Ik ben een knul van 26 met het syndroom van asperger ik heb sinds mijn jeugd al heel veel moeite met openlijk tonen van affectie en met sociaal drukke omgevingen. Hierdoor is het voor mij nogal lastig relaties in stand te houden. Hoe hard ik het ook probeer, ik krijg het niet voor mekaar om uit te gaan. Nou is dat al lastig op een uitkering, maar het word nog lastiger gemaakt door de sociale druk van presteren. Liefde kost geen geld en heeft geen mening. Iedere autist heeft ook behoefte aan liefde en een levenspartner.

Ik heb een lat relatie met iemand die in schuldbemiddeling zit door zijn vorige relatie. Het is niet leuk om nooit eens een cadeautje te krijgen of altijd zelf voor de kosten te moeten opdraaien als we eens ergens heen gaan. In het begin dat ik hem kende was hij relatief slank nog, nu is hij op 6 maanden tijd enorm dik geworden en doet hij niks meer aan sport. Als ik hem daarover aanspreek, belooft hij altijd weer te beginnen met sporten, maar van zijn beloftes komt weinig terecht.Ik ben echt niet meer verliefd op hem.....Het gebrek aan geld laat ik dan nog buiten beschouwing.

Hey, ik ben bijna 26 en ik heb een relatie van 3 jaar met een man van 37. Ik begon mijn eerste relatie op 15 jaar tot mijn 21 jaar met een jongen die ik heb laten vallen. Toen heb ik een relatie van 5 maanden gehad, maar ik was uiteindelijk zijn mettresse want deze had een vrouw. Ik was toen 22 jaar, hij 45 jaar. Ik zag en zie hem dolgraag, maar op mijn 22 wilde ik een gezin stichten en deze man wilde niet. Ik was zijn schatje, maar ik kon het niet meer aan en ik heb hem dan ook laten zitten met pijn in het hart voor de man met wie ik nu ben. We zijn 3 jaar samen en hebben samen 2 kinderen. Hij heeft nog 2 dochters uit een vorige relatie. Het is niet makelijk voor mij! Ik mag hem nog graag zien, maar we doen nooit iets samen en hij spreekt ook nooit. Het is liefde en oorlog. Ik heb me boosgemaakt en hem duidelijk gemaakt dat hij moet leven met mij. Ik ben jong en ben toe aan ontspanning.

ik heb nog maar een week een relatie met mijn huidige vriendin alleen het laatste weekend is ze met een andere man rondjes gaan lopen en die man is duidelijk geïnteresseerd in haar zou ik me zorgen moeten gaan maken?

Ik heb ook een partner die de hele dag krant leest.

ik zoek een jongen rond de 9
bruin haar
lief
grapig
en moet lekker ding zijn

Ik weet echt niet hoe ik dit aan moet pakken, Ik ben zelf een meisje van 15 En heb een beste vriendin waar ik all een jaar of 6 echt onafscheidelijk mee ben. Maar ze heeft een broer die zwaar autist is. Hij trekt heel veel naar me toe. Hij zegt dat ie van me houdt en dat ik alles voor hem beteken... Maar ik voel echt helemaal niks voor hem eerlijk gezegd. Ik vind ik hem zelfs een beetje eng. Laatst gaf ik hem een kans , toen heb ik met hem afgesproken maar het lijk net alsof hij me niet een aandurft te kijken Omdat ik echt radeloos ben/was heb ik het mijn beste vriendin uit proberen te leggen, maar nu doet ook zij ineens heel bot en boos .... Ik heb echt heeeeeel erg hard een advies nodig :( Xxxkruimeldiefje

Hallo, ik ben een man van 42 en ben nu vier jaar, voor de tweede keer, met dezelfde vrouw getrouwd. nu heb ik op mijn werk een andere vrouw leren kennen. Ik moet er wel bijzeggen dat mijn huwelijk gigantisch saai is geworden. Zo saai dat ik er absoluut geen zin meer in heb. Die andere vrouw, daar ben ik nu stapelverliefd op geworden en dat is wederzijds. Ik ben zo erg verliefd, dat ik er misselijk van ben en heb moeten spugen. Dat heb ik in mijn leven nog nooit meegemaakt. Ik kan niet meer normaal functioneren en rationeel nadenken. Het enige dat in mijn hoofd zit is zij. Ik voel me ook net een puber. Maar nu is mijn vraag hoe verder. Ik wil mijn huidige vrouw niet al te veel pijn doen. Je zou zeggen dat het al te laat is. Ik wil graag met die andere vrouw verder gaan. Alleen zijn er ook weer andere dingen die een rol spelen, zoals financien. We kunnen nu maar net rond komen en als ik zou vertrekken kost dat ook weer extra geld. Dan moet ook het huis verkocht worden. En eigenlijk het belangrijkste, ik kan op dit moment bij niemand terecht. Maar ik kan ook zo niet verder leven. Voor mij is de situatie ondraaglijk geworden. Daarbij komt dat mijn vrouw nog geen benul heeft van wat er nu gaande is. Wie kan me nuttige tips geven hoe ik hiermee om moet gaan en hoe ik het beste mijn vrouw alles kan vertellen zonder dat mijn kleren worden verbrand. HELP ME AUB

Hallo,

ik heb ook relatieproblemen gehad en ben ook niet de makkelijkste maar velen van jullie zijn echt in ontkenningsfase. Velen schrijven letterlijk waar de schoen wringt en vragen dan hier om hulp. Hoe gekker wil je het hebben? Tja, gevoelens, emoties zijn totaaaaaaal onlogisch. Goede genade wat een gezever allemaal. Sorry dat ik het zo schrijf maar lees jullie verhalen maar eens terug. Advies; kom maar eens lekker tot jezelf en bekijk als je gekalmeerd bent naar de situatie en vooral eens van de kant van je partner. Want het is hier ook al alleen maar ikke ikke en nog eens ikke. Logisch want je bent in paniek. Maar nogmaals komt tot rust en lees je eigen verhaal nog eens over en dan zul je zien hoe mafketelig hier overkomen. Doei en het beste allemaal.

