden hebben hun eigen leven, dan ben je genoodzaakt om te forceren en je grenzen te verleggen.

Heeft iemand daar ervaring mee en kan iemand mij advies geven, want ik ben ten einde raad, heb geen zin om uiteindelijk weer terug te gaan naar het ziekenhuis wegens verzakkingen of andere ellende



bedankt en groeten,

anna fleurine

Ik heb sinds 2005 geen baarmoeder meer en mis het niet. Ook niet op sexueel gebied het is er alleen maar beter op geworden.

ben moeder van 4 kinderen en loop al 3 jaar te vloeien.

ben nu nog maar 30 jaar en mijn baarmoeder is 23feb 2011 eruitgehaalt via de vagina en de 24ste feb 2011 was ik al weer thuis

het heeft 4 dagen geduurd voor dat ik mijn ontlasting heb gehad

we zijn nu inm 2 maart 2011 en voel mij goed moet erom denken dat ik niet te veel doe

want ja 4 kids is niet niks de oudste is 9 jaar en dan 1 van 6 jaar en dan 1 van 3 jaar en 1 van 7 manden dus druk maar ik voel me goed heb wel gelukkig hulp in de huishouding.

en het mooiste van alles dat het vloeien over is

dit wou ik ff vertellen

ik ben vandaag 2manden geleden bij de geboorte mijn baarmoeder kwijtgeraakt nu ben ik opzoek naar iemand die hetzelfde heeft meegemaakt ik wil graag in contact komen met die vrouwen want niemand anders kan je niet beter begrijpen,ik ben bang een zo onzeker over mijn leven

Doordat ik met 21 jaar mijn baarmoeder moest missen zijn wij kinderloos gebleven en heb ik een verzakte blaas gekregen, wat inhoudt incontinentie. Twee maal daaraan geopereerd maar nu weer helemaal mis, ik ben nu 53. Vorig jaar eierstokken eruit gekregen en nu verschrikkelijk last van de overgang.

Hallo allemaal,


Bij mij is op 9 februari 2011 de baarmoeder verwijderd via de schede. Ik ben verdoofd via een ruggenprik met een roesje. Ik heb twee dagen pijnbestrijding gehad via een slangetje in het ruggenmerg, helemaal perfect, ik heb totaal geen pijn gehad. Ik ben op woensdag geopereerd en vrijdag mocht ik alweer naar huis. Totaal dus maar twee dagen ziekenhuisopname.


Nadat de catheter was verwijderd ging het plassen meteen goed, ontlasting kwam na een dag of vier weer op gang dit was de eerste dagen een beetje pijnlijk maar prima te doen.


Nu, twee weken verder valt het me alleen tegen hoe snel je moe bent. Elke middag slaap ik nog een uurtje of twee. Ook vloei ik nog wat, wat een beetje vreemd ruikt. Ook moet ik wel heel vaak plassen.


Ik heb wel veel hulp gehad van vrienden en familie, in huis hoefde ik niks te doen, al blijft het heel moeilijk om ook echt rustig aan te doen, omdat ik me al zo goed voel.


Al met al ben ik ontzettend blij dat ik deze stap genomen heb, het is me heel erg meegevallen.


Groetjes Ingrid

Hallo,

Ik ben 47 jaar en heb 2 jaar geleden een baarmoeder en baarmoederhalsverwijdering gehad. ( snede in buik). Momenteel verlies ik wat bloed. Heeft iemand daar ervaring meegehad?

hallo ik ben gerda 36 jaar ik moet een beslissing nemen om mijn baarmoeder weg telaten halen. ik heb zelf 3 kinderen maar ik weet zelf niet wat ik moet doen ik vindt het zo raar dat er niets meer zit in je buik wie heeft advies voor mij?

ps : mijn baarmoeder is verwijderd door een snede in mijn buik

Hoi,Mijn naam is Diana,ik ben 45 jaar.

20 januari 2011 is mijn baarmoeder verwijderd incl baarmoedermond,en het is me erg meegevallen.Donderdag middag geholpen zondag ochtend was ik weer thuis.
moet wel kalm aan doen maar voel me erg goed,daarom moet ik goed oppassen dat ik niet te veel doe. ik heb geen kinderen maar heb er al heel lang vrede mee,was niet voor me weggelegd.
ik heb tot op de dag van vandaag geen pijn en heb de morfine pomp niet hoeven gebruiken.(ligt aan je pijngrens denk ik)


graag wil ik alle dames die hier nog voor staan een hart onder de riem steken.
heel veel sterkte en vooruit kijken niet achteruit het word alleen maar beter.
goed rust houden en denk aan jezelf !!



groeten van Diana

Mijn baarmoeder is er op mijn 37ste uitgehaald.

Ik heb totaal geen problemen gehad.

Geen depressie, geen gevoel dat ik wat mis, helemaal niets.

Ik had al twee kinderen, dus mijn kinderwens was vervuld.

Mn baarmoeder is voor 11 dagen geleden verwijderd en is nu wel zo dat plassen me pijn doet en ow ja ben 59 jaar.

Wie heeft dit ook ...

Hallo allemaal,
op het moment ben ik 33 jaar en 2 jaar geleden zijn mijn baarmoeder en eierstokken verwijderd. Met een dikke harde buik naar de dokter. Dachten ze dat er een cyste zat waarop ze de eerste operatie de eierstok en "cyste" hebben verwijderd. De uitslag van de kweek bij de patholoog bleek niet goed te zijn, borderline tumor van 24 cm groot!

Een maand na de eerste operatie (bikinisnede) hebben ze de rest er ook uitgehaald, baarmoeder,eierstokken en vetschort (borstbeen tot schaambeen snede) omdat het terugkon komen. Tijdens die operatie zijn ze erachter gekomen dat ik aan een hartafwijking lijdt.(bradycardie)

Al met al direct de overgang in en zit er nog steeds in. De opvliegers en stemmingswisselingen zijn soms lastig maar het gaat beter en heb controles bij gyn en cardio.De littekens zijn wel groot en doordat het vetschort ook is weggehaald heeft mijn buik een rare vorm en dat maakt wel onzeker soms. (geen bikini,tijdens sex enz,het ziet er niet uit)

Het positieve eraan is dat de kans dat het nu nog terug komt heel erg klein is,ik heb gelukkig een hele lieve zoon van 8,word niet meer ongesteld en kan gelukkig zonder verdere klachten genieten van de sex! Het is een heel heftige periode geweest voor me en af en toe voel ik me wat minder fijn maar het leven is te belangrijk en haal al het positieve er uit!!

Beste dames,
ik ben een vrouw van 45 en momenteel herstellende van een openbuikoperatie waarbij de baarmoeder incl. baarmoedermond is verwijderd. Eierstokken heb ik nog. De operatie was nodig ivm een tumor in en op de baarmoeder. Goedaardig maar wel erg groot. Vulde mijn gehele bekken, en een deel van mijn buik. Vandaar een openbuikoperatie dmv een verticale snede (van navel tot schaambeen).

Ik wil graag alle vrouwen die dit te wachten staat een hart onder de riem steken door mijn ervaringen te delen. De operatie is nu ruim anderhalve week geleden. Was een lastige operatie gezien de grootte van de tumor. Heeft 4u geduurd. Het herstel valt me tot nu toe alleszins mee. Zeker na alle horror verhalen vooraf dat ik niets zelfstandig zou kunnen. Nou dat viel gelukkig mee. Twee dagen na de operatie kon ik alweer zelfstandig mijn bed uit en over de gang lopen. Steeds een stukje verder. Kon ook douchen, alleen de eerste drie dagen kon ik niet zelf mijn benen en voeten drogen. Daarna wel (ben ook wel lenig). De pijn was prima onder controle dmv paracetamol. Een week na de operatie ben ik daar al mee kunnen stoppen.

Inmiddels ben ik thuis. Lig veel op bed (in de huiskamer) om te rusten, maar ga wel elke dag drie keer een stukje buiten lopen. Goed voor de weerstand en de conditie. En ontvang elke dag een paar uur bezoek. Verder lezen, muziek luisteren, bellen, internetten, etc. Kom m'n tijd wel door.

Het litteken geneest snel en mooi en pijn heb ik alleen als ik te veel/te lang achter elkaar doe thuis. Dus als ik mezelf in acht neem is er niets aan de hand. Gewoon de tijd nemen en rustig herstellen (heb overigens geen kinderen, dat helpt wellicht wel...).

Heb me er rustig op voorbereid (ondanks de drukke leidinggevende functie die ik heb), ben rustig de operatie ingegaan (mn dankzij wat meditatie oefeningen en hulp van hele goede vriendinnen) en ben nu rustig herstellende.

Dus dames die het nog te wachten staat: kop op! Ja, het is geen flauwe operatie en je hebt tijd nodig om te herstellen (ik ben er natuurlijk zelf ook nog niet) maar ik vind het tot nu toe heel goed te doen. Tip van mijn moeder (die recentelijk heel wat meer voor haar kiezen heeft gehad): laat het maar over je heen komen, het moet toch.

Vijf jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd na constant vreselijk bloedverlies te hebben gehad tijdens mijn menstruatie.

Voor mij was het een vreselijke opluchting en heb er geen dag spijt of last van gehad, ik stond zelfs op eigen verzoek op een spoedlijst mocht er iemand uitvallen voor dezelfde operatie.

Hij is verwijderd via mijn vagina en ik was met 3 dagen al thuis.

Ik snap als je nog jong bent, dat je het niet fijn vindt als hij er uit moet,
maar als je al kinderen hebt, heeft hij zijn functie volbracht. Ik was 38 jaar toen hij werd verwijderd.

mijn baarmoeder is 20 jaar geleden weg gehaald, toen was ik 22 jaar. Ben wel twee keer bevallen moeder van nu twee zoons van 20 en 18 jaar. Ben zelf 42 jaar, maar ik vraag mij af hoe merk je dat je in de overgang zit? heb wel klachten van veel zweten, wiselende stemmingen. Wie kan mij er wat over vertellen?
gr m de jong

Ik ben 56 jaar en mijn baarmoeder is 3 december j.l. verwijderd.
Ik ben nog steeds labiel en vraag me af hoe lang dit duurt. Fysiek gaat het redelijk, alhoewel de moeheid me soms flink parten speelt.
Discussie gehad met de bedrijfsarts over
het advies van de gynaecoloog om minstens 6 weken niet te gaan werken.
Hij vindt dat de gynaecoloog daar niets over heeft te zeggen, hij degene is die bepaalt wanneer ik weer aan de slag kan.
Dit gesprek had ik 3 weken na mijn operatie, ik ben dagen van slag geweest.
De bedrijfsarts ging totaal aan mijn gezondheid voorbij. Ik ben dan ook erg emotioneel bij hem weggegaan.

Hoi allemaal, ik ben Maart 2010 geholpen, ze hebben mijn baarmoeder vaginaal weggehaald door middel van een kijkoperatie. Na een jaar vreselijke bloedingen te hebben gehad met als gevolg bloedarmoede en ik ook MS heb dus toch al vaak moe ben was dat helemaal verschrikkelijk. Dus toen het nieuws kwam we gaan je baarmoeder verwijderen (ik ben 51 en was al gesteriliseerd) was dat voor mij en hele opluchting en ik moet eerlijk zeggen en is mij honderd procent meegevallen. Het vervelenste was nog dat toen ik na een week thuis was nog geen ontlasting had gehad en dat dat alles bij elkaar na pas twee weken op gang kwam en dat dus weer erge pijn gaf, maar ook dat is weer goed gekomen.En nu bijna een jaar later ben ik er zo blij mee, en voel me prima. Kan me nu weer normaal kleden zonder te hoeven denken...lekt ik niet door....en geen pijn meer. Weet iedereen ervaart het anders maar laat je niet gekmaken door andere mensen. Voor degene die zoiets nog moeten ondergaan....heel veel STERKTE!!! Gr. Carla

Blij dit te hebben gevonden, baarmoeder en mond weg ook eileiders en eierstokken vind het erg moeilijk is nu 5 dagen geleden.

Ik ben 36 en heb 3 geweldige kinderen. Bij mij is 9 maanden geleden mijn baarmoeder verwijderd, omdat ik een verzakking had. Baarmoedermond en eierstokken gelukkig niet zodat ik niet vroeg in de overgang raak.

Hoewel de operatie me wel behoorlijk is tegengevallen, ben ik ontzettend blij dat ik me heb laten opereren. De angst die ik had voor de verzakking is er nog steeds een beetje maar dat word steeds beter. Ik voel me vrij en opgelucht. Enig minpunt is dat ik een behoorlijk dikke bovenbuik heb gekregen na de operatie die er met geen mogelijkheid meer af te krijgen is.

Als ik hier zo lees wat sommige vrouwen meegemaakt hebben mag ik misschien niet klagen, ik ben verder gezond. Maar ik zit er wel mee en zal dit waarschijnlijk weer moeten leren accepteren.

hallo allemaal, jeetje wat zijn er veel jonge vrouwen bij wie de baarmoeder is verwijderd.

Ik ben 35 en op 8-12-2010 is die van mij ook verwijderd. Het is allemaal heel snel gegaan, eind september 2010 ben ik naar de gynaecoloog doorverwezen, omdat bleek dat er een verzakking zichtbaar was in mijn schede.


Ik had het afgelopen jaar regelmatig last van infecties (schimmel) en kreeg steeds meer moeite om mijn urine op te houden. Bij de gynaecoloog werd de verzakking van mijn baarmoeder bevestigd. hij wilde eerst uitproberen of een ring in de schede plaatsen voor mij een oplossing kon zijn.
(ring lijkt op een soort pessarium van rubber). Jemig wat deed dat ding pijn zeg, bij elke stap die ik zette, alsof iemand me daar beneden met een mes aan het bewerken was.... heb de ring er zelf na 2 dagen uitgehaald, het was te pijnlijk.


Dus weer terug naar de gynaecoloog, er was volgens hem dan nog maar 1 goede optie en dat was verwijdering van de baarmoeder.
Ik was niet verbaasd en het deed me ook weinig op dat moment, dus ik vond het prima. Maar toen stelde hij de vraag of ik nog kinderen wilde, nee, mijn zoon is 14 en word al aardig zelfstandig, ik wil niet nog een keer van voor af aan beginnen(hoe leuk dat ook is). En de dokter zegt doodleuk, nou das mooi want dat zou waarschijnlijk knap lastig worden zoals het nu bij jou in elkaar zit. Auwww, die opmerking deed dus wel pijn, zeker omdat mijn zoon, toen ik 20 was zo maar even dwars door de pil heen zichzelf aankondigde.
Maar ja, uiteindelijk dus binnen 4 maanden na de diagnose opgeroepen voor de baarmoederverwijdering.


Lig ik in de wachtkamer voor OK, komt de dokter binnen, zo de baarmoeder gaat eruit, de blaas voor gelift en ook gelijk een voorwandlift. Sorry wat gaat u doen? daar wist ik dus niks van, flinke domper, blijkt dat mijn blaas en baarmoeder elkaar verdrukte, waardoor een deel van mijn voorwand dus laag in mijn schede was gezakt.


Na OK viel de pijn ontzettend mee, van de eerste dag weinig meegekregen, heb ongeveer 21 uur geslapen, had een veeel te lage bloeddruk 55/85 of zoiets, maar dat is vanzelf weer goed gekomen.
Ik mocht de halverwege 4de dag naar huis, dat viel tegen, waar is mijn uithoudingsvermogen gebleven.....


De eerste weken zijn zwaar voor mij, ik wil zoveel en kan/mag zo weinig. Er was mij veel hulp aangeboden, maar uiteindelijk valt alle hulp aardig tegen, met het gevolg dat ik zelf teveel doe. Gevolg stress, frustratie en verveling, daardoor gaan hyperventileren en heb nu betablokkers om mijn hartslag en bloeddruk onder controle te houden. (hartslag gem. 100 en bloeddruk gem. 90/135.
En tot nu het vervelendste, ik ben sinds gisteren verkouden en moet steeds niezen, das niet fijn, hoesten trouwens ook niet.


Heb nu meer last van mijn buik (na 4 weken) dan wat er al geweest is.
ben na 3 dagen al gestopt met pijnstillers, omdat het niet nodig was.
Volgens de arts heb ik vanwege de blaas en voorwand plastiek een vagina van een 20-jarige, ik kan mezelf niet herinneren dat ik er toen van onder uitzag als zo een roze bavianen kont, hopenlijk trekt dat nog bij.


Heb nu het gevoel dat er in mijn schede minder ruimte is dan voorheen, het lijkt veel krapper, heb nu zelfs al moeite om de aplicator van de oestrogeen creme in te brengen en die is maar 5mm dik.

De operatie is dus 100% meegevallen, geen spijt, de herstelperiode valt me tegen. Nog een paar weken en dan doe en kan ik alles weer (hoop ik), positief denken, dan komt alles weer helemaal goed.


Voor iedereen alle gezondheid toegewenst voor 2011 en sterkte.

Mijn baarmoeder en eierstokken zijn verwijderd toen ik 49 was.
Ik heb er nooit problemen mee gehad alleen ik kwam heel erg in de overgang. Maar mijn moeder heeft baarmoeder kanker gehad en mijn zus ook, toen ze 50 was is ze overleden.

Ik vind dat je jezelf niet gek moet maken omdat je baarmoeder is of word verwijderd. Er verandert echt niet zoveel. Andere mensen praten je vaak problemen aan, ik had een kennis die tegen mij zei: nu ben je toch geen vrouw meer. Vanaf die dag is het alleen nog een vage kennis. Met zulke domme mensen wil ik helemaal niet omgaan.

Ik geniet iedere dag opnieuw van het leven ben inmiddels oma van 2 prachtige kleinzoons. Volgens mij is het ook maar net hoe je zelf in het leven staat.

Hallo, bij mij is op 26-11-2010 de baarmoeder verwijderd via een bikinisnede.
De pijn de eerste dag is me tegen gevallen ondanks hoge pijngrens, maar dagen erna zijn erg meegevallen.
Doe nu voor mijn doen thuis weinig tot niks zoals geadviseerd, maar merk dat ik 's avonds na kleine inspanningen behoorlijk stekende pijn krijg in mijn buik, dus rusten maar weer.
Kinderwens had ik niet meer na 2 autistische top jochies, na mijn sterilisatie in 2007 alleen maar onverwachte heftige bloedingen, opvliegers en extreme buikpijnen blijven houden. Alles geprobeerd van Mirena, pil, koperspiraal enz. en in oktober bij gynaecoloog bleek mijn baarmoeder ruim 2x de normale grote te hebben en verzakt dus besloten tot verwijdering (bleken grote vleesbomen in te groeien).

Mijn baarmoederverwijdering heeft mijn leven veel beter gemaakt. Ik bloedde en bloedde maar er was niet negatiefs te zien toch besloten operatie - ik ben behoorlijk ziek ervan geweest maar toen de infectie over was werd ik opnieuw geboren. Ik heb het als een bevrijding gevoeld en mijn libido ging met sprongen vooruit. Mijn angst om iets af te spreken viel weg. Mijn eierstokken heb ik nog.
Het is nu 27 jaar geleden.

Hoi allemaal,

mijn baarmoeder is 6 wkn verwijderd,ook de baarmoederhals, baarmoedermond en een eierstok. Ik ben pas 33 en heb gelukkig wel 2 kindjes.

Ba jaren pijn en blijven vloeien is besloten om alles te verwijderen ivb endometriose.

De operatie is me meegevallen,het herstel is zwaar,zeker de eerste 4 weken.

