Zoeken

Lichamelijk helemaal opgebrand door stress

Verhaal door Nel (43)

Nel (43 jaar) was gelukkig tijdens haar getrouwde leven. Maar zes jaar geleden liep het mis. Ze ging scheiden van haar man en sindsdien gaat het vooral op lichamelijk gebied niet goed met haar. 

"Hoe zal ik beginnen? Waar zal ik beginnen? Het klinkt zo simpel. Ik ben een alleenstaande vrouw met drie dochters (zes, negen en elf jaar) en een driejarige opleiding achter de rug. Nu ben ik op zoek naar een baan, maar het valt me allemaal ineens zo zwaar. Ik heb een hoop problemen met mijn ex, na zes jaar geleden al gescheiden te zijn. Zelf ben ik flink ziek geweest. Een relatie die heel serieus was, is ineens beëindigd."

Lichamelijke vermoeidheid

"Dus daar sta je dan. Ik kom vermoeid mijn bed uit, ga 's middags weer terug en 's avonds lig ik er weer vroeg in. Ik ben draaiierig in mijn hoofd en heb het idee dat ik flauwval als ik buiten op straat loop. Uiteraard ben ik met deze klachten naar de huisarts geweest. Hij vond het verstandig dat ik eens met een psycholoog zou praten en dat heb ik gedaan. Heerlijk, ik kon mijn hart luchten en het ging al vrij snel weer de goede kant op."

Nergens zin in

"Maar momenteel is het weer hetzelfde. Weer die lichamelijke vermoeidheid, geen zin hebben om wat dan ook te ondernemen en overal enorm tegenop zien. Hoe moet dit verder? Ik wil weer genieten, ik wil weer leven en volop lol hebben. Maar zelfs nu ik dit schrijf, rollen de tranen over mijn wangen. Ik schrijf heel veel en soms lijkt dat wel wat op te luchten. Maar laatst las ik gedeeltes terug en zelfs vorig jaar had ik al dit soort klachten."

"Het is de laatste weken gewoon veel erger geworden. Wanneer gaat dit eens over? Wanneer kan ik weer helder denken en heb ik het gevoel niet meer dat ik een hele dag loop te dromen?"

Reageren

Heb je zelf een verhaal, vertel het ons!

Verhaal insturen
Delen

Wist je dat?

Frijters Mind Tuning helpt je van je stress afOngeveer 1 op de 10 mensen met burn-outverschijnselen rondloopt? Een burn-out heeft een grote impact op je leven, maar ook op het leven van mensen in je omgeving. Met Frijters Mind Tuning kun je echter in 2 à 3 sessies helemaal van je klachten af zijn.

- advertorial -

Jongere met burn-out Wist je dat?

Een burn-out steeds vaker onder kinderen én jongeren voorkomt? Onderzoek heeft uitgewezen dat één op de drie kinderen lijdt aan angst en stress. Tien procent kampt met ernstige vermoeidheidsklachten. De oorzaak? De prestatiemaatschappij en enorme sociale druk. Hierdoor zijn er te weinig rustpauzes om even op adem te komen. In het dossier Burn-out bij kinderen en jongeren geven we daarom tips hoe ouders ervoor kunnen zorgen dat hun oogappel niet opgebrand raakt.  

Reacties

  • Sil

    Monique

    Sinds een aantal weken ben ik Sint Janskruid gaan gebruiken en binnen drie dagen voelde ik me helemaal opknappen. Inmiddels heb ik bijna alles weer op de rails en kan ik weer lol hebben en volop genieten van de kinderen. De nare dingen heb ik los kunnen laten en een nieuw leven staat voor me!

    Reageer
  • Sil

    Hallo Monique,

    Ik lees net je verhaal en het komt me allemaal erg bekend voor (de lichamelijke klachten dan). Ook ik tob met vreselijke vermoeidheid, lig om 8 uur in bed en ben de hele dag doodop. Omdat ik vier dagen werk kan ik overdag niet rusten. In het weekend ook niet want dan moet je het huishouden doen. Verder de hele dag ook draaierig. Ik ga al jaren niet op vakantie want dat is zonde van het geld, ook daar ben ik moe en beroerd van de duizeligheid. Ik heb dit al vele jaren, maar het laatste half jaar is het erger geworden. Verjaardagen zijn ook al te veel. Huisarts weet er geen raad mee en ook mijn werkgever en Arboarts vinden dat ik maar weer aan het werk moet. Je moet wel, want lichamelijk kunnen de artsen niets vinden en dan heb je ook niks.

