Bekkenontsteking

Het bekken of de bekkengordel vormt de verbinding tussen de wervelkolom en de benen en omvat behalve de twee heupbeenderen ook delen van de wervelkolom, namelijk het heiligenbeen en het staartbeen. Elk heupbeen bestaat uit drie vergroeide botstukken: het zitbeen, het schaambeen en het platte darmbeen. De beide darmbenen vormen als het ware een wijde schaal, het grote bekken, dat de ondergrens van de buikholte vormt. Hierin ligt weer een kleinere schaal, het kleine bekken, met o.a. de geslachtsorganen, de endeldarm en de blaas.

Een bekkenontsteking, meestal van het kleine bekken bij vrouwen, ontstaat als bacteriën hier binnendringen en zich verspreiden. De aandoening komt niet veel voor, per jaar slechts bij 1 op de 1000 vrouwen, die meestal jong en sexueel actief zijn. De oorzaak moet gezocht worden bij infecties (bijvoorbeeld sexueel overdraagbare aandoeningen) die veelal via de vagina binnendringen na geslachtsgemeenschap, na het inbrengen van een voorbehoedsmiddel in de baarmoeder, na een abortus of een miskraam.

Een acute ontsteking in het kleine bekken geeft koorts en een hevige pijn en gevoeligheid van de onderbuik, soms uitstralend naar de rug. Er kan een abnormaal hevige en stinkende vaginale afscheiding ontstaan. Een arts moet worden geraadpleegd om te onderzoeken welke bacteriën de ontsteking veroorzaken. Dit gebeurt meestal via een uitstrijkje en een kweek op bacteriën. Behandeling wordt meestal met een antibioticum.