Het is gedaan via 4 kleine sneetjes en alles is vaginaal verwijderd.Ik ben blij om eindelijk weer eens pijnvrij te kunnen vrijen met mijn man, alhoewel ik mijn baarmoeder wel mis, met name een orgasme. Dat is wel duidelijk te merken, maar met vrijen geen pijn meer hebben maakt veel goed.

ik ben er dus wel positief over en nooit meer ongesteld zijn is ook erg fijn.

Het is wel nog maar 6 weken geleden maar toch heb ik geen spijt.

Groetjesss

Hallo dames.... Vorige week ook baarmoeder laten verwijderen (grote vleesboom in de baarmoeder) 4 daagjes ziekenhuis en nu terug thuis, vlug moe en die benen willen precies nie mee. Wel nog last van een opgezette buik! En soms voel ik iets in die buik die ik niet kan plaatsen, soms aan een zijde van de buik wat steken .... maar niet echt pijn! Ik houd me aan de regels van de arts, niks doen, maar soms voel je je wat beter en dan probeer je iets te doen tja....nu zes weekjes thuis en daarna zien we wel he!

Hallo allemaal, mijn naam is mariecke ik ben 34 jaar en moeder van een zoon. 1 1/2 jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd. Ik heb tijdens mijn zwangerschap een groot myoom (vleesboom) ontwikkeld, deze had ik eerder al maar groeide tijdens de zwangerschap. Na mijn bevalling en het ontzwangeren bleef ik last houden van mijn buik, het myoon slinkte nauwelijks. In mei 2009 is er besloten om te opereren. Het was de bedoeling om alleen het myoom uit de baarmoederwand te verwijderen maar tijdens de operatie bleek hij zo groot te zijn dat er geen andere mogelijkheid was dan mijn baarmoeder te verwijderen... Inmiddels gaat het wel weer (psychisch), alhoewel er nu mensen rond mij heen zwanger zijn en dat blijft toch een beetje pijn doen..
Even antwoorden op Karen van der lubbe
, Karen ik kan nog steeds genieten van de seks en ook klaarkomen, clitoraal en vaginaal(G-spot)!!

Ik heb nu alleen zelf sinds een week last van zwangerschapsverschijnselen.. pijnlijke borsten, zeurende onderbuik, moe en met vlagen misselijk.. Ik heb wel mijn eierstokken nog, maar voor een kindje heb je toch echt je baarmoeder nodig.. Maak me wel een beetje druk om wat het zou kunnen zijn, heb geen idee!!

iemand nog ideeen???
groetjes Mariecke

Een baarmoeder is wat mij betreft 'n overbodig orgaan. Ik heb geen kinderwens en ervaar dus alleen maar overlast door dat vervelende ding. Ongesteldheden zijn bij mij geen pretje. Ik overweeg het ding te laten verwijderen, dan kan ik ook stoppen met de pil. Die slik ik zolang mogelijk door om zo weinig mogelijk ongesteld te hoeven worden. Ik snap tevens niet dat vrouwen zo aan hun baarmoeder hangen wanneer ze geen kinderwens meer hebben.

op 7 december wordt mijn baarmoeder verwijderd,ik ben 40 jaar,vorige week het nieuws gekregen;het begint nu pas door te dringen na vanalles te lezen dat dit best een zware operatie is,het is bij iedereen verschillend,dus ik zal mij maar voorbereiden op het ergste zeker,waar ik toch zwaar mee zit ,is de gewichtstoename,ik ben steeds een sportieve madam geweest en mijn uiterlijk en figuur is zeer belangrijk voor mij;ook gaan er duizenden vragen door mn hoofd
ik zal het af moeten wachten

sonja

ik heb geen baar moeder meer wel eierstokken sindsdien heb ik weinig gevoel bij sex meer wat ken ik hier aan doen. en kan je nog zwanger raken met alleen eierstokken

hoi
Mijn baarmoeder is 10 weken geleden verwijderd via de buik. (bikinisnede) Het heeft wel 5 weken geduurd voor de pijn minder werd. Ik bedoel dan dat ik het gevoel had dat mijn litteken van binnenuit uitscheurde. Heel pijnlijk en vermoeiend. Ook had ik veel last van drukpijn in de hele onderbuik. Daardoor kan ik nu nog steeds geen broeken dragen, alleen leggings en dan mogen ze al niet te strak zitten. Mijn buik is nog steeds dikker en boven het litteken zit een dikkere rand van zo\'n 2 cm. breed, die harder aanvoeld als ik in beweging ben. Ook veel pijnscheuten gehad waardoor ik toch extra rust moest houden. Herkennen jullie ook de extreme vermoeidheidheid? Alsof er een deken over je heen valt. Helemaal op ben ik dan. Dat is wat minder geweest, maar is op dit moment weer erger. Ik werk nog steeds therapeutisch nu 3 uurtjes per keer zo\'n 3x p.w. Ik mag dit naar eigen gevoel opvoeren en de werkzaamheden aanpassen. Mijn bedrijfarts en afdelingshoofd hebben dit toegezegt. Dat is fijn, maar toch voel ik me schuldig naar mijn collega\'s toe. Soms denk ik dat het best goed gaat, maar nu voel ik dat mijn buik weer meer is opgezwollen en gevoeliger is. Wanneer gaat dat over???? Op seksueel gebied heb ik geen klagen, na een eerste ietwat pijnlijk gevoel is het nu zelfs beter dan voor mijn operatie. Nu de rest nog.

Hallo

Ik ben anderhalve week geleden geopereerd, ze hebben mijn baarmoeder vaginaal verwijdert. Ik heb nergens last van , de operatie is me 100 % meegevallen. Het enige wat ik merk is dat mn benen nog niet zo willen maar verder voel ik me heel erg goed. Ik was heel erg bang omdat je zoveel negatieve verhalen hoort, maar ik had een positieve instelling en dat heeft toch echt wel geholpen!

Ik ben blij dat ik na maanden zoeken deze site heb gevonden !
Ik ben op 10 maart bevallen van een tweede dochter ( het eerste kindje van mijn man).
Al van de eerste dag wist ik dat het fout zat al was er niemand die mij geloofde !
Na een week of 7 liep het bloed uit mij en de innestelingsbloeding had ik al gehad al bleef de dokter bij hoog en bij laag beweren dat het dat was, ik heb een week of 8 constant gebloed.
Toen ik tien weken voor de bevaling te weten kwam dat het keizersnede had ik geen seconde rust meer ( de placenta lag onderaan ), ik voelde dat ik nu zeker gelijk ging krijgen dat het mis was.
De spoedkeizersnede is gebeurt op 10/03/2010 en ik heb die ook live meegemaakt, nadat mijn dochter was geboren heb ik overgegeven en de dokter nog horen vragen achter een andere dokter daarna ben ik bewusteloos geraakt. Toen ik bijkwam hebben ze me onder narcose gebracht en ben wakker geworden op intensief enkele uren later waar ze me vertelden dat ze de baarmoeder hadden verwijderd. Het was ik of de baarmoeder.Ik voelde op dat moment niks, ik wilde gewoon blij zijn met mijn langverwachte baby en mijn oudste dochter, ik ben tegen de wil van de dokters in na zeven dagen al naar huis geweest, ik wilde zo vlug mogelijk mijn leven terug opnemen.
Nu zes maanden later kan ik gewoon niet meer wegstoppen wat er is gebeurt.
Ik durf niet meer onder de mensen komen ( en werk in de horeca), ben altijd boos, huil constant,..
We hadden nog zo graag een derde kindje gewild en dat is ons zomaar ontnomen.
Iedereen zegt dat ik moet blij zijn met wat ik heb maar niemand begrijpt denk ik echt wat het is als ze het niet meemaken. Ben al blij hier te lezen dat ik niet de enige ben.

heb een vrouw die z,on operatie heeft onder gaan is nu ook nie het zelfde is op het moment heel kribbeg maar het is heel goed om er over te willen praten die van mijn doet dat op dit moment niet
zou haar toch op de een of ander moment willen en kennen helpen help ik ben mies
zou hierover graag dingetjes en de grootste problemen voor der willen oplossen

Hallo,
Op 7 juni is mijn baarmoeder verwijderd via de buik, de operatie viel mij echt mee. Alleen heb ik steeds last van steekpijnen bij de litteken en pijn in mijn buik bij inspanningen.Ik ben ook heel moe.Ik heb een echo gedaan vandaag, maar ze kunnen niet verklaren waarom ik zoveel buikpijn heb.Heb iemand ervaring hiermee

zeven weken geleden is mijn baarmoeder verwijderd, een godsgeschenk! 8 lange jaren van angst. Steeds weer uitstrijk-uitslagen op het randje van kanker. Twee operaties om deze negatieve uitslagen te voorkomen hebben niets uitgehaald.
In deze 8 jaar toch een kindje gekregen, heb er nu twee en ben heel dankbaar dat ik ze heb. Nu ben ik 38 jaar en eindelijk is mijn wens uitgekomen, weg met die baarmoeder. De operatie vond ik een genot ! Nu bezig met het herstel. Het valt me behoorlijk tegen, nog heel beperkt in mijn doen en nog steeds erg moe. Nog een week en ik begin weer met werken, heb er zin in maar zie ook op tegen de enorme moeheid en het lange zitten... Maar positief blijven! Opluchting overheerst. Ook ik ben heel benieuwd hoe mijn lichaam reageert op een orgasme, hoe het voelt. Voorzichtig aan het uitproberen. Tot nu toe een keer orgasme gehad, het voelt anders maar is niet minder fijn ! Je mist het samentrekken van je baarmoeder maar dat is ook alles. Het gevoel blijft heel fijn en intens !

Ik heb al zoveel gelezen over nadelen van baarmoederverwijdering. Maar ik kan alleen maar positief zijn. 22 januari jl. is baarmoeder bij mij verwijderd en o man wat voel ik mij goed. Sexbeleving is zoals altijd geweldig en verder ook nergens last van. Operatie en nasleep waren bij mij ook eitje. Ik ben zeer blij dat ik mijn baarmoeder heb laten verwijderen. Ik ben 41 jaar, geen kinderen en ook nooit kinderwens gehad. Vandaar misschien dat ik er ook geen enkele moeite mee heb psychisch.

Krijg het er benauwd van...na het lezen van een groot deel reacties. Heb zelf de laatste tijd erg veel pijn en ook bij het inbrengen van een ob of tijdens het vrijen. Het voelt erg beurs aan of het helemaal vol zit met blauwe plekken. Dit gevoel is er tevens bij zithouding en hoesten. Tijdens wandelingen regelmatig lats van erge steken. Heb een paar jaar terug al eens een gynaecoloog bezocht en daar werden cystes geconstateerd, maar na meerdere bezoeken bleek deze uit zichzelf weer te krimpen. Tijdens ongesteldheid veel bloedverlies en ook erg veel klonten. Ben zelf nog maar net 32 en heb nog geen kinderen. Vriend en ik hebben wel kinderwens, maar gezien onze huidige werk- en woonsituatie kunnen we ons geen kinderen permiteren, financieel zal dat echt een probleem zijn. Ik weet het...een kindje heeft heel veel liefde nodig. Financieel zal het wel loslopen, maar verstandig is het gewoonweg niet en dat staat momenteel nog boven mijn gevoel. Maar ben erg geschrokken van alle reacties. Zal het met mijn vriend bespreken en wellicht toch maar weer eens een afspraak maken bij de gynaecoloog.

Ik ben eind januari 2010 geopereerd. Mijn baarmoeder en baarmoeder mond zijn verwijderd. Ik was ook bang geen of geen \"normaal\" orgasme meer te kunnen krijgen nadat mijn baarmoeder eruit gehaald zou zijn. Gelukkig is dit allemaal goed gekomen. Sterker nog ze zijn er zelfs intenser op geworden. Ik ben ook weer volledig hersteld. Maar dat heeft bijna 6 maanden geduurd. Heb de eerste 4 maanden behoorlijk last gehad van overgangs verschijnselen. Die hebben nu plaats gemaakt voor (helaas) wederom buikpijn die te maken zou hebben met hormoon schommelingen. Voorheen (en blijkbaar nu nog) had ik veel last door endometriose.

ik ben afgelopen dinsdag de 27ste geopereerd mijn baarmoeder en baarmoedermond zijn verwijdert ivm endometriose klachten erg veel pijn en hevig bloedverlies. de operatie is goed gegaan, nu ben ik thuis om te herstellen dit valt me zwaar, ben erg moe en emotioneel maar wat wil ik het is nog geen 7 dagen geleden. ook heb ik nog steeds veel pijn het gevoel van een hele grote blauwe plek van onder in in mijn buik, ik slaap tussen de middag zeker 2 uur en na bijv. douchen ben ik totalloss, maar ik hou de moet er in! op naar een pijn vrij leven.want de pijnen die ik heb gehad voor de operatie gun je niemand.

Heel weinig mensen hier regaeren om de vraag die meerdere keren gesteld wordt: Hoe is het om klaar te komen zonder baarmoeder. Dat de sex niet veranderd dat kan.. maar klaarkomen is toch een samentrekking van de baarmoeder. Het lijkt mij vreselijk om dat te moeten missen! Ik check dit forum omdat ik misschien mijn baarmoeder moet laten verwijderen maar deze vraag is voor mij het belangrijkst!

Hoi,bij is afgelopen Maart 2010 mijn baarmoeder verwijderd na een jaar ongesteld te zijn geweest met de vele pintjes, krampen en klachten, en niet zo\'n beetje ook. Daar ik ook aan de ziekte MS lijd ben ik al snel moe, maar nu was het helemaal vreselijk, kon weinig tot niets meer. Na veel aandringen en inmiddels een andere Gynecoloog ging het eindelijk gebeuren, operatie viel me 100 procent mee, alleen het herstel vond ik niet snel genoeg gaan, ja ongeduldig type!!!
Nu ben ik sinds half Mei voor 50 procent weer aan het werk en dat gaat iedere dag beter, ja echt fit zal ik me niet gaan voelen, dat was en gebeurt ook nooit meer, maar dit voelt zo veel beter! de vlag ging bij mij uit, en niemand ziet toch wat er aan de binnenkant zit....
Nee geen seconde spijt van en kan nu weer heerlijk van de zomer gaan genieten ( was verleden jaar een ramp)
Succes voor de vrouwen die het nog of eens moeten ondergaan.Groet Carla

bij mij hebben ze mijn baarmoeder verwijderd na de geboorte van mijn zoontje!! het bleek dat mijn placenta in mijn baarmoeder was vasgegroeid. ook had ik te weinig rode bloedplaatjes. waardoor het bloeden helemaal niet wou stoppen. ik heb in total 1,8 liter bloed verloren en ik heb 6 bloedtransfusies gehad. ik heb het eerste gedeelte van de bevalling en de keizersnede live meegekregen. heb de dokter nog horen zeggen dat het niet wou stoppen met bloeden en dat daarop een andere dokter zei dat hij doormoest blijven gaan met het op zuigen van bloed. daarna is mijn bloedsomloop in elkaar gezakt en hebben ze me een volledige narcose gegeven. dit live mee maken van wat er allemaal is gebeurd is voor mij het ergste.... heb regelmatig flashbacks...brrrr!! dat mijn baarmoeder er niet meer is vind ik op dit moment niet zo erg, want ik ben 36 en mijn vriend en ik hadden voordat ik zwanger raakte al besloten om maar 1 kindje te nemen....

8 dagen na de bevalling van mijn zoontje ben ik uit het niets gaan bloeden. Had een stolsel ter grote van een kleine meloen in mijn baarmoeder, bleek in het zkh. Curettage werd gepland, maar op de OK werd het al meteen een keizersnede. Na verwijderen van de stolsels (bevatte ca 1-2 liter bloed) bleef ik bloeden. Ik bloedde zo hard dat het er harder uitstroomde dan ze het erin konden stoppen. Mijn lichaamsfuncties begonnen uit te vallen: lever, milt etc... Ze hebben toen besloten meteen de baarmoeder te verwijderen. Als ze 5 mintuen langer gewacht hadden dan had ik dit nu niet kunnen typen.

De baarmoeder was, op het zicht, helemaal intact en ze hebben geen flauw benul waarom hij bleef bloeden. Na nog twee interne operaties op die dag (embolisatie) bleef daarna mijn bloeddruk op peil en belandde ik op de IC. Nu ben ik thuis aan het herstellen.

Wij hebben 3 kinderen, maar hadden nog wensen voor de toekomst. Ik kan niet accepteren dat er geen hoop meer is. Ik ben 27 jaar, dus nog erg lang een maandelijkse eisprong met alle hormonen die daarbij vrijkomen. Ik vrees dat ik dus elke maand geconfronteerd zal worden met het niet kunnen vervullen van een kinderwens in de toekomst.

Na jaren van tobben, pijn, en alle dagen van de maand bloedverlies is in oktober 2010 mijn baarmoeder en baarmoedermond verwijderd. Bij een eerder operatie was 1 eierstok al weg gehaald. Baarmoeder zat verkleefd met blaas en darmen. Zware operatie waarbij een bloedtransfusie nodig was. Nu een half jaar later gaat het super, heb meer energie sport weer en voel me prima. Mijn sexuele leven is enorm verbeterd en ondanks dat de orgasmes anders zijn is het pijnvrij zijn een enorme stimulans.

Pas als bij jezelf je baarmoeder is verwijderd, merk je hoe vaak dat gedaan wordt. Bij mij is in maart mijn baarmoeder laparoscopisch verwijderd. N, na 6 weken, ben ik al weer aan het werk. Nog heen hele dagen, maar toch. Voor het eerst in lange tijd heb ik weer energie. Ikwas altijd moe omdat ik een zware menstruatie had. Wat me nu opvalt is dat ik dikker wordt. Daar word ik niet blij van. Ik ben blij dat ik neit meer menstrueer, het aankomen moet ik maar accetern denk ik. Zijn er meer met deze ervaring?

Hoi,

Ik moest mijn baarmoeder laten verwijderen omdat ik best wel lang en heftig met heel veel pijn menstrueerde en dan praat ik niet over een week of 2 weken maar over 5 tot 9 weken.

26 maart 2010 is hij eruit gegaan onder algehele narcose en ik wilde geen ruggeprik.
De volgende dag ging de infuus en de pomp met morfine en de catheter eraf/eruit.
En weer een dag later mocht ik al naar huis, het is heel snel maar ik voelde mij ook heel erg goed en nu nog.
Ik heb geen pijn het vloeien was na nog geen week over.
Ik voel mij zo goed dat ik mezelf wel goed in acht moet houden om niets te doen.

Het is mij al met al reuze meegevallen.

Voor die gene die het nog moeten ondergaan zou ik zeggen.
Laat het over je heen komen en ondergaat het gewoon.
Ieder mens reageerd anders.

Groetjes Jo

Ik sta er versteld van hoeveel vrouwen het zelfde is overkomen. Op 9 september 1995 ben ik bevallen van een dochter. Ik was 21(nu dus 36). Na 45 uur weeen, 2x weeopwekkers en ruggeprik werd Kim geboren. Gelukkig gezond. Ondertussen bleek de baarmoeder niet te krimpen en vulde zich met bloed. De placenta blokkeerde de uitgang. Nadat ze de placenta met een stevige ruk wegtrokken spoot er veel bloed uit mijn lichaam. De operatie duurde 8 uur, en 36 zakken bloed werden toegediend. Uiteindelijk is dus de baarmoeder verwijderd. Het heeft erg lang geduurd voordat ik kon accepteren dat ik zelf nooit meer zwanger kon zijn. Mijn familie heeft een verschrikkelijke nacht gehad. De prognose was niet goed. Mijn dochter was 24 uur oud voor ik wakker was en haar vast kon houden. Ja, Ik ben blij dat ik leef, maar ik was er zelf niet bewust bij. En als je 21 bent, sta je er niet bij stil wat er mis had kunnen gaan.
Nu zit iedereen om mij heen met jonge kinderen. Mijn dochter is een puber. Ik en mijn man (niet haar vader) kunnen samen geen kinderen krijgen. Heel dubbel, we zijn vrij in gaan en staan, maar soms mis ik toch wat.

