Vitiligo is een onschuldige huidziekte waarbij huid en haar hun pigment verliezen. Daardoor ontstaan op de huid melkwitte vlekken. Deze vlekken kunnen groot of klein zijn, en verschillende vormen hebben. Medisch is het dus geen groot probleem, maar psychisch vaak wel. De witte plekken zitten veel in de oksels, liezen, handen, gezicht (rond ogen en mond), bovenop de borst en op littekenweefsel. Vooral als de vlekken in het gezicht zitten, hebben veel mensen er moeite mee.
Eén op de honderd mensen lijdt aan vitiligo. De ziekte openbaart zich in de meeste gevallen voor het dertigste levensjaar. Vaak krijgen mensen er zelfs last van voor ze twintig zijn (soms krijgen baby's het al). Vitiligo is niet besmettelijk. Misschien is de ziekte erfelijk, maar eigenlijk weten we heel weinig over de oorzaken ervan. Misschien is het een auto-immuunreactie: het lichaam begint zonder goede reden de eigen pigmentcellen af te breken. Of de cellen vernietigen zichzelf als ze melanine aanmaken (melanine zorgt dat je bruin wordt in de zon). Wel is het zo dat plekken die bij andere mensen snel bruin worden in de zon, vaak juist de plekken zijn waar een vitilogopatiënt witte vlekken krijgt. Zonnebrand kan de vorming van witte plekken versterken. Andere omstandigheden die de vorming van vlekken uitlokt of versterkt zijn stress, ziektes, letsel, en zwangerschap.
De ziekte is niet te genezen, maar door er op tijd mee naar een arts te gaan, kunnen de vlekken in veel gevallen toch worden verminderd. Zonder behandeling verloopt de ziekte nogal onvoorspelbaar. De vlekken kunnen langzaam groeien, soms met een rand die donkerder is dan de normale huid. Het haar in de vitiligoplekken wordt vaak wit. Tussendoor kunnen ook perioden van verbetering zijn. Spontaan herstel gebeurt heel vaak bij plekken die niet in de zon komen. Maar helaas wordt die huid nooit meer helemaal zo mooi als hij geweest is.
Gerelateerde onderwerpen: