Gezondheidsplein.nl

Weet iemand een adres in Marokko waar IVF behandelingen worden gedaan. Mijn schoonzus probeert al jaren zwanger te worden en dat lukt niet. Haar zoons zijn nu 16 en 14 en ze wilt heel graag nog een kind. Ik hoor het graag.

IVF in Turkije is een optie voor vrouwen van ouder dan 40. Maar zij stellen ook een grens: met slechte resultaten van eerdere ervaringen of te hoge leeftijd (>43) wordt je ook in Turkije niet behandeld. Lees ook de ervaringsverhalen op de website van mensen die het eerder hebben gedaan.

Ik ben nu 44 en wil ook nog graag een kindje. Wat vroeger spontaan kon (vaak onder druk van meneer pastoor weliswaar, maar toch), moet nu toch ook nog kunnen. Maar als je zoals ik een beetje hulp nodig hebt (i.v.m. beperkingen eicelsprong en kwaliteit) dan heb je wel moeilijkheden, want vind maar een gyneacoloog die je wil helpen. Ik wil best uitwijken naar het buitenland. Want voor adoptie ben ik dus ook te oud (en kan ik niet naar het buitenland uitwijken) en een pleegkind is maar tijdelijk. Wie kan ons helpen met adressen en/of ervaringen? Alle reacties zijn welkom, behalve negatieve, alvast bedankt, Jane en Seie

Ik ben Madeleine van de Wouw, freelance journaliste. Voor een leuk portret in een magazine zoek ik vrouwen die 40 jaar of ouder zijn die een baby hebben van nog geen jaar? Wie wil meewerken aan een kort (telefonisch) interview (met foto) Onderwerp is, hoe kan het ook anders: een baby op latere leeftijd. Hoe is dat? Waarom nog, of weer? Is het anders dan wanneer je jong(er) bent etc.etc. Graag hoor ik van u. Deadline van het artikel is 20 juni, dus het heeft wat haast. Heel erg bedankt voor de moeite en met vriendelijke groet, Madeleine van de Wouw MdW tekst en communicatie: Méér dan Woorden! www.mdw-tekst.nl 06-20626336

Ieder heeft zijn eigen verhaal. Mijn ex -met wie ik van 21 tot 31 samen was- wilde geen kinderen en daar had ik me bij neergelegd.. totdat ik tante werd met 28 jaar. Toen het uitging kreeg ik babykriebels en het duurde lang voordat ik de man tegenkwam met wie ik kinderen wilde. Op mn 38ste werd ik mama. Graag wil ik er nog 1 maar 40 is ook mijn persoonlijke grens. Oordeel niet te streng, het kan jou ook overkomen. Liefs, T

ik wil graag reageren op het bericht van Marjo over de IVF kliniek in Istanbul. Heb je voor mij het adres en kan ik er verdere informatie over vinden op het net. Ik heb het graag zo spoedig mogelijk. Carin

Zorg in Nederland is 3x niks! Ga lekker een paar weken naar Istanbul daar heb je de grootste IVF kliniek van Europa ZONDER WACHTTIJD!!!!! + een vakantie in de mooiste stad van de hele wereld!!! Succes allemaal!!!

Marijke, Welke ziekenhuizen zijn dat die je wel willen behandelen nu je 42 jaar ben. Mij willen ze ook niet meer behandelen. Mieke

nee, ik ben het er niet mee eens, ik word 19 januari 42 en mijn vriend is 38 en wij kunnen best nog een kind opvoeden, wij voelen ons allebei nog erg jong. Verder hebben wij allebei veel pech gehad in ons leven en konden daarom pas 1,5 jaar geleden beginnen met het proberen van het zwanger worden, nu blijkt bij mij alles goed te zijn, maar bij mijn vriend niet en is waarschijnlijk IVF of beter nog ICSI de enige oplossing, maar omdat ik 42 wordt willen ze dit dus niet meer doen. Tenminste in veel ziekenhuizen. Gelukkig heb ik wel ziekenhuizen gevonden die het nog wel doen.

Ik vind het teleurstellend dat men zo makkelijk een oordeel klaar heeft. Dat kinderen krijgen op latere leeftijd altijd een keuze is tussen carière en kinderen. Er zijn ook mensen die het niet voor het kiezen hebben. Die door omstandigheden buiten hun eigen macht om niet zwanger konden worden op jonge leeftijd. Wie bepaalt dan dat zij geen kinderen meer mag krijgen? Als er rekening gehouden wordt met reële risico's voor geestelijke én lichamelijke gezondheid van het kind en de ouders, zie ik geen probleem in zwangerschap op latere leeftijd. In mijn geval heb ik 3 jaar lang geknokt om artsen ervan te overtuigen dat 'het mis' was in mijn buik. Volgens hen was er niets aan de hand. Pas na 3 jaar zijn ze begonnen met onderzoeken en inderdaad, alleen via ivf heb ik nog een kans op zwangerschap. Nu -nog een jaar verder- hoop ik uiteraard dat ik meteen zwanger wordt, en zo niet al te oud moeder kan worden. Ik ben nu 35. Wees reëel mbt de gezondheidsrisico's. Kinderen zijn geen dingen die je koopt.

Geen recht op ivf vind ik overdreven, maar ik vind wel dat de dokters het af moeten raden om na je 40ste nog moeder te worden. Dat vind ik ook zonde voor het kindje als het eenmaal ouder word. Ik ben zelf oma van een ivf kindje en mijn dochter wilt graag een tweede, toch heeft zij voor zichzelf een leeftijdsgrens bepaald op 40 jaar.

Ja, ik heb ergens gelezen dat pas boven de 44 de kans op slagen nihil is. Ik zou zeggen: zet de grens op 44, in plaats op de arbitraire leeftijd van 40. Als de natuur vindt dat het kan, wie zijn wij, mensen, dan om dat tegen te spreken? Ik had zelf overigens ook een oude moeder en heb dat nooit als een bezwaar gezien.

Ook ik ben een oudere vrouw met kinderwens. Die kinderwens houdt mij echter al bezig vanaf mijn 24e. Na een aantal buitenbaarmoederlijke zwangerschappen, kan ik alleen nog zwanger raken via IVF. Meerdere relaties zijn hierop stukgelopen. Meerdere vriendschappen zijn hierop doodgebloed. Ik heb altijd gewerkt. Ook in management. Ik vind het zo vreselijk jammer dat er een vooroordeel bestaat dat oudere vrouwen met kinderwens gekozen hebben voor andere dingen, of zich in die zin bijna moeten verontschuldigen. Ik denk wel dat vrouwen die dit zelf niet meegemaakt hebben, ook niet echt weten waar ze over spreken. Of oordelen. Zij hebben geen idee hoe het verdriet een leven tekent. Vormt. En natuurlijk haalt ook een onvruchtbare vrouw zoveel mogelijk uit het leven. Gelukkig wel. Inmiddels heb ik nog zo'n 6 weken te gaan voordat mijn eerste IVF poging start.

Ik heb 3 kinderen en wel in de leeftijd 14 jaar 13 jaar en 14 maanden :). Dus ik ben ook een moeder op leeftijd die op haar 41ste nog een wondertje heeft gekregen. Een wel overwogen beslissing en ben er super gelukkig mee (spontane zwangerschap). Ze is ons toetje toe en de kroon op onze liefde, mijn 3de kindje het 1ste kindje van mijn huidige man nu. Ik kan nu niet zeggen dat ik me een oude moeder voel integendeel ik voel me super jong :) Mag dan nu net 43 zijn maar dat weerhoud niet als je de 40 gepasseerd bent je geen recht meer hebt op een kindje. En wie zegt dat ik op mijn 60ste een oma ben ? :) Ja op papier misschien, maar lichamelijk/geesterlijk wil dat niets zeggen. Nee de jeugd is lekker bezig, niemand willen beledigen hoor hiermee, maar wat ik soms om me heen zie. Dan denk ik wel eens, had even nagedacht voordat je een nieuw leventje op de wereld had gezet. Maar goed ik ben super blij met mijn moppeke en gun mede as/mama's van mijn leeftijd heel veel succes met het eventueel zwanger raken en/of het opvoeden en genieten van jullie kindje(s).

Ik vind dat het moet kunnen. Ik denk dat de vrouw in kwestie samen met de behandelend arts prima in staat is die beslissing te nemen. Het is nu eenmaal voor iedereen anders. Zelf ben ik 41, ik kreeg mijn 1ste kind toen ik 26 was, de 2de toen ik 31 was en de 3de toen ik 33 was. Ruim voor de 40 dus. Nu zou ik nog een 4de kindje willen, samen met mijn nieuwe partner. Ik ga daarvoor geen IVF behandeling vragen, ik zie dat om de 1 of andere reden niet zitten. Maar voor andere vrouwen kan dat heel anders liggen. Veroordeel niet, is mijn mening.