Ik ben blij dat ik deze site niet heb gelezen voor mijn operatie. Ik heb ambulant mijn baarmoeder minus eierstokken en baarmoederhals laten verwijderen. Ik ben 49 en had sterke menstruatieklachten. Ik heb vage pijn gehad, en kon de volgende dag alweer aan het werk(buro). Dat is eergisteren. Ik ben wel sneller moe dan anders, en loop langzaam,en durf nog niet te tillen, of
te vrijen, maar het is dus enorm meegevallen. Ik duim dat dat zo blijft.

Hallo ik ben Ingrid zinds sept 2009 is mijn baarmoeder verwijderd na veel bloedingen was verzakt en een vleesboom geworden de boel is opgehoogd en na 2 maanden veel last van de borsten en zwaar oververmoeid is dat normaal verder ben ik er wel blij mee geen bloedingen meer drama jaren lang en voorheen me baarmoedermond voor 3 kwart verwijderd wegens baarmoederhalskanker vreindelijk gr Ingrid

In 2008 heb ik een uterusresectie en
ovariëctomie ondergaan na een bloedtransfusie. Dit was nodig vanwege een
gezwel in de baarmoeder. Mijn moeder heeft op 38jarige leeftijd dezelfde operatie ondergaan.
Daarvoor had ik mijn vriendin aan borstkanker en mijn moeder aan een hartstilstand verloren.
Van mijn familie heeft niemand naar me omgekeken en zelfs niet even opgebeld.
Ook in het ziekenhuis bezocht me helemaal
niemand. Toen ik ontslagen werd uit het ziekenhuis moest ik diezelfde dag nog brood halen met agraves in buik. Uiteraard wachtte er thuis niemand op me.
Toen werd ik door een ex-collega van mijn broer opzettelijk bijna van het trottoir gereden en kreeg ik een \"fuck you\"teken.
Voel me altijd heel verdrietig. Er wordt net gedaan alsof ik als mens niet de moeite waard ben. Als mijn overleden moeder en vriendin wisten hoe men tegen mij deed, zouden ze uit hun graf opstaan en ook mijn overleden vader en ooms en tantes. Ik ben 52 jaar en ben vaak heel depressief.Desondanks moet je dan toch met een blij gezicht je werk doen, maar het voelt alsof je een pierrot speelt vanbuiten een lach en vanbinnen huil je.

hallo,

ik ben op 13 febr 2009 na een rampzalige keizersnee mijn baarmoeder verloren.mijn placenta zat vastgegroeit en helemaal verkleeft in mijn baarmoeder.ze wisten dat hij in mijn baarmoeder verkleeft zat.had heel mijn zwangerschap bloedingen.toen ik 18 weken was werden de bloedingen erger.met 23 weken zwangerschap opgenomen in het umcg.en met 35.5 weken kwam mijn dochter ter wereld.heb al die tijd in het ziekenhuis gelegen.heb dar 22 zakken met bloed gehad tijdens de operatie,en toen naar de ic gebracht.die nacht weer een bloeding en moest weer geopereerd worden.al die tijd aan de beademing gelegen.met 3 dagen mocht ik weer naar mijn \"eigen\"afdeling en kamertje..
ben blij dat alles goed is afgelopen.heb nu een zoon van bijna 6 jaar en een dochtertje die 2 weken terug alweer 1 jaar is geworden.....

ik heb geen baarboeder meer .ik had baarmoeder kanker dus alles is weg gehaald vorig jaar .nou is me vraag ik moet twee jaar lang elke drie maanden voor controle.maar ik krijg elk keer zelfde onderzoek.of doen ze ook nog andere onder zoeken?

ik heb sinds 31 augustus geen baarmoeder meer maar ik heb nu sinds 2 maandjes last van pijnlijke borsten en een cyste in eierstokken zou dat er wat mee te maken hebben?

Hallo allemaal, Ik ben 35 jaar en bij mij is vorig jaar in mei de baarmoeder Laparoscopies verwijderd ivm endometriose. Er was mij min of meer voor gehouden dat ik een nieuw mens zou worden maar helaas is het me zo tegen gevallen, de klachten zoals buikpijn, rugpijn etc. zijn nog erger geworden... Ik heb vorige week een endeldarm onderzoek gehad omdat er toch al een kans bestaat dat ik een verzakking heb, mocht dit zo zijn dan wordt dit operatief \"opgelost\" met een matje dus al bij al ben ik geen nieuw mens zonder pijn geworden maar een \"jonge\" vrouw met beperkingen!

In augustus is mijn baarmoeder weggehaald, vaginaal. Na de operatie heb ik heel veel last gehad van mijn staartbeen, ik kon bijna niet zitten. Dat is nu stilletjesaan aan het beteren. Wel heb ik een ander figuur gekregen, ik heb geen dikke buik maar mijn billen zijn wel verdikt. En waar ik enorm veel last van heb, is dat mijn borsten zo veel groter en zwaarder geworden zijn en ze voelen enorm gezwollen aan. Voor de operatie had ik een E-cup, nu heb ik een F-cup. Zijn er nog mensen die hier last van hebben, ik vind hier nergens iets over terug. Volgens de gyneacoloog zou het met mijn hormonen hetzelfde zijn omdat ik mijn eierstokken nog heb.

Nadat ik deze site doorgestuurd kreeg van een buurvrouw en hier gereageerd had, heb ik een Hyves pagina opgezet. Dit, omdat ik het eigenlijk heel bijzonder vind dat er niet meer forums zijn waar je je verhaal kunt delen met logenoten terwijl het toch iets enorm ingrijpends kan zijn voor een vrouw(en haar partner)! Je begrijpt, ik zelf ben nog het enige lid, maar daar hoop ik op deze manier verandering in te brengen ;) Dus, wil je me verder helpen om een, nuttige Hyves pagina op te bouwen? Kijk dan even op baarmoederkwijt.hyves.nl Ja, ik moest toch een naam verzinnen... Betere suggesties en andere op of aanmerkingen zijn van harte welkom! Groetjes, Wendy

Jeetje, wat een herkenning!!! De bevalling van ons eerste(en nu dus enige) dochtertje Fenna in 2008, begon én eindigde in een drama, waarbij ik mijn baarmoeder kwijt raakte en Fenna allerlei complicaties had en 6 weken in het ziekenhuis moest blijven. Gelukkig gaat met haar nu alles helemaal goed, maar met mij nog steeds niet. Ik zou héél graag contact willen met vrouwen die ook na hun eerste kindje hun baarmoeder zijn kwijt geraakt en daarna dus (ongewenst) geen kinderen meer kunnen krijgen, om te horen hoe zij met dit om gaan me dit verdriet/gevoel. Zijn er mensen die dat ook willen? En, hoe werkt dat via deze site? Groetjes, Wendy

sinds een jaar is bij mijn vroeuw de baarmoeder verwijdert omdat deze was verzakt
sinds deze ingrijpende operatie,is mijn vrouw bijzonder prikkelbaar en heeft totaal geen zin meer in sex,ze is 50 jaar
is daar als echtgenoot iets mee of tegen te doen of moet ik er maar mee leren leven
ik heb begrip voor haar situatie maar het is echt oppassen wat je zegt en doet,om over een knuffel maar te zwijgen

hallo ik ben 35 jaar heb sinds 2 jaar geen baarmoeder meer en heb me sinds dien nog nooit zo goed gevoelt!!!!!!!als nu heerlijk

hallo,ik ben gerrie 47 jaar en binnenkort gaat mijn baarmoeder eruit via buik operatie.nu lees ik dat je daar langer van moet herstellen?klopt dat?is het ook zo dat je meer aan komt in gewicht?

Wegens groot myomen,en alsmaar hevig bloedverlies moest mijn baarmoeder er allang uit.Mijn schoonpa stierf aan kanker,broer kreeg transplantaties en het werd alsmaar uitgesteld.Met alle gevolgen vandien.Eveneens be ik van hospitaal verandert.Nu blijkt na vooropname onderzoekn,er iets is met mijn longen ,gevaar voor de narcose.Wacht nu al 3 weken op resultaten,tbc,of wat alsmaar nieuw bloedproven,testen.
Gisteren kreeg ik tel,van longarts nog geen resultaat maar we zouden toch eerst die baarmoeder eruit....En daarna pas die longen behandelen.De baarmoederverwijdering zou nu doorgaan 28-12.
Komende dinsdag moet ik voor de 4 de keer bellen voor uitslag van mijn longen.

hallo ik ben jolanda en ik heb vorige week dinsdag mijn baarmoeder laten verwijderen en ik moet zeggen dat het best wel is tegen gevallen heb veel pijn en ben net als vele anderen erg ongeduldig weet dat ik rust moet houden en zal me daar dan ook maar aan houden.
verder heb ik wel veel gehad aan alle reactie wat er op de site staan.
verder wil ik ook zeggen dat ook ik me echt niet minder vrouw voel zonder baarmoeder.

Hallo Fenna en alle anderen.
Wat een herkenbaar verhaal zeg! Ik heb hetzelfde meegemaakt. Ik ben ook mijn baarmoeder kwijtgeraakt tijdens de geboorte van mijn dochter( ze heet trouwens Fenna!). Het zou een routine keizersnede worden maar werd een hel. Ik ben in totaal 20 liter bloed kwijtgeraakt en heb een week op de ic aan de beademing gelegen. Ik ben ook de helft van mijn blaas verloren. Het was allemaal kantje boord. Lichamelijk ben ik nu hersteld maar mentaal knaagt het nog erg. Het was een erg zware tijd en heb de eerste tijd niet van mijn dochter kunnen genieten. Desondanks ben ik blij dat ik en mijn dochter het hebben overleefd! Nu voel ik me vaak \"leeg\".

Hoi allemaal.... Mijn baarmoeder is nog maar 2 weken geleden verwijderd en de operatie is prima gegaan en ook het herstel gaat goed. Waar ik wel mee zit is mijn dikke buik. Toen ik net geopereerd was leek het wel of ik 4 maand zwanger was. De buik is nu inmiddels wel iets dunner, maar nog steeds erg dik. Blijft dit zo? Voel ook een harde rand en harde stukken in mijn buik..... Wie kan mij daar meer over vertellen?

hoi ff een reactie en ook een klein vraagje !
maar eerst mijn vraag als je baarmoeder weg is ga je met de jaren ook wat dikker worden voor al mijn buik pffffffff soms denk ik wel kan wel zwanger zijn hihi!!
hebben jullie daar nu ook last van.
..........................................
maar heb ook wel last van opvliegers krijg ik het heel warm maar verder gaat het nog tot nu goed,mijn sex lusten heb ik nog vind zelf dat er veel meer zin in heb,soms denk mijn man nu al weer hahah ja eerder toen de baarmoeder had was mijn sexleven heel anders had ook geen zin maar nu voel ik me stuk beter en geniet veel meer van dingen ,en tja overgang denk ook dat je zelf er ook heel open voor moet staan om daar mee om tegaan?
wou dit ff kwijt maar weet wel dat dikker wordt maar ga er van uit dat niet zwanger meer kan raaken ?

Wat was ik blij dat mijn baarmoeder verwijderd was. Geen buik/rugpijn meer, niet meer ongesteld op de momenten dat ik het niet kon/wilde hebben.
Mijn ervaring is dat de partner het de vrouw heel makkelijk of moeilijk kan maken. Mijn man had de baarmoeder nog nooit gezien en kon hem daardoor ook niet missen. Toen ik in het ziekenhuis lag, heb ik wel eens mannen horen praten dat ik dacht: \"Als je mijn man was, had ik je er allang uit geschopt\".

”hallo iedereen ik ben een mama van twee kindjes heb vorig jaar mijn baarmoeder en baarmoederhals verwijdert dit na erge endometriose ? heb wel mijn eierstokken nog. Toen ik pas geopereerd was had ik enorme warmteopwellingen in het ziekenhuis de hormonen gierde door mijn lijf. Na 2 maanden weer voorzichtig geprobeerd pijn, vaginale droogte , heb geen gevoel, lustgevoelens zijn weg als ik de gynaecoloog raadpleeg wil ze mij relatietherapeut sturen , er is niks mis met onze relatie alleen ben ik een plantje mijn lichaam reageert totaal niet meer. Kortom ik heb alle symptomen van een vrouw in overgang wat volgens mijn gynaecoloog niet kan omdat ik mijn eierstokken nog heb; Heeft iemand dezelfde nare gevolgen na een baarmoederverwijdering ?”

Hallo,

graag wil ik reageren op het bovenstaande, bij mij is 1,3 jaar geleden mijn baarmoeder verwijderd, wegens baarmoederhalskanker, dat tot 3 keer terug kwam, heb gelukkig 3 gezonde kinderen en ben nu net 38, was dus nog net 36. Ik kan mij helemaal vinden in bovenstaand verhaal, het kribbige , geen geduld, zweten, opvliegers vooral \'s nachts, ook heb ik een blaasverzakking gekregen, waardoor ik bij het minste geringste urine verlies, dit alles zijn volgens mij overgangsverschijnselen, nu wil ik er wel bij zetten, en dat lees je bijna nergens dat je waarschijnlijk doordat je geen baarmoeder meer hebt sneller en vervroegd in de overgang komt? klopt dit ook?
Mijn gewicht is binnen de afgelopen 1,3 jaar met ruim 20 kg toegenomen, ook door het vocht dat ik vast houdt.
Artsen denken vaak dat ze alles weten en snoeren je bijna de mond als je er iets anders over denkt of anders reageerd dan anderen. Gelukkig heb ik een superarts die wel naar mij luisterd en zegt dat ieder lichaam anders reageerd.

hoop hiermee anderen te hebben kunnen helpen.

grt luna

Hallo
Een vraag aan liek?
Ben je ook in de periode voor je menopauze, heb ook regelmatig bloedingen, wat hebben ze met jou vastgesteld als ik vragen mag.

hi allemaal, ik al 18 jaar geen baarmoeder meer en de dokter heeft gezegt dat ik niet in de overgang kon komen omdat ik me eierstokken nog heb ,maar nu wordt ik s\'nacht wakker en zweet me rot kan iemand mij zeggen of dat normaal is

hallo ik heb me baarmoeder en me baarmoeder mond en me eierstokken laten verwijderen omdat ik 4 jaar geleden borstkanker heb gehad.
kon der niks meer me jammer genoeg heb geen kinderen wat helaas erg jammer is.
21/09/2009 j.l heb ik alles der uit laten halen omdat ik bloedingen had en er wat op me eierstokken zat waar ik erg bang voor was!
nu ben ik 3 weken verder en heb het der erg slecht mee ik eet niet en plassen doet erg zeer.
ik weet niet hoe het bij andere was maar ik heb der erg om gehuild zo een pijn.
ik vraag me af hoe het allemaal verder gaat ben nu vel over been maak me der erg veel zorgen om!
bij iedereen is het anders maar ik zal toch niet de enige zijn die der niet mee om kan gaan pffff.
heb respeckt voor die mensen die der goed mee om gaan.
Dit was mijn verhaal

ik heb last van opsepatie en last van mijn rug en opgezet buik en al twee weken tussen bloding ik maak me zo en zorgen wat zal het zijn. groetjes hanan

hoi fenna, wat erg dat jij het ook heb meegemaakt! nee ik ben al een half jaar aan het zoeken naar zo\\\'n forum zou ook dolgraag met iemand willen praten die het zelfde heeft meegemaakt!
ik heb idd ook aan de beademing gelegen 1 n8 om mijn lichaam rust te geven.
ik kan me zelf niks meer herinneren van af de dag voor de operatie tot 2 dagen erna.. ik zie foto\\\'s van dat ik mijn zoontje voor het eerst vast heb en voor het eerst de fles geef maar kan me er niks van herinneren. erg vervelend!
liefs wendy

Hallo Wendy en Anja,

Ik heb veel over dit onderwerp gezocht, maar er is helaas weinig over te vinden. Ik heb hetzelfde meegemaakt als jullie. Ik ben 31 jaar en ben eind maart bevallen van mijn tweede dochter, maar na de bevalling ging alles mis. Door hevig bloedverlies hebben ze mijn baarmoeder moeten verwijderen om mijn leven te kunnen redden. Ik heb 18 zakken bloed toegediend gekregen, tijdens een operatie van 5 uur. Daarna 1 week op de intensive care gelegen en daarna nog een week op de kraamafdeling. Een week na de operatie is de buikwond gesprongen en moest ik weer naar de ok. In de periode op de IC, heb ik ook nog verschillende problemen gehad.
Ook ik werd de eerste 2 dagen \"geleefd\". Je komt in het ziekenhuis om te bevallen, houdt rekening met eventuele complicaties, maar dit verwacht je niet. Al helemaal niet dat je op de IC wakker wordt. Ik lag aan de beademing, lag vastgebonden aan bed. Ik kon me dus niet verstaanbaar maken en ook niet mijn pasgeboren dochter vasthouden.
Het is nu 19 weken later, lichamelijk knap ik op, alleen nu moet alles in je hoofd nog op een rijtje komen.
Weet iemand of er een forum is voor jong en ongewild je baarmoeder verliezen?

Groeten Fenna

Mijn baarmoeder is in 1983 verwijderd. en later 1 eierstok.Was best heel ziek.
Maar sinds de baarmoeder er uit is, is mijn sex leven ook radicaal veranderd, waar ik nog steeds last van heb.
Ben der nooit voor naar een dokter geweest , maar het breekt mij nu op misschien ook dat je ouder wordt ik ben nu 63 jaar.
Ik kan niet meer op de normale manier klaarkomen(om het zo even uit tedrukken) wat ik heel erg vind en de zin gaat steeds meer weg.
Eigenlijk vind ik het niet meer leuk of lekker.
Stom misschien dat ik hier nu op reageer na zo\'n lange tijd er al mee bezig te zijn.
Mijn man vindt het nog steeds heerlijk en wil natuurlijk veel meer dan ik.
Toen ik mijn man leerde kennen in 2004 heb ik hem wel uit gelegt dat ik niet op de normale manier klaarkom .
Totaal geen moeite mee maar ik zou zo graag weer eens samen tegelijk het gevoel weer hebben.
in 1983 was ik net gescheiden van mijn eerste man in 1988 was mijn 2e huwelijk deze man was niet zo in sex geinteresseerd zo af en toe en met de tijd vond ik het wel best hij is overleden in 2002, en nu heb ik weer een nieuwe partner en wat vervelende is niet dat je je niet kan geven, ik weet niet hoe ik het anders kan uit drukken.
dit was mijn verslag van jaren en niets mee gedaan en nu gaat het mij steeds meer storen...

