Eerst en vooral wil ik kwijt: ik ben nog nooit ontrouw geweest. Mijn partner daarintegen is dat al 3 keer geweest. Van de 3 keer is hij er zeker met 2 naar bed geweest. De laatste keer was het een jonge slet van 23. Natuurlijk voelt hij zich geflateerd, hij is midden 30 voorbij. Ik wil hem wel terug vertrouwen maar hij is zelfstandige met heel onregelmatige uren en kan hem dus niet controleren. Ook heb ik dat nooit gedaan en wil ik dat eigenlijk niet doen. Heb het 1 keer gedaan en toen ben ik tot de conclusie gekomen dat hij terug bij haar zat. Dit lijkt een heel oneerlijke strijd. Hoe vind ik het geloof en vertrouwen in hem terug???? Groetjes, Radeloosje

het is inmiddels uit maar ik kan m niet meer vertrouwen ook omdat hij me nooit vertrouwen heeft kunnengeven ik heb alles geprobeerd ben moe uitgeblust

Nee! Na 3 weken van ons huwelijk is hij met zijn ex naar bed gegaan, zelf toegegeven. Nu zijn we weer 7 jaar verder, maar die achterdochtigheid blijft. Vooral nu met al die Facebook en MSN gedoe. Wij hadden samen ww gemaakt, maar deze heeft hij sindskort veranderd en mij niet doorgegeven. Je doet je best om niet wantrouwig te zijn, maar het vreet je wel van binnen...

Pfff nou na afgelopen week niet echt nee. Zeg dat er niemand anders is, dat het aan ons beide ligt en dat we er aan moeten werken. Maar ondertussen deelt hij berichtjes met iemand veel jonger (weet niet dat ik dit weet) die niet door de deur kunnen. Wat moet ik hier nou mee? Hierdoor word ik onzeker en begin me vertrouwen steeds meer in hem te verliezen. Hij zegt dat het gewoon de enige is waar tegen hij kan praten maar ik heb het gevoel dat er meer is en als dat zo is komt hij er dus niet vooruit. Waarschijnlijk ook omdat ze ook te jong en ook nog eens voor hem werkt. Nou dit wordt echt opletten geblazen en niet de verkeerde conclusie trekken maar het vertrouwen is toch echt even erg wankel en ik wil hem niet controleren, ik wil hem vertrouwen maar ben zo bang voor de klap die dan komt als ik hem dat vertrouwen weer geeft en hij belazerd me. Iemand nog tips?

Het grootste verttouwen zit in mezelf. Voor mij bestaat vreemdgaan niet. En ik word ook moe van onzekere vrouwen die altijd hun vriend beschuldigen.1 advies? Zorg eerst eens voor zelfvertrouwen voordat je aan een man begint. Mijm vriend is weggegaan bij zijn vriendin.en gelijk heeft hij.hij heeft niks fout gedaan.zij heeft hem zelf weggejaagd

Mijn vriend heeft wel s met een ander gesmst en daar stond iets in met. "om te studeren verhuis je van gronningen naar amsterdam" en iets van "een verloren vriend" en een keer stonden er ook "x-jes" in...

dat irriteert me mateloos.

maar ik vertrouw hem wel.



nog zoiets ; hij heeft zijn oude fotos van zn ex in een lijstje ergens in een troepjes-doos gestopt ergens bij n dump-plek in zijn kamer...

alleen ik vraag me dan weer af, waarom gooi je die dan niet gewoon gelijk weg. hij vind de fotos troep (daarom ligt het ook waar ik het vond/tegenkwam) maar ik denk; gooi t dan gelijk weg...



En als we in de winkels zijn in de stad kijkt hij wel eens naar anderen, dan denk ik. van hallo hier staat je lover.

kijken naar een ander mag best, maar toch niet zo overduidelijk trwijl ik recht voor je fucking neus sta...OMG



ook dat hij de heledag loopt te smsen. bloed onder me nagels vandaan.

ik weet niet mt wie hij smst...

Jullie moeten niet zo onzeker zijn in jullie relatie..

Als jullie elkaars partner niet vertrouwen.. kun je er meteen wel een punt achter zetten, want in een relatie gaat het nou eenmaal over vertrouwen. En praat er eens met je partner over waar je mee zit.



Gr.

Hallo

Wat kan ik doen??
Mijn vriend en ik hebben nu al 4 maanden en ik wil steeds niet dat hij naar meisjes kijkt en daarin vertrouw ik hem op een of andere manier niet, dus wil graag weten wat ik moet doen. Hij zei ik zie meisjes maar zien is toch het zelfde als kijken?

Ik heb al een jaar met mijn vriend ik heb al enkele keren dingen aangetroffen op internet over date\'s maken hij zei toen dat het niet van hem was en dat het kwam omdat hij gehackt was maar laatst had hij een gesprek open staan en zei hij tegen een meisje dat hij van haar houdt
nu moet hij steeds vaker overwerken en ik vertrouw het niet

ik ben nu 3 maanden samen met me vriend, en hij heeft pas nu bekend dat ie ooit eens gek is geweest op me beste vriendin, me beste vriendin en ikwerken allebei in een restaurant en er zit een kroeg aan vast en daar zit mijn vriend altijd,
hoe ken ik van de gedachte af komen dat er tussen hun wel weer wat zal gaan gebeuren?
aangezien hij mij gister nog heeft verteld dat ie me niet in de steek laat en dat ie niemand anders wilt behalve mij.!

Ik vertrouw mijn vrouw 100%
wij zijn heel open, waardoor we gewoon eerlijk tegen elkaar kunnen zijn..
Wij hebben beide een wilde leven achter de rug, nu hebben we een soort van rust gevonden bij elkaar.we praten vaak over ons wilde sexlevens van vroeger , worden daar totaal niet jaloers van maar juist hitsig,..nee ik heb de volste vertrouwen in haar...

maar ik vertouw mij man niet wat dan??

hallo ik heb nu 7 jaar een relatie met mijn vriend/man . maar ik vertrouw hem nu niet meer ik was vandaag laat uit me werk en kom thuis zit die in mijn hotmail te snufellen daarna zeg ik mag ik het bij jou ook zie en zegt die nee ik doe niet aan zulke spelletjes hij is uiteindelijk boos weg gegaan wat moet ik hier mee

hoe kan je leven met iemand die continu de waarheid niet spreek,en nogal op zichzelf gericht is?

Hallo allemaal,

Ik heb al 9 jaar een relatie met me vriend. Nou dan zou je toch moeten zeggen dat je melkaar dan voor 100% vertrouw, toch of niet dan??. Nou ik kan je vertellen dat ik hem nog steeds niet 100% vertrouwd. Het nare van deze hele sitatie is, is dat hij me wel voor 100% vertrouwd. Alleen ik dus niet. Ik kan hier zo moeilijk mee omgaan met deze gevoelens, ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik wil hem zo graag kunnen vertrouwen. Het zou ons leven samen zo veel makkelijker maken i.p.v zo ingewikkeld en zo dramatisch. Maar vooral voor mezelf zou het zo rustgevend zijn. Door dit grote probleem heb ik dus alleen maar stres door. Je kunt eigenlijk wel zeggen dat me hersens echt overuren maken. Maar ik kan het moeilijk loslaten. Daardoor voel ik dan zo ongelukkig in me relatie gewoon omdat ik hem niet voor 100% kan vertrouwen. Wil er ook nog even bij zeggen dat ik dit probleem al had voordat ik met hem een relatie had. Dus dit probleem zit er gewoon ingeworteld en ik ben bang dat ik dit probleem er niet meer uit krijg. Weet iemand misschien hoe ik dit probleem kan verhelpen? Ik sta echt open voor elk advies!! Zo wanhopig ben ik nou.

