Hartfalen

Men spreekt van hartzwakte of hartfalen (de medische term is decompensatio cordis) als het hart onvoldoende werkt. Hartzwakte betekent dat het hart niet sterk genoeg is om het bloed naar de spieren, organen en weefsels te pompen. Hierdoor krijgen de weefsels niet zoveel bloed als ze nodig hebben. De oorzaken van deze aandoening kunnen velerlei zijn. De belangrijkste klacht is meestal moeheid en kortademigheid. In lichte gevallen treedt dit alleen op na inspanning, maar in ernstige gevallen zal de kortademigheid ook al in rust ontstaan. Soms kan het zelfs zo erg zijn dat de patiënt alleen halfzittend kan slapen. Hartzwakte kan verder leiden tot een bleke koude en zelfs blauwige huid en er kunnen bewustzijnsstoornissen optreden doordat er minder bloed naar de hersenen gaat. Hartzwakte komt vaak voor bij oudere mensen en is ook het gevolg van een aantal hartziekten (zie ook de informatie over hartklepafwijkingen, mitraalklepafwijkingen en hartritmestoornissen). Bepaalde geneesmiddelen kunnen de werking van het hart stimuleren en worden gebruikt om hartzwakte te behandelen. Een van deze middelen is afgeleid van stoffen die in vingerhoedskruid voorkomen (digitalis). Daarnaast is het voor patiënten met hartzwakte uitermate belangrijk dat zij een zoutbeperkt dieet volgen, maar een streng zoutloosdieet moet alleen op advies van de hartspecialist.