Zoeken

Hoe ga je met reuma om?

Een pen vasthouden, een stukje fietsen en moeiteloos de telefoon opnemen. Het lijken hele vanzelfsprekende handelingen, maar voor mensen met klachten aan gewrichten of ledematen kan dat een hele onderneming zijn. 

In veel gevallen gaat hem om een reumatische aandoening. Daarbij wordt de (kenmerkende) pijn in de meeste gevallen veroorzaakt door een ontsteking in de gewrichten. Vaak ontstaat daardoor een zwelling aan één of meer gewrichten. Reuma kan variëren van gering tot behoorlijk ernstig. Artrose, jicht, fibromyalgie en reumatoïde artritis zijn de meest voorkomende vormen.

Heb jij last van reuma? In hoeverre beperkt je dat in je bewegingsvrijheid? Hoe ga je om met de pijn? En wat kun je zelf doen om de (pijn)klachten te verminderen?

Reageren
Delen
Blijf bewegen met Synofit, dé kuur voor soepele gewrichten!*

SynofitSynofit is een kuur voor soepele gewrichten* op basis van Curcumine en Zwarte bes-bladextract. Curcumine is een antioxidant met een beschermende invloed op gezonde weefsels en cellen. De actieve stoffen in Ribes nigrum hebben een verzorgende invloed op spieren en gewrichten. Verder bevat Synofit Vitamine C, Vitamine D en 100% pure Groenlipmossel.

*Synofit bevat Curcumine en Zwarte bes-bladextract

Kijk hier voor meer informatie over Synofit of bestel Synofit direct >>

- advertorial -

Dossier Reuma

Reuma kent vele verschillende vormen. Helaas is het nog niet te genezen, maar met medicijnen en leefstijladviezen kunnen mogelijk wel de klachten verminderd worden. In het dossier Reuma lees je hier meer over.

Ga naar het dossier Reuma >>

Reacties

  • Sil

    M.

    Aan het meisje van 13:
    het is heel goed mogelijk om nader naar dit probleem te kijken en om er (zelfs vrij snel) vanaf te komen. Ik raad je aan om contact te zoeken met een regressie- en of reincarnatietherapeut. Adressen vind je op de website van de SRN en van Tasso opleidingen (www.tasso.nl) Er is kennelijk een deel van je dat je tot diefstallen aanzet; je zegt dat je er aan verslaafd bent. Wel: elke verslaving heeft een oorzaak in het verleden. een verslaving is een behoefte. Je kunt zelf in regressietherapie achterhalen wat die oorzaak is en dat geeft je inzicht in die behoefte. Door op een bevrijdende manier die oorzaak te her-beleven kan je probleem worden opgelost. Je moet dat zelf ECHT willen, want het is met deze therapie zo dat jij zelf je eigen genezer bent: jouw eigen inzet is nodig;je onderzoekt je eigen verborgen herinneringen en je eigen ervaringen. Daardoor wordt duidelijk wat het is dat je tot stelen aanzet. En daardoor kun je het loslaten, en ben je van je kwaal af.
    Veel succes!
    Je kunt voor meer info schrijven naar:
    IPARRT Centrum voor ervaringstherapie
    Rijksstraatweg 240-242
    3223 KE Hellevoetsluis
    (Binnenkort functioneert onze website)
    Overigens: kleptomanie is een aandoening
    (daar kun je dus vanaf komen)
    "crimineel"is een oordeel, een stempel door de samenleving op ongeaccepteert en misdadig gedrag. Dat oordeel is tijdelijk. Als je van je kwaal af bent, is dat oordeel dus in ieder geval niet meer op jou van toepassing. Zorg dat je niet hoeft te lijden onder zulke oordelen: neem de tijd om erover na te denken en ga aan jezelf werken bij een regressie of reincarnatietherapeut.