Afgelopen april is mijn baarmoeder verwijderd door een baarmoeder verzakking . Ik heb heel weinig last gehad na de operatie en was na 2 weken alweer een paar uurtjes aan het werk . Alleen ben ik sinds de operatie wel 5 kilo aangekomen en heb een hele opgezette bovenbuik .Is er iemand die hier ook last van heeft ? Verder ben ik blij dat ik van die vervelende verzakking af ben .

ik geen baarmoeder meer sinds 21 jan 2009 tijdens de geboorte van mijn jongste zoontje, ik zou een keizersnede krijgen omdat mijn plasenta beneden lag. tijdens de operatie ben ik erg gaan bloeden. in totaal 12 liter bloed tegoedient gekregen. de operatie duurde van half 3 tot half 8 met een pauze van 1 uur ertussen. uiteindelijk hebben ze besloten om mijn baarmoeder en mijn baarmoedermond te verwijderen omdat dit de enige manier was om mijn leven te redden.
ik vind het erg moeilijk dat ik nooit meer kinderen kan krijgen vooral omdat ik nog maar 23 ben. maar ik ben erg blij dat ik het overleeft hebt en mag genieten van mijn mooie zoontjes!
ik ben zelf naar de psyg geweest om alles te verwerken wat er gebeurd is maar denk dat iedereen het op zijn eigen manier moet verwerken als je er geen keuze in hebt. mij heeft het erg geholpen om me aan de positieve kanten vast te houden! nooit meer ongestel geen kans op baarmoederkanker. maar het blijft moeilijk!
ook ben ik erg moe maar dit schijnt een jaar te duren ong.. ook heb ik nog best veel pijn..
heeft iemand hier ervaring mee?
groetjes wendy

Afgelopen 2 maart is bij mij mn baarmoeder en baarmoedermond vaginaal verwijderd omdat ik altijd maar ongesteld was en niks meer hielp.
Ik had dit jaren eerder moeten doen,want ik ben er ontzettend van opgeknapt.
Heb energie voor 10 en doe alles weer.Heerlijk nooit meer na hoeven denken of ik het wordt of ben.
De OB fabriek zal nu wel failliet gaan denk ik.
Ik heb 2 schatten van kinderen dus die baarmoeder had ik toch niet meer nodig.
Je kan er maar weer vanaf zijn.
Mn eierstokken zitten er nog wel,dus kom ik niet gelijk in de overgang.
Groetjes Liek :-)

ik heb ook geen baarmoeder meeren geen eierstokken sedert 1jaar maar ik heb sinds mijn operatie niks anders dan klachten overal pijn in ledematen hoofdpijn veel haargroei moe futloos is dat normaal en wat kan je er tegen doen

Over twee weken moet ik beslissen of mijn baarmoeder verwijderd wordt, heb al jaren menstruatieklachten, vleesboompje is al weggehaald, hormonen geslikt, spiraal geplaatst. Het vloeien is wel veel minder maar blijft nu maar doorgaan, wel heb ik na mijn laatste zwangerschap bekkeninstabiliteit gekregen, nu al 7 jaar geleden. ben benieuwd of er vrouwen zijn die weten of na de operatie klachten minder of juist erger worden. Ik ben 49 jaar. Ik twijfel erg of ik me moet laten opereren maar wil ook niet mijn verdere leven dagelijks maandverband dragen.

Jeannette

Ik ben vroeger zelf draagmoeder geweest. Zeker niet om daar zelf beter van te worden, maar uit naastenliefde. Helaas is twee jaar geleden mijn baarmoeder verwijderd, ik heb nog wel eierstokken. Lichamelijk voel ik me veel beter. Maar we hebben veel verdriet, we willen zo graag nog een kindje. Is het niet mogelijk dat ik een donor baarmoeder kan krijgen? In ons hart hopen we zelf een draagmoeder te kunnen vinden. Verder wens ik alle andere vrouwen en hun partners, die in dezelfde situatie verkeren, veel sterkte.

Mijn baarmoeder is in januari de 19de verwijderd,nu hebben ze ook zonder mijn toestemming mijn vagina gecoriceerd,veel te strak,heb er veel last van en geen gevoel meer rondom mijn schaamlippen,die ik bijna niet meer heb.
Mijn sexuele gevoelens is er niet meer.
Voor mijn operatie was mijn sex geweldig met mijn partner.Ben wel 60 jr maar dat heeft er toch niets mee e maken?
Mijn verloskundige zegt dat dat niets ermee te maken heeft ....is dat waar? moet 12 mei terug komen

Mijn baarmoeder is zo 13 jaar geleden vewijderd. I.v.m. vleesbomen. Nu begin ik te vloeien. Wat is dit toch? gr mw. vd haagen.

Ik heb mijn baarmoeder bijna drie jaar geleden laten verwijderen.
een hele opluchting ik voel me ook prima.
maar ben in de laatste driejaar wel in gewicht toe genomen,ik weet niet of dat er iets mee temaken heeft.
is ook niet extreem veel maar
ik merk het wel 10 kilo.
als ik werk beweeg ik veel en is vrij zwaar lichamelijk werk dus waarschijnlijk ook spieren op gebouwt.
door de operatie ben ik wel vrijer geworden en heb ook geen klachten meer .
dus ik kan het aan ieder aanbevelen die er over na denkt.
ik was trouwens 37 jaar toen ik het liet doen en heb zes kinderen .

ik heb inmiddels drie gezonde kinderen, en ze moeten missel lijkt me vreselijk. Ik zou graag mijn baarmoeder afstaan aan iemand die zelf geen kinderen kan krijgen. Waarom is die keuze er niet voor mij? ik kan me wel laten steraliseren waardoor ik er niets meer mee kan, maar er een ander blij mee maken, en zelf dus bewust op je 30e al in de overgang komen, dat mag niet. Dit zit mij dwars

ik heb 2 weken geleden mijn baarmoeder laten verwijderen ik ben 28 de operatie is vaginaal gedaan en de dag erna lag ik op sterven er was een flinke inwendige bloeding ik heb het net gered en zit nu thuis maar kan er niet over praten toen het misging werd ik met spoed geopereerd en daarna lag ik op de IC ik heb veel verdriet maar het zit vast liefs patricia

ik heb 2 jaar geleden mijn baarmoeder moeten laten verwijderen
veel en vaak ongesteld erg veel pijn
een grote myoom in de achterwand was de oorzaak
heb het er best moeilijk mee gehad maar ben nu blij dat het achter de rug is kan weer van alles doen zonder pijn echt er ging een wereld voor mij open de operatie is HEEL ZWAAR wordt vaak onderschat en ooktussen de oren valt het niet mee maar als ik het eerder had kunnen laten doen had ik dat achteraf zeker gedaan ben wel meteen heftig in de overgang gedoken maar dat moest toch gebeuren

Hallo, ik heb geen baarmoeder meer.
Zou het mogelijk zijn dat ik een donor baarmoeder kan krijgen.
Mijn wens is nog een kindje te krijgen?

Groetjes

Voor 2 jaar terug is mijn baarmoeder verwijderd en mijn eierstokken.Ik zou haast zeggen gelukkig wel.Mijn moeder heeft baarmoeder kanker gehad. Mijn zus is overleden aan baarmoederkanker ze was 47 toen dit is ondekt toen ze 50 was is ze overleden ik was 49 en er zat iets in mijn baarmoeder wat er niet hoorde ik hoefde niet lang na te denken gelijk alles weg laten halen mijn arts vond dit heel verstandig.Natuurlijk ben ik hevig in de overgang gekomen maar mijn zus zei altijd liever een hele dikke opvlieger dan kanker.Ach ik maak me niet zo druk om opvliegers als je kalm blijft en rustig ademt valt het mee proberen gewoon door te gaan waar je mee bezig was. Natuurlijk kan ik me voorstellen dat er vrouwen zijn die heel veel moeite hebben als hun baarmoeder word verwijdert.Maar ik was er blij om zelfs een beetje gelukkig Zwanie

De dokters overwegen om mijn baarmoeder weg te nemen en ik blijf met vragen ziiten die voor hen niet echt belangrijk zijn.



Ik heb nogal eens spuitorgasmes en ik vraag mij af hoe dat zit nadat je je baarmoeder kwijt bent.

Graag wil ik reageren op alle berichten van al die persoonlijke verhalen. Mijn baarmoeder is verwijderd na de geboorte van mijn wondertje, Elize. Veel complicaties en bloedverlies. Ik heb een groot verticaal litteken op mijn buik.
In januari 09 laat ik het litteken corrigeren na het 3 maal te hebben uitgesteld. Nu ben ik er klaar voor.
Wat mij opvalt is dat veel vrouwen (met veel complicaties) verwachten na een korte periode hersteld te zijn. Mij vertelde ze dat het herstel anderhalf jaar zou duren. Na deze periode was ik er nog niet. Ik had allerlei blokkades, pijnlijke sex, infecties, vermoeidheid, verdriet, onzekerheid. Ik heb mijn arts om een second oppinie gevraagt, en ik ben naar een sexoloog geweest en een inwendig onderzoek van een arts die mijn dossier niet had. Dit heeft mij erg geholpen.
Ik weet dat ik fijn kan vrijen en klaarkomen, dat ik een prachtige dochter heb. Alleen (en daar ben ik denk ik typisch vrouw voor), ben ik er nog steeds nog wel eens verdrietig van. Maar je moet hulp halen en alle vragen stellen aan de artsen, daar zijn ze voor!

Anderhalve week geleden zijn mijn baarmoeder, baarmoedermond en eileiders verwijderd. Het was een gecompliceerde operatie aangezien mijn blaas zwaar was verkleefd aan mijn baarmoeder. Veel bloed verloren. Gisteren is er een hematoon ontdekt van een tennisbal in mijn buikholte. Heeft iemand hier ervaring mee? Kan dit vanzelf verdwijnen? Ik vind de napijn en immobiliteit erg tegenvallen....

heb het heel moeilyk mee over een jaar is myn baarmoederd verwyderd ben 37 jaar en heb al vier kinderen soms wil ik er eentje by ben er kapot van groetjes

Hoi
ik had vorig jaar hier ook wat geschreven. en nu is mijn vraag ik heb geen baarmoeder maar de rest nog wel krijg ik nog een eisprong?
kan ik me eitje aan een draagmoeder geven
dat diegene toch mijn kind draagt?
Ik heb laatst ook een buikwandcorrectie gehad om het weer strak te maken... ben er heel tevreden mee
Liefs

Hallo, 3 jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd met een zgn. Wertheim operatie.
Dit na aanleiding van baarmoederhalskanker.
Mijn vraag is;zijn er vrouwen die na de operatie allerlei vage klachten krijgen.
Mijn klachten zijn:pijn in onderbuik,diaree dan weer opstipatie,gasvorming/winderheid,pijn uitstralend naar de rug,neerslachtig,moe enz.
Eerdaags worden mijn darmen onderzocht doormiddel van een endoscopie.
Denk zelf aan verklevingen van de darm door mijn buikoperatie?
En aan alle vrouwen die bang zijn dat de sex minder wordt na baarmoeder verwijdering,mischien soms iets minder zin maar kwaliteit gaat boven kwantiteit!
Orgasme is wat mij betreft hetzelfde gebleven!

Ik heb pas geleden te horen gekregen dat ik het Papliomaan virus heb, Het virus dat baarmoederhalskanker veroorzaakt. De dokter zegt dat ik over 5 maanden terug moet komen voor nog een uitstrijkje, ik ben ontzettend bang voor wat eruit gaat komen want ik ben net 17 geworden. De dokter zei dat ik me moest voorbereiden op een baarmoederverwijdering, voor het geval dat.. Dus dat doe ik nu. Ik kreeg het spaans benauwd bij het feit dat ik nooit meer fatsoenlijke seks zou kunnen hebben tot ik de verhalen van al deze mensen hier las. Ik vind dat jullie hele sterke vrouwen zijn en ik hoop dat het bij net zo goed gaat als bij de meeste van ons,

hallo ja ik heb ook geen baarmoeder meer is weggehaald na mn derde bevalling met keizersnede waar dus kort daarna mn dochtertje overleed dus t ergste is dus dat ik nu ook geen kinderen meer kan krijgen helaas maar ik heb nog wel gelukkig twee hele mooie meiden maar ik zal mn engeltje nooit vergeten. maar mijn vraag is dus dat ik wel een blubberig buik ervan heb overgehouden komt t misschien omdat ik niet meer ongesteld wordt want ik ben 29 jaar oud?

ik ben 40 en gisteren kreeg ik te horen dat mijn baarmoeder eruit moet.mijn eerste reactie was gelukkig ze gaan wat doen aan mijn klachten, maar nu zit ik de hele avond alleen thuis en begint het gepieker. Ik ben nog nooit geopereerd, wat als ik meer klachten krijg, wat voor narcose moet ik nemen, kan ik wel 6 weken rustig aan doen met 2 kids,voel ik straks niets meer bij het vrijen, enz.

Mijn vrouw heeft al 2 jaar geen baarmoeder meer en is bang voor sex. Wat nu, want 2 jaar niks doen is nu wel heel lang. er over praten schiet niet op. Loopt toch alleen maar op woorden uit. Je gaat mij toch niet vertellen dat ze op 45jarige leeftijd er geen zin meer in heeft.

Hoi. Ik ben 42 en afgelopen augustus is bij mij mijn baarmoeder verwijderd, niet in zijn geheel door alle verklevingen kon mijn baarmoederhals niet verwijderd worden. Ik dacht dat alles goed ging met mij, nu twee maanden verder voel ik mezelf langszaam afglijden. Ik ben prikkelbaar, loop op iedere te vitten, heb geen geduld, ben verdrietig, ben boos en ik heb geen idee waar het allemaal vandaag komt. Bovenal ben ik bijn 12 kilo aangekomen in 2 maanden en ik haat mijn eigen lijf. Ik weet absoluut niet hoe ik hier uit moet komen. Ik wil mijn oude lichaam terug.....

Door baarmoederhalskanker is mijn baarmoeder verwijderd,ik heb hier heel veel verdriet van omdat dat mij de kans op kinderen krijgen weg heeft genomen.
Ik had zo graag kinderen willen krijgen.
Het is zo pijnlijk om zwangere vrouwen te zien voorwie het de normaalster zaak is om kinderen te krijgen.
Je wordt er elke dag op allerlei manieren mee geconfronteerd.
Ik zou oo graag in contact komen met lotgenoten.

Ik heb een vraag:
Als je nog maar 1 eierstok hebt en de andere is met je baarmoeder verwijdert,kan je dan nog wel in aanmerking komen voor eiceldonatie?
Dat je dus nog wel je eitje aan een draagmoeder kan geven?
Met andere woorden..kan je met alleen 1 eierstok nog wel een kindje krijgen via een draagmoeder?

hoi, ik heb geen baarmoeder meer vanaf okt.2006.ik ben 8 mnd erna gescheiden en nu ben ik iemand tegen gekomen we zijn heel erg verliefd, maar ik moet wel eraan denken dat hij wel kinderen wil later.ik wil weten of het voor mij mogelijk is om toch een kind te baren. kunt u mij helpen?Groetjes Gaytrie

Tijdens mijn 37e levensjaar zijn mijn baarmoeder en baarmoedermond verwijderd. Ik was en ben er nog steeds erg blij om. Vanaf mijn 11e begon ik n.l. te menstueren wat met zoveel pijn gepaard ging, dat ik lettelijk door mijn knieën zakte. Om die reden ging ik heel jong aan de pil om de krampen enigszins draagbaar te houden. Voor de operatie had ik twee jaar steeds meer last van de krampen gekregen ondanks de pil. Het bleek uiteindelijk dat mijn baarmoeder vol met myomen zat. De baarmoedermond heb ik op eigen verzoek mee laten verwijderen zodat ik geen kans op baarmoederhalskanker meer zou hebben. Ik voel me er prima bij, en heb er verder geen klachten aan over gehouden. Het leek mij goed om deze kant ook eens te laten horen aan anderen.

hallo iedereen ik ben een mama van twee kindjes heb vorig jaar mijn baarmoeder en baarmoederhals verwijdert dit na erge endometriose ? heb wel mijn eierstokken nog. Toen ik pas geopereerd was had ik enorme warmteopwellingen in het ziekenhuis de hormonen gierde door mijn lijf. Na 2 maanden weer voorzichtig geprobeerd pijn, vaginale droogte , heb geen gevoel, lustgevoelens zijn weg als ik de gynaecoloog raadpleeg wil ze mij relatietherapeut sturen , er is niks mis met onze relatie alleen ben ik een plantje mijn lichaam reageert totaal niet meer. Kortom ik heb alle symptomen van een vrouw in overgang wat volgens mijn gynaecoloog niet kan omdat ik mijn eierstokken nog heb; Heeft iemand dezelfde nare gevolgen na een baarmoederverwijdering ?

Hoi Anja, en de rest!

Het is raar en lullig maar ben blij te horen dat ik niet de enige was/ben heb idd ook wat tijd nodig gehad om het lichaamlijk te verwerken en weer goed op krachten te komen en dat geestelijke moet ik zeggen heb ik diep weg gestopt ik heb af en toe wel flitsen van het hele gebeuren maar dan verzet ik gauw mijn zinnen weer op iets anders want het benauwd mij en beetje allemaal en ik weet ook nog niet echt wat mij te wachten staat, de dokters zeggen dat er niets hoeft te veranderen enzo maar ik merk nu dat ik af en toe gewoon zo zonder reden heel boos of juist heel verdrietig ben en het liefst gewoon alleen zonder mijn kind in een hoekje wil zitten en alles vergeten en als ik denk aan de overgang strakkies mmmm weet ik ook niet wat ik ervan moet verwachten, voel me lichaamlijk goed maar merk dat ik geestelijk nog met zoveel on afgesloten dingen zit dat ik er geen raad mee weet. En me man wil me bijstaan en helpen maar ik schaam me gewoon voor hem raar is dat he terwijl hij overal bij is geweest en me heel goed zal begrijpen, nou ja ik weet het ook niet en zie het allemaal wel op me pad komen ja toch... liefs wendy

Vorige week is mijn baarmoeder verwijderd. Ik ben nu 37 jaar. Ik heb nog geen last van psychische klachten. Ik ervaar nu alleen nog lichamelijke ongemakken. Denk niet dat het psychische deel nog zal komen. Ik heb twee gezonde kinderen dus wat wil je nog meer. En trouwens.. ik ben een positief persoon en wil gewoon niet in een dip raken hierdoor.

Hallo. Ik ben Helga (35) en ik ben vorige week geopereerd. Baarmoeder en baarmoederhals verwijderd. Heb nog 1 eierstok. Op zich alles goed verlopen, alleen in het ziekenhuis bleef ik pijn houden. Voornamelijk onder in de buik en bij het plassen. Na een inwendige echo bleek ik 2 hematomen te hebben. Die zijn op de poli (zonder verdoving) weggezogen. Behoorlijk pijnlijk maar ik wou geen narcose meer en ik wou graag naar huis. We zijn nu anderhalve week verder en nog steeds veel last onder in de buik. Heeft iemand hier nog last van gehad en hoe ik dit bij jou afgelopen ? In welke termijn moet ik denken. Ik heb 2 kids van 3 en 5 en wil toch graag weer de mama zijn die ik was. Verder nog geen gevoelens bij het hele gebeuren.

Op mijn 30ste heb ik besloten om mijn baarmoeder te laten verwijderen,doordat ik enorm veel tussenbloedingen had.Nu 9jaar verder heb ik daar enorm veel spijt van,omdat ik een nieuwe relatie heb zou ik graag nog 1keer zwanger willen worden,zou er in de toekomst mogelijkheden bestaan om nog zwanger te worden???Ik heb wel nog mijn beide eierstokken.Mijn seksleven is totaal niet veranderd.