Mijn partner en ik hebben onlangs een weekend gedaan van de stichting Encounter. Daar hebben wij in één weekend anders naar elkaar leren kijken, we hebben weer de mooie, en ondergesneeuwde dingen, van elkaar ontdekt. Ook bij ons was de sleur er aardig ingekomen, druk met werk en kinderen. We konden goed met elkaar leven, maar soms te saai voor woorden (moeten we zo nog 30 jaar door!). Ik heb het idee dat ik nu dingen van mijn man heb gezien en gehoord, waar ik geen weet van had. Eigenlijk geen idee wat hem echt bezig hield. Waar hij zorgen om had waar hij blij van werd en hem irriteerde. Een echte aanrader. Dit weekend was voor ons een cadeau! Samen zonder afleiding. Alleen elkaar, geen therapie, maar met ons tweeen als stel gewerkt aan onze relatie, vermoeiend, maar wat geweldig! Hoe één weekend zo'n positieve wending heeft gegeven aan onze relatie.
Voor ieder die sleur ervaart, verdieping zoekt en je relatie een weekend waard vindt: DOEN!!

Hoi,

Ik ben een vrouw van 38 jaar en al 17 jaar getrouwd en drie kinderen. Nu is mijn man gevallen voor een collega op het werk. Hij heeft het mij eerlijk gezegd en wil aan onze relatie werken. HIj zegt dat het gevoel van hem voor mij al een aantal jaren er neit meer is.

Nu moet ik te kennen geven dat we de afgelopen vier jaar erg langs elkaar heen hebben geleeft.

We hadden financieele problemen omdat de economische crisis uitbrak, ook de huizenmarkt storte in dus alles met elkaar zijn we onze eigen gang gegaan.

Nu proberen we eraan te werken maar ik vind dit heel moeilijk. hij kan niet zeggen tegen mij dat hij diepe gevoelens voor mij heeft ik hou ontzettend veel van mijn man en probeer er alles aan te doen om het hem naar zijn zin te maken.

Onze intimiteit is alleen maar verbeterd de afgelopen maanden.

Kan het gevoel van hem voor mij ook weer terug komen?

Bij mij wil het ook niet lukken met een vrouw te vinden. Meeste vrouwen die je in advertentie ontmoet zijn de eerste woorden wat voor werk doe je, hoeveel verdien je? Dan kun je beter maar meteen zeggen doei. Ik jongeman heb dat al een paar keer meegemaakt. Wat vrouwen meestal willen is een man met top salaris, met goede baan liefst nog een grote auto. Ik doe mijn best om een goede relatie te beginnen maar
elke keer gaat het over geld hoe moet ik het oplossen. Want ik tref altijd vrouwen die dat doen en vrouwen hebben dan nog mannen waar ze eerder mee geleefd heeft nog steeds contanten mee te hebben. Wat doe ik fout?

Een relatie bestaat uit 3 dingen, elkaar vertouwen, elkaar liefhebben en elkaar aandacht schenken. Ik heb een beetje zitten observeren naar al jullie vragen.
Als je iemand wilt laten weten dat 't zo niet verder kan, houd dan afstand en laat een paar dagen niks van je horen. Is de vonk er niet meer, doe iets buitengewoons, verras diegene met een bloemetje of een speciaal cadeau.
Eerlijk gezegd zit ik ook in een dieptepunt van mijn relatie. M'n vriendin en ik zijn al 2.5jr samen. Ze is echt het perfecte meisje voor mij, alleen heb ik een beetje misbruik gemaakt. In het begin merkte ik dat ze altijd bij me zal blijven, ik ben na een tijdje een beetje met mn ex gaan flowen, heeft ze me gepakt en dat was het eerste hartpijn. Ik had haar heel veel gekwetst, maar ze bleef bij me. Na iets meer dan een jaar samen, was ik eigenlijk n beetje te close met een oud vriendin. Ik had geen kwade bedoelingen, maar dat andere meisje wel. Mn vriendin dacht dat ik vreemd ging, ik ben een paar keer flink uitgevallen en had het uitgemaakt. Zij smeekte mij terug te nemen en na 3dagen waren we alsnog bij elkaar. Nu bijna anderhalf jaar later, is t haar genoeg geworden omdat ze er een trauma aan over heeft en het niet kan verwerken. Ze wil me eigenlijk niet meer. Haar liefde voor mij is op. Ze heeft me een maand gegeven om ervoor te zorgen dat zij weer van me gaat houden. Ik vecht ervoor alsof mijn leven ervan afhangt, ik loop met een dikke wang van een kaakoperatie en alsnog vecht ik ervoor. Ik hoop oprecht dat jullie allemaal er goed uitkomen en je geliefde laat weten dat je van diegene zielsveel houdt. En hoop dat jullie geen pijn in het hart hoeven te voelen. Blijf altijd vechten voor je geliefde, het is het waard. Ik hoop dat mijn vriendin toch inziet dat ik de ware ben. Ik hoop dat God de relaties van iedereen die dat nodig heeft weer op opheldert, want dat kunnen we wel goed gebruiken in deze zware tijden.

