@Yvonne,

Een bloeddruk van 120/70 is helemaal niet te hoog, dat is keurig!

Vraag: is biomedvoeding geschikt voor patienten met
een verminderde nierfunctie.(eiwitten!!)
Els Zoon (diabetesverpleegkundige)

Hallo,
Ik herken dit zo ben nu 28 jaar moeder van 2 kids en ik word dus steeds dikker ik ben 3 jaar gelede doorverwezen naar de dietiste omdat ik toch ruim 20 kilo te zwaar was woog 80 kilo in de eerste 3 maanden kwam ik 9 kilo aan dus elke x als ik bij haar kwam zij ze ja dat komt omdat je altijd te weinig hebt gegeten en dat ik daar even door heen moest voor dat ik zou gaan afvallen ik had zelf zoiets nog nooit gehoord maar ja maara bij 9 kilo vond ik het echt genoeg dus ben gestopt en ging zelf weer veder en ja crashdiëten ik viel weer even af en kwam weer veel bij nu ben ik na 3x per gezond eten en 2x iets tussen maar nu heb ik heel veel last van vreet buien die heb ik van te voren nooit gehad en ik wil niet gaan eten ik eet zelf dingen die ik nooit heb gelust en als spijt pak ik dan 2 kopen laxerende thee
met die al heb ik nu veel hartproblemen en een bloeddruk van 220\\134 gemiddeld moet ik 3x per week in het ziekehuis komen ik ben nu de hele dag moe en weeg nu 97 kilo heeft er iemand tips hoe k dit kan door breken huis is geen optie die zegt dat het tussen me oren nou iedereen ziet dat ik dikke word

mijn vraag is.dat er altyd word gepraat over overgewicht. maar niet over onder gewicht ik val erg af ik eet goed ben zelf copd. maar kom niets by.ik zou er graag vijf kilo aankomen de mensen zeggen al fijn hoor je kan alles eten maar ik ben er niet blij meeik doe er alles aan. lees er niets over hoor er niets van

Een tijd geleden heb ik van de huisarts een doorverwijzing gekregen voor een dietiste en sinds dien meer aangekomen. Dietiste heeft mijn schildklierwerking laten testen maar die was goed. dus ben ik op advies van de dietiste terug gegaan naar de huisarts. Vervolgens krijg ik te horen dat dietisten onprofessioneel zijn met al hun regeltjes en dat ik misschien maar helemaal niet meer moet eten en dan tenminste wel afval :S
Alles zit tussen mijn oren volgens die lul.

Hoi allen.

Toevallig heb ik gisteren mijn huisarts gebeld, om samen met haar een gesprek aan te gaan, omdat ik het ook niet meer weet. Heb al een aantal dieeten geprobeerd, ben bij de dietiste geweest, maar ik weet wat ik mag weten en wat niet. Maar het blijft voor mij een groot probleem.

Dus ik ga morgen maar met mijn huisarts in gesprek, eens kijken of zij mij verder kan helpen.

Misschien zijn er wel medicijnen via de huisarts te verkrijgen die mij kunnen helpen.

hallokes

ik heb een hele lieve vriend. hij is nog maar amper 36 en kampt al met hoge bloeddruk . hij is ook enorm over zijn gewicht. ik heb hem al gezegt er iets aan te doen maar in het weekend drinkt hij graag redelijke glasjes bier. ik heb hem al gezegt om dat te laten maar weet geen raad . in de week drink hij nooit . hij klaagt ook dikwijls dat hij altijd gestrest ik merk heel goed dat hij niet echt geniet van het leven . sosm zijn er dagen dat hij niks zegt en dat doet me zeer dan zegt hij wel eens dat hij moe is. ikzelf ben er 40 en heb nergens last van . help me hoe neem ik dit het beste aan zonder dat ik mijn vriend kwetst want hij heeft thans complese over zijn overgewicht maar ik wil al then eerst dat hij zijn pintjes laat want denk dat dat al een grote boosdoener is . ik wil dat hij gelukkig in zijn vel kan worde zo hou ik dat geen maanden meer vol als er niets aan gedaan word