Wendy,

Ik las jou verhaal en nee, je bent niet de enige met zo'n horrorverhaal. Ook bij mij is mijn baarmoeder verwijderd na de bevalling. Joost is geboren en daarna begon de ellende. Ik heb in totaal 20 liter bloed gekregen (de andere produkten niet meegeteld) en ben 2 dagen buiten kennis en in zeer kritieke toestand op de IC geweest. Daarna uiteindelijk 3 weken ziekenhuis en daarna naar huis. Na 3 maanden deed ik alles weer in huis, maar kwam de verwerking van alles. Baarmoeder kwijt, het bijna niet overleefd en de bevalling. Ik vraag me nu wel af hoe het allemaal zal gaan met de overgang.
Mijn eierstokken zitten er nog, dus zou dat eigenlijk redelijk normaal moeten gaan, toch?

Hallo allemaal
Ik ben 28 jaar en heb sinds 25 juli 2008 ook geen baarmoeder meer,

ik was 41 weken zwager en had 8 cm ontsluiting tot dat ik ineens een hevige steek in mijn linker zij kreeg, de dokter werd erbij geroepen en voor ik het wist lag ik op de O.K om een voor mij niet geplande keizersnee te ondergaan.

Dit was tot zo ver goed afgelopen en had mijn dochter van ruim 9 pond gezond en wel in mijn handen tot dat ik ineens gedruppel hoorde op de grond en dat was bloed heeeeel veel bloed, met spoed werd ik terug gereden naar de O.K en werd ik geopereerd, er werd een soort ballon ingebracht wat het bloeden moest stoppen maar eenmaal terug op de uitrustkamer knapte de boel weer en moest ik weer geopereerd worden maar dit keer ging het meteen al mis bij het dichten en werd ik met speod naar het VU gebracht daar hebben ze me nog eens 3 x geopereerd en uiteindelijk omdat ik maar bleef bloeden en al 51 zakken bloed had gehad hadden ze besloten nou ja er was geen andere keus meer dan mijn baarmoeder eruit te halen, en dat heeft gelukkig het bloeden gestopt en ik zou het redden en mijn dochter kunnen zien opgroeien.

Ik vond het heel moeilijk om dit allemaal te bevatten want ik was op vrijdag bevallen en op zondag werd ik pas wakker en kon ik me meissie pas echt zien en hoorde ik dat ik voor mij gevoel vrouwloos was, klinkt raar of niet????

Heeft iemand dit ook meegemaakt of ben ik nu de enige met dit horror verhaal.

En gaat er veel veranderen voor mij, behalve mijn verdere kinderwens.

Liefs Wendy

hallo ik ben vandaag naar het ziekenhuis geweest daar krijg ik te horen dat mijn baarmoeder er uit moet wegens om dat ik zo veel pijn heb nu weet ik niet wat ze gaan doen om dat ik het nog nooit heb mee gemaakt ben echt wel bang wie kan mij helpen

Hallo,
Jammer dat je niet op de persoon kan reageren. Selma b.v. Ik heb dat ook meegemaakt. En ik lees dat je graag een reactie wilt, maar heeft er iemand gereageerd? Ik kreeg mijn tweede dochter via de keizersnee omdat de placenta losliet. De arts vertelde me dat de placenta steeds slechter zou worden en dat ik geen kinderen meer mocht krijgen.
Ik, die graag een groot gezin wilde kreeg een klap in mijn gezicht. En de vader besloot meteen om zich te laten helpen. Iedereen in mijn omgeving vertelde mij hoe gelukkig ik moest zijn. Met mijn gezonde kinderen en dat ik nog leefde. maar ik was allesbehalve gelukkig en mijn dochter? Als je die zo lief vind, neem haar dan mee.
Na jaren kwam eruit dat ik die problemen niet goed verwerkt had. Maar het is ook niet niks en als je niet goed opgevangen word en het lukt je niet zelf om eruit te komen, kan het dus goed mis gaan. Selma als je je niet gelukkig voelt dan is dat heel begrijpelijk en laat je geen geluk aanpraten. Blijf over jou gevoel praten, uiteindelijk zal het goed komen.

Sinds mei dit jaar is bij mij ook alles weggehaald en nu moet ik nog 2 keer naar de chemo. Als die klus geklaard is, waar ik even geen gevoelens bij toelaat omdat ik dit al heftig genoeg vind, ga ik alles eerst eens op een rijtje zetten en verwerken. De reacties zijn heel verschillend dus ik ben benieuwd wat mijn lichaam gaat doen.

groet

Mijn baarmoeder en baarmoederhals zijn op 27 juni 2008 verwijderd. Via de buik en helaas is he knoopje van de hecting niet goed vastgemaakt en nu heb ik een open buikwond overgehouden en lig ik al 8 weken in de huiskamer op een hoog/laag bed. En ben ik nog niet toegekomen aan opknappen omdat ik nog niets mag. Ik moet zeggen dat de operatie geen punt was voor mij het moest eruit en dat is het. Maar nu heb ik het wel zwaar met het liggen wat hel september nog wel zal duren. Heeft iemand ok zo\'n ervaring en hoe lang zou het duren voor ik daarna weer opgeknapt raak laat staan dat ik weer 40 uur kan werken

In februari 2008 werd mijn baarmoeder verwijderd. Aanvankelijk vond ik het heel erg en had ik lichamelijk nogal wat klachten.
Ondertussen heb ik het aanvaard en ik voel me 100% ok, zelfs beter dan voordien ! Ook het vrijen gaat beter, ik heb wel even moeten wennen aan een orgasme zonder het samentrekken van mijn baarmoeder maar uiteindelijk vind je toch andere manieren. Ik mis \'m totaal niet meer en heb zelfs meer energie dan vroeger.

hallo

ik ben 27 en bij hebben ze de baarmoeder net afgelopen 16 juni verwijderd en de baarmoedermond heb mijn eierstokken nog wel nders kwam ik in de overgang en ben nog zo jong, mijn vraag is hoeveel van mijn leeftijd hebben geen baarmoeder meer komt het vaak voor?

vijfenhalve week geleden is bij mij zogenaamd "alles weggehaald". baarmoeder-eileiders-eierstokken-baarmoederhals. sinds begin april wist ik dat ik baarmoederkanker had. drie jaar menstrueerde ik niet meer, dus ik zat al in de overgang. half maart kreeg ik ineens vaginaal bloedverlies en heb gelijk aan de bel getrokken bij de huisarts, want ik had ooit gelezen dat dat niet goed was, maar dat het zo fout was had ik niet kunnen denken. momenteel zit in de herstelperiode.ik vind het toch wel een moeilijke tijd, want ik ben echt uit balans. natuurlijk ben ik blij dat de kanker uit mijn lijf is nu, maar ja, hoe nu verder. de afgelopen maanden zijn zo hectisch geweest, ook voor mijn kinderen(16 en 19 jaar). we zijn amper bekomen van een scheiding(na 30 jaar huwelijk)die 2 jaar geleden plaatsvond. de jaren ervoor heb ik zoveel stress gehad, dat ik soms wel eens denk dat ik roofbouw op mijn lijf gepleegd heb en dat dat groei van de kwaadaardige cellen heeft uitgelokt. de psychische kant van de ziekte en operatie valt me heel zwaar. vooral het uit balans zijn. depressieve gevoelens enzo.hormonenkwestie???

Hallo.Drie maanden geleden is mijn baarmoeder verwijderd.Psychisch heb ik geen klachten.Wel lijkt het of ik een heel ander figuur heb gekregen.Ben ook 5 kilo aangekomen.Ik ben 38 jaar is dit normaal.

hallo,
Ik heb diverse reactie's gelezen en hier mijn ervaring tot nu toe want volgens mij is het wel bijzonder.
5 dagen geleden is mijn baarmoeder verwijderd, laproscopisch. Ik ben 1 nacht in het ziekenhuis gebleven en daarna mocht ik weer naar huis.
Ik had er op gerekend dat ik toch zeker een maand nodig had om te herstellen maar nu, na 5 dagen, denk ik er alweer over om over een week te gaan werken.
Ben niet echt moe meer en heb geen pijnstillers genomen want het is te dragen. Bovendien ga ik liggen als ik last van mijn buik krijg. Dat is nu nog. ong. totaal 3 uur per dag. Heb nog wel het gevoel dat mijn blaas snel vol is en de darmen werken nog niet helemaal zoals het zou moeten maar ik ga ervan uit dat dat komende week wel goed komt.
Heb vandaag alweer auto gereden (klein stukje) en ook dat ging uitstekend.
Ben er zelf ook erg verbaasd over dat het allemaal zo snel zo goed gaat maar ook dat kan dus....

Vorig jaar in augustus is mijn baarmoeder weggenomen en in februari van dit jaar
heb ik een prolaps operatie ondergaan, drie prothese's ( kunststofnetjes) houden nu mijn darmen blaas en bekkenbodem op zijn plek .
Eigenlijk plaats ik dit bericht om wat meer de emotionele kant van het verhaal te belichten. Want uiteraard word je bij zo'n operaties voldoende geïnformeerd over de technische kant , maar eigenlijk verteld niemand je dat je emotioneel ook wat te verduren krijgt.
Zoals BV fantoompijnen iedere keer als het tijd was voor mijn maanstonde kreeg ik de gebruikelijke pijnen die gepaard gingen bij mijn menstruatie, nu wist ik wel wat fantoompijn was maar ik had dat tot nu toe alleen maar gekoppeld aan het verlies van een arm of een been.
Nu weet ik inmiddels dat het ook kan voorkomen bij het wegnemen van de baarmoeder.
Ik had me wel voorbereidt op huilbuien, stemmingswisselingen, maar dat ik eigenlijk in feite een rouwperiode zou doormaken had ik niet verwacht.
Dus ook de gevoelens van woede het niet accepteren, koppelde ik niet direct aan de operaties.
Na de baarmoederverwijdering mocht ik 6 weken niks doen, op zich is dat te overbruggen en heb ik me er netjes aan gehouden. Maar na de prolaps operatie mocht ik 3maanden niets doen, en dat gaat de eerste weken goed omdat je jezelf dan ook nog niet in staat voelt om veel te doen maar na een aantal weken als het lijkt of iedereen weer normaal zijn leven heeft opgepakt krijg je het moeilijk je voelt je beter en toch mag je nog niks doen.
Je gaat jezelf in de weg zitten, voelt je vaak heel verloren, er wordt ook steeds minder vaak aan je gevraagd hoe het met je gaat je hebt het gevoel dat het voor iedereen voldoende is geweest dat je weer genezen bent en dat je verder kunt met de allerdaagse dingen.
Maar ondertussen zit je met een lijf dat nog niet echt wil voel je jezelf vaak heel moe en uitgeput en ben je bang .Je word koppig vraagt niet meer iedere keer om dingen voor je te dragen of weg te zetten met alle gevolgen van dien.
Ik vind dit een heel moeilijke periode, waarin ik veel met mezelf van binnen geworsteld heb.
In heel de periode van opereren herstellen en genezen mag je ook geen seksueel contact hebben, dat is ook niet echt iets waar je (ik tenminste) behoefte aan hebt, en toch ben je er mee bezig.
Vooral in zorgen denken, hoe je partner het allemaal opneemt want voor hem is het natuurlijk
geen pretje hij mankeert niks is gezond en moet zich ook al die tijd inhouden.
Ik vind dit stukje zo dubbel wat gevoel betreft, want als je partner geen geduld heeft steeds afkomt, ben je boos en raak je gefrustreerd, maar als hij vol begrip is en je met rust laat ga je jezelf spookbeelden in je hoofd halen hij zou toch niet…….. heel, dubbel dus.

Ik zit nu nog steeds in de herstel periode van drie maanden niks mogen doen, en mijn lichaam opnieuw leren kennen want dat is door de operaties natuurlijk ook helemaal verandert
En je zou misschien denken dat ik uitkijk naar weer seks te mogen hebben met mijn partner maar niks is minder waar, ik ben er als de dood zo bang voor.
Vraag me niet waarom want daar ben ik voor mezelf nog niet uit maar het idee dat ik straks weer seks mag hebben jaagt me angst aan .
Gelukkig heb ik een partner waarmee ik goed kan praten en is hij op de hoogte van mijn angst dus we zullen er wel uitkomen samen.

ik ben 21 jaar oud en heb 2 weken geleden een operatie gehad waardoor mijn baarmoeder eruit is gegaan... ik had een grote kinderwens, en opzich zou ik nog wel kinderen kunnen krijgen, maar kan ze niet zelf dragen.. heeft iemand dit ooit meegemaakt?

Hai ben Carolien,
ik lees verschillende verhalen wordt 50 dit jaar maar ben me pas de laatste twee jaar bewust van dat ik vrouw ben met gevoelens en zo ik heb ook steeds zin in sex heeft dat met de overgang te maken want heb waarschijnlijk verzakte baarmoeder daardoor kan ik moeilijk plassen en de hele tijd gevoel blaas is vol en heb steeds pijn onderin net als bij menstruatie. maar nu lees ik hier en daar dat je gevoel van weg gaat.en verschrikkelijk als je om alles moet chagerijnen.
heb ook gehoord dat je helmaal incontinent wordt.
weet iemand of ze die baarmoeder gewoon niet kunnen ophijsen of zo dat dat kan blijven zitten.
en heb ook steeds last van mastopatie het doet gewoon pijn die knobbels in borst en soms heel warm wie heeft dat ook is dat ook in samenhang met baarmoeder en overgang en ze zeggen dat mastopatie geen kwaad kan maar heb gelezen normaal lees ik nooit dat soort verhalen maar van mijn boobies blijven ze af, maar die vrouw had dus de ene naar de andere mastopatie en ze moest zich niet zo aanstellen maar na een poos allebei haar borsten eraf.
en nu hoor je ook steeds je krijgt geen borstbesparende operatie meer te duur zeker uitgevonden door een vent.
ben niet kleinzierig heb diverse operaties gehad fluitend heen gegaan ondanks de pijn een chirug dacht zelfs dat ik hem in de maling nam dus niet ,het was kantje boord . maar bij deze twee krijg ik het best benauwd.en ik weet niet wat ik moet doen moet ik weer mijn borsten laten testen of wat halen ze met verzaking inderdaad gelijk je baarmoeder eruit.
Groetjes Carolien

Dag,
Hierbij mijn ervaringen:
13 maart 2007 is bij mij inderdaad de baarmoederhals, baarmoeder, eileiders en eierstokken verwijderd via een buikoperatie. (horizontale snede van 25cm).
Momenteel heb ik nog wel pijn, meestal in de nacht. Het plassen en de rest gaat wel, maar wel lastig hoor, ik moet er echt de tijd voor nemen en een volle blaas voel ik niet. Ik heb wel gevraagd om een verwijzing naar een fysioth. en gekregen voor revalidatie. Nu oefeningen als poepgat en navel intrekken. Ik mag niet autorijden, niet fietsen, alles zwaarder dan een kilo niet tillen, duwen of trekken. Niet in bad, douchen mag wel.
Het litteken (was geniet)valt in een huidplooi en is mooi geheeld, ginsenzalf gebruikt, maar de huid eromheen voelt raar aan. Mijn buik is ook erg dik, alsof ik zwanger ben en zakt als ik teveel loop naar beneden. Dan op de bank liggen en het valt weer op zijn plek.
Verder nog veel hinder van de narcose alsof ik in een film zit en alles vertraagd binnen komt en erg moe nog. Ik drink |Detox-thee om de lever te ontgiften nu.
Maar zat waarschijnlijk (met de pil) verder in de overgang dan ik had gedacht...ik merk weinig verschil nu...alleen dat mijn huid echt andere cremes nodig heeft, de lijn van Clarins of Sissaley (met plantaardige hormonen op sojabasis erin) bevallen mij nu erg goed.
Petting geeft een ander orgasme dan anders, maar echt sex moet nog even wachten tot na de controle bij de gynaecoloog. Wel eng, maar heb een lieve begrijpende man...gelukkig
Ik zie mij voorlopig nog niet werken,ondanks dat ik mij stierlijk verveel thuis........mijn geest wil wel, maar mijn lijf is nog niet zo ver.
Ik ben blij dat ik mijn gezonde organen die geen klachten gaven preventief heb laten verwijderen....BRCA-2 gen en die angst los heb kunnen laten. Door de operatie is de kans op borstkanker gehalveerd.
Ik voel mij absoluut niet minder vrouw en psychisch ben ik wat gevoeliger en momenteel iets labieler, maar dat komt wel weer goed.
Zou het fijn vinden om eens met iemand met soortgelijke ervaring te chatten/bellen.

Nu dat was het wel.

Ik ben wel weer niet zo oud (Pas 10) maar onze familie lijdt aan kanker, en nu moet mijn tante haar baarmoeder eruit zielig heh? Ik kan er ook niet tegen als er mee wordt gespot. heel veel van mijn familie heb ik daarom nooit gekend.

hallo dames ik heb heel veel verhalen gelezen en ook en paar waar ik ook moed uit heb geput om mijn baarmoeder telaten verwijderen want ik moet in maart het gaat wel vaginal. maar mijn vraag is hoe lang is de herstell. ik vraag dit omdat ik geen oppas heb voor mijn kinderen.

Dag, Voor half maart wordt bij mij de baarmoeder, baarmoedermond, eileiders en stokken verwijderd via een horizontale snee in de buik. Ik ben niet ziek. Dit gebeurt preventief ivm familiare belasting. Ben 51 en heb al wel enige jaren opvliegers. Wat staat mij te wachten en wat zijn de aanbevelingen voor een spoedig herstel? Zie er enorm tegenop.....

Februari 2008 Een kleine week geleden is mijn baarmoeder(en mond) eruit gehaald via een buikoperatie. Voel mij nu uitstekend en ben blij dat het zo ver was. Pijn heb ik niet gehad, hoogstens een beurs gevoel in de buik, verder heb ik om een morfine-pomp gevraagd na de operatie, die overigens erg laag (2) heeft gestaan. Ik ben niet moe (meer), merk wel dat je nog niet teveel moet doen en neem 's morgens nog een paracetamol. Verder is het belangrijk dat je, je niet gek laat maken door alle sterke verhalen, uitgerust de operatie ingaat en er vanuit gaat dat je na de operatie je nieuwe "2e" leven in mag! Ik ben blij dat ik het heb laten doen. Enne zorg dat je mensen om je heen hebt die positief zijn en geen beren op de weg zien!

hallo ik ben ruim twee weken geleden geopereerd aan mijn baarmoeder ik heb geen pyn gehad maar ben zo moe ik heb dagen dat het goed gaat en ook dagen dat ik me zo rot voel ik hoop dat het met de tyd beter gaat maar heb geen spyt van de operatie ben van mijn klachten af gelukkig. hoe hebben jullie die ruggeprik ervaren??

mijn baarmoeder en eierstokken zijn allemaal uit plus baarmoedermond nu heb ik een soort ongesteldheid na twee maanden is dit normaal groet s

Mijn baarmoeder is in oktober, via de buik, weggehaald. Ik knap heel langzaam op en blijf zo ontzettend moe. Ik hou er rekening mee, plan 1 aktiviteit per dag en rust na de middag nog, 'savonds geen visite want daar heb ik geen energie meer voor enz. Wie herkent dit?

Mijn baarmoeder is 10 januari jl verwijderd, omdat ik hevig bloedde. Via een horizontale buiksnede. Ik ben nog wel veel moe, en de huid rondom het litteken voelt vreemd aan. Ik ben er wel blij mee, nooit meer ongesteld, mijn baarmoeder was op het laatst een grote last voor mij geworden, ik bleef maar bloeden. Ik ben 41 en heb 3 kinderen gehad, dus voor mij was het alleen maar een opluchting. Hoe het verder gaat oa met mijn seksleven dat zien we dan wel weer.