Hallo,



Ik heb nu 8 maanden een relatie, ik heb veel fouten gemaakt in mijn leven.. beetje te veel, en probeer echt elke keer te veranderen maar op 1 of andere manier lukt het niet.
Mijn vriend is heel serieus ik ben ook wel serieus maar ik hou gewoon nog van veel plezier maken! Ik heb de afgelopen week een moeilijke week gehad ook nu met kerst. We hebben onwijs veel ruzie echt elke nacht bijna wel.. nu ook hij slaapt en ik lees forums over hoe verander ik mezelf hoe krijg ik mijn relatie terug hoe het was.. want in het begin was het eigenlijk super samen! We hadden plezier we deden leuke dingen en nu lijkt het of alles weg is, hoe krijg ik mijn liefdevolle relatie terug? iemand tips hoor het graag.

Dat is de vraag ja, hoe houdt je het interessant en spannend en 'zoals het ooit was'? 3jaar samen en ik verveel me rot!!!
Ik heb het idee dat we meer samen moeten doen...weekendjes weg, misschien een soort van gezamenlijke hobby vinden..die gozer van mij vli­egt de deur uit met zijn vrienden, maar lijkt nergens voor te porren als ik iets voorstel.
Verder nooit ruzie ofzo..ook geen moeilijkheden in het verleden gehad en alles financieel goed voor elkaar.. Maar het is gewoon te saai voor woorden!!

What to do, what to do..... :S

Hoi..

Ik heb nu een half jaar een relatie..
en mijn vriend was in het begin echt een schat het liefste wat ik ooit heb meegmeaakt is dat hij stopte op de vluchtstrook om mij te troosten..
maar namate we langer hebben des te beter ik hemleer kennen en het is eigenlijk een hele lompe jongen die nergens niks om geeft..
en het meest valt me op dat hij gewoon geen respect voor mij heeft..
met vrienden kan hij alles afspreken enzo en als ik iets vraag weet hij t niet..

ik ben ook iemand die graag een x alleen met zn 2tjes iets wil gaan doen alleen hij begint dan meteen te roepe met zn 2tjes is nie leuk je moet met meer man gaan das leuker we hebbe ook vaak ruzie en discussies en vooral over die dingen want ik denk namelijk dat t goed voor ons zou zijn om wat vaker met zn 2tjes te zijn en even geen gezeur enzo van vriende die weer eens niks te doen hebben..alleen hij neemt t niet van me aan..

voel me heel vaak buitengesloten door hem en als we met andere zijn is hij heel anders tegen mij en ziet me dan helemaal niet meer staan ik voel me er gewoon zo klote bij ik wil hem niet kwijt maar zo wil ik ook weer niet verder..

en hij is echt heel eigewijs en neemt meestal niks van je aan vooral niet als het over relaties gaat..

ik hoop eigenlijk dat iemand me kan helpen tips voor me heeft mischien ook wel een hele goede manier van het wakkerschudden van die jongen dat het daarom steeds fout ging bij de vorige meide en dat als hij dit wil houde die foute nu moet verbeteren..

WIE OH WIE KAN MIJ HELPEN..!!

Ik had voor anderhalf jaar lang een relatie, doordat we beiden geslaagd waren hadden we een gapyear ingelast. Zij ging naar Zuid-Afrika voor 3 maanden en ik naar Zuid-Amerika voor 5 maanden. Alles ging heel goed met skype, mail etc. Maar toen ik thuis kwam nadat zij 2 maanden op mij had gewacht, vertelde ze me dat ze niet het gevoel meer heeft dat ze eerst wel had. Ze zegt dat er niets is gebeurt in de tijd dat ik haar niet heb gezien en ik wil haar wel geloven maar het feit dat ze niet meer verliefd op me is maakt me zo achterdochtig dat ik denk dat er wel iets moet zijn. Ik ben nu 4 dagen thuis van mijn reis en we hebben het er elke dag over, of het gevoel nog terug gaat komen. Ze zegt dat ze het niet weet en waarschijnlijk komt het ook niet terug maar heeft iemand een tip voor mij om haar in de goede richting te duwen, of ligt het totaal aan haar? Ik heb waarschijnlijk nog een relatie voor een paar dagen maar als ze het gevoel niet meer krijgt zou het hypocriet zijn voor beiden om de relatie te behouden. Het meest vervelende is dat ze me gewoon als vriend ziet nu. We hebben het gezellig als vanouds maar ze heeft niet de behoefte mij te zoenen of ze voelt niets van spanning als ik weer eens langskom of iets. Is er nog hoop voor mij?

Ik heb net de liefde van mijn leven ontmoet. Ik heb hem onmoet in de kroeg en toen ik met hem zoende had hij niet gezegd dat hij eigenlijk een vriendin heeft. Dat heeft ie erna in een mail opgebiecht. Maar we hadden zo\'n klik dat we het niet konden ontkennen, toen hebben we nog 2 keer afgesproken en hij is toen bij z\'n vriendin weggegaan. Hij mist de chemie, de aantrekkingskracht, die hij nooit bij haar heeft gehad. Hij ziet als zijn zusje die hij moet verzorgen. Nu een maand later, hij zou de hypotheek regelen, trekt hij terug. Hij zegt dat hij het nog 1 kans moet geven, voordat hij verder gaat. Maar hij heeft gezegd dat hij nooit verliefd is geweest op haar. En haar nooit heeft gezien als zijn meissie. Ze hebben weliswaar wel 9 jaar, maar het gevoel wat wij hebben is zo uniek en intens dat heb ik nog nooit gehad. Ze willen het zo proberen dat zij gaat veranderen, dat ze meer wordt zoals ik. Ik vind dat raar. En hij denkt dat ze zo die chemie, de aantrekkingskracht, die er nooit echt is geweest van zijn kant dat hij dat kan creeren. Hij trekt zich al 5 jaar terug van haar en de laatste 2 jaar hebben ze bijna geen intiem contact gehad. Zij vond het wel prima, maar hij niet. Nu gaat ze voor hem veranderen. Wat moet ik nu? Ik weet wat wij hebben, die intense gevoelens en verliefdheid, nooit met haar heeft gehad. En hij geeft me ook gelijk, maar hij zegt ik doe het voor m\'n geweten. Mijn hart is bij jou.. Moet ik dan maar gewoon afwachten en toekijken? Hoelang gaat dat duren? Kan iemand me helpen?

