Blaasstenen

Net als de meeste nierstenen, bestaan blaasstenen hoofdzakelijk uit calcium. Vaak is de samenstelling een mengsel van verschillende kristallen, waaronder oxalaat- of urinezuur. Nierstenen ontstaan door 'verstening' van stoffen in de urine. Kleine steentjes blijven in de blaas achter en kunnen de plasbuis verstoppen. Dit kan tot een infectie leiden. In veel gevallen heb je er gelukkig geen last van. Blaasstenen komen in ontwikkelingslanden vaker voor. Dit is het gevolg van slechte voeding of een tekort aan fosfaat en eiwit. Net als bij nierstenen, hebben mannen meer kans op blaasstenen dan vrouwen. Jicht kan ook blaasstenen veroorzaken. Bij jicht is een verhoogd gehalte urinezuur in het lichaam aanwezig. Aandoeningen met een hoog calciumgehalte in bloed en urine (zoals verhoogde bijschildklieractiviteit) zijn eveneens een mogelijke oorzaak van nierstenen. In veel gevallen merk je niets van blaasstenen. Soms kunnen ze echter het plassen bemoeilijken. Pijn en een brandend gevoel tijdens het plasssen zijn kenmerkende symptomen. Wanneer door blaasstenen een blaasontsteking ontstaat, uit dit zich in een branderige pijn bij het plassen, kleine hoeveelheden urine die er troebel uitzien, een onaangename lucht, koorts en een doffe pijn in de onderbuik. Bij deze klachten is het verstandig de huisarts in te schakelen. Een bekend symptoom is dat iemand bij het plassen merkt dat de urinestroom even stokt, gevolgd door het loskomen van een steentje, dat met een tik in de wc valt. Als je dat opmerkt vertel het dan aan de arts. Door door een zeefje te plassen kun je de stenen soms opvangen en door het labaratorium laten onderzoeken. Natuurlijk kan een grotere blaassteen niet zo geloosd worden en moet de uroloog daarvoor ingeschakeld worden. Met vergruizing of verwijdering van de steentjes via een kijkoperatie, kan de uroloog blaasstenen verwijderen.