Hoe weet je het als er iets mis is met je baarmoeder? wat zijn de symptonen?

hallo,ik ben een vrouw van 36 jaar, bij mij hebben ze een week geleden mijn baarmoeder verwijdert via de vagina, ik ben er heel blij mee dat het gebeurd is. ik moet je zeggen dat het mij 100% is meegevallen heb geen buikpijn gehad en nog niet en ik zit al vol energie ben ook helemaal niet moe, ik weet dat ik geen zwaren dingen moet doen.... zijn er nog meer vrouwen die zich na een week al zo goed voelen?.. gr len

Mijn baarmoeder is op mijn 42e er uit gehaald, ik bloedde hevig, en het was niet gemakkelijk. Tijdens de vakantie waren wij op weg naar het strand, mijn korte broekje was helemaal rood! Nu heb ik makkelijk praten, ik had al 4 grote kinderen, is wat anders, als je nog een kinderwens hebt! Lijkt me echt erg!!! Ik ben er erg van opgeknapt, toen mijn baarmoeder via mijn vagina was verwijderd. Ik had dan ook een te grote baarmoeder, zware kinderen ter wereld gebracht, 2 ling 10 pond! Toen 1 van 7 pond en een van 8 pond en 55 cm lang! Sterkte aan die vrouwen die het er moeilijk mee hebben!!

6 jaar geleden hebben ze mijn baarmoeder uitgehaald, heb wel veel pijn aan mijn eierstokken en heb nog geregeld bloedverlies. Hoe komt dat?

In januari van dit jaar is mijn baarmoeder verwijderd en de baarmoedermond ook. Tevens is de blaas gelift. Ik heb na de operatie niet veel problemen gehad. Het is trouwens vaginaal gebeurd. Ik heb alleen nog steeds veel pijn met vrijen, voor de operatie nooit last gehad! Ben terug gegaan naar de gynacoloog en hij zegt dat alles er prima uitziet, nou zo voelt het niet! Hij zegt geef het een jaar om volledig te herstellen, ik geloof er niet meer in dat dit nog goed gaat komen, hij gaf ook nog de raad om maar wat olijfolie te gebruiken als glijmiddel. Wie herkent dit en wat doe je er aan? Verder heb ik helemaal geen last meer van pijn, juist alleen met vrijen.

Ik heb mijn baarmoeder nog, maar ik heb elke keer heel veel bloedverlies. Ik moet eerst weer de pil voor drie maanden slikken en dan zie ik wel verder.

Hallo, Op 12-04-07 werd mijn baarmoeder verwijderd via buik. Alles is zeer goed verlopen. Ook goed hersteld. Beter dan ik had gedacht, maar ik heb deze vraag: Sederd mijn lichaam is hersteld, hebben ik en mijn man nog altijd angst om sex te hebben zoals voor de operatie. Bedoel angst dat ik word gekwetst vanbinnen, of dat het scheurd vanbinnen. Ik heb wel geen pijn tijdens de betrekkingen, maar durf mijn man niet volledig te laten gaan, tijdens betrekkingen. Bedoel diep laten gaan en duwen. Hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Is er iemand die ook dit probleem heeft? En weet wat eraan te doen of zo? Bv standje om toch elkaar niet te kwetsen en toch de sex goed en voldaan te laten eindigen. Sorry voor deze vraag.

Bij mij zijn 6 jaar geleden de baarmoeder en eierstokken verwijderd. Ik was toen 31. Sindsdien neem ik hormonen in die de overgang tegengaan. Hier maak ik mij nog wel eens zorgen over. Weet dat ik niet zonder de hormonen kan. Maar weet ook dat ik dit niet voor altijd kan blijven innemen. De kans op borstkanker wordt dan te groot. Pff dit vind ik eng. Dat ze mijn baarmoeder en eierstokken weg hebben gehaald heb ik mij nooit minder vrouw om gevoeld. Ook de sex is goed gebleven. Alleen maar beter geworden omdat ik nu geen pijn meer had tijdens de seks. Ik kan niet zeggen dat mijn orgasme erg anders is geworden na de operatie. Wel heb ik nog steeds het verdriet dat ik geen kinderen zal krijgen.

Ik heb helaas geen kinderen en kan deze ook nooit meer krijgen. Daar op 24 jarigge leeftijd mijn baarmoeder is weggehaald en 1 eierstok. Voel me soms erg verdrietig als ik weer ergens een ooijevaar zie staan. Ben nu 49 en nog steeds moeite hiermee dat ik geen oma zal worden en alles wat er bij hoort. Andre mijn vriend is jonger maar heeft hier geen moeite mee. Ik wel ik zou hem graag een baby schenken maar dat is niet voor ons bestemd. Qua lichamelijke gezondheid blijf ik klachten houden. De baarmoeder is er via mijn buik uitgehaald en nu heb ik vaak last van blaasontsteking. Voel me minder vrouw en ook vaak pijn bij vrijen.

Hallo, Ik ben 19 jaar en 6 maanden terug ben ik bevallen van een gezonde zoon. Na de bevalling bleef ik bloeden omdat mijn baarmoeder niet wilde krimpen dus ik werd naar de o.k gebracht. Ik wist niet wat er aan de hand was. Eerst had ik mijn zoontje in mijn handen en toen werd ik de volgende dag wakker op de i.c. Ik hoorde dat ze mijn baarmoeder hadden verwijderd omdat ze na zoveel pogingen de baarmoeder probeerde te redden hem toch moesten verwijderen omdat ik bijna dood bloedde. Ik vind het heel raar nu. Ik voel me zo leeg en niet vrouwelijk en nu wordt er maar beslist voor me dat ik geen kinderen meer kan krijgen op mijn 19e. Tuurlijk moet ik blij zijn dat ik een zoontje heb, maar ik had liever er zelf voor gekozen dat ik geen kinderen meer wilde. Wie heeft dit nog meer meegemaakt? Groetjes

Baarmoeder weg
Mijn baarmoeder moet misschien verwijderd worden om medische redenen. Ik wil graag weten hoe het dan zit met het sensationele gevoel van het samentrekken van de baarmoeder bij een orgasme. Dit gevoel zal verdwijnen, maar komt daar dan een ander soort orgasme en supergevoel voor in de plaats? Ik zou dit gevoel niet kunnen missen. Bijna niemand schrijft daar iets over, alleen een anoniem die het voor een vriendin vraagt. Ik wil dit gevoel niet kwijt en daarom twijfel ik erg of ik de operatie moet laten doen.

Ik heb zo'n een beetje gelezen wat hier onder staat. Ik geloof dat ik één van de weinigen ben die door een rouwproces gaat. Gisteren 18-7-2007, heb ik te horen gekregen dat mijn baarmoeder eruit moet. Ik ben 36 en heb 3 gezonde kinderen. Voor nu heb ik geen kinderwens meer, maar die beslissing wil ik graag zelf nemen en wordt nu voor mij genomen. Daarbij komt dat mijn baarmoeder kerngezond is, maar is gaan hangen. Een prolaps dus. In stadium 4. Het komt soms al stukjes naar buiten en ik heb er wel last van. geen pijn, maar het gevoel alsof je een ob-tje niet diep genoeg naar binnen hebt gebracht. Feit is dat ik hoe dan ook geopereerd moet worden. En nu ben ik nog jong en de kans op complicaties is veel minder dan als je ouder bent. Maar ik kan maar niet aan het idee wennen. Ik zie mijn baarmoeder als een gezond orgaan, een deel van mijzelf, waar drie kinderen in hebben gegroeid. Ik heb voor nu dus geen kinderwens meer, maar je weet maar nooit. Ik wil zelf die beslissing nemen. Ik voel me echt ellendig. Ook vind ik het vervelend dat ik niet meer ongesteld wordt. Nee. leuk is het niet, maar voor mij toch weer een bevestiging dat alles goed is als er een normale mensturatie op gang komt. Het hoort bij me. Ik kan er geen afstand van doen, maar ik moet. Over 4 weken ben ik aan de beurt. Het voelt alsof ik verminkt ga worden. Maar echt, zo voel ik het. Verhalen als: je hebt toch 3 kinderen..die mensen begrijpen het niet. Het gaat om het idee niet meer zelf te kunnen beslissen hierover. En mijn baarmoeder is gezond. Ophalen gaat helaas niet. Iemand die dit herkent? Belinda

Bij mij is op mijn 30e mijn baarmoederhals, baarmoeder, eileiders en 1 eierstok verwijderd. Gelukkig had ik al 2 kleine meisjes. Het is een zware periode geweest, maar ben zo blij dat ik nog leef en niet meer ongesteld ben, en de sterren van de hemel vrijen zonder beperkingen. Heerlijk achteraf !! Voel mij veel sensueler als voorheen. Meer vrouw ! Succes iedereen die het nog voor zich heeft.

Zes maanden geleden zijn mijn baarmoeder en de eierstokken vaginaal verwijderd omdat er slijmvlieskanker was geconstateerd. Pijn of andere complicaties heb ik niet gehad en was na twee dagen ziekenhuis alweer thuis. Mijn angst was dat ik hierdoor ook mijn sexuele gevoelens kwijt zou zijn maar gelukkig was hiervan geen sprake. Geniet er zelfs meer van dan voorheen. Mijn arts zei mij al "je gevoelens komen niet van je baarmoeder, die zitten in je hoofd".Dit is bij mij dus ook zo, al vind ik wel dat er meer over geschreven mag worden. Zocht er voor de operatie ook naar, maar over alles werd geschreven behalve over dit toch zeer gevoelige onderwerp. Alsof alleen je gezondheid belangrijk is en je gevoelens bijzaak.

Hallo, Ik moet 28 aug naar het ziekenhuis voor een baarmoeder verwijdering,(vaginaal) Ik ben moeder van 4 kinderen 32 jaar, & heb er geen idee van wat er allemaal op mij af gaat komen. Ben bang dat mijn man straks niets meer voelt tijdens het vrijen,.. moet jullie zeggen ik ben best een beetje bang!, Maar goed als ik jullie verhalen zo lees zijn de ervaringen verschillend & valt het soms ook wel mee ik hoop dat ik daar bij hoor.
wordt vervolgt.

Ik ben Ilona 46 jaar moeder van 3 kinderen en vijf weken geleden zijn mijn baarmoeder en eierstokken verwijderd via een buikoperatie. Een week in het ziekenhuis en daarna thuis, op de bank. Ik was al vier jaar in de overgang, had verder geen klachten alleen minimaal bloedverlies 1 keer per jaar gedurende 2 jaren; bij de gyneacoloog kreeg ik te horen dat er een goedaardig gezwel aanwezig was en dat ze geen risico wilden lopen dat dit kwaadaardig zou worden, dus vandaar dat alles op een zo kort mogelijke termijn verwijderd moest worden. (1 maand) Nu voel ik me weer iets beter, wandel zo af en toe een beetje, maar de moeheid, concentratie, de emoties en natuurlijk de spanning hoe het straks met de sexervaring gaat zijn best groot. Verder valt het mij op dat er op internet weinig te vinden is over het herstel, de ervaringen e.d. Het beste medicijn is in ieder geval een lieve begripvolle partner, die de tijd voor je neemt, zorgt dat het huishouden redelijkerwijs doorgaat ook al is het niet zoals je het zelf zou doen, maar waag het niet om het zelf te gaan doen.
Ik heb na 5 weken zeker nog niet het gevoel dat ik alweer aan het werk zou kunnen.

Ik ben nu 75 en mijn baarmoeder is verwijderd toen ik 38 jaar was. Misschien ben ik een uitzondering maar ik vond het heerlijk. Ik verloor altijd bloed elke 14 dagen. Zalig om daarvan af te zijn. Ik heb 4 kinderen dus ook dat vond ik wel genoeg. Mijn man en ik konden nu vrijen zonder op te hoeven passen of voorbehoedsmiddel. Ik was er dus alleen maar blij mee. En dat geen vrouw meer voelen is niet waar. Niemand ziet aan je neus dat je geen baarmoeder meer hebt en je blijft evenveel zin in sex houden, zelfs meer omdat het zonder toestanden kan. Er werd door ons meer gevrijd dan daarvoor want er stond geen voorbehoedsmiddel meer in de weg. Dus alleen positieve ervaringen. Niet zeuren dus als het voor je gezondheid moet.

Mijn vraag is: na het verwijderen van de baarmoeder, kan het dik worden of niet?

ik heb 3 jaar geleden ook mijn baarmoeder vaginaal laten verwijderen, na 5 curritage's, 2 second opinions , 2x een baarmoeder besparende operatie die alleen in Haarlem word uitgevoerd en meestal in 1 keer werkt. Diverse pijnlijke en lange menstruatie's, diverse pijn stillende middelen. Ik was toen 37 en ik ben heel blij dat ik doorgezet heb, nooit meer ongesteld, geen sexuele problemen of wat voor problemen dan ook. Ik kan het iedereen aanraden, heb ook geen enkele napijnen gehad was de volgende dag al weer thuis.

Is het normaal dat je na ongeveer 8 maanden na het verwijderen van je baarmoeder nog een klein beetje bloedverlies hebt? Het is me nu pas voor het eerst overkomen en het is niet meer dan een paar druppels. Zoals een eerste aanzet van menstruatie.

Hallo, ik ben Thea,49 jaar. Ik heb drie jaar geleden borstkanker gekregen. Na 5 zware chemokuren en 32 bestralingen ben ik toch wel door het oog van de naald gekropen. Nu na 3 jaar weer gaanmenstrueren. Dus nu gaan ze baarmoeder en eierstokken verwijderen. Ik hoop dat alles goed gaat en dat het verder mee zal vallen. Ik heb altijd gezegd: ik heb er 45 jaar bij, dus nu nog 42 te gaan.
Groetjes, Thea.

Bijna 2 jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd. Achteraf had ik wel wat dingen anders willen doen. Ik heb het via de buik laten doen, horizontale snee. Mijn gevoel is nog steeds niet helemaal terug rond het litteken. Het voelt ook anders bij vrijen. Ik heb niks te klagen, heb een zeer fantasierijke vriend, maar toch zou ik ik als ik het over mocht doen een verticale snee laten doen. Veel minder ingrijpend en zenuwen die doorgesneden worden. Ook merk ik, na anderhalf jaar yoga op te pakken dat mijn spieren -beginnend van diep binnen in mijn bil- erg pijn doen erna. Onbegrijpelijk eigenlijk dat je geen nabehandeling krijgt bij fysiotherapeut of yogaleraar voor het goed trainen van je lichaam erna. Verder heerlijk om niet meer ongesteld te worden. Vrouw-zijn voelt ook hetzelfde. Succes allemaal.

Hallo Esther , wat jij nu vertelt heb ik ook meegemaakt bij beide keizersnedes. Alleen ik heb bij de tweede keizersnede Catheters op mijn slagaders gehad om bloeden te stoppen.\ Mijn tweede kindje is met 7 maanden gehaald omdat ik iedere keer zoveel bloed verloor en niet goed ging. Mijn Placenta zat weer vast en ze hebben hem met moeite losgekregen. Bij de eerste bevalling heb ik ook 4 liter verloren en was ik bij kennis (ruggeprik) nou dan voel je je echt niet happy he. Je zakt helemaal weg ECHT DOODENG. Bij mijn tweede wist ik niet of ik het zou redden. Ik was geheel onder narcose. Mijn baarmoeder zit er nog wel maar ik heb na de geboorte ban mijn tweede kindje alleen maar problemen. Misschien kunnen we eens mailen. bien@hccnet

Hallo,
Ik ben 31 jaar en heb veel problemen met menstrueren. Ik mag ook absoluut niet meer zwanger raken daar ik 2 x een risico bevalling heb meegemaakt, (2 keer kantje boord geweest). Anticonceptie wil niet helpen en een hormoonspiraal ook niet. De huisarts heeft me nu doorgestuurd naar de gynacoloog. Om te bespreken wat voor mij het beste is. Het bespreken of het verwijderen of een gedeelte er an de baarmoeder zal zeker te praat komen. Tegenwoordig kunnen ze volgens horen zeggen een deel weghalen (het deel wat voor de cyclus ed zorgt). Weet iemand hier meer over te vertellen? En heeft iemand advies voor mij? Ik wil nl. wel gewoon mijn gevoel en zin in sex behouden. Liever meer dan minder. Ik heb 26-01 een afspraak, ben wel benieuwd.

Bij een goede vriendin van mij is enige tijd geleden, ik dacht een jaar of 2, de baarmoeder verwijderd. In principe dachten de artsen dat er iets mis was met haar baarmoeder, maar naderhand bleek dat de verwijdering niet nodig was geweest. Sinds ze haar baarmoeder kwijt is, kan ze nog wel een orgasme krijgen, maar het sensationele gevoel dat ze hierbij had, het samentrekken van de baarmoeder, is totaal verdwenen. Ik las net dat een 3-tal vrouwen die deze operatie ook moesten laten doen, hier ook vragen over hadden. Wie weet hier uit eigen ervaring meer van? De vriendin in kwestie is 48 en eventuele antwoorden op deze vraag kunnen naar mij gestuurd worden.

Hallo, bij mij is 9 weken geleden mijn baarmoeder er tijdens de bevalling uit gehaald (ik ben 32 jaar), ik wist van te voren dat dit ging gebeuren aangezien de placenta door mijn baarmoeder naar buiten groeide : placenta accreta (via het litteken van de keizersnee van mijn vorige dochter). Ondanks dat ik wist dat het ging gebeuren is het me vies tegen gevallen. Na 2,5 maanden voor de bevalling in het ziekenhuis te hebben gelegen omdat de kans op bloedingen te groot was en ik dus de baby zou kunnen verliezen en daarna nog twee weken om te herstellen (er was een abces gevormd in mijn buik) was ik erg blij dat ik naar huis mocht met een gezonde dochter. Alleen is het herstel wel langer dan ik verwachtte, nu na 9 weken kan ik nog nauwelijks iets. Na een half uurtje wandelen achter de kinderwagen heb ik daarna de hele dag pijn in mijn buik, het grote litteken op mijn buik trekt ook nog steeds. Ik kan ook nog niet zo goed van mijn kindjes genieten omdat ik ze nog niet mag tillen. Toch kom ik er wel doorheen, ik ben blij dat ik nog leef (tijdens de bevalling/operatie begon ik hevig te bloeden en verloor 4 liter bloed!) Iik wens iedereen die nog een baarmoederverwijdering in het vooruitzicht heeft, veel succes

Hallo ik ben moeder van twee kinderen van 4,5 jaar en 9 jaar en bij mij gaat volgende week ook de baarmoederverwijdering vaginaal plaatsvinden. Na jaren vreselijk menstrueren, curretages en ballontherapie (wat helaas niet heeft geholpen bij mij) heb ook ik het helemaal gehad met die bloedingen en vreselijk rug- en buikpijn. Heerlijk nooit meer ongesteld denk ik dan maar. Ik heb ook pap 3b gehad, dus ook allerlei ingrepen voor gehad. Dus de stap is absoluut niet overhaast, alles geprobeert om 'm te behouden. Maar op een gegeven moment is het op. Ik ben wel erg blij met alle positieve ervaringen. Ik hoop dat ik na een aantal maanden dit ook kan schrijven (ga ik wel van uit natuurlijk). Bedankt, heeft mij enorm geholpen.