    Reageer
  • Sil

    Lisa

    Hoi Chica
    Ik las toevallig je verhaal en herkende daarin heel veel van mezelf en wou gewoon even reageren. Ik ben nu bijna zeventien jaar, maar herinner me nog heel goed de tijd van toen ik 13, 14 was. Ik zat in de tweede en ging toen met een vriendin van me een uurtje spijbelen, we gingen de stad in. We gingen naar een winkel en jatten allebei wat, voor de eerste keer van ons leven. Het was echt kicken, ook al was het maar nagellak van 15 gulden en vond ik de kleur niet eens mooi. Vanaf toen gingen we vaker jatten, want we deden het altijd samen. De winkels waar ik het liefst jatte waren V&D, Hema, Etos en Xenos omdat het daar heel makkelijk was. Meestal was het make up wat ik meenam, maar later was het ook wel eens kleding. Het werd op een gegeven moment een soort verslaving, ik was pas tevreden als ik genoeg dingen gejat had. Op een dag was ik een beetje geirriteerd omdat het niet echt lukte. Steeds waren er mensen in de buurt enzo, maar toch wou ik niet gaan voordat ik wat had. Ik lette niet echt op en toen ik de winkel uitliep ging het alarm af. Ik had niet eens door dat ik daar de oorzaak van was, want als je door de stad loopt hoor je altijd overal alarmen afgaan. Maar een medewerker van de winkel, de Etos, rende naar me toe en nam me mee. Ik moest nog een keer door de metaaldetector lopen en je raadt het al: het ging weer af. Met andere woorden: ik was de lul. Ik had altijd wel geweten dat ik ooit gepakt zou worden, maar aan de andere kant kun je je dat niet voorstellen omdat het altijd zo makkelijk gaat. Ik moest drie kwartier op de politie wachten. Het was een warme zomerdag en ik liep tussen twee agenten in door de drukste straten van de stad. Ik schaamde me, want veel mensen en vooral van mijn leeftijd zagen mij. Toch vond ik het wel cool om in een politieauto te zitten enzo. Op het politiebureau moest ik een verklaring afleggen en werd m'n moeder gebeld. Ze moest meteen komen. Ze was niet echt kwaad, eerder verbaasd, ondanks dat ze al vage vermoedens had, want ze vroeg zich af waar ik al die spullen vandaan haalde. Ik kwam er vanaf met vier uurtjes werken voor Halt en een beetje straf van m'n ouders, ze hadden heel relaxed gereageerd eigenlijk. Ik had geluk dat ik nog dertien was, anders had ik veel meer straf gehad van Halt. De meesten zouden daarna nooit meer zoiets doen, maar na een paar maanden begon ik weer. Nu jatte ik ook fietsen en meer kleding enz, maar ik spijbelde ook meer. Ik kan hier nog wel lang over doorlullen, maar ik zal het maar afsluiten nu. Momenteel jat ik niet meer, ondanks dat ik nog vaak in de verleiding kom. Ondanks dat we allebei weten dat het niet goed is om te doen, kies ik toch voor jouw kant omdat ik hetzelfde heb meegemaakt. Anderen die zeggen :"Dat is slecht", "Dat zou ik nooit doen/durven, enz.." vind ik gewoon mietjes. Zij zijn gewoon laf, want ze durven het niet. Oh ja, ik vond een paar uitspraken van je in je verhaal wel ok. Dat je het gevoel hebt dat je de enige bent die echt is enzo. Daar heb je gelijk in, want ik zeg altijd al dat 99% fake is. Aardig tegen je doen,maar achter je rug.. That kind of things. Jij kan momenteel twee kanten opgaan: of je gaat stoppen met jatten en een 'beter leven' leiden (klinkt saai he) of je gaat de slechtere kant op zoals ik gedaan heb. Want denk niet dat het bij jatten blijft, want zoals je nu zegt is de kick er al een beetje vanaf. Je zult gaan spijbelen, blowen, rondhangen in de stad en het zal niet stoppen voordat je inziet dat het eigenlijk niet zo goed is. Mijn leven is momenteel best wel saai als ik het vergelijk met toen ik 14, 15 was. Ik kijk er vaak met heimwee naar terug, want het klinkt misschien raar maar de tijd dat ik elke dag spijbelde, blowde en jatte was de mooiste tijd van m'n leven. 'De anderen' vinden het slecht, maar ik vind het gewoon een lifestyle, voor mijn gevoel leef je dan echt. Van die kutkinderen die moeiteloos elke dag van 8 tot 4 op school zitten en zo burgerlijk zijn haat ik best wel want zij zijn nep en zijn misschien wel jaloers op je ook omdat jij dingen doet waar zij geen lef voor hebben. Als ik zou moeten leven zoals hun zou ik liever niet leven, want dan is het leven veel te saai. Waar leven hun nou voor? Om te leren, huiswerk te maken en te hockeyen? Dan ben ik liever een crimineel...
    Als jij of iemand anders hierop wilt reageren, email naar: Chila@dolfijn.nl

    Reageer
  • Sil

    Bart

    hallo,

    ik wil eventjes reageren op jouw probleem.
    Ik ben een jongenman van 22 en heb zo ongeveer hetzelfde meegemaakt als wat jij nu meemaakt. Het ging mij in eerste instantie ook puur om de kick. het werd van een pakkie shag tot erger. het eindigde met een inbraak....en toen ging het mis. opgepakt door politie. de hele dag op het politiebureau voor verhoor en laat in de avond werd ik daar opgehaald door mijn vader. Ik had mijn ouders nog nooit zoveel verdriet aangedaan als die dag. Ik besefte dat maar al te goed. Vanaf die ben ik altijd open geweest tegenover mijn ouders. Mijn ouders weten alles wat ik de afgelopen jaren heb gedaan, zowel de goede als de kwade...
    Dat je op 13-jarige leeftijd niet met je ouders wilt praten vind ik heel begrijpelijk. Ga eens op zoek naar een volwassen persoon waarvan je zeker weet dat je hem of haar kunt vertrouwen en vertel alles en probeer samen een uitweg te vinden voor jou probleem.
    sterkte....

    Reageer
  • Sil

    Eva

    Ik las de reactie van dat meisje dat ook jatte en voelde me meteen geroepen om ook te reageren. Toen ik 13/14 was jatte ik ook weleens wat. En ook steeds meer. En ook spijbelde en blowde ik, alles werd steeds erger. Maar ik wilde even kwijt dat het ook allemaal goed af kan lopen. Ik ben nooit gepakt, maar toen ik bijna eindexamen ging doen werd ik zelf ineens heel serieus. Alles was over. Het was voor mij meer een soort fase geweest. Ik kom nooit meer in de verleiding iets mee te nemen. Ik vind het niet leuk, niet spannend het doet me niks meer. Liever geen crimineel, dan maar een hockeytrutje!

    Reageer
  • Sil

    Marjo

    Ik wil je wel een beetje op weg helpen.Het gedrag van jou komt bekend voor.Ten eerste je zit echt in een leeftijd dat je zelf bent aan het ontdekken en wat je mogelijkheden zijn.Je bent nu aan het uitproberen hoe ver dat je kunt gaan, je grenzen proberen te verleggen.Maar je weet dat je aan de andere kant gesnapt kunt worden.Maar mij lijkt dat je niet echt bewust bent van je gedrag.Ik zal je een tip geven,kijk eens bewust naar je gedrag.Stel je zelf de vraag wanneer heb ik behoefte en drang om te stelen.Dat kunnen momenten zijn waar je niet happy, of lekker in je vel zit b.v.Daar zou je eens moeten op richten en meer over nadenken. Trouwens je zit niet in bepaald glorieuze leeftijd.Te jong voor als volwassen te gedragen en te oud als een kind behandeld te worden.Tussen wal en schip zitten.
    Als je erachter bent gekomen wanneer zich dit manifisteert moet je dat koppelen aan gevaar als je zo´n gevoelens van drang hebt.Zoek dan iets wat wel kan, iets leuks gaan doen, wat je heel graag doet en ontspant.Zo, kun je gevoelens aan een gedrag gaan koppelen.Probeer dat eens.
    En laat mij iets weten of het helpt.
    groetjes Marjo ( verpleegkundige)
    p.s. je bent geen crimineel, dat is erg zwaar beladen.