eigenlijk wel maar word gesloopt door de gedachte dat het niet zo is omdat ik denk te weten wie en hoe ik ben.ik weet dat argwaan achterdocht alles wat negatief is ten opzichte van een relatie ook mij kan treffen in wat ik mezelf aan doe en wat aangedaan word waar de vrees voor is ,,,want wat je in en uit je hart wil voelen voor de ander is het blootleggen van jezelf en dat doe je alleen voor waar je voor gaat ,,maakt niet uit wat voor relatie.
de mens is gebonden aan wat voor hem is ,,het zijn voor hem is zo veel dat de meeste geen keuze meer kunnen maken.
Pijn in hetleven brengt wijsheid /wijsheid is de wijsheid die je ervaard.
wijsheid is of kan een absoluutsie zijn
absoluutsie is als je alles weet ,dus voor de mens zoals we ons noemen is niet te bepalen wat absolutsie is .
als je buiten jezelf zou kunnen zijn kun je mischien zien wat absoluutsie is .
waarheid en werkelijkheid= = = zoals het is en 0 en oneindig is altijd één begin van.dus wat is komt en wat komt dat is
Ben verguld met mijn geest dat ik dit allemaal kan denken en besef voorwat ik weet wat ik besef

andré S

Als ik al deze verhalen zo lees moet ik erg aan mezelf denken een aantal maanden terug. Mijn vriend en ik zijn nu 3,5 jaar samen en ook ik had veel moeite met hem te vertrouwen en soms ben ik nog wel eens achterdochtig maar weet deze gedachtes snel weer onder controle te hebben. Waarom ik me er minder druk om maak komt door een collega. Zij zei me een tijd terug: Als een partner vreemd wilt gaan doet hij/zij dat toch wel. Toen dacht ik bij mezelf dit klopt helemaal hoe zou ik in godsnaam mijn partner tegen willen houden als die drang er is zal hij/zij het niet negeren. Dus waarom energie verspillen en je er druk om maken als het gebeurd gebeurd het.. Het ligt niet aan jezelf maar aan je partner..

Eeey Iedereen,
Nu ga ik eerst even heel snel vragen waar het uit eindelijk op neer komt in mijn verhaal. Is er een soort psychiater waarmee ik over mijn wantrouwen kan praten?

Nu het verhaal hoe of wat. Ik ben pas 19 maar heb nu toch al een aantal relaties achter de rug. twee keer een jaar en een paar zomer liefdes. Maar goed nu ben ik dus een meisje tegen gekomen waark nooit verwacht had verliefd op te worden maark het toch echt op werd. We zijn nu al bijna 5 maanden verder maar ik heb al vanaf dag 1 gezegd datk der niet vertrouw.. En dat terwijlk der eerste was. In het verleden is men vriendin heel vies vreemd gegaan en dat zit er nog steeds ingebakken. Wat ook niet erg meewerkt bij mij is dat tegenwoordig men gehele omgeving massaal vreemdgaande dames of dan wel doet of vriendinnen die gaan vreemd of dan wel hoor je weer een verhaal over dit of dat. Ik zit eigelijk met het probleem dat ik wel probeer men vriendin te vertrouwen maar ook met de tijd komt dat niet :S wel stukjes maar als ze alleen al smst dat ze uit gaat of naar de bios gaat denk ik de hele middag van klote blablabla. heb dit ook met men andere relaties gehad :( Ben zelf nog nooit vreemd gegaan maar men maten daar in tegen net iets te vaak.. Tis gewoon de tijd van nu waar ik niet in pas wat relaties betreft. Ik heb zelfs nog nooit tegen men vriendin gezegd datk van der hou.. gewoon alleen omdatk geen dame meer vertrouw :S stoort me vaak en hebt er wel met veel mensen over maar goed dat komt der meestal op neer dat der alleen maar meer verhalen opduiken. En dan gaat het echt om iedereen om me heen heeft wel een verhaal van jij ik ben vreemd gegaan of ja men vriendin is vreemd gegaan xD Kom op jongens wat moetk met deze tijd? Men oma moest dan wel 3x naar de kerk op zondag maar dit probleem kende ze niet.

groetjessss

Hoi, ik ben homo 26 jaar en heb sinds een half jaar een vriendje. Mijn vertrouwen in de relatie is naar 0!
Ik had voor hem anderhalf jaar met een jongen, deze relatie liep goed qua vertrouwen. Hij dumpte mij ik moest een nieuwe studiue beginnen en voelde me erg fragiel. Ik leerde al vrij snel een nieuwe jongen kennen. Het klikte en al vrij snel zagen we elkaar frequent. Desondanks had ik ergens ook het gevoel dat het een \"glijer\" was een \"player\". Hij stond op allerlei \"gaysites\" met duidelijke zoekprofielen (ik zoek dates).
Natuurlijk hebben veel gays dat en wil dat nog niet zeggen dat je dat ook doet ten tijde van een relatie. Ik vond alleen dat hij er wel erg veel had. Hij wilde deze ook voor niemand op zeggen en bleef er een vrij frequent gebruiken. Zijn reden daarvoor was \"in de kroeg ontmoet je ook mensen, en het is alleen maar om te chatten of mijn kennissenkring te verbreden. Niet om te daten\". Ik had lang het gevoel dat er wat speelde! en raakte hier erg gespannen van! Ook de studie leverde druk op. Uiteindelijk dacht ik dat het aan mezelf lag, omdat ik aan een nieuwe studie begonnen was en uit een relatie kwam. Ik voelde me schuldig en ging mijn best doen voor hem omdat ik hem van alles betichte. 4 maanden later keek ik in zijn mobiel en ontdekte ik dat hij een trio had gedaan met een paar gastjes. Ik had eerder het gevoel dat er wat speelde die avond, maar hij ontkende.
Nadien is de relatie niet echt wat het moet zijn.
Die gaysites waren een maand daarvoor al weg. Hij heeft zijn msn lijst in mijn bijzijn opgeschoond. Mensen uit zijn hyves en facebook verwijderd. en op mijn verzoek allerlei inlogcodes gegeven. Ook gaat hij niet meer uit.
Zijn verklaring voor zijn gedrag is: \"Ik was een periode single. ben nooit eerder vreemd geweest, het was een single periode, een flow die te lang aanhield. Ik walg ervan. het spijt me, maar ik kon toen nog niet goed rekening houden, we kenden elkaar pas een maand\".
Vreemd genoeg heb ik het geaccepteerd! we zijn nu 6 maanden bij elkaar en de laatste 2 maanden staan in het teken van dit. Ik vertrouw hem desondanks toch niet. Het gevoel sluimert tussendoor. Mijn vriend doet nzz enorm zijn best. Maar raakt aan zijn tax van de drama die er iedere keer is. Hij wil gewoon een leuke relatie. Zelf merk ik dat het nu een paar dagen of een week goed gaat, en dat ik dan weer flip omdat ik het niet trek. Ik denk dan van alles en dat ontploft. Ik maak het dan min of meer uit. Waardoor de ander de bevestiging geeft dat hij niks doet. Mij de aandacht geeft en ik me vervolgens weer rustig voel. Hij zei de laatste keer: \"het lijkt wel alsof je verslaafd bent aan de drama!\"
Nou zou lijkt het onderhand wel.
Het is een lang verhaal. Maar waar het op neer komt is: hoe kan ik hem weer vertrouwen. Of het gemakkelijk maken voor ons beiden.
Blijkbaar dumpen we elkaar toch niet en gaan we gewoon maar door. Maar we maken elkaar nu ook gek.
En dat alles terwijl we maar 6 maanden hebben.
Please help!