Hoi allemaal,
Bij mij is vrijdag 17-6-05 de baarmoeder verwijderd, door de buik en ik was zondagochtend al weer thuis, dat wou ik graag, dus dat is nu 6 dagen geleden. De pijn is mij erg meegevallen, ik doe best al weer het een en ander. Ik ga me nu wel wat rustiger houden nadat ik dit allemaal gelezen heb. Bij mij zijn de baarmoedermond en de eileiders blijven zitten. Kan verder nog niet veel vertellen, het is nog maar pas geleden. Ik wens iedereen veel succes die nog onder het mes moet. Gr, Manuela (ik ben 44 jaar)

Beste dames,
Ik ben Monique en ben nu 33 jaar. De gynaecoloog heeft me aangeraden om de baarmoeder te verwijderen, dit omdat ik net als velen heel veel en erg lang menstrueer, en dat mijn hb gehalte dan keldert naar 2.8 en bloed bij moet krijgen. Nu wil hij dat vaginaal gaan doen. Ik hoor hier de raarste verhalen over dit i.v.m verzakkingen en het niet meer lekker kunnen vrijen. Ik hoor graag van jullie hoe dit is. Als iemand hier antwoord op wil geven en weet hoor ik dit heel erg graag.
Groetjes Monique
majm_celica@hotmail.com

Ik ben mijn baarmoeder sinds febr.1993 kwijt, ik heb het bewust meegemaakt via een ruggeprikverdoving en door de buikwand i.v.m. de grote door een goedaardige gezwel en vleesboom. Heb tijdens de operatie gewoon gesproken met de arts en hij heeft hem er in 2 delen eruit gehaald en mij laten zien wat eruit is gekomen, ik heb bewust er afscheid van genomen en geen moment spijt gehad na 3 gezonde kinderen en 3x keer een miskraam in de 4 of 5 maand. Ons sexleven is alleen maar beter geworden doordat de stress of angst weg was niet weer zwanger ondanks pilgebruik of prikpil met veel ellende. Helaas lag ik 3 weken later weer in het ziekenhuis met borstkanker, 1 borst kwaadaardig en de andere goedaardig maar hier ben ik na inwendige borstbestraling en zware chemokuren en gelijktijdig bestralingskuur ben ik er weer boven op gekomen. Ben nu 56 jaar en geniet alle dagen van mijn leven, kinderen en kleinkinderen.

Ik word binnen korte termijn opgeroepen voor baarmoederverwijdering. Tevens ben ik migrainepatiënt en heb wel eens gehoord dat dit weg zou blijven na de verwijdering van de baarmoeder. Wie heeft hier zelf ervaringen mee en zou die met mij willen delen?

Na de bavalling van m'n dochter nu 4 jaar geleden bleef ik bloedingen houden, zonder pauze's. Na bezoek aan de gynaecoloog bleek ik een vleesboom te hebben. Omdat mijn man me verlaten heeft voor m'n dochter 1 jaar werd heb ik de baarmoederverwijdering uitgesteld. Nu 4 jaar later moet hij er echt uit, via de buik., maar zo'n operatie komt nooit erg gelegen. Toch heb ik besloten dit voor de zomer te doen. Nu heb ik een vraag die velen gesteld hebben, maar waarop ik geen antwoorden terugvind: hoe zit het met de sex? Kan ik nog wel klaarkomen (is toch een samentrekking van de baarmoeder)? Ik heb inmiddels een nieuwe vriend. Die bloedingen hangen me echt de keel uit, maar het sexleven dat ik nu beleef zou ik voor geen goud willen missen. Ik zou hier dus graag een antwoord op willen. Alvast bedankt.

Hallo, ik zal me ff voorstellen ik ben Bianca en ben 31 jaar oud. Ben hertrouwd met een keilieve man en vanuit m'n eerdere huwelijk heb ik 2 meiden nu 6 1/2 en bijna 8 jaar oud. Tijdens deze zwangerschappen had ik een hele ernstige vorm van bekkeninstabiliteit waarvan ik met de jongste al vanaf de 8e week volledig bedrust moest houden ivm de pijn. Nu met m'n huidige man zou ik heel graag een 3e willen, maar volgens de geleerden is dat niet mogelijk omdat ik 90-95 % kans heb om in een rolstoel terecht te komen. Ik heb nu 5 jaar geleden ook een curettage gehad en meteen sterilisatie (omdat ik niet meer zwanger mag worden). Sinds die tijd loop ik met doorbraakbloedingen, onregelmatige menstruatie en hevige buikpijnen. Door allerlei ontstekingen zitten er diverse weefselvergroeiingen. Ik ben weer sinds lange tijd terug aan de pil om maar enige regelmaat te krijgen in m'n cyclus. De gyneacoloog vroeg ook al of we condooms gebruikten (dit omdat hij verbaasd was dat ik aan de pil was na de sterilisatie). Ook bloedverlies na gemeenschap hoort bij de klachten. Nu moet ik over 2 weken terug naar het ziekenhuis en dan wil hij weten of ik akkoord ga met een baarmoederverwijdering. Wie heeft zoiets ook meegemaakt?

Ik heb 7 oktober 2004 mijn baarmoeder laten verwijderen. Dit is via de buik gebeurd. 5 Dagen na de operatie mocht ik naar huis, maar drie dagen later lag ik er weer in. Ik had een forse bloeding en ben weer geopereerd. Inmiddels had zich een grote hematoom gevormd in mijn buik die ze hebben laten zitten omdat opereren te riskant was. Nu is volgens de echo eind november de hematoom weg en hoefde ik niet meer op controlle komen. Mijn probleem is nu dat ik nog veel buikpijn heb, 4 keer per dag ontlasting heb en heel veel afval. Ik voel me nog helemaal niet goed en we zijn nu 3 maanden verder. Wat moet ik doen en zou het normaal zijn?

Bij mij is 10 weken geleden mijn baarmoeder verwijderd, alles is heel erg meegevallen en ik voel mij ook heel goed. Alleen gisteravond had ik gemeenschap met mijn man en toen deed dat best pijn. We zijn onmiddellijk gestopt, maar toch had ik last van bloedverlies. Wie herkent dit? Is dit normaal na 10 weken?

Hoi ik ben 39 en ik heb deze week te horen gekregen dat mijn baarmoeder eruit zal moeten, ze is namelijk 3 tot 4 maal de normale omtrek en er staat een vleesboom op die in 2 jaar tijd verdubbeld is in omvang.
Hoe ze eruit wordt gehaald weet ik nog niet, maar heb wel angst voor de operatie en wat daarna komt.

Heb 2 weken geleden, mijn baarmoeder (vaginaal) laten verwijderen. Ik heb echt nergens last van en ik heb energie voor 10. Oke je mag nog niets, maar het is mij heel erg meegevallen, zowel de operatie als het herstel. Ben ook al lekker aan de wandel (korte stukjes) en dat gaat me goed af. Heb alleen nog last van bloedverlies en ik vraag me nu af hoe lang kun je hier last van hebben? Het is namelijk niet alleen het oude bloed maar soms ook helder bloed. Wie kan me hier wat over vertellen?

Ik zie veel dezelfde dingen terug komen na een baarmoeder verwijdering. Echter, niemand had mij verteld dat ik zo veel zou kunnen aankomen. Er zit inmiddels zeven kilo aan na een half jaar. Wat ik ook doe, veel water, meer bewegen enz. Ik baal hier ontzettend van. Dat is het enige nadeel. Ik voel me beter dan ooit (47 jaar). Heerlijk, niet meer ongesteld en de sex is beter dan die ooit geweest is. Niet alleen had ik altijd pijn, maar ook nog dat mijn man het ontzettend vies vond. Nu hoef ik daar nooit meer rekening mee te houden! Wordt iedereen nu dikker of is het een geval op zich???

Ik ben 43 jaar en heb al jaren last van een verzakking. Volgens de gynaecoloog waar ik gisteren voor het eerst kwam, kan ik kiezen voor een achter en voorwand correctie van de vagina. Ik blijk ook een vleesboom te hebben en heb ook al heel wat jaren last van mijn menstruatie vooral veel pijn. Ik mag ook kiezen voor een baarmoeder verwijdering. Ik ben erg blij met jullie reacties want ik weet niet wat te doen, ik ben vooral bang dat het sexueel anders wordt, want volgens mij werkt je baarmoeder mee bij een orgasme. Wie kan mij nog meer vertellen hoe het sexueel is na een baarmoederverwijdering?

Hallo, ik ben een moeder van twee kinderen van 5 en 12 jaar. Bij mij is mijn baarmoeder anderhalf jaar geleden verwijderd en ik was toen 32 jaar. Na jaren ellende van vloeien, dan weer drie weken achter elkaar en dan 2 dagen niet en dan weer weken, was ik het zat. De gynaecoloog stelde een baarmoederslijmvlies verwijdering voor en dat hebben we ook gedaan. Maar na een maand kwam het vloeien in alle hevigheid weer terug.Ttoen heeft ze besloten samen met mij dat we de baarmoeder er helemaal uit zouden halen. Het is via een buiksnede gegaan omdat mijn baarmoeder helemaal verkleefd zat aan mijn blaas.Dat is gekomen door twee keizersnedes. Ik reageerde helemaal niet op de pil en of andere dingen vanwege een sucrase isolmatase difficientie en daar kwamen we pas later achter. Maar ik heb helemaal geen spijt dat hij eruit is, want ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Er verandert helemaal niets in je sexsleven en daar was ik ontzettend bang voor. Maar ik voel me op en top vrouw en een die heel veel meer energie heeft. Die operatie viel ontzettend tegen hoor en heb veel pijn gehad maar het is mij waard geweest

Ik ben nu 52 jaar en mijn baarmoeder is 14 jaar geleden verwijderd na 3 moeilijke zwangerschappen en jaren zware bloedarmoede. Mijn jongste was 4 jaar (gewacht tot ze naar de kleuterschool ging) en daarna is mijn baarmoeder verwijderd er ging een wereld voor mij open, ik werd een energieke moeder en vrouw

Petra
Bij mij is mijn baarmoeder 8 weken geleden eruit gehaald. Ik voel me nu prima, ik heb me in jaren niet zo goed gevoeld. Na mijn jongste dochter, inmiddels 17, heb ik postnatale depressie gehad. Ik voel me beter dan ik in jaren heb gevoeld. Ik ben nu wel veel aangekomen maar ik wil toch gaan proberen om er wat af te krijgen. Degene die nog een baarmoeder operatie moeten ondergaan wens ik veel succes. Ik vond het 100% meevallen. Het moeilijkste is het om rustig aan te doen en dat je nog veel moe bent.

Bij mij is precies 5 weken terug de baarmoeder verwijderd. Na jarenlange heftige bloedingen en buikpijn is ie er eindelijk uit! Alleen al het feit dat ik niet meer ongesteld word is geweldig. De operatie op zich is best wel zwaar en ik ben nu nog wel moe (maar dat was ik voor die tijd ook al van al die bloedingen), maar ik heb er beslist geen spijt van. Het is even doorbijten en in het begin. Na de operatie kan je echt niets, een pot koffie zetten is al vermoeiend. Nu ervaart iedereen dit anders, maar bij mij is de baarmoeder via de buikwand verwijderd en dat is toch wel iets zwaarder als dat het vaginaal gebeurt. Ieder lichaam is anders en iedereen reageert er anders op. Ik kan al best weer wat en ben net een weekje op vakantie geweest (wel lekker luieren!), maar als ik te zwaar werk verricht dan merk ik dat toch wel. Ik krijg dan last van mijn buik, net alsof er een strakke band omheen zit en ben dan erg moe. Dat is een teken dat je gas terug moet nemen, want anders kun je er complicaties aan overhouden als je te hard van stapel loopt. Ook is het litteken erg gevoelig, want de snede zit op de bikinilijn, vertikaal is minder pijnlijk is mij verteld. Ik heb er totaal geen moeite mee dat mijn baarmoeder eruit is (ik ben 44), en ik voel mij er beslist niet minder VROUW om!

Na een half jaar pijn en traagheid werd mijn baarmoeder 15 jaar geleden verwijderd. Ik was 39 jaar, zonder kinderen en had er psychisch geen moeite mee. Vooral toe bleek dat alle klachten daarna voorbij waren. Na enige tijd trad er sluipenderewijs een enorme vermoeidheid en klachten als spier-en gewrichtspijnen op. De diagnose was ME. Ik heb geen idee of dit iets met de baarmoederverwijdering te maken had. Wel sprak een opvatting uit de chinese geneeskunst mij aan die zegt dat alle organen met elkaar een relatie hebben en een verstoring hierin lichaam en geest uit balans kan brengen, met alle klachten vandien. Sinds ik 4 jaar geleden mijn schildklier moest laten verwijderen wegens kanker heb ik er nog meer ongemakken bijgekregen. En de overgang gaat ook bepaald niet ongemerkt aan mij voorbij. Ik hoop dat na verloop van tijd het beter met mij zal gaan. Acceptatie is ook heel belangrijk. En door het feit dat de omgeving niet altijd even begripvol is, moet ik leren om mij daar minder van aan te trekken.

Gerdien. Ik ben nu 48 en heb een aantal jaren geleden mijn baarmoeder laten verwijderen. Dit kon bij mij niet vaginaal dus ik had een buikwond. Ik heb er vanaf het moment dat hij eruit was geen enkele spijt van gehad, en ook geen last. Ik ben blij dat ik van die menstruaties af ben. Ik zit in een rolstoel en ik vloeide nogal veel dus vandaar dat hij toen verwijderd is. Ik heb ook geen last van stemmings wisselingen gehad. Nee, ik ben er erg blij mee dat ik hem kwijt ben.

Bij mij is 3 jaar terug mijn baarmoeder verwijderd, nadat ik al 2 1/2 jaar aan het vloeien was en er 2 vleesbomen bleken te zitten. Ik ben er erg mee opgeknapt, heb weinig last ervan gehad en was na 6 weken weer helemaal op de been. Sexueel gaat het ook prima, we hebben nu meer zin en plezier dan voor de operatie.

Mijn baarmoeder is 3 jaar geleden weg gehaald na 7 jaar tobben en altijd vloeien! Heerlijk is het dat dat ding weg is.

Bij mij is 24 jaar geleden op 27 jarige leeftijd mijn baarmoeder vaginaal verwijderd, na jaranlang dokteren en veel ongemak voor mezelf en mijn gezin. Het was toen al zo dat ze deze ingreep liever zo lang mogelijk uitstelden, maar dat heeft me lichamelijk en geestelijk meer problemen gegeven dan de gevolgen van de operatie. Ik heb na de operatie een blaasonsteking gekregen die behoorlijk pijnlijk was en ik lag op de kraamafdeling wat vaak moeilijk was omdat we nog meer kinderen wilden. Het enige waar ik veel problemen mee gehad heb is dat die keus mij ontnomen is. Maar ik was er weer voor mijn kinderen, gezond en actief. Sexsueel heeft het weinig tot geen problemen opgeleverd, in tegendeel! Ik had wat meer "aandacht" nodig om tot een orgasme te komen. Dat ik vroeg in de overgang ben gekomen (47) kan aan de operatie liggen maar waarschijnlijker is dat dit erfelijk bepaald is en de ongemakken hiervan zijn met een pleister 2 maal per week goed te ondervangen. Voor dat 17 jarig meisje; probeer eerst goed met je gynaecoloog alle andere mogelijkheden want het is onherroepelijk en over je evt. kinderwens is op deze leeftijd nog niets te zeggen.

Ik heb er heel veel moeite dat mijn baarmoeder is verwijderd, 8 jaar geleden. Ik zakte helemaal in een depresie. Ik voelde het zo dat mijn vrouw zijn was afgepakt, was zo depresief dat mijn ex toen vreemd ging met mijn beste vriendin. Nu heb ik sinds anderhalf jaar weer een relatie en hadden graag samen nog een kind gewild maar dat gaat niet meer. Dus nu weer een depresie. Ik heb er gewoon heel veel moeite mee.

Na verwijdering van de baarmoeder en plastiek ben ook ik 15 kg aangekomen, heb geen zin meer in sex en belandde direct in de overgang tewijl de eierstokken gewoon zijn blijven zitten. Ik las dat iemand dit ook had en vraag mij dan ook af of er een medische verklaring voor is. De kilo's zijn er nooit meer afgegaan terwijl ik drastisch ben gaan sporten en lijnen. Het lijkt wel of mijn lichaam een eigen leven is gaan leiden buiten mijn eigenlijke zelf om

Ik heb sinds drie jaar geen baarmoeder meer, gelukkig. Ik had ontzettend veel klachten, om de twee weken menstrueren, verloor dan veel bloed waardoor ik me steeds slapper ging voelen. Daabij had ik een verzakking, waarschijnlijk al na de eerste bevalling van de drie ontstaan omdat ik toen al mijn urine niet meer op kon houden. Ik was toen 23 jaar. Op mijn 44e is mijn baarmoeder verwijderd en hebben ze een bandje aangebracht om de blaas te ondersteunen. Ik heb de operatie ervaren als (even een kies trekken), iedereen stond er van te kijken dat ik de volgende dag alweer zo goed was. Ik ben d.m.v. een ruggeprik verdoofd vanaf mijn middel en de operatie kon men vaginaal uitvoeren dus ik heb ook geen litteken eraan overgehouden. Ik kan na jaren weer aan sport doen, springen, hardlopen en ons sexleven is er alleen maar beter op geworden. Voorheen moesten we meestal halverwege stoppen omdat er dan weer een spontane bloeding optradt. Ik voel me eigenlijk weer een jonge meid van boven de veertig.
Anjolie

Hallo allemaal, wat is een grote vleesboom en wat is een kleine? Hoeveel cm is die dan? Ik moet vrijdag weer terug naar de gyn. maar bij de vorige afspraak is me al min of meer gezegd dat mijn baarmoeder waarschijnlijk verwijderd moet worden, omdat de vleesboom van de buitenkant in de wand was gegroeid, hetgeen me erg veel buikpijn en pijn in mijn onderlijf geeft. Het enige waar ik tegenop zie is de pijn achteraf. Ik las van iemand die morfinespuiten mee kreeg? Ga je ook zwaarder worden als je geen baarmoeder meer hebt? En inderdaad mijn vraag is ook hoe zit het met de sex, wat voelt mijn man dan nog zitten? Jullie toch ook veelal positieve reacties hebben me toch ook wel weer wat gerustgesteld. Gelukkig heb ik al 2 kids dus dat is een zorg minder, maar al met al zie ik toch wel erg op tegen een ziekenhuisopname.