Ik kom iedere drie weken op controle bij de huisarts. Ik wil afvallen, omdat ik mezelf dan beter kan accepteren en ik denk dat anderen me dan ook meer accepteren. Ik kan het alleen niet. Ik heb erg last van vreetbuien, en wanneer ik niet kan of mag snoepen krijg ik hele rare kriebels een ga ik op alle mogelijke manieren bedenken hoe ik dan toch aan het eten kan komen. Dit is heel frustrerend, omdat ik al vaker hulp heb gezocht, maar ik mezelf gewoon niet uit deze cirkel krijg. Ik probeer iedere drie weken een kilo af te vallen, er is nu 5 kilo af, maar ik heb ernstig overgewicht en er moet nog veel meer af. Dit krijg ik alleen niet voor elkaar. Overmorgen moet ik weer naar de huisarts. Ik ben heel zenuwachtig omdat ik ben aangekomen, best veel zelfs. Ik weet dat het mijn eigen schuld is en dat ik er mensen mee kwets die me proberen te helpen. Maar het lukt me gewoon niet het te veranderen. Zijn er mensen die dit herkennen?

Vreemd onderwerp hoor! Een huisarts is toch dagelijks met overgewicht bezig! En vragen over overgewicht is de normaalste zaak van de wereld! Als een huisarts op zaken als overgewicht niet goed ingaat dan is dat te belachelijk voor woorden natuurlijk! Mijn huisarts heeft me zonder problemen o.a. doorverwezen naar een dietist en andere instanties en uiteindelijk ben ik uitgekomen bij o.a. de Obesitaskliniek en nu loop ik via de huisarts bij een endocrinoloog in het UMC. Ik zit dus gezellig middenin de Obesitasgerelateerde medische sector en waar ik ook een verwijzing voor nodig denk te hebben wordt gehonoreerd; zeker omdat mijn overgewicht is ontstaan door aantasting van mijn hypofyse door een verkeersongeval waardoor ik hersenletsel heb opgelopen. Niets dan lof dus over de medewerking van mijn huisartsen. Ach, en zij zien ook wel dat ik niet voor de grap binnenkom met 140 kilogram gewicht; het gaat alleen nog maar slechter op dat vlak en als dit zo doorgaat is het vroeg of laat 'over en uit'. De huisarts bestempelt mij als een 'wandelende tijdbom' en denkt prima mee om het niet zover te laten komen!!

ik ben hartpatient en heb suiker. als ik wil afvallen moet ik minder eten zegt men als mijn suiker overhoop ligt moet ik juist wel weer eten. het een is met ander in tegenspraak toch kan ik het begrijpen. Als ik echter om hulp vraag bij arts en specialist (cardioloog) dan kom ik niet verder dan een schouderophalen. Ik ben bij meerdere diëetistes geweest die mij wisten te vertellen dat ik rustig ,s avonds nog een sneetje brood mag eten omdat ik toch al niet zoveel at. snoepen e.d. doe ik nauwelijks. Hulp van deskundige voor zover die er zijn ?? heb ik niet. Ik heb al eens via de huisarts contact gezocht met het AMC te Amsterdam, waar zij bezig waren met een groep mensen die moesten afvallen, van hun kreeg ik te horen omdat ik hartpatient ben kwam ik niet in aanmerking. dus.............. ik weet het niet meer. Nu moet ik geopereerd worden en dat gaat ook niet meer vanwege de combinatie hart en suiker en de instabiele werking van het hart. mijn vraag is dan ook weet iemand raad op mijn vraag hoe kan ik op een veilige manier afvallen zodat de suiker en het hart er geen nadelige gevolgen van ondervinden.

Zo jammer dat het altijd over overgewicht gaat. Ik ben op zoek naar goede tips om bij te komen daar ik ondergewicht hebt.

Ik ben een meisje van 16, ben zo'n 1.65m lang en weeg zo'n 57kilo. Ik ben opzich volgens mijn bmi wel op een gezond gewicht, maar ik zoek iets om mijn buikje mee laten verdwijnen. Ik wil dan liever niet afvallen, alleen mijn buikje weg hebben. Is dit mogelijk? Ik heb gehoord van Rimbonant, maar daar ga je minder van eten, heb ik begrepen. Is er geen pil dat alleen de buikvet laat verdwijnen? En zo wel hoe kom ik daar dan aan? Alvast bedankt!