Ik heb nu bijna 1,5 jaar een vriend en wonen al een tijdje samen.Maar door een aantal dingen durf ik hem gewoon niet te vertrouwen.voor ik hem kende deelde hij het bed met wel 4 verschillende meiden per week...flirte met elk kassameisje en hield exen aan het lijntje.Toch is hij enorm veranderd toen wij een realtie kregen,heeft contact met alle meiden verbroken enzenz.en TOCH blijft dit aan me vreten en maakt me heel onzeker over mezelf.ben bang dat hij toch weer die \'drang krijgt\'.en waarom ik hem ook niet vertrouw komt door zijn ex...die kon hem maar niet loslaten en bleef smsen en bellen.hij verzekerde me dat hij haar egt niet meer zag zitten. in zijn woorden:\'alle contact met haar verbreken is het beste wat ik dit jaar heb gedaan\'en dat geloofde ik. totdat hij het een keer uitmaakt na een ruzie.kwamen wel weer bij elkaar na een week,maar las smsjes dat hij met haar af had willen spreken (gelukkig niet doorgegaan).hij had natuurlijk spijt en zei dat hij me gewoon wilde vergeten.een half jaar later is het nog eens tien dagen uitgeweest.toen is hij met haar naar bed geweest. ik heb hem dit vergeven omdat we toen uit elkaar waren.maar hoe kan ik nu van hem op aan als hij steeds zegt dr niet te willen zien maar toch als het ff tussen ons misgaat contact met haar zoekt.. dan is hij toch ook niet oprecht als hij mij zegt dat hij haar niet meer wil zien?

halloo,,
ik bezoek uns ff deze site, dus er zijn ook mensen die de zelfde taal als mij spreken, die voelen wat ik voel. verwarrend,angst,koud, pff ik zit hier zo ook met zo een nare verhaal ik woon nu bijna 6maanden samen we hebben een relatie van bijna 2 jaar, maarr is hij echt helemaal van mij. ik heb paar x zn chat\'s gevonden of dat meisjes hem bellen en of dat hij ook nog iemand in huis heeft genomen wat ik heb gedaan is met al die meiden contact gezocht en de waarheid verteld hij had ook tegen tege die meisjes veel gelogen dat hij alleen woont en dat hij nu zoekend is nou ik heb de juiste verhaal verteld dat hij voor mij getrouwd is geweest en 2 mooi kindjes heeft en dat hij nu samen met mij is en dat. maar zover ik weet is hij echt gelukkig bij mij hij is nix te kort, ik doe zn zin , ik kook voor hem ik doe de was ik doe mee aan z\'n hobby\'s(auto garage\'s mannelijke dingen) maar toch hij heeft hij soms behoefte aan een ander meisje maar als ik zeg nu zet ik een punt achter dan is het smeken en tranen nou daar geloof ik niet in mijn vraag is zit ik wel echt in zijn hartje? offf is het alleen maar als zij weg gaat dan heb ik echt niemand?????????????? pfff ik hoop dat iedereen op zn vragen antwoord vind voor dat het te laat is.....groetjessssssssssss

Mijn vertrouwen is in de twee voorgaande relaties geschaad. Ik ben bedrogen of verschillende manieren. Psychisch en lichamelijk ben/was ik een wrak. Ik heb nu een blokkade lijkt het. Ik vind iemand al enige tijd leuk, maar ik durf het niet aan. Ik ben zo achterdochtig en bang. Ik wil of kan beter gezegd hem al bij voorhand niet vertrouwen. Het verleden knaagt aan me en de toekomst is niet rooskleurig. Hij loopt nu al tijden achter me aan en hoe dichter hij bij mij komt, hoe meer ik in paniek raak. Het vreemde is dat ik hem echt wel leuk vind. Na al die pogingen raakt hij het denk ik zat en ik denk dat hij om zich heen zal kijken. De gedachte alleen al vind ik niets. Ik denk dat ik een despressie heb. Ik kan het verder niet verklaren.

Hallo mensen, ik ben nog heel er jong, ben 17 jaar en heb nu 7 maanden een relatie met een hele lieve jongen. Ook is mijn probleem dat ik hem niet vertrouw. Vertrouwen komt voort uit onzekerheid, hoe zekerder je bent over jezelf, hoe makkelijker je je partner kunt vertrouwen. Ik heb heb heel vaak gesprekken met mijn vriend over vertrouwen, hij weet ook dat ik hem niet vertrouw. Hij heeft er wel begrip voor. Ik zit ook bij een praatgroep, daar heb ik mijn probleem gister voor de eerste keer besproken. Iedereen reageerde er heel erg begripvol op. Ik heb alles open en eerlijk verteld. Het ergste is nog dat mijn vriend mij helemaal geen reden geeft om het niet te vertrouwen. Als hij een meisje heeft moeten afwijzen op stap zegt hij dat uit zichzelf, als een meisje hem smst dan zegt hij dat uit zichzelf. Ik weet hoe hij is op stap, hij zou nooit met een meisje flirten uit zichzelf, hij doet er eerder bot tegen. Zo heb ik hem ook leren kennen. Ik heb ook best veel moeite moeten om hem te krijgen. Het probleem is gewoon, op het moment dat hij zegt dat ie op stap gaat, gaat er bij mij een knop om. Als ik die avond zelf niks te doen heb, kan ik mijn gedachten ook niet verzetten. Dan ben ik de hele avond met mijn gedachten bij hem, hoe die met andere meisjes staat te praten. Hoe die meisjes met hem flirten. Die gedachte is verstikkend! Gisteravond bij mijn praatgroep werd me ook een therapie aangeraden. De RET therapie. Hierin leren ze je negatieve gedachten in positieve gedachten omzetten. Ik heb op een bepaald moment de negatieve gedachte in mn hoofd geprent dat hij vreemd gaat en die gedachte gaat er ook niet meer uit. Ik denk dan ook dat ik toch die therapie ga uitproberen. Mijn gedachtes hebben af en toe best een grote invloed op onze relatie terwijl verder alles hartstikke goed gaat. Het is gewoon zonde en ik wil er daarom ook echt iets aan doen. Ik heb mijn verhaal met jullie gedeeld omdat het altijd wel fijn is om je hart te luchten, zeker bij mensen die je voor 100% begrijpen en misschien dat mensen info over die therapie willen weten, zeker als het heel erg veel invloed heeft op de relatie.

Pfff heel moeilijk... Mijn vriend is lang getrouwd geweest en in die relatie vaak vreemd gegaan...
we hebben elkaar leren kennen toen hij nog getrouwd was,maar hadden geen lichamelijke relatie...
Toch zijn we verliefd geworden en wonen nu samen.
pas toen hij geschijden was zijn we intiem geworden..

Nu na bijna 4 jaar vind ik het nog steeds heel erg moeilijk om hen voledig te vertrouwen,omdat ik van zijn verleden weet..
dit geeft soms best vrijvingen in de relatie.
We praten er veel over en soms gaat het vertrouwen dan ook heel goed.maar ik blijf toch altijd op mijn hoeden of achterdochtig.. wat ik helemaal niet leuk vind van mezelf..
wat kan ik er aan doen om het vertouwen toch voor 100% in hem te krijgen

ben zo onzeker, bang, twijfel.
mijn vriend is super lief, gaat voor mdoor het vuur. maar door mijn verleden zoek ik bij alles wat hij zegt een reden dat hij vreemdgaat. is hij wezen sporten,dan check ik stiekum zijn sporttas of het bezweet is, zegt hij dat ie naar t centrum is denk ik: jaja bij wie ga je langs.als ik de deur uitstap en er komt een vrouw aan ,blijf ik wachten om te kijken of ze niet zijn huis instapt. Hij kreeg afgelopen weekend een sms in de zin van: dat had een warm nachtje geworden! en ik slaap niet,eet niet,twijfel,denk denk denk! ik wordt gek van mijzelf. t liefst wil ik een specificatie van zijn mobiele rekening hebben! hij heeft dat nr (wat niet in zijn lijst stond trouwens ) gelijk gebeld en gevraagd joh wie ben je ?is dit wel voro mij bedoeld etc.dit was niet zo...maar mijn denkwijze in mijn hoofd is dan gelijk weer...ja ja ze hebben natuurlijk afgesproken: als mijn vriendin er achter komt doen we net of we elkaar neit kennen etc.dit voorval blijft ik mijn hoofd spoken. me vriend heeft al 100x gezegt dat er niks is....en normaal smst hij me voor het slapen gaan , en dat doet ie ook 2 dagen niet meer. pffff als ik het zo lees lijk ik wel een puber...maar ben toch al 25 jaar. kan het niet uitstaan...wil zo graag de waarheid weten. het lijkt wel of ik elke keer bij hem probeer achter te komen dat ik gelijk heb...dat hij vreemd gaat! terwijl hij misschien toch echt de waarheid spreekt en als ik naar de feiten kijk, de liefde spat eraf tussen ons, de verrassingen die hij regeleld, de lieve smsjes en liefdesverklaringen.....maqar toch mijn twijfels in mijn hoofd....maken met zo bang! what to do? met iemand gaan praten over mijn onzekerheden?