Beste Emily de boer, (Nav: hallo, ik heb bijna 8 maanden een relatie met....) ***

Over jou probleemstelling heeft het a.- niet in 1e instantie te maken met je relatie; b. wel dat je
bij elk probeem geval de vragen stelt maar gelijktijdig zelf ook antwoorden geeft. c.- het gevolg
dat je zelf naar gemaakt hebt, onzekerheid wordt, de schuld afschijft op de borderline-gedachte, en
als het ff moet de oplossing zoekt met de wonder medicijnen. ***
Uiteindelijk stel je aan andere de vraag Wat Moet Ik doen? . ***
Het antwoordt heb je voor een belangrijk deel al gegeven door, eerst je verstand op NUL te zetten
vervolgens, niet kei hard eraan te werken maar veel bewuster met je doen en laten om te gaan
dus niet het minste en ook niet het beste eruit te halen - yoint your live and don\'t over-reacting.
Leer jou handelingen dagelijks te relativeren dus minder zwart - wit,vandaar Yoint moments of Live.
In jou geval weet je in veelvoud waar de oorzaak (deel-oorzaken!!) ligt.
Vergelijk in jou handelingen; het verschil tussen een sneltrein en stoptrein... binnen dit laatste
maak dan een gepaste keuze zodat je vriend ook lekker kan genieten van jullie levensreis.

mvg De liefde,

het belangrijkste bij een relatie is dat de persoon waar je een relatie mee hebt echt van je houdt.

want als je tijd genomen hebt om de persoon goed te leren kennen en je ook zeker weet dat die persoon van je houdt is het pas een relatie waard.

wat de fout is van veel mensen is dat ze door zorgen juist heel veel aandacht of heel veel liefde geven aan hun partner waardoor het ongeloofwaardig of overdreven wordt. of dat er juist te weinig aandacht gegeven wordt waardoor de partner steeds minder in de relatie geloofd..het is belangrijk om alles in evenwicht te houden....

dus schrik niet als er af en toe een ruzietje is want dat is juist nodig in een relatie.
als er teveel liefde is en er nooit een ruzie valt wordt de relatie saai..
als er teveel ruzie is en te weinig liefde wordt de relatie ook minder
dus houd alles in evenwicht..

de volgende fout die vaak gemaakt wordt.. is dat men niet veel praat met zijn partner.
soms zijn er van die kleine dingetjes die je dwars zitten en die je dan niet verteld omdat het nog net niet ernstig genoeg is..
het probleem is dat je dan soms dingen gaat doen of zeggen die je niet wou zeggen (omdat die kleine dingetjes je dwars zitten) vaak is er een duidelijke en logische verklaring voor de kleine dingetjes dus zorg dat je blijft praten met je partner want alles wat jullie uit elkaar drijft is ernstig genoeg om besproken te worden.

Ik heb pas iets erg :S

Ik ben 1 jaar en 8 maanden samen. Mijn vriendin bleef bij me slapen alles goed en wel... word je wakker is die aan het huilen en zegt die dat die niks meer voor je voelt en dat die dat al 2 weken heeft... ik weet totaal niet wat te doen ik heb nog steeds hetzelfde gevoel als vroeger.

Mensen ik zeg jullie houd die van jullie vast wij waren het perfect koppel alleen had zij de vonk niet meer laat ze niet gaan als je de perfecte vind ! houd ze vast anders eindig je zoals mij in slapeloze nachten en kun je niet meer eten.

ik heb nu 3 jaar een relatie en we hebben eigelijk nooit rusie maar op een moment kom je in een sleur dan is een rusie af en toe goed vorig week hebben we rusie gehad en het lijkt wel of we weer net iets zijn begon met elkaar nu begrijp ik waarom mensen zeggen dat rusie af en toe goed is voor je relatie [nog een tip wees lief voor elkaar en geef maar neem ook wat af en toe je moet het in belans zijn dan heb je de best relatie

hey..
ik ben 18 jaar en heb net 5 maanden een raltie ik voel me elke keer het zelfe gevoel dat het slecht gaat in mijn relatie ik heb de hele tijd dat ik begin met de ruzie en daar de hele tijd achteraf weer spijt van krijg maar me vriendin die wil er dan niet meer over praten
wat moet ik zelf doen om te voor zorgen dat ik geen verkeerde stappen meer maak
ik probeer harstikke me best te doen maar het lukt dan 1 maand en dan gaat het weer fout wie kan me helpen en de goede atfisen te geven
ik weet het niet meer maar ik ben zo verlieft dat ik haar niet kwijt wil raken.

iedergeval als iemand mij kan helpen dan ben ik die gene erg dankbaar.
met de vriendelijke groet. jeroen

niemand wil mij helpen willen jullie helpen ??

hoi ik ben een jonge vrouw en vraag me af wat ik steeds verkeerd doe in een relatie, waardoor de ander het juist verbreekt met mij...

dus vandaar dat ik hier op reageer met hoe krijg je een liefdevolle relatie

als ik iemand ontmoet en heb dan vlinders in me buik voor die persoon, wil ik hem eerst beter leren kennen en ga dan een relatie aan.
Als we samen zijn vind ik het heerlijk om hem te vertroetelen, niet te erg als een moeder, maar vraag graag of hij wat drinken wilt enzovoorts.
Nu vraag ik me af, is dat fout en hoe lang moet het duren totdat je iemand kent en een relatie mee kan beginnen?

want tot nu toe als ik iemand ontmoet en vind hem leuk, wordt ik toch altijd gekwetst en gedumpt zoals ook met mijn laatste ex, die zei dat hij dingen miste in de relatie, maar niet kon vertellen wat en nu blijkbaar nadat het een week uit is, een ander heeft...

