Parkinson, ziekte van

Behandeling

De ziekte van Parkinson is helaas (nog) niet te genezen. De behandeling bestaat dan ook uit het bestrijden van de symptomen. Dat kan met behulp van medicijnen en oefentherapie. De behandeling verschilt per persoon omdat iedereen anders reageert op de medicijnen of de overige behandelingsmethoden. Bovendien heeft niet iedere iedereen dezelfde klachten in dezelfde mate. De behandeling gebeurt vaak in teamverband met een neuroloog, revalidatie-arts, fysiotherapeut en huisarts.

Medicijnen bij Parkinson

Het soort medicijnen wat wordt gegeven hangt onder meer af van het soort symptomen en van de leeftijd van de patiënt. Tegenwoordig wordt meestal eerst een dopamine-agonist gegeven. Dit is een medicijn dat de werking van dopamine (de stof waar een tekort aan is bij Parkinson) versterkt. Als het effect van deze medicijnen niet meer voldoende is wordt vaak een medicijn met de stof levodopa toegevoegd. Afhankelijk van de individuele situatie van de patiënt kunnen zo nodig andere medicijnen worden toegevoegd of doseringen worden aangepast. De medicijnen kunnen vervelende bijwerkingen geven, zoals misselijkheid, verwardheid, slapeloosheid, geheugenstoornissen of overtollige bewegingen. Over het algemeen geldt; hoe lager de dosering van een medicijn, hoe minder kans op bijwerkingen.

Operatie bij Parkinson

  In sommige gevallen kan een operatie uitkomst bieden. Er zijn verschillende mogelijkheden. Veel aandacht is er voor de zogenoemde stamceltransplantaties. Hierbij krijgt de patiënt nieuwe dopamineproducerende cellen in de hersenen geïmplanteerd. Helaas slaan die nieuwe cellen meestal niet aan en geeft de operatie niet het gewenste resultaat. Bovendien speelt rond deze behandeling een etisch dilemma: de stamcellen worden namelijk verkregen van hersenweefsel van foetussen. De vraag is of je dit weefsel zomaar mag gebruiken voor bij een patiënt te implanteren. En mag je dan ook speciaal foetussen 'kweken' voor deze doeleinden?

In Nederland worden twee soorten operaties uitgevoerd: Met behulp van elektrische stroom kan een klein gebied in de hersenen worden uitgeschakeld. Door bijvoorbeeld een klein stukje van de thalamus kapot te maken kan iemand met ernstige tremor (trillingen) geholpen worden. De andere mogelijkheid is het aanbrengen van een stimulator, een apparaatje dat de activiteit van bepaalde hersencellen onderdrukt.