    Zelf wil ik het eens in alternatieve circuit gaan proberen, nadeel is dat je alles zelf moet betalen, maar in reguliere geneeskunde heb ik geen vertrouwen meer en gooien ze het op spanningen. Ja natuurlijk word je gespannen als je je dag in dag uit rot voelt (zo is het bij mij tenminste).

    Ik weet dus niet echt een oplossing voor je, maar begrijp je wel heel goed.

    Groetjes

    Reageer
  • Sil

    Anoniem

    Hoi Monique,

    Ook ik heb een periode gehad waarin ik niet vooruit te branden was, mede veroorzaakt door een aantal kort op elkaar volgende ingrijpende gebeurtenissen in mijn leven.

    Met rust: veel lezen, muziek luisteren, wandelen en een aantal weken uit het arbeidsproces ben ik er langzaam maar zeker weer bovenop gekomen.

    Ik snap dat het met drie kinderen moeilijk is om die rust te vinden, maar wellicht kun je proberen je rust te vinden in de uren dat je kinderen naar school zijn.

    Reageer
  • Sil

    Carine Wissink

    Beste Monique,
    Ik heb je verhaal aandachtig gelezen, de klachten die je hebt zijn helaas goed bekend bij een hoop mensen. Ik ben verpleegkundige en geef een cursus dat "sofrologie" heet, dat is een ontspanningsmethode dat nog niet zo goed bekend is in Nederland.De methode helpt o.a. tegen vermoeidheid, burn-out, stress, opgejaagd gevoel, spanning,angst, en nog veel meer!!
    Wil je meer weten hierover dan kun jij kijken op www.sofrologie.nl of op www.achmeahealth.nl waar je dan op "geestelijke gezondheid" moet klikken en dan onder de rubriek "hulverlening" kun je "sofrologie" vinden. Je kunt dan de ervaring lezen van een paar mensen die de cursus Sofrologie hebben gevolgd. Wie weet is deze methode ook geschikt voor jou!

    Ik wens je veel sterkte toe!
    Carine Wissink

    Reageer
  • Sil

    Veronique

    Hoi Monique
    Ik lees je verhaal net. Het kon wel mijn verhaal zijn maar dan zonder kinderen.
    Ik dacht dat het ook goed ging via hulpverlening van het werk maar de laatste paar weken heb ik het gevoel dat ik weer terug bij af ben. Ik heb ook vaak de tranen nader staan dan het lachen.
    Ik weet niet direkt hoe ik je kan helpen alleen al door te zeggen dat er meerdere zijn die in het zelfde "schuitje" zitten dan je denkt. Ik heb ook al diverse homeopatische middeltjes gehad ook die helpen voor korte duur en dan ben ik weer terug waar ik was begonnen. Ik hoop dat ik echt op korte termijn iets vind. Ik zit nu namelijk al meer dan 12 jaar in deze situatie. Ik wil eindelijk eens een gelukkig en 'normaal' leven gaan leiden. Ik heb een hele lieve vriend die meer begrip kan opbrengen dan ik zelf.....
    Monique eens komen we hier uit dat weet ik zeker....
    groetjes Veronique

    Reageer
  • Sil

    anoniem

    Ik ken je gevoelens maar al te goed. Ik ben een alleenstaande moeder van drie kinderen en werk full-time. Mijn boodschappen doe ik 's avonds en het huishouden in het weekend. Iets voor mezelf doen, daar komt het niet van. En daar heb ik ook helemaal geen zin meer in. Ik ben doodmoe. Vaak zelfs te moe om naar bed te gaan. Ook ik ben met deze klachten twee jaar geleden naar mijn huisarts geweest.
    Haar reactie: spanningen. Ga praten met een psycholoog. Dat heb ik een jaar gedaan. Hij constateerde inderdaad dat ik veel te veel hooi op mijn vork had, maar wist zelf niet wat ik er aan kon veranderen. Ja, daar schiet je echt iets mee op.
    Ik weet zelf niet wat ik er aan kan doen. Je raakt in een negatieve spiraal. Ik wens je sterkte.