Dus hoe werkt een liefdevolle relatie, na hoe lange tijd ken je pas een relatie beginnen...
want heb het gevoel dat ik het steeds fout doe en ze weg jaag...

Momenteel gaat mijn huwelijk (van ruim 6 jaar) door een crisis. Het ergste is al voorbij... Mijn man werd erg agressief en zag uiteindelijk gelukkig in hoe ernstig onze relatie eraan toe was en was (eindelijk) bereid om samen met mij voor ons huwelijk te knokken.

Het enige wat ons huwelijk op dat moment nog kon redden was hulp van buitenaf. We gingen zoeken naar geschikte relatietherapie. Voor mij een verademing, want ik drong er al een aantal jaren op aan dat het een keer fout zou gaan als we niks zouden ondernemen. Een relatie gaat niet vanzelf, je moet er BEIDEN aan werken! Het vinden van geschikte therapie konden we niet vinden. We hebben nog erg kleine kinderen en oppas kunnen we niet structureel regelen. Ik stelde voor om samen relatietherapie te starten door middel van een boek dat voor dit doel is geschreven. Dat boek was al jaren in de boekenkast aan het verstoffen, want mijn man wilde nooit samen een boek lezen. Daar zouden we tenslotte alleen maar ruzie om krijgen...

Inmiddels zijn we al een heel eind gekomen. We lazen in het begin iedere dag een stukje en bespraken dat dan. Het boek legt duidelijk uit hoe een gezond gezin in elkaar steekt. Er zijn zoveel aspecten die daartoe bijdragen... Respect voor elkaar is daar een voorbeeld van! Na een aantal hoofdstukken komen de eerste opdrachten. Bij de eerste opdracht hadden we het even moeilijk. Ik, altijd enthousiast, zag er de lol wel van in. Mijn man had meer het gevoel dat hij voor gek zou staan. Uiteindelijk heeft hij ervoor gekozen om het toch te doen, anders zou het alsnog een therapeut worden...

We zijn nu een aantal weken verder en we hebben gewoon weer lol samen. We moeten er natuurlijk wel goed voor waken om niet terug te vallen in het oude patroon, maar zoals het er nu naar uitziet gaat het alleen nog maar beter. We lezen niet meer iedere dag in het boek, maar 1-2 keer in de week. Dan nemen we ook net zoveel tijd als we nodig hebben. :-)

Heel veel succes allemaal! :-)

Ik heb nu ruim twee jaar een relatie, maar ik ben niet meer verliefd. Ik wil het wel graag, want ik wil graag samen met hem oud worden, maar soms voelt het meer als een super goede vriend. Ik wil dus wel verliefd op hem zijn, maar ik kan het niet. Er mist iets. Ik wil het niet uitmaken, want ik wil hem niet missen, maar ik wil ook geen relatie zonder dat gevoel... pfff... wat nu?

hallo,
ik heb bijna 8 maanden een relatie met een lieve man.ik ben 29 jaar.hij is 34.ik heb borderline,en heb soms last van [zware]stemmingswisselingen.mijn vriend ving die buien op,maar het kost hem de laatste tijd steeds meer moeite.[logisch].nu had hij eerst aangegeven dat hij het niet meer weet met ons.heb wel een gesprek met hem gehad,en hij zei dat hij wel ziet hoe het verder gaat.moet ik dat als positief opvatten?ik ben onzeker in deze relatie,maar dat komt ook door mijn borderline.ik wil hem niet kwijt,slik medicijnen en krijg binnenkort extra hulp hiervoor.mijn hart zou verscheurd worden als hij mij niet meer zou willen.hij kan niet meer tegen mijn stemmingen,irriteert zich eraan.wat moet ik nu doen?ik doe al het mogelijke voor genezing,werk er keihard aan.

groetjes van emmie

Ik heb 25 jaar een relatie gehad, we hebben samen 2 dochters.Maar de laatste jaar begon ze mij ineens aftekeren. Naar bed samen was er niet, ik mocht haar nieteens raken etc etc. Mijn stress ging ik uiten door te eten en ik werd dik. Wij zijn laatst samen met de zomer op vacantie geweest/Toen wij terug kwamen, heeft zij mij met een smoes het huis gekregen. Ik heb al 25 jaar een klein huisje van 170 euro in amsterdam, We waren verhuisd naar een wissel woning die te krap voor ons vieren was.Ze zei we botsen iedere keer iedereen is tressig in huis, ik wil dat je in je huis gaat wonen. Ik zei moet ik dit definitief zien. Ze zei neen het komt goed weer gun ons de ruimte, Ik ben toen naar mijn gegaan en vlak voor kerst zeg ze ik henb iemand anders leren kennen en ik ga er voor. Je zou niet weten wat er met mij gebeurde het leek alsof ik niet meer op de aarde liep maar zweefde. Een bom viel op me. Mijn vraag is gaat zij er spijt van krijgen dat zij 25 jaar lief en leed samengedeeld te hebben ooit terug zal komen??? help me met een ervarend antwoord

ze wil bijna ni wegggaan met mij wat doe ik daar aan

Mijn vriend en ik hebben zo'n twee jaar een relatie, nu is deze de laatste twee maanden een beetje ingesukkeld... ik wilde praten en mijn best doen terwijl hij dacht dat een pauze het beste zou zijn, elkaar even een paar weken niet zien. Ik denk dat dit juist niet werkt want "uit het oog, uit het hart", ik wil echt graag verder met hem, weten jullie een manier om hem zo ver te krijgen dat hij er ook hard aan wilt werken?