Mijn partner is een poosje geleden koffie aan het drinken gweest bij een ex college.
Ik had al een poosje het vermoeden dat hij haar wel een heel warm hart toedroeg, maar nu ik er perongeluk achter ben gekomen dat hij bij haar thuis is geweest is mijn vertouwen flink gezakt. natuurlijk was het puur platonisch was zijn reactie....TJA..Wat moet ik doen?

Beste Lisa, (na.v: Hallo. Ik heb sinds een maand een vriend. ....)

Over Jaloersheid gesproken, - al zal jij je vriend 100% vertrouwen, jaloers zijn zit bij elk mens
ingebakken, voor de een is het iets meer of minder dan de ander - daar kan je gewoon niet veel aan doen, dan leren mee om te gaan. ***
Over de buitenkant of uiterlijkheden gesproken; - stel je hebt na deze relatie een andere vriend, dan zal je opnieuw
met dat probleem blijven zitten. M.a.w het probleem zit in het 1e instantie gewoon bij jezelf en niet bij hem.
Veel partners met de nadruk op VEEL hebben daar gewoon last van - dat zij bang zijn hun partner te verliezen
kwijt raken of wat heet meer.... , omdat zij andere meisjes of jongens knapper vinden dan hun eigen partner.
Het is heel normaal, jij ziet toch ook knappere jongens of mannen dan je eigen partner, (bij op TV) daar is toch niks mis mee.kortom; het heeft dus niet te maken of jij je partner 100% vertrouwd, maar je jezelf veelste weining aan (100%) zelfvertrouwen.Tip,... houdt het maar op de innerlijk rust en mooie momenten binnen de voortgang van jullie relatie.
mvg De liefde

Beste Smart, (nav, Hallo,, ik heb al bijna jaar een vriend.... )

Om een beging te maken en er achter te komen of er inderdaad iets is tussen jou vriende en jou vriendin
is een goed gesprek voeren tussen jullie drie. Jou inzet in dit gesprek dat je zekerheid wilt hebben
en hierbij in allee eerlijk en openheid gewoon ermee zit met deze gedachte en gevoelens.
Je mag van hun verwachten dat zij ook eerlijk en open zijn naar jou toe, daar heb je als vriendin recht
op. Mocht het zo zijn dat er werkelijk iets tussen hun twee is, dan zal het misschien hard aan komen
maar dan heb je ook de zekerheid en niet met baal gevoelens of wat heet meer met twijfels-gevoelens
te gaan rond lopen. Vertrouw op je eigen denken en handelingen door zelf met dit initiatief opnieuw
aan de orde te brengen. Zekerheid is altijd beter dan tussen de Wal en schip te blijven dobberen.

mvg De Liefde,

Beste Denise, ( Nav; Ik heb 2,5 jaar \\\'n relatie.... )

Om het vertrouwen naar hem terug te krijgen, zal je eerst terug moeten gaan naar de basis met
de vraag waarom ga jij een relatie met je vriend aan. Om je een klein beetje helpen is het volgende;
* begin bij jezelf om meer zelfvertrouwen te krijgen in jou manier van denken en contact maken naar anderen.
Dit kan je doen door o.a. Niet met suggestieve gedachten rond te lopen ( of dwalen) dat in werkelijkheid
niet zo hoeft te zijn bijv; Ik ben bang dat..... hij ...enz.!!! Dit zijn gedachtes of denkpatronen die bij
elk mens weleens of vaker voor komt, maar het breng i.c jou voorbeelden nog meer in onzekerheid en andere
vormen van angst. Sterker nog je weet het zo goed te bedenken en heidoor de buiten wereld uitsluit. Alleen
jou gedahtes telt en anderen niet.
Je jou kunnen zeggen: het is eigenlijk een eigenwijze meisje die niet naar anderen (jou vriend bijv.) wilt
luisteren en alleen naar haarzelf.

M.a.w , Het is niet alleen van weten dat je zo bent maar vooral (leren te ) accepteren en het besef dat het
inderdaad in je zit en dat de realiteit anders is dan wat jezelf steeds maar suggestief beweert.
Wat helemaal niet gezegd mag worden dat je deze gedachtes niet mag hebben, integendeel zelf.
Het punt en kern van jou probleem is de negatieve suggesties zelf en in de hand wilt houden. ***

Pak het anders aan: denk (eigenwijs) posetief en handel in de richting van postief gerichte acties.
bijv.door; met gezonde en goede moed belangstelling tonen als je vriend (zonder jou ) ergens naar toe gaat
en terug komt; of als hij met anderen bijv vrouwen een praatje maakt enz.... , zonder hierin een
negatief vervolg - vragenlijst te maken of te Negatieve-suggestieve opmerkingen te maken.
Werk op deze manier aan je postieve instelling en belangstelling naar anderen en je zal merken
dat het een stuk beter gaat naar de omgeving ( o.a. met je vriend).
mvg De liefde,

Ik heb 2,5 jaar \'n relatie.
Alleen ons grote struikelblok in de relatie is..
Ik vetrouw mijn partner totaal niet.
In het begin van onze relatie zijn er verschillende dingen gebeurd waar ik nog altijd geen zekerheid van heb gekregen of het zijn schuld was of niet, waardoor ik ontzettend wantrouwend ben geworden en ik kan dit niet loslaten.

Hij heeft zowiezo al van die flierefluiterige types in zijn vriendenkring e ben gewoon bang elke keer als hij met hun weg gaat dat ze hem in hetzelfde schuitje trekken en dat hij mij zal verlaten..

Ik heb het hier al ontzettend vaak met hem over gehad en hij heeft zelf al enkele keren op het punt gestaan de reltie te verbreke omdat hij er niet meer mee overweg kan..

Ik weet dat het probleem bij mij ligt, maar ik weet niet meer wat ik kan doen.

Ik zou niet meer weten wat ik zonde hem zou moeten, he klinkt ontzettend wanhopig maar dat ben ik dus ook!!!

Ik wil mijn vertrouwen in hem terug maar hoe??

Kan mij iemand advies geven met dit probleem aub? :(

voor twee maanden geleden nog voor 100%
nu niet meer
heb het gevoel dat ik belazert ben
gaf eind april aan niet meer verder te willen zijn liefde was over
maar nu vermoet dat hij iets met zijn schoonzus heeft hij zegt dat hij het een leuke meid vind en alleen al s een schoonzus ziet en geen gevoelens voor haar heeft
zij heeft die namelik wel geuit eigenlijk pas toen zij hoorde dat het met ons niet goed ging
als ik over haar wil praate dan ben ik een zeur en zie dingen die er niet zijn
gisteren belde haar dochter op om te vragen of hij naar de stad kwam om een terrasje te pikken ,ze was er zelf ook
terwijl ze wist dat ik ook thuis was
ik voel me verraden en de man die ik voor wel 200%vertouwde kan ik nu alleen maar wantrouwen zo erg dat ik dingen conroleer die ik eerst voor normaal had gehouden maar nu in een ander daglicht zie

Hallo,, ik heb al bijna jaar een vriend. Maar nu gaat hij heel veel om met een vriendin van mij waarvan ik weet dat zij hem wel ziet zitten. Ik baal hier ontzettend van en ondanks dat ze allebei zeggen dat het niks is,, vertrouw ik het toch niet helemaal. Wat moet ik doen?

Hallo.
Ik heb sinds een maand een vriend. Maar ik kan hem niet vertrouwen. Ik ken hem natuurlijk ook nog niet zo goed. Ik ben zo jaloers. Ik denk altijd dat hij een ander meisje aantrekkelijker vind. Alsof meiden op tv en half naakt een hogere rang hebben dan een \'normaal\'meisje. Ik heb niets te klagen, maar ik ga ook niet half naakt over straat lopen om me aantrekkelijk te voelen voor hem. Ik zit hier best wel mee. Ik wil hem wel vertrouwen, maar ik ben bang dat hij andere meiden qua uiterlijk mooier vind. Ik wil gewoon het mooiste meisje voor hem zijn. Niet alleen maar mijn innerlijk. Ik vind het belangrijk dat hij mij sexy vind en aantrekkelijk en verleidelijk. Zelfs een kleine reactie op een profiel van hem van een ander meisje wordt ik al misselijk van.

