Gezondheidsplein.nl

De galblaas is via gangen verbonden met de lever, en met de dunne darm. Daardoorheen wordt de gal vervoerd: deze wordt in de lever gemaakt, in de galblaas opgeslagen, en dan naar de dunne darm gebracht zodra de gal nodig is bij de spijsvertering. Bij galgangatresie is er geen verbinding tussen de lever en de darm omdat de galwegen niet zijn aangelegd of zijn afgesloten. Het is een zeldzame aangeboren afwijking.

Doordat de galwegen niet doorgankelijk zijn, worden galzuren niet via de galwegen afgevoerd naar de darm. In plaats daarvan komen ze terecht in het bloed. Vanuit het bloed komen de stoffen in de urine en in de huid terecht. De urine van de baby is daardoor donker van kleur, terwijl de huid steeds geler wordt. De ontlasting is heel licht van kleur. De geelzucht treedt wisselend op en openbaart zich vanaf drie tot vier dagen na de geboorte. De lever en milt zijn vergroot, en verder kunnen door een tekort aan vitamine K spontane bloedingen optreden.

Galgangatresie is een ernstige ziekte. Aanvankelijk is de toestand van het kind redelijk, maar na enige tijd raakt de lever beschadigd (zgn. levercirrose). Dan gaat vocht zich ophopen in de buikholte. Als de diagnose op tijd gesteld wordt, is behandeling mogelijk. Zonder behandeling kunnen kinderen met galgangatresie niet ouder worden dan ongeveer anderhalf jaar. Het is een zeldzame ziekte, die voorkomt bij 1 op de 10.000 pasgeborenen.




Goedgekeurd door: B. van den Berg, arts