Ik ben een meisje van 16 jaar en ik ben 1.68 m. en weeg 46 kilo. Ik ben veelste dun! Kan iemand me helpen aan te komen?

Ik ben naar de huisarts geweest. Het enige wat ze me kon vertellen is dat ik minder moest eten. Dat kan ik zelf ook wel bedenken. Nou, ik vind dus dat ook naar de huisarts gaan geen enkel verschil maakt. Ik werd niet eens gecontroleerd op mijn gezondheid zoals bloeddruk enzo. Conclusie: Als je wilt dat het goed gebeurd dan moet je het zelf doen.

Hallo, Ik heb zelf ook overgewicht/te hoge bloeddruk (120/70) zegt de dokter. Hij heeft al een paar keer gezegd dat het misschien beter is om wat af te vallen. Maar ik snoep niet, eet geen vet patat pizza enz., al mijn vlees doe ik in de grilpan zonder boter, eet genoeg groente fruit melkproducten en al wat je moet eten en eet ook niet zo veel. Dit heb ik al vaak met mijn huisarts besproken maar hij doet er verder niets aan. Belachelijk vind ik, mijn schildklier werkt te traag maar omdat hij nog wel iets werkt krijg ik geen medicijnen. Waarom zal ik de volgende keer weer beginnen over dit onderwerp bij de huisarts.

Ik lees dat veel huisartsen moeilijk doen i.v.m. het verstrekken van een verwijskaart. Ik persoonlijk heb een hele andere ervaring. Ik ben volgens de statistieken nog geen overgewicht, ben echter in de afgelopen 2 jaar wel 12 kilo aangekomen (72 kilo bij 1.70M). Van de week was bij mij echt het punt aangebroken dat ik in de spiegel keek en zo iets had van yak. Ik heb toen de huisarts gebeld. Bij de assistente aangegeven dat ik naar de dietiste wil, omdat ik zelf persoonlijk moeite heb met mijn gewicht en daar iets aan wil doen. En heb haar gevraagd of het noodzakelijk was om langs te komen of dat ze zo voor mij een verwijsbrief kon klaar leggen. Ze moest dit even met de huisarts overleggen. Na een uurtje belde ze terug en kon ze me vertellen dat de verwijsbrief al klaar was. Op mijn reactie dat is snel reageerde zij dat de huisarts had gezegd dat als ik er een probleem mee had hij niet de aangewezen persoon was om te zeggen dat ik niet naar een dietist mocht. Dus dames/heren, zo kan het ook!! 19 februari is mijn eerste afspraak en ik hoop dat het gaat lukken!

aan FEMM: je hebt duidelijk problemen met eten, hoe je het neer zet zo dacht ik eerst ook. Maar ze hebben bij mij toch een eetstoornis ontdekt. En dit heeft niets met zwakte te maken Ik heb dus wel bij de huisarts er over gesproken en sport nu 2x in de week, loop regelmatig en fiets ook nog regelmatig en loop bij een psycholoog.

Hoi iedereen en vooral anoniempje. Ik reageer ook ff omdat ik jouw korte berichtje herken.. Mijn ouders, vrienden en vriendinnen en familie maken zich zorgen over mijn gewicht, ze vinden me te dun maar ik voel me heel erg dik. Ik ben dus ook extreem aan het lijnen gegaan, eerst wilde ik geen vette dingen meer, nu ook geen brood meer. Ik eet al1 nog fruit en af en toe magere yoghurt oid, maar ik wil er ckr niet mee naar de huisarts want ik ben heel bang dat ik dan gedwongen wordt om weer gewoon brood etc te eten en dat maakt me super bang om aan te komen.. Toch weet ik bijna ckr dat ik geen anorexia heb, egt nie want een vriendin van mij had het maar zij was egt suuuper dun!! groetjes, een 17 jarig meisje