Heeft iemand tips voor me waardoor ik dit soort rare gedachten niet meer krijg of in ieder geval wat minder?

Thanks alvast.

hallo k heb nu bijna 6 jaar een relatie met mijn vriend,in 2007 is het mis gegaan toen heeft hij dingen gedaan die niet kunnen, maar nu komen steeds meer mensen met het verhaal dat die dingen doet via de webcam en nu is mijn vraag aan jullie kan k ergens een leugendedector test laten doen voor weinig geld

een hopeloze steenbok

Mijn vriend gaat elke vrijdag graag es weg met zijn vrienden, zonder mij erbij
Mijn vraag is: moet ik vrees hebben dat hij iemand anders zal leren kennen als hij zonder mij weg is?

Beste dames en heren,
Tegenwoordig kun je voor weinig je partner laten traceren. Je kunt zelf een GPS tracker aanschaffen of u zoekt gewoon iemand die uw partner observeert als hij niet thuis is. Kijk maar eens op marktplaats, daar zijn verschillende aanbieders te vinden.

ik heb al 2 jaar een relatie in het begin vertrouwelijk ik me vriend bijna blindeloos. totdat ik daarna er achter kwam dat hij me 1 keer heb bedrogen. Ik had na lange ruzie besloten om toch bij hem te blijven want hij had echt berouw getoond. ookal doet hij erg zijn best om zichzelf tegen over mij te bewijzen dat hij niet meer zo iets zou doen. en dat hij 100% voor onze relatie gaat.ik wil hem ook echt weer vertrouwen maar het lukt me gewoon niet.soms heb ik zelf het idee dat ik het hem niet helemaal heb vergeven.er gaan soms dagen voorbij dat ik er niet aan denk, en dan gebeurt er iets of we hebben een discussie en dan komt dat gelijk weer bij mij naar boven.ik wil het zo graag achter me laten maar het lukt me gewoon echt niet. kan iemand me advies geven op deze dilemma. want ik wil hem niet kwijt

Ik kan mannen niet meer vertrouwen..
ik heb zelf een vriend nu twee en eenhalf jaar. Lang heb ik hem gecontroleert en er kwam niets uit dat gaf mij een gevoel van vertrouwen. Nu had ikmet een vriendin een hyves profiel aangemaakt en naar mijn vriend dingen gestuurd nu reageeerde hij gelijk. Dit doet zoveel pijn. het is niet wat hij [nog] zegt, maar dat hij zowiezo al reageert. Zoiets zet me gelijk aan het denken en dat ik het misschien wil beindigen etc.
pff leven is soms zo hard!

sorry nee ik niet want ik heb te veel gezien en mee gemaakt ik heb ook een vermoeden dat zij mij ooit heeft bedrogen..maar ik hou nog altijd heel veel van haar want ik vermoed ook iets

ik vertrouwde mijn man voor 1oo% maar zondag biechtte hij op dat hij emaild en sms met een vrouwlijke collega, hij heeft geen sex gehad of gezoend het waren puur geile mails waar hij op kickte, totdat zij zei dat ze verliefd was toen besefte hij dat hij te ver was gegaan en heeft hij mij alles verteld, hij had een geheime account aangemaakt en mailde op het werk en snachts als ik lag te slapen. Hij is nooit van plan geweest bij ons weg te gaan dat staat ook in de mails ik heb ze allemaal gelezen....in elke mail staat dat hij zielsveel van zijn gezin houdt en dat het nooit iets kan worden tussen hun en dat ze op zoek moet gaan naar een man die vrijgezel is, het waren maar een paar mails en hij kon het niet langer voor zich houden zo erg vond hij het wat hij gedaan had, ik ben hier erg verdrietig over, hij wist dat ik niet wilde dat hij sowieso emailde met een vrouw en deed dat toch en ook nog eens geile praat en dat terwijl ik 6 maanden zwanger ben!!!!!!!ik ben voorgelogen en voor mijn gevoel bedrogen, ik dacht werkelijk dat hij zoiets nooit zou doen, hij wist dat mijn ex vreemdgegaan was en dat mij dat veel verdriet gedaan had toch doet hij ook dingen achter mijn rug om. voor iemand anders klinkt het misschien niet zo erg maar voor mijn gevoel vind ik het verschrikkelijk omdat ik hem zo vertrouwde. we hebben heel veel ruzie gehad en ik stond op het punt hem het huis uit te gooien maar hij heeft spijt en wil ons niet kwijt. die collega heeft niets meer van zich laten horen nadat mijn man haar een laatste mail heeft gestuurd waarin hij schrijft dat ik alles weet en ik hoorde dat ze er een gewoonte van maakt om met mannelijke collegas te mailen. mijn heerlijke zwangerschapsgevoel is nu weg en ik wantrouw hem, zou het nog weer goed komen?

na een relatie van 5 jaar had mijn vriend ineens tijd voor zichzelf nodig! bleek dat hij gevoelens had voor een ander! ze hebben niks gedaan (kunnen doen) omdat ik het te weten ben gekomen. ik heb hem voor de keuze gezet! ofwel ik ofwel zij! hij koos voor mij en negeert die andere nu compleet. maar mijn argwaan blijft. hij is verandert en dat valt me op! nu zit ik met de twijfels! blijven of weggaan! ik zie hem nog ontzettend graag maar ik blijf niet wachten kan iemand me helpen?

!!! hou er aub rekening dat alle mensen anders zijn en sommige mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Dus zeggen: \'hou jezelf niet voor de gek!!\' kan het verpesten voor de mensen die een partner hebben die echt wil veranderen en een FOUT heeft gemaakt. Iedereen moet het op zijn eigen situatie beoordelen of de partner het vertrouwen nog waard is. Alle mensen over een kam scheren is een beetje kort door de bocht.. en zo wordt niemand ooit gelukkig.

lieve mensen!
als je een relatie hebt moet je je partner 100% vertrouwen. Een beetje gezonde argwaan is nooit slecht, maar zolang het niet nodig is, moet je positief blijven. Je zorgen maken heeft geen zin en is het minst effectieve wat je je kan bedenken.
Als je je partner niet vertrouwt, heb je daar waarschijnlijk een goede reden voor en wordt het hoog tijd er over te praten / de relatie te beeindigen.
Een relatie met wantrouwen heeft geen zin, zolang je niet er van overtuigd bent dat het vertrouwen weer opgebouwd kan worden.
Ik heb ook heel veel shit gehad met mijn huidige vriend, maar we hebben een nieuwe start gemaakt. Ik ben nog nooit zo fijn en goed door iemand behandeld.. hij is echt veranderd.
Ik schrijf dit bericht omdat ik hoop dat sommige mensen, ondakns \'het verleden\',net als ik, positief kunnen blijven denken. Als je open staat voor positieve dingen kunnen ze ook gebeuren (of het nou met je huidige partner is, of een nieuwe).

he he ik heb een vraagje ik ben nub 1 jaar getrouwd en heb mijn man betrapd op kussen met een ander toen ik hem daar op aansprak hield hij vol dat hij dat niet had gedaan die vrouw met wie hij dat deed ken ik ook heel goed elke x als ze hier komt vraagt ze naar mijn man als ik dan dat tegen mijn man zeg loopt hij rood aan en zegt ik weet het niet en als ik zeg ik wil haar hier niet hebben in huis zegt tie heel rood is goed lieverd is goed lieverd met andere woorden ...... wat moet ik nou ik ben mij vertrouwn kwijt maar ben nu ook 6 maand zwanger van ons 2de kind wie kan mij helpen gr monja

ik vertrouw mijn partner voor nog geen 1000%!We zijn hierdoor al uitelkaar geweest voor zo\'n 2 jaar.Omdat ik hem in het verleden niet vertrouwde ben ik daarvan uit ook met andere jongens gaan auwehoeren/zoenen. Toen we elkaar weer tegen kwamen was het net zoals vroeger, 2 magneten...maar dat vertrouwen is beschadigd. Ik was degene die dacht zich 100% in te willen zetten om deze relatie te laten werken, nu een jaar verder is hij met een ander naar bed geweest, heeft contact met andere vrouwen, ben ik zwanger, hij kan niet met geld omgaan dus financieel staan we er niet goed voor, maar hij zal daar ook niet aan werken, al zegt hij dat (ga je weer met je vertrouwen) Zelfs als ik lig te slapen heb ik hem wel eens betrapt op smsjes - mailtjes naar andere vrouwen.... Nu zou je zeggen dat het makkelijk was om bij zo\'n persoon weg te gaan..maarja..ik ben zwanger!!