Ik zit dus met hetzelfde probleem sinds wij kinderen hebben gekregen is er van de spanning niets meer over we hebben het in een ruzie tegen elkaar gezegt en afgesproken dat we er bijden aan moeten veranderen maar waar moet ik beginnen??en zit spanning in een relatie hem altijd in sex?of kan je ook op een andere manier spanning ontwikkelen?kwa seks gebied dacht ik een keer de badkamer vol te zetten met kaarsjes en dan eens romantisch samen douche en kijken waar het op uitloopt.of een keer een striptease aan hem geven en dat wil ik wel heel graag maar durf het niet echt want wat als hij het belachelijk vind??en dan houdt het op ik kom niet op andere iedeeen dus hoop dat ik hier wat iedeen op ken doen groetjes spanningloze ik

hey het is sind 2 dagen uit met mijn vriendin omdat ze geen gevoel meer voor mij heeft (wat kan naturlijk ) maar de manier waarom kan ik niet zo goed bergrijpen wij zijn waren 9 maanden bij elkaar wet waren echt helemaal gek op elkaar maar nu sinds 3 weken zecht ze dat ze eigelijk geen goevoel meer voor mijn heeft omdat we te wijnig samen doen omdat dat maar 1 keer in de 2 weken in het weekent kan op dat zij ook nog een kind heb van 2 en half die dan bij vin vader is ne zijn er veel dingen tegelijk verandert ik heb een ander baan ( ik draaide eerts 3 ploegen dienst) en ben nu dus gewoon elke avond thuis zij heeft haar rijbewijs gehaalt waat ze lang over heelf gedaan we waren aan het kijken voor een huisje toen kreeg zij het ook nog eens in haar rug en hielp haar zo veel dat mogelijk was en ik ging in het weekent weg omdat ik dee voebalen en zondag naar feyenoord ga dat heeft ze nooit erg gevonden en daar bij ben ik ook weer naar school gegaan voor een avond opleiding zo dat wij het later samen beter zouden hebben nu was zijn ook op zoek naar een andere baan wat goed is verlopen maar dan ben ik zaterdag thuis bij haar we zouden naar de bios gaan maar opdat zij het in de rug heb zijn wij niet gegaan dus thuis gebleven en als wij het samen gezelig hebben vertelt ze mij ineens dat het gevoel voor mij weg is en als ik nu twee dagen later vraag wat ze nu echt wil omdat ik denk dat er meer is zegt ze dat ze het niet weet maar daar wel zeg van heb geen gevoel meer voor je en dat komt ook niet meer terug dus ik kan er niet echt een peil op treken wat er nu echt is kan niemand mij hier mee helpen aub

groetjes

wat ik hier aan wilde toevoegen is, dat ik me zelf wel hier in herken, agressie is een gebrek aan woorden. nou mijn vriendin & ik zijn nu al 4 jaar smamen, ik hou onwijs veel van dat meisje,maar toch is zij de enigen persoon waar ik me soms aan kapot erg. gewoon om de domste dingen zitten wij ruzie temaken.en zij is heel gevoelig dus om elke scheetje barst zij in trannen uit.soms dan zit het me zo hoog, dat ik de knoop gewoon door wil hakken.maar dat zij dan de persoon is die mij toch probeert te overtuigen dat het wel goed tussen ons kan gaan.in ons relatie is het 1x goed uitgeweest omdat ik me niet gedraagde zo als zij dat wilde, ik heb me helemaal veranderd voor haar. en nu heb ik de indruk als of zij nu geworden is waar de drama over begon.ze is overgevoelig heel jaloers. ze kan helemaal niks meer van me hebben.uitbarstingen drama maken over niks.het gaat soms zo ver dat ze me gewoon begint teslaan waar ik haar handen van me aftrek en vertel dat het nu goedzo is.wie heeft een tip hoe kan ik dit veranderen.

Hallo..

Ik wil dit kwijt!...


ik kan geen meid krijgen omdat

ik denk dat ik het niet kan
en omdat ik denk dat ik het niet kan
kan ik het ook niet???
hoe krijg ik nou meer zelfvertrouwen
??
want ik wil zo graag iemand!!
ik weet niet hoe ik mezelf hoger opstel

dus weten jullie dat misschien?


Anoniem

heb juist hezelfde meegemaakt mijn vriendin zei mij dat ik de vent van haar leven was en toch was ze niet 100% gelukkig ze had ook het gevoel dat jij had is het dat is hij waar ik mijn gans leven moet mee samen zijn is er niet meer? we zijn nu een maand uitelkaar voor mij is het niet makkelijk omdat ik al wa ouder ben en al op een ander hoger niveau zit maar heb het toch ni kunnen tegen houden zij was de vrouw van mijn leven maar ik denk dat als het kriebelt het toch ni kunt tegen houden das een teken dat je nog niet klaar bent voor een relatie en vroeg of laat komt het toch dat je uitelkaar gaat is het nu niet dan missch over 10 jaar en dan zijn er missch kinderen en een huis en heb je veel meer miserie ze zij wel tegen mij als we echt samen horen komen we vroeg of laat toch terug te samen ben is benieuwd want heb nog nooit voor iemand zoveel gevoeld als voor haar maar probeer mij er over te zetten en als ik iemand anders tegenkom ga ik niet wachten .maar weet momenteel wel ni hoe ik daar mee moet omgaan want er zijn nog zoveel gevoelens en zij wil me niet kwijt ze wil als beste vrienden verder gaan en later terug iets opbouwen zit momenteel heel diep terug alleen thuis zonder de vrouw van wie je houdt hoe ga je met zoiets om??weet dat het heel veel tijd gaat kosten voor ik hier overraak het leven gaat verder he en de tijd staat ni stil he iedereen zegt mij dat het allemaal wel zal goed komen met mij dat er nog een mooietoekmst is weggelegd maar zou graag terug samen zijn he maar weet echt ni hoe ik hier over raak heeft er iemand ooit hetzelfde meegemaakt laat het dan weten hoe je er over bent geraakt ??