Ik ben na een tijdje twijfelen ook naar de huisarts gegaan om over mijn gewicht te praten. Ik heb niet echt overgewicht, maar ik voelde mij er ook niet gelukkig bij. Ik heb gevraagd aan hem of hij mij door kon sturen naar een diëtiste, ik moest alleen 1 vraag beantwoorden en dat was waarom ik wilde afvallen? Ik antwoordde dat ik mij niet lekker voelde zoals ik er nu uitzag en dat ik al het eten veel te lekker vind, ik kon nooit ophouden met eten, het moest altijd maar op. Ik ben blij dat de dokter dat begreep en mij heeft doorgestuurd. Ik ben in 4 weken nu 4 kilo kwijt met iedere avond sporten erbij. Als je wat wil doen aan je gewicht ,gewoon zelf tegen de dokter zeggen dat je een verwijskaart voor de diëtist wil. Dan kan die bijna geen nee of wat anders zeggen!

Nee ik zal er niet over praten met mijn huisarts.. waarom niet?? omdat ik er met niemand over praat.. Ik heb last van het feit dat ik alles wat ik zie en ruik naar binnen wil proppen (eten dan) en dat ook doe. Ik kom ook regelmatig met 3 zakken chips, koek, drop en vette happen de supermarkt uit. Dit is na 2 dagen op. Ik praat er met niemand over, ook niet met familie, want als ik erover ga praten, dan moet ik toegeven dat ik het niet in de hand heb en dat ik te zwak ben om gewoon met eten om te gaan. En dat zal ik nooit toegeven, dan vind ik mezelf zwak en waardeloos als ik het niet zelf kan

Beste Onbekent (17). Ik tobde op mijn zeventiende ook met mijn gewicht en wist niemand om erover te praten. Ik voel heel erg met je mee. Ik heb een tip die je misschien wel kinderachtig klinkt: bel de kindertelefoon! Die is er ook nog voor jouw leeftijd! Je kunt je problemen over je gewicht kwijt en ook de andere dingen waarover je tobt als ik je bericht goed heb begrepen. Ze hebben ook een website. Heel veel sterkte!

Beste Onbekend (17). Ikzelf tobde ook erg over mijn overgewicht op jouw leeftijd. Ik wist ook met niemand erover te praten. Ik voel erg met je mee. Ik wil je een tip geven: het klinkt heel kinderachtig om dat te doen, maar bel eens met de kindertelefoon! Die is ook nog bedoeld voor zeventienjarigen! Je kunt je verhaal kwijt over je gewicht en je andere problemen waar je ook nog mee tobt als ik het goed heb als ik je stukje lees. Ze hebben ook een website. Houd moed en heel veel sterkte!

Ik ga met alles naar mijn huisarts, alleen vindt hij mijn overgewicht wel ernstig. Alleen niet ernstig genoeg. Ik ben 180 lang en weeg 130kg. Mijn bmi is 40, dus dat is ernstig genoeg. Alleen vindt de huisarts dat ik na 3 kinderen eerst maar eens serieus moet gaan afvallen.

Heb het wel geprobeerd, maar mijn huisarts vindt dat als ik kan stoppen met roken (rook al 7 mnd. niet meer) ik ook kan stoppen met dat vele eten van mij. En daar slaat hij de plank nu net helemaal mis!! Jammer dat huisartsen niet méér hun best doen om écht te luisteren, maar het zal wel komen doordat ik niet zóveel overgewicht heb, ca. 10 kg.

Nee ik durf niet met mijn huisarts over mijn gewicht te praten. Ik zit er zelf heel erg mee maar durf er eigenlijk met niemand over te praten. Ik mag mijn huisarts niet. Iedere keer dat ik bij hem kom met een medische kwestie zegt hij dat hij het niet weet en vraagt hij wat ik denk dat het is, ik durf die man nu niet eens meer onder ogen te komen en zit erover te denken aan bepaalde banden een einde te maken

Nee ik durf niet met mijn huisarts over mijn gewicht te praten. Elke keer als ik daar kon zegt hij dat ik veel te dun ben en zelf vind ik dat ik te dik ben. Volgens hem heb ik Anorexia Nervosa maar zelf denk ik van niet.