hou jezelf niet voor de gek kapot vertrouwen komt nooit meer terug!!!!!!! Spreek uit ervaring na 13 jaar man vreemd gegaan bij hem gebleven nu 5 jaar verder doet nog net zoveel pijn en vertrouw hem helemaal NIET. Dus als je de mogelijkheden hebt en jezelf kunt redden kies voor jezelf meer mannen/vrouwen dan kerken.

ik kan mij partner niet meer vetrouwen.hij heeft kort geleden een ander gezoent en blijft ermee in contact vroeger ging hij nooit uit nu elk weekend .ik voel mij zo stom het is zo toch duidelijk dat hij mij bedriegt en toch blijf ik bij hem.ik hoef alleen maar weer van hem te horen van ik hou van je en ik trap er weer in.als hij van mij zou houden zou hij met haar het contact breken.ik word gek van de gedachtens die door mij hoofd gaan als hij uit is zal hij weer met iemand anders gaan zoenen of nu nog erger zou hij het bed met iemand gaan delen mij wantrouwen is nu zo erg en drijft ons steeds meeruit elkaar ik weet het niet meer.ik hou van hem maar is dat genoeg.

Beste patrick, ik heb heel je verhaal gelezen. Ik snap hoe jij je moet voelen: wanhopig, verdrietig, bedrogen. Maar anderzijds: verlangen naar haar, vergeving voor haar, liefde tot haar. Ik heb ook iets meegemaakt, wat, ga ik niet helemaal uitleggen op zo een site. Ik ben in elk geval ook bedrogen, maar alles is later wel uitgekomen. Enerzijds denk ik van: wat ben jij een ... om me zo min te behandelen en me aan de kant te zetten en me zo te bedriegen. Anderzijs voel ik ook nog ontzettend veel liefde voor hem, en zou ik hem zo graag weer terug hebben! Maar hij moet eerst berouw krijgen, tot zichzelf komen, inzien wat hij me aangedaan heeft.. En dan kunnen we weer verder praten. Maar ik ben natuurlijk nog geen beest hè.. Hoe moeilijk het ook is zonder hem te leven. Je moet ergens ook nuchter denken bij jezelf: is ze mij nog wel waard?? Want als je jezelf keer op keer laat bedriegen, laat je jezelf ook steeds met een kluitje in het riet sturen. PRAAT met je vriendin, spreek zaken af met haar, en gaat het na verloop van tijd NOG niet, verbreek dan je relatie. Je kunt toch niet zo met jezelf te koop blijven lopen? Wees hard voor haar, (HOE moeilijk het ook is!!) laat ze merken dat je een echte vent bent, en laat ze je grenzen goed merken. Je zegt wat je van haar verwacht, wat je NIET van haar verwacht, enzovoorts.. Wees duidelijk! Ik hoop je zo een goed advies gegeven te hebben. Anders kun je weer reageren. Nogmaals: ik spreek uit ervaring.

hallo beste mensen,

ik zit nu bijna een half jaar met hetzelfde probleem. ik vertrouwde mijn vriendin TE erg. alles wat ze vroeg waar ze heen wou met wie of wat het maakte allemaal nix uit ik vond het prima omdat ze enigszins elke keer zij \"hoeveel ze van me houd\". na 1,3 jaar ben ik achter iets heel raars gekomen ik keek in haar inbox van haar mobiel en zag tot mijn grootste verbazing superveel smsjes van een andere jongen (ik bedoel geen gewone smsjes natuurlijk) dus ik dacht onzin kan het niet zijn daar zijn het teveel smsjes voor dus toen ik bij laatste oproepen keek stond hij er weer een paar keer in en niet op een normaal tijdstip. (die jonge leerde ze kennen toen wij samen naar een voetbalwedstrijd gingen zij zag die graag en ik geef er eigenlijk niet veel om maar ging gewoon mee voor haar toen die jonge aankwam lopen en mij gedag zij omdat het een bekende was stond zij direct naast hem en ik heb haar de hele wedstrijd niet meer gezien vandaar dus de onbezorgdheid. toen ik haar hierop aansprak reageerde ze nogal beledigd want \"zij zou dat nooit doen\" dus toen ik met de fijte op tafelkwam van die smsjes en late telefoongesprekjes bleef ze ondanks was volhouden. wat volgde was een ruzie die we één week als stel hebben volgehouden en 2,2 maanden zonder elkaar. na die 2.5 maanden kwam ze met de waarheid op tafel en ze zag in dat ze gewoon helemaal fout was en zich mee had laten slepen dus daarbij verder ook geen discussie meer over gehad totdat ik bij haar op de bank zat en zij nogal met een hele grote smile veel smsjes kreeg en verstuurde en toen ik vroeg wie het was was het haar beste vriendin (zij ze dan) toen zij wat te drinke ging hale en de mobiel op de bank neergooide zag ik mijn kans weer die jonge en het werd steeds erger (wat ze zocht in een jonge, karaktereigenschappen allemaal dingen die goed helpen bij versieren. toen ik ff verder heb gezocht en gevraagd bleek die jongen ook een vriendin te hebben en die vriendin kapte alle contact binnen 1 week tijd af omdat die jongen zich zelf had veraden bij zin vriendin. toen keeg ik weer een compeet verhaal verteld waar niet veel van klopte maar oke ik hield van haar ze zal haar lesje geleerd hebben. DUS NIET! na rare msn gesprekken en snel wegklikken als ik in de buurt kwam viel me op dat toen ze een smsje kreeg van een jongen waarvan ze al jare nix had gehoord ze niet raar opkeek toen er in stond dat hij haar leuk vond. zij zou trug hebben gestuurd dat ze al een vriend had en daar ook bij zou blijven tot de dood ons schijd. één dag later loopt die gozer over straat ik zag geen mens zo druk en mistig was het maar zij zag die gast en voor ik met mijn oge kon knippere hing ze om zijn nek. werd weer flinke ruzie dus. daarna hebbe wij eens even heel goed aan tafel gezeten om alles wat wel en niet kan even voor de duidelijkheid door te spreken er werd beloofd geen andere meer geen rare smsjes late telefoongesprekken of wat dan ook. daarbij zij mijn vertrouwen in haar dat ik mischien niet zovaak \"JA\" moest zeggen op alles wat ze wou doen etc. anderhalve maand later beld ze me helemaal blij op met de boodschap: ik ga naar chersonissos sgat leuk he? dus ik had mijn twijfels en over die landen en streken wist ik meer dan genoeg toen ze me vertelde dat ze met 2 vriendinnen en haar oom zou gaan had ik met veel tegenzin en argwaan gezegd dat ze kon gaan maar als er iets was gebeurd of bijna was gebeurd ze mij meteen zou bellen. ik kreeg de hele week fijn om het half uur zeker een sms hoe het was en dat ze zich goed amuseerde. de laatste 2 dagen dus bijna de laatste nacht was in zicht en ik had de hele dag (donderdag) geen sms gehad of ook maar iets gehoord. totdat ik savonds tegen half 8 gebeld werd ze was helemaal overstuur omdat haar vriendinnen opeens niet meer zo aardig deden toen ik vroeg waarom wist ze niet zo 1.2.3 een goede reden op te noemen maar goed (wat ik me moeilijk kon voorstellen was dat ze ruzie had met die vriendinnen ik kende die ook redelijk goed) dus verder allen wat getroost en wachte tot ze thuis kwam. toen ze thuiskwam en ik haar eerst even flink had geknuffelt etc dacht ik toch dat het mischien verstandig was om te vragen of er niets was gebeurd. ze keek me recht in mijn ogen aan en zij: \"nee sjat er is echt nix gebeurd\" ik zag aan haar gezicht dat er wel iets niet helemaal 100% was maar oke ik was blij der te zien. het contact vervaagde met die 2 vriendinnen door de ruzie die ze hadden toen ik per toeval een van de 2 in de stad tegen het lijf liep was haar eerste vraag: gaat het wel met je na wat er allemaal is gebeurd? dus k vroeg wat is er gebeurd dan? en toen kreeg ik een verhaal te horen waar ik nooit aan had kunnen denken. ze had daar aangepapt met een jongen en die 2 vriendinnen zouden haar op de vingers hebben getikt en gezegt dat ze het mij meteen moest vertellen waar ze mee bezig was en dat ze die onzin moest laten dus zij die ene jongen weer gewoon gesmst en toen gezegd dat ik overal van af wist. (dit alles kreeg ik een half jaar na die vakantie te horen!) ik wist dus niet meer dan smse en dat ze even gepraat hadden
meer zij mijn vriendin er ook nooit over ze keek weg begon te huilen een toestand dus elke keer maar weer. alleen begon die toestand aan mijn geweten te vreten ik moest weten wat er gebeurd was en of ze in alles wat er was gebeurd in die mooie 2.5 jaar samen ook echt zo was als zij verteld had. ik heb tot nu toe nog niet de echte waarheid gehoord over die vakantie en over alles wat er in het verleden is gebeurd. helaas merk ik dat ik haar alles toevertrouw wat op het gebied komt van beliegen en bedriegen en dat dit voor veel ruzie zorgd. ik lig completen weken achterelkaar wakker omdat ik gewoon niet weet en waarschijnlijk ook nooit kom te weten wat er is gebeurd. dus na wat zoeken en rondkijken heb ik via via de hyves dus de naam van die jongen waarmee het zou zijn gebeurd eerst dacht ik ik maak hem dood als er iets gebeurd is maar naderhand toen ik ff rustig had nagedacht was als er werkelijk iets is gebeurd wat niet hoord mijn vriendin de fout maakte en niet die jongen. na nog wat langer wachte en zoeken en vragen zou die jongen bij haar in bed hebben geslapen en toen die de volgende morgen begreep dat ze een vriend had haar flink zou hebben uitgescholden en weg zijn gegaan (terecht ook eigenlijk!) maar die jongen heb ik gebeld ge e-mailt gesmst bijna elke manier alleen om op een normaal niveau even te bellen en te vertellen wat er is gebeurd toen zonder verdere verweiten aan hem. dat gebeurd dus duidenlijk niet en toen ik op zijn hyves keek stond bij de vakantie chersonissos raar genoeg 2 hartjes met de voorletter van mijn vriendin. nu heeft ze me al om precies te zijn 28 \"versies\" verteld wat er gebeurd zou zijn, ze kijkt me 28 keer recht in men oge aan en zegt dat ze niet liegt. alleen na al dit gedoe en zovaak een steeds iets ander verhaal te hebben gehoord heb ik haar fout ontdekt zij heeft mij nooit verteld waarom die jonge haar uit had gescholde de morgen na de betreffende avond/nacht ze zegt steeds: ik zou het echt niet weten. nu inmidels 2 maanden later heb ik de handoek in de ring gegooid en me bijna neergelegd bij hetgene wat er is gebeurd wat ik nooit zal weten. nu loop ik met een gevoel rond wat ik niet uit kan leggen, ik hou sperveel van haar en ze betekend alles voor me zonder haar was ik helemaal nergens maar zolang zij mij de waarheid niet verteld heb ik er ook niet veel baat meer bij hoe krijg ik de waarheid uit haar als ik die weet kan mijn gevoel ook verder ik weet gewoonweg niet meer of deze relatie nog zin heeft terwijl ik gewoon geen dag zonder haar kan.