Ik vind van niet. Het is tegenwoordig heel erg met op late leeftijd kinderen krijgen. We moeten eerst een carriere en dan nemen we een kind, want de biologische klok gaat nu wel tikken. Kinderen die we natuurlijk naar een kinderdagverblijf sturen, want het moet niet ten koste gaan van ons. Ik weet dat er ook andere gevallen zijn, maar je ziet het de laatste tijd wel heel veel. Er zijn ook nog eens risico's aan verbonden als je een kind op latere leeftijd krijgt. Dus in veel gevallen, als je echt een kind had gewild, dan had je er ook eerder aan kunnen beginnen.

Ik ben het er helemaal mee eens, ben zelf 24 en wil erg graag moeder worden. Je moet bedenken als jij 40 bent en je dan een kind verwacht, dat je 60 bent als het kind puber is. Dan heb je de leeftijd van oma en opa bereikt!!!

Ik vind dat het moet kunnen om, als je boven de veertig bent en graag een kinderwens hebt, dat dat ook een mogelijkheid is in Nederland. Ben zelf ook al ruim negen maanden bezig om toch zwanger te raken, maar omdat dat ook niet zo makkelijk gaat zijn wij ook bezig om te proberen of we het voor elkaar kunnen krijgen via ivf. Omdat ik intussen een hele fijne relatie met mijn nieuwe partner heb en hij nog geen kind heeft willen we er toch voor gaan

Beste allemaal, zelf ben ik nu, na enkele jaren van gewoon proberen, 8 weken zwanger en wel van een tweeling. Ik kan het nog niet helemaal geloven en hoop van harte dat het allemaal goed zal gaan. Ik ben zwanger geworden door middel van IUI en het is bij de eerste poging "gelukt". Zaken als IUI en IVF liggen bijzonder gevoelig. Mijn man en ik bleken beiden, na allerlei onderzoeken, kerngezond. Maar toch lukte het niet om een baby te verweken. Je bent dan zogenaamd "subfertiel", dwz: Onvruchtbaar, maar de medici weten niet het hoe en waarom. Leeftijd speelt daarin zeker een rol. Ook ik ben in mijn omgeving aangelopen tegen mensen die een vrij kortzichtige mening hebben over dit proces. In de trant van "het is een keuze die je maakt". Wat ze er voor het gemak dan maar bij vergeten is dat je die keus zelf helemaal niet hebt gemaakt, dat het juist de natuur is dat je als vrouw zwanger kunt worden en een kind kunt baren en dat er dus juist iets niet klopt als dit niet lukt! IUI en IVF is zeker niet aan leeftijd gebonden, nu ik er zelf mee in aanraking ben gekomen merk ik dat steeds meer. En 41 vind ik ook zeker niet te oud voor een kindje. Het heeft alles te maken met hoe je je zelf voelt en hoe je gezondheid is. Voor iedereen daarbuiten die bezig is met vruchtbaarheid en probelemen: ik wens jullie allen heel veel sterkte en succes!!!

Natuurlijk hebben vrouwen van 40 + recht op zo'n behandeling. Leeftijdsdiscriminatie is een slechte zaak, ik ken zat jonge moeders die het niet aan kunnen. Ik ken genoeg 'oudere moeders' die het prima doen en beter met stress omgaan dan jongere! En ze hebben meestal meer geduld!

Ik heb op m'n 38e een IVF-kindje gekregen. En wat je ook bijna nooit hoort is het bij mij de 1st keer gelukt. Een lot uit de loterij. Ik heb nu een dochter van 3 jaar. Wij hebben bewust gekozen om hierna geen kinderen meer te krijgen via IVF. Puur omdat we dit besluit met ons verstand hebben genomen. Als we hierna nog een keer via IVF niet een gezond kindje op de wereld zouden zetten, waarom hebben we onze dochter dan op de wereld gezet. Dat was onze stelling op dat moment. Dat wil niet zeggen dat wij er ook met ons hart achter staan, maar ik durf het niet meer aan. Ik voel het zo aan dat ik nu te oud ben. Dat neemt helemaal niet weg, dat ik er niet voor ben dat een ander dat wel doet. Het ligt gewoon voor iedereen anders. Als het je nog steeds niet gelukt is, hoe oud je ook bent, dan moet je innerlijk deze beslissing nemen en niet de buitenwereld. Iedereen die met IVF bezig is: veel succes gewenst, ik weet wat je meemaakt !!

