Slechthorendheid

In Nederland lijden ongeveer 1 miljoen mensen aan slechthorendheid. Hoewel slechthorendheid doorgaans geen invloed heeft op de levensverwachting, vormt het vaak wel een ernstige beperking voor de kwaliteit van leven. In sommige gevallen kunnen gehoorstoornissen worden verholpen door een operatie of een hoortoestel, maar dit is afhankelijk van de oorzaak van de slechthorendheid.

Gehoorstoornissen worden gewoonlijk ingedeeld in 2 hoofdklassen: geleidingsstoornissen en perceptieve stoornissen.

Bij geleidingsstoornissen wordt een geluid niet goed door het gehoorkanaal geleid, bijvoorbeeld door vocht of een infectie in het oor. Ook kan er iets mis zijn met het trommelvlies of de gehoorbeentjes (otosclerose). Hierdoor gaat het gehoor achteruit. Vaak kan deze vorm van gehoorverlies worden verholpen met een gehoorapparaat of een operatie.

Bij perceptief gehoorverlies is er een defect in het binnenoor (slakkenhuis). Dit kan zijn veroorzaakt door zuurstoftekort bijvoorbeeld bij de geboorte, geluidsoverlast, schadelijke stoffen in medicijnen en ouderdom. Ook kan de gehoorzenuw zijn beschadigd. Een gehoorapparaat of operatie bieden vaak geen uitkomst bij deze vorm van doofheid. Als slechts één oor is aangedaan kan een zogenaamd cross-systeem een oplossing zijn. Hierbij draag je aan de dove zijde een ontvanger die het geluid via een draadje naar het goede oor brengt zodat je het geluid wat (gedeeltelijk) wegvalt toch kunt horen.

Gehoorstoornissen worden vaak vastgesteld door middel van een audiogram. Dit wordt gemaakt in een audiologisch centrum. De onderzoeker laat een patient via een koptelefoon geluiden en tonen horen en bekijkt wat iemand wel en niet kan horen. De resultaten worden grafisch weergegeven in een audiogram. Ook wordt tijdens dit onderzoek gekeken naar de botgeleiding. Het is van belang om gehoorstoornissen bij kinderen zo vroeg mogelijk te onderkennen, omdat dit verregaande gevolgen kan hebben voor hun ontwikkeling. Ook spraakstoornissen kunnen wijzen op gehoorproblemen bij een kind.

Als er sprake is van een gehoorstoornis, dan kan er een onderscheid gemaakt worden in de mate van slechthorendheid (licht, matig en ernstig). In zeer ernstige gevallen van slechthorendheid en gehoorverlies spreekt men van doofheid. Gehoorstoornissen kunnen op elke leeftijd onstaan. Soms ontstaan ze zelfs al voor de geboorte door een stoornis in de ontwikkeling.

Oorzaak van slechthorendheid

Mogelijke oorzaken van slechthorendheid zijn:

Bij kinderen:

• Zwangerschapsvergiftiging.
• Virusinfecties.
• Problemen rond de bevalling (met name zuurstof tekort).
• Hersen(vlies)ontsteking.
• Middenoorontsteking.
• Lijmoren (glue ears);

Bij volwassenen:

• Geluidsoverlast.
• Otosclerose.
• Ziekte van Ménière.
• Ongeval.
• Vergiftiging.

Bij ouderen:

• Verminderd vermogen om zenuwprikkels door te geven aan de hersenen. Deze vorm van slechthorendheid begint vaak al rond het twintigste levensjaar, maar leidt in de meeste gevallen pas jaren later tot waarneembare gehoorproblemen.

Daarnaast spelen ook erfelijke factoren een rol bij het onstaan van gehoorstoornissen. Welke behandeling het beste is hangt af van de oorzaak van de slechthorendheid. Lees ook meer over de werking van het oor.