Bij mij is vorig jaar mijn baarmoeder vaginaal verwijderd + achterwandplastiek en verwijdering van vleesbomen. Na 4 dagen was ik thuis en dan begint het pas. Het is echt belangrijk dat je rust houdt; ik was erg ongeduldig. Kreeg meteen ontzettende opvliegers en voelde me paniekerig en had huil- en "boze" buien. Voor de operatie slikte ik de pil nog dus was ik hormonaal helemaal veranderd ook al omdat ik toen 49 jaar was en waarschijnlijk met de overgang bezig was wat ik niet gemerkt had omdat ik de pil slikte. 3 Maanden na de operatie ben ik begonnen met een hormoonpleister en ik knapte binnen een week op!! Heb geen last meer van opvliegers en angstige buien. Ik vind het heerlijk dat ik niet meer ongesteld ben en volgens de gynaecoloog mag ik voorlopig de hormoonpleisters blijven gebruiken. Ik gebruik maar 1 pleister van 25 mg. in 9 dagen en zal dit langzaam gaan afbouwen. Het is best een zware operatie maar na een (lange) periode van rust word je een nieuw mens. Geen rug- en buikpijn meer!

hey allemaal ..bijna iedereen voelt zich er goed onder dat ze geen baarmoeder meer hebben zie ik. Bij mij zit alles een beetjuh anders. Ik heb er wel veel moeite mee dat ik geen baarmoeder heb. Ik heb namelijk nooit een baarmoeder gehad.en daar ben ik een tijdje geleden achter gekomen omdat ik naar het ziekenhuis ging omdat ik nog steeds niet ongesteld was ....Er werden allerlei onderzoeken gedaan. Het blijkt dat het zeldzaam is want niet veel mensen hebben dat dat ze geboren worden zonder baarmoeder. Ik moet nog steeds naar het ziekenhuis voor allerlei onderzoekjes en voel me er best verdrietig onder. Ik wil later zo graag kinderen, daar heb ik mijn hele kleine korte leventje nog van gedroomd en nu kan die droom nie meer uit komen. Ik ben nog maar 16 Liefs anoniem

Ik ben Annemiek meisje van 16 jaar (bijna 17). Ik wil mijn baarmoeder weg laten halen maar hoe oud moet je daar voor zijn en doet het veel pijn na die tijd en de operatie? Ik wil mijn baarmoeder weg laten halen omdat ik zo donders veel pijn heb als ik ongesteld ben en kan soms niet eens lopen of goed zitten. Mijn onderrug doet dan zo ontiegelijk zeer en onder in mijn buik, dat ik soms wel eerst zit te janken van de pijn. Ik kan het niet meer aan die pijn en ik moest van de dokter aan de pil gaan maar dat hielp niet tegen de pijn. En ik denk nu zelf dat ik mijn baarmoeder weg wil laten halen want ik wil die pijn niet meer hebben..Wie kan mij advies, tips en antwoord geven..Ik wil er graag over praten met vrouwen die het ook hebben gedaan op een jonge leeftijd..z0nnestraaltjuh_1987@hotmail.com. Dit is mijn mail/msn adres..

De vraag die wordt gesteld hoe het kan dat je na de baarmoeder operatie zwaarder wordt, houdt mij ook bezig. Donderdagmorgen (gewicht 84.8) nuchter in het ziekenhuis komen, om 16.00 uur geopereerd. vrijdag en zaterdag aan infuus (dus niet gegeten) Zondag om 12.00 uur naar huis en in gewicht 1.5 kg aangekomen. Het gewicht neemt langzaam toe. Hoe is dit mogelijk. Wat kan er mis zijn?

Bij mij is de baarmoeder op vrij jonge leeftijd verwijderd moeten worden, daar ik altijd behoorlijk vloeide en vaak aan de bloedtransfusie moest. Dit is vaginaal gebeurd en moet zeggen dat ik er weinig van geweten heb, het is me heel veel meegevallen.

Hoi allemaal. Ook bij mij is mijn baarmoeder verwijderd i.v.m. een grote vleesboom en dus ook via de buik. Ik zag er erg tegenop maar het is me echt 200% meegevallen. Heerlijk niet meer ongesteld en niet meer bang zijn voor doorlekken. Vooral het laatste jaar waren de bloedingen heftig. Voor Adriana haar vraag over de sex, die is bij mij echt niets veranderd in tegendeel is veel ontspannen nu. Dus voor diegene die dit nog te wachten staat, het is maar net hoe je de operatie in gaat . Als je er positief tegenover staat valt het allemaal erg mee. Ook de pijn viel me mee ondanks die grote buikwond heb 's nachts na de operatie ook geen morfinespuit meer genomen alleen een zetpil en daar ging het gewoon goed mee. 4 Dagen na de operatie was ik alweer thuis zo goed ging het met me. Al met al voor mij een positieve ervaring.

In september wordt bij mij ook mijn baarmoeder verwijderd, dit gaat als het goed is vaginaal gebeuren. Is er iemand die mij haar ervaringen kan vertellen?

Graag wil ik reageren op de vraag van Phia. Het is denk ik net zoals bij zwangerschappen, dat het allemaal anders is, want ik zag een verhaal dat het tegengevallen was. Mijn baarmoeder is 27 mei verwijderd. Mijn indicatie was dat ik een dikke bobbel in mijn buik had en dat bleek een vleesboom te zijn, voor de rest had ik gelukkig nergens last van. Deze was groot dus moest via de buik eruitgehaald worden. Binnen een maand was ik al aan de beurt voor een operatie. Het is mij erg meegevallen, voor de zenuwen heb ik een pilletje gekregen en heb me gewoon overgegeven aan de medici, je bent in goede handen. Daarna heb ik wel wat last van de narcose gehad, maar dat heeft ook niet iedereen. Binnen 5 dagen was ik weer thuis en dan moet je natuurlijk rustig aan doen, dat vind ik best wel moeilijk, maar je lichaam wordt gewoon moe en dan moet je wel. Beslist niet tillen en niet bukken, niet te lang staan. Het tillen weet ik dat mag maanden niet, ongeveer een kilo zegt de bedrijfsarts, maar hoe lang je niet mag bukken, dat weet ik niet. Gelukkig kan ik me door mijn man lekker laten verwennen. 6 weken voor mij zijn bijna voorbij en dan moet ik naar de gyn. Veel sterkte Phia, heb maar vertrouwen het komt echt allemaal goed.

Hoi Phia,
voor mij pas twee weken geleden dat mijn baarmoeder via de buik is verwijderd plus een blaasplastiek. Jouw vraag of het tegen gevallen is, ja en nee want je hebt geen vergelijking. Nu ik thuis ben vind ik het 't moeilijkste drie kids en eigenlijk niets mogen doen, ja de kopjes naar de keuken brengen, maar daar kom ik ook wel doorheen.
Zorg er wel voor dat je wat hulptroepen paraat hebt als je thuis komt, want je kunt echt heel weing en eerlijk gezegd is het ook wel fijn als je even extra verwend wordt. Als het nodig is laat de operatie dan gewoon doorgaan, je knapt er alleen maar van op, even doorbijten.
Succes Diana

Ik heb gisteren te horen gekregen dat mijn baarmoeder verwijderd moet worden. Ik kom niet in aanmerking voor de vaginale verwijdering, maar zal de grote operatie moeten ondergaan. Wie kan mij vertellen, of dit meevalt en wat ik mij erbij voor kan stellen.

Ik had graag willen weten of er nog mensen waren die na een weg halen van de baarmoeder gewichtsproblemen hadden, want ik ben zo een 10 kilo verzwaard sedert mijn operatie van vorig jaar.

Ik ben 32 en heb een dochtertje van anderhalf. Ik zou graag nog een kindje willen, maar de bevalling heeft me bijna mijn leven gekost en als ik weer zou bevallen bestaat de kans dat ik mijn baarmoeder kwijtraak. Ik heb jullie verhalen gelezen, maar ik lees eigenlijk niets over hoe dat dan gaat met sex en klaarkomen. Is het niet zo dat je gevoel minder intens wordt als je geen baarmoeder meer hebt? Ik weet dat dit een heel persoonlijke vraag is, maar ik wil graag een goede beslissing kunnen nemen, dus vertel me hier alsjeblieft iets over. Alvast bedankt, sacha.

Hoi, ook ik heb geen baarmoeder meer, deze is toen ik 32 jaar was verwijderd, dat is nu 9 jaar geleden. Ik heb getobd met mijn menstruatie vanaf het begin dat ik het kreeg. Dan weer 6 weken helemaal niet dan weer 6 weken constand vloeien (het was 1 grote ellende).Tegen de pil kon ik niet dus dat was ook geen oplossing. Ze hebben mij 2 maal gecuretteerd maar ook dat hielp niks. Toen ik dus 32 was en 2 kinderen van 3 en 6 jaar, en ik voor de zoveelste keer naar de dokter ging met weer dezelfde klacht, stuurde hij me eindelijk door. Deze kwam direct met de oplossing die mijn leven helemaal heeft veranderd. Ik kon weer gewoon naar buiten en gewoon doorslapen zonder mijn wekker te zetten om me te verschonen. Er kwam namelijk nog bij dat ik M.S. bleek te hebben. Deze ziekte en het enorme bloedverlies maakte me zo moe dat ik als een dweil in de bank hing!! Ondanks dat ik M.S. heb gaat het me goed door deze baarmoederverwijdering!

Mijn vrindin wil de baarmoeder er uit laten halen op medische gronden. Men wil haar in deze niet helpen. Haar achtergrond is epilepsie,en ze wil verder ook geen kinderen. Wie kan ons helpen met deze vraag?

HOI, Ik moest twee weken geleden mijn baarmoeder eruit laten halen. Ik ging er positief in maar het is mij toch tegen gevallen. Desalniettemin ik er het volste vertrouwen in heb om er ook positief uit te komen! Het is een zware operatie dat moeten mensen niet vergeten en vooral de buik operatie. 6 weken niks doen is niet niks maar gelukkig heb ik een goede steun van mijn man. Een volledig huishouden dus met 3 kinderen.

Ik ben nu 37 jaar en tob al jaren met PMS, pijn in mijn onderbuik,hevige menstruaties en ik heb reeds 3 curritages ondergaan. Omdat ik nu een vleesboom heb die veel buikpijnklachten geeft, sta ik voor een beslissing. Ik heb al 15 jaar deze problemen met mijn menstruatie en onregelmatige perioden. Ik heb veel begeleiding van mijn gynacologe gekregen maar nu sta ik voor de keuze om mijn baarmoeder te laten verwijderen. Mijn man en ik willen geen kinderen dus dat vormt geen probleem. Mijn gynacologe is een geweldige vrouw die mij en mijn man goed informeert en mijn klachten van veel kanten heeft bekeken en belicht. Maar nu we na alle onderzoeken niet verder komen zou dit als enige oplossing nog over blijven. Mijn vraag is welke ongemakken boven water komen na de operatie en waarop ik me kan voorbereiden. En wat is de gemiddelde tijd dat je weer een beetje op de been bent.

hallo meiden,ik ben 33 en sta sinds een week op de wachtlijst voor een verwijdering van de baarmoeder.heb vandaag de preoperatieve screening gehad.ik heb al 3 jaar ziekenhuis in ziekenhuis uit gelopen omdat er bij het bevolkingsonderzoek een pap 3a gevonden was,inmiddels ben ik 3 jaar en vele lisexcisies en veel pijn en onzekerheid verder en nog blijven de cellen afwijkend,daarom heb ik nu besloten om alles maar weg te laten halen,,omdat ik het geestelijk gewoon niet meer aan kan al die negatieve uitslagen.ik heb er samen met mijn mannetje heel goed over nagedacht en mijn besluit staat vast,de gyneacoloog vond het eerst maar niks wat betreft mijn leeftijd,en wilde nog van alles proberen,maar heeft zich nu bij mijn besluit aangesloten.ik heb al twee kinderen van 9 en 12 en wil dus ook geen kinderen er meer bij.ik hoop dat ik na de operatie alles weer eens van de zonnige kant kan bekijken. bedankt in ieder geval voor jullie positieve verhalen.

Sta voor de keuze voor een baarmoederverwijdering, maar lees dat bijna iedereen er wel blij mee is maar zou graag willen hoe het op het sexueel vlak gaat en is, zoals wat er verandert mbt tot de sex hierover is schijnbaar niet zoveel bekent maar ik vind dit ook erg belangrijk.

Ik heb ruim 2 maanden geleden mijn baarmoeder eruit laten halen omdat een vleesboom had. Het moest via de buik omdat ik ook 2 keizersneden heb gehad en de vleesboom kon terug komen. Dus heb ik besloten om de baarmoeder eruit te laten halen. Op zich geen probleem, ik heb niet het gevoel dat ik minder vrouw ben. Ik heb wel heel veel pijn gehad en vond het moeilijk dat ik echt 6 weken niks mocht doen. Nu werk ik 10 uur per week, niet meer dan 2 uur per dag. Dat valt me niet mee. Ik wil meer maar heb er de energie niet voor. Toch iets psychisch denk ik en baal ik goed van. Maar ja, ik geef de moed niet op.

Hallo anoniem van 19. Ik heb sinds kort ook last van buikpijn, maar dan rechts en linksonder. Ik hoorde zoveel enge verhalen. Ik wil ook graag nog kinderen baren. Ik heb toch de stap naar de dokter gezet en ikheb een echo gehad waar (gelukkig) niets te zien was. Maar nu ga ik door naar een gynaecoloog. Ik hoop dat deze mij kan helpen om te onderzoeken wat de pijn veroorzaakt en om van mijn pijn af te komen. Natuurlijk zou ik het ook vreselijk vinden als bijvoorbeeld mijn baarmoeder eruit moet. Maar misschien zijn wij wel te snel met te zeggen dat het meteen om iets ernstigs gaat. Dus meid, ga ermee naar je dokter, zodat je je zelf rustiger voelt als je weet wat er echt aan de hand is.

Bij mij (30 jaar) is nog niet zo lang geleden mijn baarmoeder verwijderd na de bevalling van ons eerste kindje. Ik vind het verschrikkelijk dat noodgedwongen mijn baarmoeder is verwijderd, ik heb er geen zeggenschap over gehad en dat is erg moeilijk te accepteren. Ik had nooit problemen maar na de bevalling stopte de bloeding niet en was dit de enige oplossing. Graag zou ik in contact willen komen met vrouwen die dit ook hebben meegemaakt. Ik heb een specialist bereid gevonden om iets op te gaan zetten. Mocht u ook interesse en behoefte hebben om hierover te praten kunt u met mij contact opnemen.(f.beemster@zonnet.nl).

Hallo Allemaal, ik vind dat jullie er goed mee omgaan. Ik heb een vraag: hoe weet je dat er iets mis is met je baarmoeder, wat zijn de klachten. Ik heb al een tijdje last van mijn onderbuik aan de rechterkant, heeft dit iets te maken met mijn baarmoeder? Ik zou het heel erg vinden als mijn baarmoeder eruit moet, ik wil namelijk ooit nog kinderen baren. Wie kan mij helpen, want ik durf niet naar de dokter met deze klacht.

Ik heb wel kanker gehad, en de operatie is eerder dit jaar uitgevoerd. Ik weet dat ik blij moet zijn dat ik het heb overleefd en dat het ernaar uitziet dat de kanker goed verdwenen is. En ik heb al kinderen, hoefde ook niet meer kinderen (ben ik ook te oud voor intussen). Maar het doet geestelijk gewoon zeer. Ik vind het idee nog te naar om eraan te wennen, om opgelucht te zijn. Ik hoop dat die gevoelens wel komen. Dat ik straks dezelfde blijheid heb als mijn man en kinderen dat dit gevaar geweken is.

Ik was nog vrij jong toen bij mij de baarmoeder verwijderd werd. Ik was 30/31 jaar. Dit is nu 12 jaar geleden en ik heb er geen problemen mee gehad. Ik had zoveel problemen met mijn baarmoeder, dat ik zelfs ontzettend opgelucht was toen die verwijdert werd. Ik kon weer gewoon gaan en staan waar ik wilde. Ik kan mij wel heel goed voorstellen, dat als je van de ene op de andere dag te horen krijgt dat je baarmoeder verwijdert moet worden, je er problemen mee hebt. Mijn gezinnetje was kompleet en de problemen waren groot. De baarmoeder hoort bij de vrouw, maar ik heb sinds de verwijdering nooit het gevoel gehad dat ik minder vrouw was.

Dat de baarmoeder verwijderd is, is een van de beste zaken wat me overkomen is. Al je klachten, na het herstel, zijn over. Je bent en blijft stabieler van gestel geen menstruatieproblemen meer (waar je anders een paar dagen ziek van was), wel moet je je duidelijk laten vertellen of ze ook niet de eierstokken plus eileiders verwijderd hebben (waar ik na 2 jaar pas achter kwam, want dat is dan een beroerde tijd) maar dan na de hormonen knap je echt op, ik voel me er zeker niet minder vrouw om, het geeft een rustiger stabieler gevoel. Ik denk maar zo, een rotte kies laat je ook verwijderen en een wratje ook. Wel realiseer ik me dat de leeftijd een grote rol speelt. Ik was 36 jaar en had al 2 kinderen, dus voor mijn gevoel was mijn gezin kompleet.

ik ben mijn baarmoeder al 14 jaar kwijt en ik vind het heerlijk.
als ik mijn dochter iedere maand hoor klagen over hoofdpijn dan denk ik wat blij dat ik daar van af ben ik ben nu wel in de overgang maar daar is ook mee te leven.
Ze hebben daar erg goede medicijnen voor.
ik was 38 jaar toen ging de baarmoeder bij mijn eruit, ik ben inmiddels 51 jaar en ik ben heel tevreden zo maar dat is mijn mening.

Mijn baarmoeder is verwijderd wegens kanker toen ik 28 was. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik daardoor minder vrouw zou zijn. Ik herken veel in de andere reacties, vooral ook over het nooit meer ongesteld zijn. Zalig! En geen pil meer slikken. Kinderen heb ik niet gekregen, maar daar kan ik wel mee leven.

Ik ben 38 jaar en heb 4 kids. Bij mij is de baarmoeder nog geen 2 maanden geleden weggehaald i.v.m. verzakkingen. Ik heb er absoluut geen problemen mee. Temeer denk ik omdat ons gezin kompleet is. Niet meer ongesteld, geen gedoe met lekkages e.d. Voel mij prima zonder baarmoeder.

Ook ik heb geen baarmoeder meer, en dit bevalt me prima. Ik ben 10 jaar onder gynaecologische behandeling geweest i.v.m.endometriose en diverse I.v.F.pogingen Toen ik 41 was ben ik gestopt met deze behandelingen, en kreeg 2 jaar daarna veel buikklachten tijdens de menstruatie. Onderzoek wees uit dat ik een vleesboom had.Daarna is mijn baarmoeder verwijderd. Ik heb geen kinderen en heb een moeilijke tijd achter de rug,maar sta nu weer voor 100% midden in het leven,zonder pijnklachten en nare onderzoeken.

voor iedereen is het verschillend, ik had geen keuze toen, doodbloeden of baarmoeder eruit, na 16 zakken bloed, dus daarna komt de moeilijke verwerking ervan. met 33 jaar maakt dat het moeilijk. maar ik ben er nog, en ik voel me goed nou, ik klachten zoals je zo vaak hoort nadat de baarmoeder is verwijderd heb ik niet, gelukkig maar

Ik moet je eerlijk zeggen dat ik er geen enkel probleem mee heb.
Liep al 4 jaar met diverse klachten rond na een 2-voudige operatie van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Klachten die werden afgedaan met, je lichaam heeft een grote klap gehad met die 2 operaties dus moet rustig de tijd krijgen om weer de "oude " te worden, het is psychisch, hier een folder warin staat hoe je het moet verwerken!!.
En eind 1997 ging het niet meer, mijn buik was gegroeid en had voor mij de omvang van iemand die toch ruim 6mnd zwanger was, ik kon eigenlijk niets meer, niet meer tillen, had constant pijn, steken en was doodmoe.
Eind januar 1998 onder het mes, met het verzoek van haal in godsnaam alles eruit, want 3 buikoperaties in 4 jaar vind ik meer dan genoeg ik wil weer kunnen leven zonder allerlei klachten. De gyn. vond mij daar eigenlijk nog te jong voor (39) en wilde sparen wat er te redden
was. Tijdens de operatie bleek dat er een hele grote cyste zat en 2 kwaadaardige tumoren bij mijn eileiders en diverse verklevingen.
Gevolg alles werd weggehaald.
En dan kom je vervroegd in de overgang, nu zoals het er nu uitziet val ik in de categorie van mensen die er geen last van hebben, af en toe een opvliegertje, maar voor de rest ben ik een heel ander mens en weer een" gezonde" moeder voor de kinderen,
en voel mij echt niet "MINDER VROUW" door deze operatie.