Ik wilde even reageren op Hilde. Zij stelt dat vrouwen boven de 40 veel overwogener de beslissing hebben genomen om een kind te 'nemen'. En ook nog een relatie hebben die stabieler is dan bij jonge mensen. Ikzelf ben 31 jaar en heb ongeveer 7 jaar een kinderwens. Wij zijn op het moment midden in onze 3e IVF poging. Dit doe je niet zomaar hoor..... je moet echt heel erg sterk zijn en zeer zeker een sterke relatie hebben. Hilde: Je NEEMT geen kind, als je geluk heb KRIJGT je een kind. Mijn relatie is heel erg stabiel, en zeker als ik naar wat oudere stellen kijk kan ik wel zeggen een stuk stabieler dan bij hun...zeker door onze ervaring met IVF.

Wat veel mensen vergeten is dat je er niet altijd voor kiest om een oudere moeder te worden. Zelf ben ik reeds sinds mijn 29ste bezig om een baby te krijgen en ondanks alle mogelijke en dure behandelingen zijn wij er niet in geslaagd om een baby te krijgen. Zelf begin ik te wanhopen dat het nog ooit zal lukken maar als dit toch zo zou zijn zal ik nu een gelukkigere moeder zijn dan 7 jaar geleden omdat ik nu goed besef dat je niet een kind neemt maar wel krijgt en dat dit een groot wonder is.

Ik wilde even reageren hierop. Ik vind dat vrouwen met een kinderwens altijd recht hebben op hulp, het moet wel verandwoordelijk blijven,maar tot een jaar of 45 moet het toch wel kunnen. Ik ben zel 22 en mijn man blijkt nu``onvruchtbaar`. wij zullen ook een ivf behandeling moeten ondergaan. Het kan dus ook op jonge leeftijd voorkomen. Hij is namelijk nog maar 23.Ieder vrouw moet zelf kunnen beslissen wat ze doet en die flauwe opmerkingen van iedereen die wel meteen zwanger raken zijn voor iedere vrouw, jong of wat ouder, erg pijnlijk!

die ivonne van 41 is geloof ik haar verstand verloren! ik heb zelf een hele goede vriendin die niet op een gewone manier zwanger kan worden,en moet het via ivf doen,en zij is nu 32 jaar.en zei heeft zelfs geen man! en moet dus via donorzaad zwanger worden,nuzijn haar bevruchten eitjes pas terug geplaatst,en nu dus wachten.... zij heeft voor een bekende donor gekozen,zodat haar evt kind achter bepaalde gegevens kan komen,mocht daar behoefte aan zijn.dus zij houdt wel degelijk rekening met de manier waarop zij dit doet.maar als je al jaren een kinderwens hebt,en hij wordt niet zo vervuld zo als je dat zou willen dan heb je vaak niet echt een keus. en het is dus echt geen egoiste! ik heb zelf gelukkig op een normale manier een dochter gekregen,en ik weet wat een geluk het is als je een kind mag opvoeden,dus ik begrijp mensen wel als ze alles willen aanpakken om een kind te krijgen.alleen na mijn 35ste niet meer voor mij,en mijn vriendin denkt daar ook zo over.

ben zelf 41 jaar en moeder van een dochter van 20 maanden. Ik ben heel erg gelukkig met haar. Ik zou niet zwanger kunnen worden in verband met een vroege overgang (rond mijn 31 ste). Met mdicijnen was het nog te overwegen nadat mijn hormoonhuishouding na een aantal jaren weer op orde was. Ik wilde niet dokteren. Toch bleek ik geheel onverwacht in 1998 zwanger te zijn. Mijn dochter is met meerdere aangeboren afwijkingen ter wereld gekomen. Ik vind het erg zwaar en merk dat leeftijd nu wel degelijk een rol gaat spelen. Nogmaals ik ben erg gelukkig met haar maar op latere leeftijd is het wel zwaarder. Dan naar de vraag. Als ouders bewust kiezen voor uitstel van het moederschap dan nemen ze ook het risico op de verminderde kans op bevruchting. Voor kinderloze ouderparen die al jaren aan het dokteren zijn ligt het wat mij betreft anders.De vraag is alleen tot welke leeftijd ga je door? De leeftijd is in deze vraag niet verder gedefinierd. Ik vind dit typisch een voorbeeld van deze maatschappij. We plannen alles geheel naar eigen wens en laten niets meer over aann toeval, geluk en vooral de gezondheid van de mens. Een geboorte van een kind is zo iets prachtigs, iets natuurlijks net zo mooi en onwerkelijk als de dood. Laten we in godsnaam geen zootje maken van dit natuurlijke proces. Denk ook eens na over later. IVF met de oorsponkelijke eitjes van de moeder en het zaad van de vader oké. Maar wat als er sprake is van een eitje of zaad van een ander?? De grote onbekende.... Denk eens na over de identiteitsontwikkeling van dat kind later. Ik vind het een grof schandaal als mensen puur vanuit hun eigen egoisme handelen en niet denken aan later en datgene ze hun kind aandoen.