wie weet wat ik kan doen,

ik heb nu sinds 3 maanden een vriend, ik zie hem nu minder dan voor we wat hadden het, hij zegt dat hij alleen maar druk is maar toch kom ik hem elke keer in de stad tegen savond's.
hij ging met zijn ex vreemd ook met mij waar ik later pas vanaf wist.
nu zit ik te denken zal hij ook bij mij vreemd gaan en waarom zou hij niet gewoon een meisje trouw kunnen blijven, hij zegt zelf altijd dat ik heel lief etc voor hem ben ik weet me geen raad , ik denk dat hij me binnekort op beld en dat het klaar is net als bij zijn andere exen..

Tja ieder verschillend.
Neem niet alles te letterlijk, maak van een vlieg geen olifant en overleg alles samen wat je doet vooraf.
Op mekaar brullen is onmacht, niet goed voor de keelchakra , dus reageeer gewoon.

Tja ieder verschillend.
Neem niet alles te letterlijk, maak van een vlieg een olifant en overleg alles samen wat je doet vooraf.
Op mekaar brullen is onmacht, niet goed voor de keelchakra , dus reageeer gewoon.

Ik heb een hele lieve vriend maar soms denk ik dat ik op de 2de plaats sta.Komt van zijn werk en gelijk aan de computer.hij komt soms ook niet eens in de keuken om mijn een knuffel te geven als hij van zijn werk komt.en als ik roep eten is klaar na 5 min is hij er steeds noch niet.soms denk ik hallo besta ik noch of hoe zit dat.

W. ik herken jouw probleem! ik heb namelijk hetzelfde. Mijn vriend is zo druk bezig dat ik het gevoel heb dat ik op de 2e plaats kom te staan. Dit maakt me erg verdrietig want ik weet zelf dat ik het nooit zo ver zou laten komen en altijd voor hem zou kiezen. Ook moet ik vaak altijd de 1e stap zetten want ik heb het gevoel dat als ik het niet doe, dat hij het ook niet doet en dat ik hem dan gewoon niet zie. Ik weet zelf niet echt wat ik er aan moet doen. Ik heb al met hem gesproken en hij zegt dat ik boven alles ga maar ik heb niet dat gevoel..
Weet iemand wat ik hier aan moet doen om het beter te maken?

Ik heb alles wat een mens zich kan wensen. Die meest ideale vent. En toch denk ik de afgelopen tijd steeds vaker Is dit het dan? Is dit het leven wat ik voor altijd ga leven? Ik ben nu 26 jaar en heb al 5 jaar een relatie waarvan ik er 2 samenwoon. Ik wil met hem oud worden, kinderen krijgen en trouwen. Hij is mijn alles. Ik hou intens veel van hem, en toch heb ik het gevoel dat ik wat mis. Dat ik weer verliefd wil worden, flirten, daten. Hoe egoistisch kan het zijn? Ik moet keuzes maken, maar wat moet je kiezen als je alles wat je wil al hebt en dan NOG niet 100% gelukkig bent?

Daan, hetzelfde idee heb ik ook vaak. GA voor die leuke betrouwbare man die wel wil Daan. Als hij nu genoeg van je heeft dan had het denk ik ook voor hem niet veel te betekenen. Mijzelf ingeschreven op relatieplanet. 4400 keer bekeken en niks noppes nada. Samenwonen is leuk. Heb ik ook heel lang gedaan. Het is niet alles. Al zou ik het wel leuk vinden. De nichtenwereld is vaak vluchtig en snel en helaas als ze die kerel op de bank hebben gaan ze vreemd. Neem de tijd Daan. En wie weet man.

Ik ben nu 2 maanden samen met een jongen waarop ik nog altijd keiverliefd ben. Het probleem is dat we momenteel in een sleur zitten, er gebeurt niks spannends meer. Vandaag heb ik een date met hem en ik vrees als het niet goed gaat gaan, dat hij me zal dumpen. Maar ik zie hem gewoon nog te graag om te laten gaan dus ik weet werkelijk niet wat te doen. Hoe in godsnaam geraak je uit een sleur? We hebben nog geen seks gehad, we zijn eigelijk nog niet echt ver gegaan maar ik wil het wel. Misschien moet ik het hem duidelijk maken dat ik er klaar voor ben zodat de spanning in onze relatie terugkeert want zonder hem kan ik niet leven

Ben afgelopen zondag terug verhuisd naar mijn eigen huis omdat het samenwonen niet ging. Misschien ook wel logisch omdat we elkaar nog maar 6 weken kende. Heb er 1 week gewoond...Ik voelde de dagen ervoor dat er spanningen waren, geen knuffels, intimiteit etc dus heb ik zondag met hem gepraat en we hadden alle twee zoiets van het werkt niet maar willen elkaar niet kwijt. Hij wist niet goed wat nu en ik heb gezegd dat ik me spullen zou pakken. Hele moeilijke stap voor mij omdat ik bang was dat het het einde was van ons. Hij verzekerde me dat dat niet het geval was en dat ik het als n positief iets moest zien. Nu zijn we bijna 3 dagen verder en ik heb niets van hem gehoort. Geen reactie op een emailtje of berichtje. Ik voel aan mezelf dat ik vol spanningen zit, ben misselijk en moet mezelf dwingen te eten. Kan alleen maar aan denken wat nu. Ik laat hem nu even met rust een paar dagen maar er staan nog wat spullen bij hem die te zwaar voor mij zijn om te tillen en heb aan hem gevraagd het te doen wat hij belooft heeft maar wederom geen reactie. Ik voel mezelf veranderen in een niet leuk persoon die onzeker is en alles in twijfel trekt. Moet ik hem bellen en afspreken om te zeggen dat het over is terwijl ik dat dus absoluut niet wil maar hij mij door niet te reageren wel doet of het op zijn beloop laten? Ik weet alleen dat ik gek op hem ben maar niet op deze manier met mezelf kan leven en dus eigenlijk niet langer dit gevoel van onrust en onzekerheid wil hebben. Ideeen iemand???