Ja, natuurlijk! Maar huisartsen geven altijd je gewicht de schuld van alles!En daar word ik een beetje ziek van. Ook komen ze soms met onzinnige voorstellen van 5 kaakjes per dag etc. etc. Ook dikke mensen kunnen voortreffelijk hun leven lijden als ze maar goede gezonde voeding eten en dat ontbreekt er heel veel aan!

Reactie. Ik ben Hetty Valk, 71 jaar, 1.60 M 70 kg. 2 jaar geleden kreeg ik een verwijzing voor obesitas, ik woog 83 kg. De diëtiste kreeg er geen kg van af. Ik was teleurgesteld. Op TV wordt een voorbeeld van afvallen getoond, met pillen van de dokter traint de senior, man, met buikvet, 68 jaar, zich slank. Mooi !. Ik naar de huisarts. Zou ik die pilen tegen buikvet mogen gebruiken, die op TV door een arts zijn voorgeschreven. Nee, dat kan slecht voor je hart zijn. Mijn overgewicht zit me in de weg. Ik ben doorgaans slank. Huisarts: februari 2003 : ik zou me nu maar niet zo druk maken over het overgewicht, want we worden allemaal zwaarder. 18 september 2003, na 6 weken werk als logopedist, wordt mijn baan niet voortgezet, vanuit kantoor rijd ik rechtstreeks naar het fitness centrum. Ik vraag de beste training om af te vallen. Dat wordt weight loose program met hartband. En biologische pillen om het vet te doen verdwijnen. Vier maanden later ben ik onherkenbaar. Buikvet weg, het was even doorzetten, maar ik ben er nu aan gewend en weet wat ik moet eten en doe dat ook. Het kan dus wel met BIOLOGISCHE PILLEN. Bij het aanzien van de vele lege toestellen en de lege sauna, die toch elke dag voor iedereen klaar staan, zeg ik steeds, dat er horden bejaarden zouden kunnen komen met bussen en ze worden gezond oud, onder de juiste begeleiding. geen beweging, dan betaalt uzelf het gelach van de gevolgen daarvan. Maar nu betaal ik een steeds hogere verzekeringspremie voor de luiheid van velen, ja velen. Een positief geluid naar de bejaarden om velen over de drempel te trekken, zal een wereld voor velen doen opengaan naar gezond voelen. Einde.

Mijn huisarts vindt dat ik maar "gewoon" de helft moet eten van wat ik nu eet. Moet ik dus van mijn 2 bruine boterhammen met mager beleg bij de lunch maar 1 boterham maken en van mijn 2 crackers 's morgens 1 cracker? Ik heb zelf een verwijskaart voor de diëtiste gevraagd, terwijl mijn huisarts dat onzin vond, maar daar werd ik ook niet wijzer van en na 2x keer heb ik het ook daar maar voor gezien gehouden.
Mijn probleem wordt naar mijn gevoel niet erkend door de huisarts en ik ben erg in hem teleurgesteld.

Ik ben 2 jaar terug naar de dokter gegaan omdat ik een eetstoornis had. Het enige wat hij zei: Kom over 3 maanden maar terug en dan kijken we dan wel of het goed gaat. 3 maanden later zat ik onder de laxeerpillen en toen ik dat vertelde wilde hij me wel eetlustremmers geven!
Als ik weer met mijn gewicht zou zitten zou ik nooit meer naar de huisarts gaan, want hij begrijpt er helemaal niks van!

Ik ben zelf in 1,5 jaar 15 kilo aangekomen wat ik graag wilde (ik ben gestopt met roken ). Mijn man wilde afvallen. Hij woog 103 kilo en is 1,76 lang. Hij is met een progamma van BIOMED gestart via de huisarts en het werkt perfekt er is in 2 mnd al 10 kilo af en het gaat goed.

Natuurlijk. Maar ik geloof niet dat mijn huisarts mij nog iets over mijn gewicht en levenswijze kan zeggen, dat ik niet al weet.