PLEASE HELP ME!!

Ik vertrouw mijn partner niet meer. Vroeger vertrouwde ik hem voor de volle 100% maar sinds ik in zijn mails berichten zag die hij stuurde naar collega's is mijn vertrouwen weg. Het gaat dan maar om zogezegde "doorzend mailtjes" zegt ie. Maar als er staat "I miss you" dat is geen doorzend mailtje meer. Nee, mijn vertrouwen is weg en ook al wil hij van alles doen om te overtuigen dat ie 100% te vertrouwen is toch lukt het me niet meer.

eerst even deze vraag: vertrouw je jezelf voor 100%? meestal NEE, dus...vertrouw je je partner is al helemaal niet meer aan de orde! Kijk eerst naar jezelf beste mensen!!!

ik heb een relatie van 2,5 jaar mijn vriend heeft me vaak bedrogen 2 waar ik zeker van weet de andere zijn vermoedens we hebben een kindje samen en ik ben nu weer 8 weken zwanger ik heb hem elke keer vergeven en ben toch met hem, verder gegaan nu is het een tydje uitgeweest en in die tyd heb ik mijn nummer aan een jongen gegeven er is verder niks gebeurd hij wilde me een keer bellen en ik vond dat goed geen kuss geen niks maar de jongen schreef me elke keer vieze sms dus ik heb geen bericht aan hem daarop gegegevn toen was mijn ex bij me en ik kreeg een sms en daarin stond ok ik zal je met rust laten ik vond het fijn om naar je te kijekn terwijl je danste en nu denkt mijn ex dat ik iets met die jongen doe hij wil nu ook de relatie voorgoed verbreken met mij maar ik hou van hem en wil niet dat onze kids zonder vader opgroeien hij is niet helemaal zeker maar heeft vermoedens moet ik hem opgeven en verder gaan weet je hoe moeilijk dat is als je zoveel van iemand hou ik heb hem nooit bedrogen en altyd in hem geloofd ook al heeft hij me bedrogen moet ik hem met rust laten en niet meer bellen in de hoop dat hij nog terug komt ik ben ten einde raad ik wil geen stress is niet goed voor mijn baby aub wie kan mij helpen gr van een onzekere moeder

Ik vertrouw mijn man niet meer. Hij is een keer vreemd gegaan en ik heb toen besloten om bij hem te blijven en ik dacht dat het vertrouwen grotendeels wel terug zou komen. Maar helaas is dat nu 3 jaar later nog steeds niet het geval. Dat is een heel naar gevoel!!!

jah ik vertrouw me partner niet,ik heb het gevoel dat ie vreemd gaat,maar er word telkens tegen mij gezegt,dat ie bezig is met zijn huis! dat probeer ik best te geloven,maar het komt niet binnen,ik zit heel erg dwars,,ik weet niet meer wat ik kan doen.ik wil dat ik hem kan vertrouwen,en hij mij ook...ik heb het gevoel dat hij vreemd gaat,en daardoor voel ik me steeds kut , of als hij zijn tel niet op kan nemen , dan wordt het steeds erger bij mij...ik wil hem echt kunnen vertrouwen,ik ben als de gek verliefd op hem.maar hij niet denk ik , omdat hij denkt dat ik vreemd ga !! kunt u me daarbij helpen?

hartelijk dank voor uw begrip (K)

Het vertrouwen in een relatie kan heel moeilijkzijn. Heb zelf nu weer een realtie, maar door het verleden ben ik wel gevormd om weer te leren vertrouwen. Ik kan dat dus ook niet meer. Ook, omdat ik er achter ben gekomen, dat mijn partner toch niet alles tegen mij verteld. Ook hij heeft een hecte band met een andere vrouw, die, zoals hij zelf zegt een zeer goede vriendschap is en meer niet. Maar ik heb (helaas) emails gelezen en de woorden zijn zoals je schrijft naar iemand waar je verliefd op ben, een relatie mee hebt, van houd. In mijnogen kan je niet lieverd schrijven, over iedere dag missen praten, over uiterlijk, gevoelens en ga zo maar door, zoals je dat met je eigen partner alleen zou moeten doen. Misschien benik daar bekrompen in, maar het doet me zo'n ontzettende pijn. Ik wil hem niet kwijt, hij zegt alleen van mij en mijn kinderen te houden, we hebben een eigen bedrijf samen, ik weet het allemaal. Maar het doet zo'n pijn, te weten dat hij ook gevoelens heeft die diep zitten voor iemand anders die hij mist, en die niet voor mij zijn...Als ik hem ermee confronteer, kan ik niet vertellen hoe ik het weet. Maar mijn gevoelens zitten heel hoog en ik lijk te knappen op het stuk vertrouwen. De pijn en het verdriet is het ergste, dat je met niemand kan en durft te delen..

