Clusterhoofdpijn

Clusterhoofdpijn is voor sommige huisartsen nog een vrij onbekende aandoening. Daardoor kan het lang duren voordat de juiste diagnose wordt gesteld. Soms worden patiënten - tevergeefs - doorgestuurd naar de tandarts, de oogarts of de keel-, neus- en oorarts. Als de juiste diagnose dan toch gesteld is, kan worden gekeken naar de behandeling. Deze is bij clusterhoofdpijn in eerste instantie gericht op de symptoombestrijding. De oorzaken van clusterhoofdpijn zijn nog niet genoeg bekend om daar een adequate behandeling op af te stemmen. In veel gevallen is een combinatie van behandelmethoden mogelijk.

De behandelmethoden zijn in twee groepen te verdelen: de aanvalbestrijding, waarbij de medicatie bedoeld is om de aanvallen zo snel mogelijk af te breken en de behandelingen die er op gericht zijn om clusterperiodes te voorkomen of te beperken.
Zuurstof heeft een aanvalsremmende werking bij clusterhoofdpijn. Wanneer bij de eerste tekenen van een opkomende aanval zuivere zuurstof wordt geïnhaleerd, nemen de klachten in de regel af.

Clusterhoofdpijn treedt op als bloedvaten in het hoofd verwijden. De patiënt doet er daarom goed aan om tijdens een periode van aanvallen geen bloedvat-verwijdende middelen zoals alcohol te gebruiken. Wat verlichting kan bieden is het inademen van zuivere zuurstof. Dit kan thuis gebeuren en wordt meestal vergoed. Daarnaast zijn er medicijnen om een aanval af te breken. Sumatripan wordt toegepast om een aanval af te breken, terwijl middelen als Pizotifeen, Prednison en Verapamil de hevigheid en duur van een aanval moeten beïnvloeden. Verder wordt ook wel Imigran voorgeschreven. Dit middel, bekend geworden als de 'migrainepil' vernauwt alleen de bloedvaten die tijdens de aanval verwijd zijn. Bij de behandeling van clusterhoofdpijn is naast de huisarts vaak ook een neuroloog betrokken.