Nee.Ik heb het geprobeerd. Mijn huisarts vindt dat ik het zelf wel op kan lossen zonder hulp van hem. Wat hij niet snapt dat ik buiten een medisch probleem heb (een kaakgewrichtsprobleem) ook flink met me zelf in de knoop zit.

Ik heb gelukkig wel met mijn huisarts over mijn overgewicht gesproken. Ik was kortademig en voelde me erg ongezond. Ze zei dat ik in de gevarenzone zat om suikerziekte te ontwikkelen. Ze hielp me door het medicijn Reductil te geven en ik heb het programma gevolgd dat er bij hoorde: Weightsupport. En nu ben ik in vijf maanden al 25 kilo afgevallen en werkelijk: zonder mijn huisarts had ik dat nooit gekund.
Marijke

Ik heb vorig jaar november deze stap al genomen. Ik ben naar de huisarts gegaan voor een maagbandje.
Dit heb ik gedaan om dat ik na 18 jaar lijnen er echt iets aan wilde doen. Ik ben nu 67,5 kilo vermagerd en een heel ander mens geworden!
Groetjes Anita

Ja hoor, ik bespreek als het nodig is alles met mijn huisarts. Ik woog een jaar geleden zo´n 92 kilo, dat is voor iemand van 1.69m wel heel erg veel. Ik wilde eigenlijk van hem een wondermiddel en toen hij met een dietiste kwam aanzetten, was ik hoogst verontwaardigt. Dat vond ik veel te moeilijk. Maar ik ben het uiteindelijk wel gaan doen en nu (een jaar verder) ben ik 25 kilo afgevallen en pas ik weer in maatje 38/40. Ik ben dik tevreden! Ik raad iedereen aan een doorverwijzing bij hun huisarts te halen voor de dietiste!

Op mij 16de. ben ik in een periode van zo'n 18 maanden gegroeid van 1,60m. naar 1,85m. Sindien, ik ben nu 45 jaar, ben ik broodmager. Ik kan eten en drinken wat ik wil maar het komt er niet bij. Erg frustrerend en ik schaam mij voor mijn lichaam. Mijn schildklier werktgoed en mijn huisarts neemt mij niet echt serieus. Ik zou mij prettiger voelen als ik ± 75kg. zou wegen.

Ja, geen enkel probleem en ik heb bij hem de hulp gevonden die ik blijkbaar nodig had. Wat ik ook deed afvallen lukte niet. Nu in combinatie met medicijnen (Xenical), een aangepaste wijze van eten en een maandelijks bezoek aan de huisarts ben ik inmiddels 10 kg afgevallen, nog 15 te gaan. Deze begeleiding is wat ik blijkbaar nodig heb, het is een goede stok achter de deur en een peptalk van zijn kant helpt echt als er een maand weinig is afgegaan. Het motiveert me om op de ingeslagen weg door te gaan. Eindelijk heb ik het idee dat het echt gaat lukken!

Ik heb inderdaad hulp gezocht en ben er niks mee op geschoten! Ik heb me overal aan gehouden en ben 4,5 kilo aangekomen sinds ik bij een dieetiste loop. Nu hoef ik niet meer terug te komen omdat het toch niet helpt. Ben erg gemotiveerd en wil/moet er 20 kilo afhebben ivm slaapapneu. Ik weet dat ik het zelf moet doen en dat het niet vanzelf gaat maar ik ben nu 3 maanden heel bewust aan het eten en huppel elke morgen mee met Nederland in beweging maar groei alleen ! Hier raak je van in paniek, ik weet het nu gewoon niet meer ! Joosje

Nee, ik ben bang dat mijn huisarts zal zeggen dat ik een gezond gewicht heb (1.65 m, 56 kg) terwijl ik toch zelf echt het gevoel heb dat er wat af moet. Ik heb altijd 50 kg gewogen en hoewel iedereen toen zei dat ik te dun was, voelde ik me daar goed bij.

Ik durf over alles te praten met mijn huisarts dus dan zou ik hierover ook wel durven praten! Maar pas als ik het zelf ècht niet opgelost zou krijgen!