Tennisarm (tenniselleboog)

Een tennisarm wordt gezien als een peesaandoening ter hoogte van de elleboog. Deze pees is verbonden met een hand-strekspier, die met name op lengte wordt gebracht door het strekken van de elleboog en tegelijkertijd buigen van de hand. Wanneer hierbij met de hand ook nog kracht gezet wordt (knijpen of bovenhands tillen) wordt door de tennisarmpatiënt de kenmerkende pijn aan de buitenzijde van de elleboog gevoeld. De termen tennisarm en tenniselleboog worden door elkaar gebruikt en betreffen dezelfde aandoening. Dat de bijbehorende klachten niet alleen bij tennissers voorkomen is een feit. Binnen beroepsgroepen als schilders, metselaars en tapijtleggers is de aandoening een bekend probleem. Met name herhaalde krachtige bovenhandse handelingen lijken veroorzaker van het probleem. De meeste patiënten herstellen binnen een jaar van hun tennisarm, uitschieters naar enkele jaren komen echter ook voor. Vaak wordt een tennisarm omschreven als zijnde een peesontsteking. Echter, tegenwoordig wordt meer gedacht aan kwaliteitsafname van het bindweefsel (het steunweefsel binnen de spier). Op microscopisch niveau blijkt namelijk afname van beweeglijkheid van het bindweefsel met vergrote kans op het ontstaan van kleine weefselscheurtjes. Bij het vaststellen van de diagnose is het van belang ook aandacht te geven aan de functie van de schouder en de nek. Uitstralende pijn vanuit deze regio's wordt vaak verward met een tennisarm. Met name bij het aanwezig zijn van pijn aan de binnenzijde van de elleboog, de bovenarm of in de hand is het zeer waarschijnlijk dat er meer speelt dan alleen een tennisarm. Behandeling van alleen de onderarmspieren geeft dan onvoldoende verbetering.