Hallo, Ik heb nu 8 maanden verkering maar mijn vriend heeft het erg druk door de week en krijg het gevoel dat ik niet besta. In het weekend spreken we wel af maar ik doe meestal de eerste zet. Hij heeft een lichte vorm van autisme. Ik word soms boos omdat ik denk dat hij niet meer om mij geeft of vreemdga,ik haal alles in mijn hoofd. Weet iemand hoe ik om kan gaan met een autistisch persoon of herkend iemand dit probleem van haar vriend/vriendin? Groetjes W.

Een liefdevollere relatie zou ik wel willen en daar moet je echt voor knokken. Mijn vriend en ik zijn al bijna 11 jaar bij elkaar en hebben ook al het nodige overleefd maar soms denk ik, is dit het wel, wil ik met hem verder. Het is heel moeilijk omdat we allebei zo verschillend zijn.

Eigenlijk maar door 1 ding COMMUNICEREN, zeg nou eens gewoon wat je van elkaar vindt en wat je graag anders zou willen zien. Ga een keer uit eten, maak een wandeling, vaak vinden de beste gesprekken plaats tijdens zo´n uitje. En wees niet behoudend vertel hem dat je zin hebt in sex of knuffels, en laat je verrassen door zijn antwoord. Speel wel eerlijk spel, het zou zo maar kunnen zijn dat hij het hetzelfde vindt.
Succes

Ik ben een meid van 15 en heb nu ongeveer 2 maanden een vriend van 19. Hij werkt redelijk veel, en heeft soms na zijn werk dan ook even geen zin in mij (lange werktijden). Daar heb ik begrip voor. Maar mijn probleem is dat ik zo kwetsbaar en gevoelig ben. Ik wil t altijd allemaal zo goed mogelijk doen, maar ik weet vaak niet hoe. Ik merk dat hij niet echt goed praat, als ik bv een gesprek met hem wil aanga als k ergens over zit. Mijn ouders gaan scheiden, dus op dit moment ben ik vaak down, hij steunt me dan wel. Maar soms, als ik 'm bijvoorbeeld één dag ofzo niet kan zien, voel ik me meteen helemaal down. Terwijl ik zelf ook vind dat hij niet mn hele leven moet zijn, maar een aanvulling op m'n leven! Ik hoop dat iemand begrijpt wat ik bedoel, en wat tips heeft, hoe ik deze relatie het best tot een goede relatie kan maken! Want ik ben zo gek op hem, en wil er graag het beste van maken. Ik hoop op reacties, bedankt!

Het werkt van 2 kanten. Hoe graag je ook zou willen dat hij of zij verliefd op je wordt, zoiets heb je helaas niet in de hand. Je zou jezelf kunnen veranderen, maar dat houdt niet in dat de andere persoon dan verliefd op je wordt. Misschien geloof je er nu nog niet in, maar voor iedereen is die ENE speciale persoon..en ook jij zal diegene vinden..Succes ermee....Blijf erin geloven.

Hier wil ik op reageren: als je relatie een sleur wordt, hoe kom je daar dan uit?

Liefde moet van 2 kanten komen, ook de energie die men in een relatie stopt. Het is belangrijk samen dingen te doen; dingen die beiden fijn vinden om te doen natuurlijk. Maar ... durf ook eens rustpauzes in te lassen. Verwen jezelf eens en neem tijd voor jezelf, zonder dat het je achteraf verweten wordt. Je bent tenslotte als individu geboren (maar met twee is het natuurlijk ook leuk).

Hier ff een algemene reactie:
Het is in een liefdevolle relatie zeer belangrijk dat de beide personen zichzelf kunnen zijn. Ook is het van belang dat beide personen volledig door de ander gewaardeerd worden. Ik denk dat het hier wel eens misgaat. Ook is het van belang dat je de ander goed laat merken, wat je voor hem/haar voelt.

Mijn man heeft moeite om seks met mij te hebben nu in zwanger ben. Ik
moet zeggen dat het ook wat moeilijk is, want als ik opgewonden wordt krijg ik steeds harde buiken of geen lucht in bepaalde posities. Bepaalde standjes zijn ook niet echt prettig meer nu, maar ik zou willen dat hij mijn lichaam wat sexier zou vinden. Er bestaan toch wel mannen die een zwangere vrouw sexy vinden? Het is ons tweede kind; bij de eerste had hij er geen problemen mee en hadden we een goed sexleven tijdens de zwangerschap, maar nu vind hij het een raar idee, omdat hij nu werkelijk beseft wat er in mijn buik zit. Ik ben namelijk zeer makkelijk opgewonden nu tijdens de zwangerschap (en dat terwijl ik lees dat vrouwen tijdens de zwangerschap geen seks willen of geen zin hebben..). We hebben nu al sinds de derde maand van de zwangerschap niks meer gedaan, ook niet elkaar helpen met klaarkomen. Ik bevredig mezelf nu maar en wacht totdat ik bevallen ben. Zijn er vrouwen die dit ook meemaken dat hun man tijdelijk geen zin meer heeft?

Wat moet je doen als je relatie op zijn eind loopt, maar je deze toch nog wil redden?