Trichotillomanie

Trichotillomanie (ook trichomanie) is een psychische stoornis waarbij iemand chronisch het eigen haar uittrekt, waardoor kale plekken ontstaan. Hoewel veel patiënten aangeven dat het haar vanzelf is uitgevallen, is er geen lichamelijke oorzaak voor de haaruitval aan te wijzen. Het is een uitdrukking van gevoel van onlust. Mensen met trichotillomanie kunnen de impuls om aan de haren te trekken niet onder controle houden. Het geeft hen een gevoel van opluchting en neemt spanningen weg. Behalve hoofdharen worden soms ook de haren van wimpers, wenkbrauwen of elders op het lichaam uitgetrokken. Het haren trekken kan samengaan met nagelbijten, krabben of het bijten op de haren. Soms eet de patiënt het haar zelfs op (trichophagia). Trichotillomanie komt meestal voor bij kleine kinderen onder de 5 (zowel jongens als meisjes) en bij vrouwen vanaf de puberteit. Vrouwen blijken er meer last van te hebben voor hun menstruatie; tijdens en vlak na de menstruatie worden de symptomen minder. Bij kleine kinderen gaat de ziekte meestal vanzelf over, maar bij volwassenen kan het chronisch worden. Volwassenen met trichotillomanie hebben vaker dan gemiddeld ook last van andere psychische problemen, zoals depressieve gevoelens of paniekaanvallen. De behandeling is afhankelijk van de totale problematiek en bestaat over het algemeen uit medicatie gecombineerd met gedragstherapie.