Echo

Met echoscopie worden weefsels en organen onderzocht met behulp van geluidsgolven. De golven worden door 'hard' weefsel (zoals botten) beter weerkaatst dan door zacht weefsel - zoals huid, spieren en organen. De teruggekaatste golven worden op een beeldscherm vertaald in lichte en donkere gebieden. Een echo kan zowel uitwendig als inwendig worden uitgevoerd. Het is een specialistisch onderzoek dat vaak door een echoscopist die verloskundige of gynaecoloog is, wordt gedaan. Echoscopie wordt veel gebruikt bij onderzoek van buikorganen, van gewrichten en ook in het kader van borstonderzoek bij de vrouw. Daarnaast is echoscopie belangrijk bij gynaecologisch onderzoek. Zo kan door echoscopie bijvoorbeeld bij een zwangere vrouw de ongeboren baby zichtbaar worden gemaakt. In principe moet er voor zwangeren, net als in andere gevallen, een medische indicatie zijn voor een echo. Bijvoorbeeld bloedverlies bij de moeder, een groeiachterstand bij de baby, een afwijkende placenta, een meerling, twijfel over de zwangerschapsduur of het vermoeden van een mogelijke afwijking bij het kind. Zo kan een meetbare verdikking in de nek de foetus (zichtbaar op de echo) duiden op een chromosoomafwijking. Er zijn ook plaatsen in Nederland waar je zonder medische noodzaak een zogenaamde 'pret-echo' kunt laten maken. Niet iedereen is hier voorstander van. Ten eerste omdat het nog niet helemaal duidelijk is of de straling van invloed is op de baby. Ten tweede worden pret-echo's niet altijd gemaakt door deskundigen, en ligt de beoordeling van het beeld dus niet altijd in de juiste handen.