Ontsteking uitwendige oor

Een ontsteking van het uitwendige oor (otitis externa) kan een zeer pijnlijke aandoening zijn en gaat vaak gepaard met jeuk. Soms is een zwelling van en achter het oor zichtbaar . Een infectie van het uitwendige oor kan te wijten zijn aan diverse factoren, zoals infectie door een schimmel of bacterie. Een voorbeeld is een steenpuist die ontstaat door de stafylokokbacterie. Deze steenpuist of abces leidt tot een ophoping van pus die hevige oorpijn veroorzaakt. De oorontsteking wordt gestimuleerd door peuteren in het oor of door zwemwater, omdat een vochtige huid een goede voedingsbodem is voor eventuele bacteriën die in het water voorkomen. Wanneer de huid wordt opengekrabt, kan de infectie zich uitbreiden. Het eerste verschijnsel is meestal een irritatie van het oor gevolgd door pijn. Er kan ook wat afscheiding uit het oor komen en er kan tijdelijk slechthorendheid ontstaan. Het oor kan opzwellen en de infectie kan zich uitbreiden naar het binnenoor. Infecties van de uitwendige gehoorgang komen veel voor, vooral bij jongeren. Elk jaar consulteert een op de honderd mensen hiervoor een arts. Tijdige behandeling is raadzaam om complicaties te voorkomen. Allergische reacties kunnen ook verantwoordelijk zijn voor een oorontsteking. Schimmelinfecties worden wel 'zwemmersoor' genoemd, omdat de vochtigheid ook de groei van schimmels bevorderd. Behalve hevige pijn kan een oorontsteking jeuk, afscheiding en in heel enkele gevallen zelfs doofheid veroorzaken. Bij een ernstige oorontsteking is de gehoorgang gezwollen en zijn de lymfklieren onder het oor opgezet. Bij het behandelen van de ontsteking, moet het oor eerst zorgvuldig worden gereinigd en daarna drogen. Als er veel afscheiding in het oor is, kan de arts dit uitspuiten. Het is mogelijk bij de arts druppels of andere geneesmiddelen voor deze aandoening te krijgen.