    Reageer
  • Sil

    Marjon

    Hallo meisje van 13,

    Ik herkende je verhaal uit duizenden. Ik ben namelijk zelf ook kleptomaan geweest. Gelukkig ben ik er met een heleboel hulp van anderen vanaf gekomen.
    Als eerste wil ik je een advies geven. Onderschat niet dat wat je doet hartstikke verkeerd is, ookal kun je er niets aan doen. Als je niet inziet dat het verkeerd is zul je jezelf niet kunnen helpen en zullen anderen ook niets kunnen doen.
    Ik ben destijds zo ver gegaan dat ik wel gepakt ben in tegenstelling tot jou en ik ben toen toevallig de juiste personen tegen gekomen.

    Ik weet dat het moeilijk is om over te praten, maar je zult het toch echt moeten doen, want alleen kom je hier nooit vanaf.
    Mijn advies is om eens een keer de Rutgerstichting te bellen en hen je verhaal uit te leggen. Zij zullen dan voor je gaan zoeken naar en goede psycholoog en denk nou niet direct: ik ben toch niet gek, ik hoef niet naar een psycholoog. Maar onthoud goed dat kleptomanie een vorm van een geestesziekte is, net als bijvoorbeeld schryzofenie. Je hebt een onderbewust zijn die voor jou steelt, je bent het niet zelf.
    Een psycholoog kan met je gaan oefenen om je onderbewustzijn zelf onder controle te houden, zodat je niet meer zult stelen.

    Ik hoop dat ik je hiermee heb geholpen. Ga dus alsjeblieft naar de Rutgerstichting (je kunt anoniem bellen) en zet je trots opzij. Je kunt geholpen worden, maar je kunt het echt niet zonder proffesionele hulp.

    Reageer
  • Sil

    Een zakenman

    Hoi,

    Toen ik een jaar of 12, 13 was, jatte ik ook van alles en nogwat. Bij mij was het ook om de kick: ik zat op de basisschool, en knikkeren was toen "in". Bij een speelgoedwinkel heb ik stapels knikkers meegenomen, en verder jatte ik snoep en sigaretten (ik vond het stoer om te roken, en als jochie van 12, 13 met een babyface krijg je nooit sigaretten mee).

    Inmiddels ben ik 23, en ben directeur van een computerbedrijf. In dat eigen bedrijf heb ik ook te maken met oneerlijke mensen: ik lever iets, stuur een rekening, en ik krijg het geld gewoon niet! Als ik zoiets meemaak, denk ik vaak: "Dat is dus wat ik ook deed!". Moet je voorstellen: een winkelier koopt iets in, en betalat daarvoor. Vervolgens komt er een etterbakkie, die iets meeneemt zonder ervoor te betalen. Op die leeftijd dacht ik er niet over na, maar ik ben maar wat blij dat ik op een dag doorkreeg dat het gigantisch grof is, wat ik deed. Ik heb toen AL MIJN GELD VAN DE BANK GEHAALD! Ik heb een schatting gemaakt wat voor schade ik de winkeliers bij mij in het dorp heb aangericht, heb dat bedrag vermenigvuldigd met twee, en heb dat aan die mensen gegeven. Twee van die winkeliers zijn nu klanten van mij. En ze betalen keurig hun rekeningen aan mij.

    Ik schaam me voor wat ik gedaan heb. Het is geen menswaardig bestaan: een crimineel zijn. Als ik dan een reactie lees, van iemand die zegt dat ze liever crimineel is, denk ik: "mens, denk na! Je kunt zoveel met dit leven. Ik heb vanaf mijn 18e keihard gewerkt, en heb nu een groot bedrijf opgebouwd. Ik heb klanten in Nederland, België, Duitsland en Denemarken, reis half Europa door, en heb de tijd van mijn leven." Tuurlijk, dat jatten gaf me ook wel een kick. Maar wat ik nu doe, is honderdmaal, wat zeg ik, duizendmaal leuker! En het is nog eerlijk ook! Ik geef nu leiding aan iets van 20 medewerkers, en hoef nooit over mijn schouder te kijken of ik misschien word gevolgd.

