Aangezichtsverlamming

Wat is aangezichtsverlamming? 

Perifere facialisparese wordt ook wel een 'perifere aangezichtsverlamming' of 'facialisparese' genoemd. Perifere facialisparese is een aangezichtsverlamming die wordt veroorzaakt door een beschadiging aan de aangezichtszenuwen. Beide kanten van het gezicht hebben een aangezichtszenuw (nervus facialis). Deze zenuw zorgt voor onze mimiek (gelaatsuitdrukking) en voor een klein deel voor de smaak. Ook zorgt deze ervoor dat we de ogen en mond kunnen sluiten. De aangezichtszenuwen zijn erg kwetsbaar. Ze lopen door een nauw kanaal in de schedel. Wanneer ze worden afgeklemd, functioneren ze minder goed. Als gevolg hiervan worden de spieren in het gezicht onvoldoende geactiveerd. Daardoor treedt in de betreffende gezichtshelft een verlamming of beperking in de bewegingsmogelijkheden op.

Symptomen van aangezichtsverlamming 

Symptomen kenmerkend voor perifere facialisparese zijn:

• Een scheef gezicht
• Oogleden van een oog hangen naar beneden, dit oog kan moeilijk of niet gesloten worden
• Een tranend of droog oog
• Een droge mond
• Een naar beneden hangende mondhoek
• Minder goed kunnen praten
• Soms niet goed kunnen slikken
• Drinken is lastig
• Verandering in smaak
• Oorpijn 

Oorzaken van aangezichtsverlamming

Perifere facialisparese kan verschillende oorzaken hebben. Deze aandoening kan o.a. worden veroorzaakt door:

• een oorontsteking.
• gordelroos (wordt veroorzaakt door het herpes zostervirus).
• schedelletsel.
• een complicatie als gevolg van een operatie.
• een tekenbeet.
• een tumor die op de zenuw drukt. 

Vaak is de oorzaak echter onbekend. In 50 % van de gevallen blijkt dat er sprake is van de verlamming van Bell, ook wel 'Bellse parese' genoemd. Waarschijnlijk wordt deze veroorzaakt door het herpesvirus of de bacterie die de ziekte van Lyme (deze ziekte wordt veroorzaakt door een tekenbeet) veroorzaakt. Wanneer dit het geval is, is de aandoening vaak goed behandelbaar.