heb een vriend van 52 en ben er zelf 37 hy is echt heel lief en goed voor mij en me kinders ik zou hem niet kwijt willen hou er heel veel van meen ik echt

Ik zie het niet meer zitten. Ik vertrouw mijn partner niet. Dat komt omdat ik zowieso al geen vertrouwen in mannen had i.v.m. eerdere relaties maar ook omdat hij bepaalde dingen voor mij heeft verzwegen. Hij is dan wel niet met iemand naar bed geweest maar heeft wel in de eerste maanden van onze relatie nog contact met zijn ex gehad terwijl ik dat niet wist. In mijn hoofd is hij dus niet meer te vertrouwen. Hij heeft wel toegegeven dat hij fout was maar voor mij is dat niet genoeg om mijn beeld van hem te veranderen. Hij heeft bewezen dat hij kan liegen over belangrijke zaken dus waarom zou hij dat niet weer doen? Ik weet dat het onredelijk is maar het lukt me niet om het anders te zien. Verder is mijn partner iemand die gelooft in vriendschappen met andere vrouwen terwijl ik vind dat alles wat dat met zich meebrengt voor mij niet aanvaardbaar is. Ze moeten op hem kunnen bouwen in de vriendschap op alle fronten en ik vind dat niet reeel en niet eerlijk naar mij toe daar hij dat voor mij ook niet doet. Daarmee stelt hij mij dus onder die goede vriendinnen. Zeker als er dingen achter mij rug worden gedaan. Ik denk dat de het grootste probleem is dat wij hele andere opvattingen hebben over een boel dingen. Hele andere doelen in het leven hebben. We hebben ons laten leiden door verliefdheid en zien nu dat we eigenlijk helemaal niet bij elkaar passen! Maar we zijn getrouwd heel snel, zelfs in de kerk. Dus dat houdt ook in dat we ons naar GOD schuldig voelen en dat laten meewegen en in het dan maar uithouden en proberen. Het is voor ons geen optie om te scheiden maar we denken dr wel stiekem aan. Dat weten we vooral als we weer eens ruzie hebben en het dan naar mekaar roepen dat we beter niet hadden moeten trouwen. Fijn, maar we zijn wel getrouwd, dus wat nu? Ben wanhopig.

Ik heb pas een korte relatie beeindigd omdat ik er achter kwam dat een aantal (voor mij belangrijke dingen) niet waar waren. Heb de laatste jaren geen goede ervaringen gehad met mannen. Ik ben denk ik te goed van vertrouwen maar moet ik bij alles wat iemand zeg nadenken is het wel waar wat die persoon zegt, moet ik dit wat hij zegt allemaal gaan checken als dat mogelijk is. Dan heb je toch geen leven meer. Ik weet ook niet hoe ik hier mee om moet gaan eigenlijk. Hoe kan ik een toekomstige vriend vertrouwen en zeker weten dat hij niet liegt. Ik ben diep gekwetst door die man. Hoe kan ik dit voorkomen? Iemand een tip?

Door dat ik mijn vriend niet vertrouw, staan we op het punt om uit elkaar te gaan. Hij kan namelijk niet begrijpen dat ik hem elke keer niet vertouw. Dit komt voornamelijk ook door mijn opvoeding. Ik heb namelijk zelf een vader die een aantal keren is vreemd gegaan. Ik probeer onze relatie echt te redden door elke keer te zeggen dat ik hem wel vertrouw, terwijl dit niet zo is. Wie kan mij hierbij helpen?

Ik denk dat met name de jonge mensen met korte relaties het met dit standpunt eens zijn. Je kunt iemand nooit 100 % vertrouwen. Zelf ben ik al ruim 5 jaar samen met mijn partner en ondanks al het vertrouwen ben ik wereldwijs genoeg om te weten dat het onmogelijk is om iemands doen en laten langs de lat te leggen. Je kunt versteld staan van je eigen daden en je partner is ook een persoon met gedachten waar alleen hij/zij bij kan.

Hier kan ik geen ja en nee op zeggen. Mijn vorige vriend is een paar keer vreemdgegaan. Daar kwam ik pas later achter. Nu heb ik al een paar jaar een nieuwe vriend. Ik kan me niet voorstellen dat hij ooit vreemd zou gaan, maar ik moet mezelf continu opleggen geen argwaan te krijgen. Daarbij komt nog dat ik door mijn verleden mensen in het algemeen al moeilijk vertrouw. Ik doe dus mijn best om hem te vertrouwen, maar of dat ooit zonder al te veel moeite lukt, weet ik niet.

Hoe kun je iemand nu voor 100 % vertrouwen? Wat een idiote vraag! Dat weet je nooit en als je daarvoor zorgen moet gaan maken heb je toch geen leven? De vraag zou eerder moeten zijn of je jezelf vertrouwt! Daar kunnen de meeste mensen geen eens antwoord op geven. Het leven loopt soms zo heel anders dan je gedacht had en doe je wel eens dingen waarvan je dacht dat je ze nooit zou doen. Dat geldt voor iedereen, dus ook voor degenen waarvan je houdt. Dus als je partner als eens iets doet waarin je teleurgesteld wordt dan is dat jammer, maar zul je het gewoon moeten accepteren. Want acceptatie en vergeving zijn sleutelwoorden in de liefde.

Ik vertrouw mijn partner voor 100%. Als er geen vertrouwen tussen ons zou zijn en als wij geen vertrouwen in elkaar zouden hebben zouden we net zo goed geen relatie hoeven te hebben.
Ik hou van hem en hij houdt van mij, anders ben en blijf ik niet bij hem en anders is en blijft hij ook niet bij mij.
Op het moment dat hij het vertrouwen zou schaden weet hij dat hij mij direct kwijt is en dat geldt voor mij.
Ik wil hem niet kwijt en hij mij ook niet. Hij mag doen wat hij wil, maar zodra hij vreemdgaat betaalt hij de hoogste prijs die er is en ditzelfde geldt voor mij.
Vertrouwen is iets dat iedereen van mij krijgt, maar verpest je het, dan hoef ik je niet meer te zien. Dit geldt ook voor mijn partner.

Vertrouwen hebben in je partner is het moeilijkste wat er is volgens mij. Niet alleen omdat je heel wat van je partner vraagt maar ook omdat je jezelf met een groot vraagteken opzadelt. Je zult namelijk nooit het harde bewijs hebben. Mensen gaan nou eenmaal vreemd en dat is heel erg voor de gedupeerde partner. Ik denk alleen niet dat iedere vreemdganger met opzet de ander bedriegt, noch daar genoegen in schept. Ook aan deze discussie zitten dus twee kanten omdat gevoelens van beide kanten moeten komen en tot overmaat van ramp ook nog kunnen veranderen.

Ik vertrouwde mijn man 100%. Dit deed ik al 23 jaar. Nu is hij vreemd gegaan en dat doet enorm veel pijn. Het vertrouwen moet weer groeien, al geloof ik dat het hem de ogen heeft geopend ten aanzien van zijn liefde voor mij. Ik moet het verwerken. Dat kost tijd.

Op een onverwachts moment (tijdens 8 maanden zwangerschap van mijn 2e kindje) blijkt mijn partner toch gevoelens te kunnen hebben voor een ander. Hij wil eerst weg, nu weer blijven. Maar kan ik hem ooit nog vertrouwen in zijn gevoelens voor mij??? Ik probeer hulp te zoeken, want ik moet een hele belangrijke beslissing nemen, want kan ik leven met iemand die ik niet meer vertrouwen kan.

Ja ik vertrouw mijn partner voor meer dan 100%. We hebben elkaar beloofd daar ook altijd eerlijk over te zijn.
Ik zou ook niet weten wat ik zou doen als hij niet trouw zou zijn geweest. Dat ligt eraan hoe sterk je relatie is en wat voor heil je er nog inziet.
Maar voorlopig maak ik mij geen zorgen!