    Ik geloof niet in therapieën, ik ben van mening dat iedereen zelf in kan zien hoe een mens behoort te leven. Als je hebt leren praten, kun je ook gedragsregels leren. Ga niet met die 'afbouwacties' beginnen, in de trant van 'eerst voor F7,50, dan voor F5,00', dat gaat niet werken. Jouw vraag bovenaan het stukje is heel simpel te beantwoorden: Ja, je bent een crimineel. Of je nu een bank berooft of een snoepje van een stuiver jat, je bent crimineel. Ik was het ook, en heb ervan geleerd. Misschien een harde opmerking van mij, maar het is puur bedoeld om je tot inkeer te brengen: het leven brengt zoveel goeds, waarom zou je riskeren dat weg te gooien? Doe er wat aan, nu het nog kan! Je hoeft geen spullen te jatten, wat zou jij ervan vinden als je later in een huisje woont, je auto voor de deur hebt gezet, en als je weg wilt rijden is je auto pleite. Als die dan later tegen een boom terug wordt gevonden, en de dader wordt gepakt, krijg je de reactie: "ik deed het voor de kick". !
    Wordt jij vrolijk? I guess not! Wees sterk, het is ECHT NIET noodzakelijk.....

    Vriendelijke groet,

    Een zakenman

    Reageer
  • Sil

    Een steenbok

    Hallo Meisje van 13.. Misschien een goed idee: Praat erover met je huisarts, die heeft zwijgplicht en die praat altijd met je! Op die manier komen je ouders er niet achter en hij is iemand die je echt kan helpen! Veel succes!

    Reageer
  • Sil

    Anoniem

    Hallo 13-jarige,
    Als eerst wil ik zeggen dat het goed van je is om te schrijven. Tussen de regels door hoor ik je zeggen dat het jatten je een stuk controle geeft. Dat is een prettig gevoel. Veel dingen in je leven lopen niet zoals je het zou willen. Je hebt een slecht contact met je familie op school loopt het niet helemaal goed. En ik hoor je zeggen dat je jezelf niets waard vindt. Het jatten wordt dan een vervanging. Dat is dan het enige waar je controle over hebt. Heel begrijpelijk hoor. Misschien kan je is met de kindertelefoon bellen. Ze staan in ieder telefoonboek. De huisarts is ook een idee. Misschien heeft hij een oplossing in de vorm van therapie. Ook bestaat het JIP, jongeren advies centrum of het JAC allemaal instanties de je anoniem kunnen helpen. Praat er in ieder geval met iemand over. Succes.

    Reageer
  • Sil

    Rene

    Hallo meisje van dertien. Mijn naam is Rene (32) en ondernemer. Jouw verhaal herken ik heel goed van toen ik ook jouw leeftijd had. Het was gewoon spannend op dingen te jatten. Nu heb ik een administratiekantoor en leid jonge mensen op. Zij jatten ook wel eens wat van mij en ik vind het vreselijk dat ik alles wat voor hen van waarde is moet verstoppen. Afgezien van de kick wat je hebt bij het jatten uit winkels kan het ook een soort boosheid zijn of gewoon geen financiele middelen hebben. De meesten groeien daar overheen. En als je zo'n jatter bent als ik dan zul je er mee stoppen als je in de kraag gegrepen wordt. Overigens je hoeft niet bang te zijn voor een levenslang strafblad meestal moet je daar echt een recidivist voor zijn. Overigens op je 18de krijg je gewoon weer een schone lei tenzij je onbeterbaar blijkt.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

47 - 7 =

Nieuwsbrief Gezondheidsplein Nieuwsbrief

Meld je aan voor de Gezondheidsplein nieuwsbrief en blijf moeiteloos op de hoogte van Gezondheidsplein en nieuwtjes rondom onderstaande aandoening!

Video van de week

Waar moet je op letten bij moedervlekken?

Bekijk de video