Sterilisatie van de vrouw

Sterilisatie van de vrouw is een operatieve ingreep waarbij je door afsluiting van de eileiders definitief onvruchtbaar wordt. De sterilisatie kan op verschillende manieren worden uitgevoerd. In alle gevallen is de vrouw na de ingreep meteen onvruchtbaar.

Methoden

De eerste methode is de laparoscopische sterilisatie. Via een klein sneetje onder de navel wordt een kleine kijkbuis (laparoscoop) in de buikholte ingebracht. Daarna wordt er gas in de buik geblazen om de buikholte beter zichtbaar en werkbaar te maken. De eileiders kunnen vervolgens op twee manieren worden afgesloten:

• Door de eileiders dicht te schroeien.
• Door op de eileiders een klemmetje of ringetje vast te zetten.

Laparoscopische sterilisatie is de meest toegepaste methode. De ingreep duurt ongeveer een half uur en kan onder algehele narcose of plaatselijke verdoving worden uitgevoerd. Meestal duurt de opname niet langer dan een dag. Bij hysteroscopische sterilisatie (Ovablock-methode) worden door een buis (hysteroscoop) die via de vagina en de baarmoedermond in de baarmoederholte wordt gebracht, de eileiders opgevuld met siliconen. Deze worden in vloeibare vorm in de eileiders gespoten. Daar stollen ze en vullen dan de eileiders geheel op. Een voordeel van deze ingreep is dat er geen operatie in de buikholte nodig is. De Ovablock-methode wordt in diverse ziekenhuizen toegepast. Bij een soortgelijke methode van Essure® wordt er geen siliconen ingespoten, maar worden kleine en buigzame micro-implantaten in de eilieiders ingebracht. De 3 maanden daarna vormt het lichaam een natuurlijke barrière die voorkomt dat sperma een eitje kan bereiken. Daarnaast zijn er nog twee methodes die bijna niet meer worden toegepast. Eén ervan is vaginale sterilisatie. Bij deze methode wordt bovenin de schede inwendig een sneetje gemaakt. Daarna zoekt de arts naar de eileiders, die vervolgens worden afgesloten. De andere is Minilaparotomie. Daarbij zoekt de arts via een drie tot zes centimeter lange snee in de onderbuik naar de eileiders en sluit deze eveneens af.

Klachten na ingreep

Lichamelijke klachten na de ingreep zijn afhankelijk van de sterilisatiemethode die is toegepast. Een paar dagen lichte buikpijn of een zwaar gevoel in de buik kunnen voorkomen. Dit moet na een paar dagen overgaan. Gebeurt dat niet, waarschuw dan je huisarts. Schouderpijn kan ook voorkomen. Dit komt door het gas dat bij laparoscopische sterilisatie in de buik wordt geblazen. De pijn wordt veroorzaakt door prikkeling van het middenrif en is geheel onschuldig.

Hormoonproductie

Na sterilisatie gaat de hormoonproductie van de eierstokken gewoon door. De hormonen worden rechtstreeks aan het bloed afgegeven. Om die reden heeft sterilisatie geen invloed op de maandelijkse eisprong, de menstruatie en de borsten. De seksuele behoefte blijft ook gelijk.

Betrouwbaarheid

Ondanks dat sterilisatie zeer betrouwbaar is, wordt 3 op de 1000 vrouwen toch zwanger na de ingreep. In die gevallen zijn één of beide eileiders toch niet goed afgesloten of herstelt het lichaam spontaan de verbinding. Omdat het bij sterilisatie van de vrouw om een ingreep in de buikholte gaat, brengt de ingreep altijd risico met zich mee. Een enkele keer veroorzaakt het dichtschroeien van de eileiders een beschadiging van de darmen. Daarnaast geldt dat narcose niet geheel zonder risico is. Sterilisatie onder plaatselijke verdoving in principe wel.

Verder lezen

• Sterilisatie: wanneer kies je hier voor en wat als je spijt krijgt?
• Anticonceptie: alle vormen op een rijtje.