Het is jammer dat een ieder die nog nooit met dit soort problematiek te maken heeft gehad zulke keiharde uitspraken kan neerzetten. Ikzelf ben 13 jaar bezig geweest om zwanger te raken van mijn inmiddels ruim 3jaar oude dochtertje. Doordat mijn leeftijd (38) een tweede zwangerschap in de weg stond was er nog maar 1 mogelijkheid en dat was IVF. In totaal voor mijn dochter (4 stuks) en nu 3 stuks IVF behandelingen doorstaan. Ik dank god op mijn blote knieen dat ik nu 15 weken zwanger ben van de laatste IVF behandeling. Wie zijn de mensen toch die durven te oordelen over het wel of niet kinderen krijgen. Ook 40 jaar is nog een mooie leeftijd om een kind te krijgen. Ik geef toe dat ik de Italiaanse toestanden ook te ver vindt gaan, maar dan nog, de mogelijkheden zijn er, wie zijn wij om er tegen in te gaan.

Het lijkt me duidelijk dat de redactie van dit Gezondheidsplein zich niet grondig heeft verdiept in het onderwerp IVF. Tussen haakjes zetten jullie doodleuk kunstmatige inseminatie. Dit is iets totaal anders ! IVF is een vele malen zwaardere behandeling. En dit wordt ook niet toegepast bij onvruchtbare vrouwen. Bij onvruchtbaarheid is het namelijk uitgesloten dat je zelf kinderen kunt krijgen. Al sinds enige tijd wordt er gesproken over 'verminderde vruchtbaarheid'. Vraag voor Maria: heb je zelf kinderen ? Enige moeite gekost ?

Even een reactie op de mening van Maria, die dacht dat het niet goed was voor een kind om via 'die methode' verwekt te worden.Dit is een typische reactie die IVFpatienten zo vaak horen.Waarschijnlijk heeft Maria kinderen, of nooit de wens gehad om kinderen te krijgen, maar voor iemand zoals ik, zijn dit soort reacties erg pijnlijk. Ik heb vanaf zeer jonge leeftijd altijd kinderen gewild, en vlak na mijn huwelijk kreeg ik te horen dat dat zonder IVF niet mogelijk was. Voor mensen zoals ik is IVF hopelijk de manier om zwanger te raken, maar het is wel een zeer moeilijk proces (geestelijk zowel als lichamelijk), en mensen moeten hier niet al te makkelijk over oordelen.Als je midden in het proces zit, leer je wel dat je nooit ergens over moet oordelen,zonder dat je de achtergronden weet.Iedere situatie is uniek.Wel vind ik, dat mensen vaak te makkelijk omgaan met de vraag 'carriere of gezin', en er vanzelfsprekend van uitgaan dat ze vruchtbaar zijn, of samen met de partner kinderen kunnen krijgen.Zo vanzelfsprekend is dit dus niet!

Ik begrijp best dat een vrouw kinderwens heeft en het dan heel dramatisch is als je onvruchtbaar blijkt te zijn of dat je er te laat bij bent. Maar om de natuur dan zo te gaan veranderen vind ik niet gezond. Het kan niet goed zijn voor een kind om zo verwekt te worden. En er zijn al zoveel mensen op de wereld. Je leven is ook nog heel veel waard als je geen kinderen hebt. Het leven is nu eenmaal niet zo maakbaar als veel mensen willen: ze willen en een gepassioneerde relatie, en kinderen, en een managementfunctie. Kinderen neem je niet, die krijg je. Of je krijgt ze niet. Dat soort verhalen als die Italiaanse vrouw een paar jaar geleden in de media, die op haar 55e nog een baby kreeg, dat is zo onnatuurlijk. En hoe moet het wel niet zijn voor een kind om zulke oude ouders te hebben?

Vrouwen boven de 40 hebben nog steeds kans om zwanger te worden en het is discriminatie om ze die mogelijkheid niet te gunnen. Vrouwen van 40 hebben vaak een veel overwogener beslissing genomen om kinderen te nemen, en hebben een relatie die stabieler is dan bij jonge mensen. Met een test kan worden aangetoond of je lichamelijk in goede conditie bent en hoe je eierstokken zijn. En ik denk, dat ook als het niet lukt met IVF, dat je in elk geval het gevoel hebt dat je er alles aan gedaan hebt. Dat het is mislukt is niet jouw schuld. Dat helpt bij het 'rouwproces' als ik het zo mag noemen.