    Reageer
  • Sil

    sandra gaasbeek

    Ik ben zo blij dat ik juow verhaal lees omdat ik heb precies dezelfde klachten. Ook heel erg draaierig als ik op straat loopt als of ik dronken ben en tegen de vlakte ga.
    Ik ben er voor naar de huisarts geweest en die zeggen maar dat het hyperventilatie is en ik moet meer gaan drinken want ik heb ook heel veel hoofdpijn en ik denk nu echt dat het een ziekte is.
    Bijvoorbeeld: ik ga denken dat ik kanker heb omdat ik blijf die klachten ook houden de ene keer is het erger dan de andere keer maar ik ben ook extreem moe niet normaal voor een vrouw van 32 jaar. Ik heb inderdaad wel enorme stress achter de rug dat ik kan nu pas zeggen dat ik echt gelukkig ben met mijn nieuwe relatie.
    Dus stress heb ik gelukkig niet meer maar heb het wel 31 jaar lang gehad.
    ik herken heel veel van jouw verhaal in mezelf ook.
    Ik ben blij dat ik dit heb gelezen dat er meer mensen zijn met dit probleem wat ik heb.
    Ik wil je beterschap wensen in de toekomst ik zit er ook nog mee te knoeien.
    Groetjes Sandra uit Hilversum.

    Reageer
  • Sil

    Marijke

    Ik denk dat veel mensen dit tegenwoordig hebben. Sommige in kleine mate en sommige véél meer. Ik heb het gevoel dat het aan de wereld van nu ligt. Vroeger had je erg veel sociale controle over elkaar, waardoor je veel contacten had. De mensen hielpen elkaar veel meer, gewoon in het dagelijkse leven. Een praatje over de tuinafscheiding was heel normaal. Men had veel meer aandacht voor elkaar. Tegenwoordig heeft iedereen het druk en is met zijn eigen dingen bezig. Niet gek eigenlijk, want alles is zo schrikbarend duur geworden, dat je soms wel moét werken met zijn tweeën. Wat dat betreft mag de tijd wel even teruggedraaid worden voor mij. Veel contacten moeten volgens afspraken geregeld worden tegenwoordig, je kan niet even zomaar bij iemand langswippen. Zeker als je zelf niet goed werken kunt, valt dat vies tegen om zoveel alleen te zitten. Je hebt nu de hele dag de tijd om overal over na te denken, i.p.v. de dingen eens met een ander te bespreken of er gewoon eens over te discusiëren. Zeker als je wat ouder bent is het moeilijk om nog nieuwe contacten te maken, en al helemaal als je ineens in een nieuwe omgeving gaat wonen. Ik heb vroeger elke dag klaargestaan voor mijn 3, nu volwassen, kinderen en een man die altijd aan het werk was. Dus dubbelop. En nu is er de tijd voor, maar merk je dat er niet veel mensen net als jij thuis zitten. Nu ben ik vermoeid, op, heb het idee, dat ik alles heb gestoken in al die jaren. Partime werk zoeken valt deze tijd ook niet mee, al was het alleen maar om te proberen om de sociale contacten ermee te krijgen. Het valt allemaal niet mee, en toch.............ik blijf proberen.

    Reageer
  • Sil

    marij

    Beste allemaal, heb soortgelijke ervaringen: 3 jaar geleden burn out en nu na aantal vervelende gebeurtenissen - weer oververmoeid. Ik voel me heel schuldig naar mijn werkgever en collega's als ik -zoals nu weer- een aantal weken thuis ben, maar weet ook dat er maar 1 ding opzit: voor jezelf kiezen. Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is: zoek een (gedrags) therapeut die je helpen kan en op de rails helpt, want ik heb de ervaring dat je constant in je eigen valkuilen valt en dit dus niet in de gaten hebt. Zo blijf je doorgaan tot het helemaal op is. Niet doen dus en hulp zoeken. Een vrijgevestigde gedragstherapeut vind je wel op internet (gekwalificeerd) en dan heb ik van mijn therapeut een makkelijk te lezen en dun boekje: Ik ben zo moe van Henk Hermans, aanpakken van vermoeidheidsklachten isbn 905352570, echt de moeite waard!

    Reageer
  • Sil

    marij

    kan het anoniem s.v.p.

    Reageer

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet getoond, alleen je nickname.

Los de volgende rekensom op (bijvoorbeeld: is de som 1 + 3, voer dan 4 in.)

53 + 7 =

Nieuwsbrief

Meld je aan voor de Gezondheidsplein nieuwsbrief en blijf moeiteloos op de hoogte van Gezondheidsplein en nieuwtjes rondom onderstande aandoening!

Video van de week

EHBO-instructie: hoe leg je iemand in de stabiele zijligging?

Bekijk de video