Boulimia nervosa

Boulimia nervosa is een chronische, psychische eetstoornis waarbij de zieke herhaaldelijke en vaak stiekeme periodes heeft van het eten van enorme hoeveelheden voedsel in een relatief korte tijd (binge eating). Dit wordt meestal gecompenseerd door het zichzelf laten braken om het voedsel weer kwijt te raken. Ook worden laxeermiddelen, plaspillen, periodes van vasten en extreme oefeningen of sporten gebruikt ten einde maar niet in gewicht aan te komen. Dit gaat dan weer vaak samen met gevoelens van schuld, depressie en walging van zichzelf. Er is sprake van boulimia nervosa als de eetbuien en het compensatiegedrag gemiddeld minstens tweemaal per week gedurende 3 maanden plaatsvinden. Een essentieel kenmerk van boulimia nervosa is dat patiënten een evenwicht zoeken tussen een oncontroleerbare aandrang tot eten enerzijds en de wens om slank te blijven anderzijds. De eetbuien bestaan uit korte periodes (bijvoorbeeld 2 uur) waarin iemand een bovenmatige hoeveelheid voedsel eet. Tijdens het eten hebben patiënten het idee dat ze niet meer kunnen stoppen met eten en ze proeven vaak nauwelijks wat ze eten. Wel zijn ze erg bezorgd over hun gewicht, waardoor ze na hun eetbui vaak neerslachtig zijn en zelfs depressief kunnen worden. Door het verstoorde eetpatroon, het gebruik van laxeermiddelen en het braken kunnen boulimiapatiënten last krijgen van o.a. maag- en darmklachten, tandbederf, menstruatiestoornissen, een lage bloeddruk, bloedarmoede, leveraandoeningen en hartritmestoornissen. Bovendien kan het gebruik van laxeermiddelen leiden tot verslaving.

Boulimia nervosa komt meestal voor bij vrouwen, met name in de leeftijdscategorie van 18-25 jaar. Bij mannen is de ziekte vrij zeldzaam. Verondersteld wordt dat het westerse slankheidsideaal van invloed is op het onstaan van anorexia en boulimia. Ook kunnen een negatief zelfbeeld, drang tot perfectionisme en traumatische gebeurtenissen uit het verleden een rol spelen bij het onstaan van boulimia nervosa. Veel patiënten die lijden aan boulimia hebben eerder een periode van anorexia doorgemaakt of hebben periodes van (streng) lijnen achter de rug. Doordat boulimiapatiënten geen duidelijk afwijkend gewicht hebben, wordt de eetstoornis door de omgeving vaak niet opgemerkt. Patiënten schamen zich vaak voor hun gedrag en het eten en braken gebeurt meestal stiekem. Boulimia wordt vaak in een adem genoemd met anorexia nervosa. De overeenkomst tussen anorexia en boulimia is dat mensen die lijden aan een van deze stoornissen extreem bezorgd zijn over hun uiterlijk en gewicht. Het verschil is dat er bij anorexia sprake is van opvallend gewichtsverlies (meer dan 15% onder het normale gewicht), terwijl boulimiapatiënten een normaal gewicht weten te handhaven of zelfs iets daarboven zitten. Boulimia nervosa moet niet worden verward met aanvallen van boulimie. Boulimie is een vorm van vraatzucht die kan samengaan met allerlei lichamelijke en psychische aandoeningen. Hierbij zijn patiënten vaak niet overbezorgd over hun gewicht. Bij boulimia nervosa is dat duidelijk wel het geval. Boulimie is dus een symptoom, boulimia een syndroom.